Pogodzona z losem

Hmmm.... Szczerze mam mieszane uczucia. Książka opowieda o bardzo ważnych tematach i autorka naprawde dała radę i to zdecydowanie na plus ALE mam troche uwag: wydaje mi sie ze ksiazka byla wzorowana na książce "co wyszeptał nam deszcz" ( która kocham) bo dosłownie są tam identyczne motywy, druga uwaga to ta historia dzieje sie strasznie szybko i mimo ze główni bohaterowie sie nienawidzą to nagle na drugiej stronie wyznaja sobie miłosc. Ogolnie zamyslłbardzo dobry ale niestety dla mnie nie udany:(
✨Gatunek✨: love story
✨Motywy✨: Enemies to lover, strata
✨Wiek✨: 13, 14 lat

Hmmm.... Szczerze mam mieszane uczucia. Książka opowieda o bardzo ważnych tematach i autorka naprawde dała radę i to zdecydowanie na plus ALE mam troche uwag: wydaje mi sie ze ksiazka byla wzorowana na książce "co wyszeptał nam deszcz" ( która kocham) bo dosłownie są tam identyczne motywy, druga uwaga to ta historia dzieje sie strasznie szybko i mimo ze główni bohaterowie...

Ja tę książkę porzucam, nie zmuszę się do jej skończenia. Absolutnie nie podoba mi się fabuła, a natężenie traum i problemów nastoletnich bohaterów, na które ślepi są praktycznie wszyscy dorośli w otoczeniu tych dzieciaków, jest dla mnie wręcz absurdalna. Wszystko wydaje mi się drętwe, nieprawdopodobne i rozdmuchane do granic możliwości. To nie jest lektura dla mnie.

Ja tę książkę porzucam, nie zmuszę się do jej skończenia. Absolutnie nie podoba mi się fabuła, a natężenie traum i problemów nastoletnich bohaterów, na które ślepi są praktycznie wszyscy dorośli w otoczeniu tych dzieciaków, jest dla mnie wręcz absurdalna. Wszystko wydaje mi się drętwe, nieprawdopodobne i rozdmuchane do granic możliwości. To nie jest lektura dla mnie.

✨ Recenzja „Pogodzona z losem'' Marta Wiczuk

Książka przeczytana w ramach #booktour u @zaczytana40latka

„Pogodzona z losem” chyba nie mogła przyjść w bardziej szalonym momencie. Zero czasu, zero przestrzeni, tysiąc rzeczy na głowie, a jednak to właśnie ta książka wzięła mnie ze sobą, zanim zdążyłam powiedzieć „później”. I tak jak zwykle bywa z historiami, które mają coś do powiedzenia, ta nie czekała na dogodny moment. Weszła i zrobiła swoje. 🫶✨

Rose powinna żyć jak każda nastolatka. Zamiast tego od czterech lat walczy z chorobą, która zabrała jej normalność, plany, wszystko. Kiedy dostaje szansę na liceum, czujesz w tym coś pięknego i jednocześnie bolesnego, bo każda jej chwila jest krucha i niepewna. 💔

A potem na jej drodze pojawia się Tyler. Nie jest stereotypem z filmu. Pod pewnością siebie skrywa więcej ran, niż chce pokazać światu. I właśnie dlatego ta dwójka działa tak mocno. Rose widzi w nim coś, czego inni nie dostrzegają. On daje jej czułość i odwagę, której sama w sobie szukała. Ich relacja jest delikatna, miękka, prawdziwa… i tym bardziej boli. 🌙

Marta Wiczuk pisze z taką szczerością, że każde zdanie trafia prosto tam, gdzie coś w człowieku zaczyna się zaciskać. To debiut, ale emocjonalnie dojrzalszy niż wiele powieści YA, które czytałam w ostatnich miesiącach. Zero przesady. Zero wymuszonego dramatu. Tylko surowe uczucia, które pojawiają się same. 📖✨

Ta książka mnie złamała, ale zrobiła to tak delikatnie, że nawet nie miałam pretensji. Przypomina, jak bardzo możemy pragnąć zwykłej normalności. Jak silna potrafi być potrzeba bliskości. I jak krótkie bywa „jutro”.

Jeśli potrzebujecie historii, która Was poruszy, ogrzeje i jednocześnie zostawi w środku lekkie pęknięcie to tutaj znajdziecie to wszystko. Pięknie. Cicho. Do bólu. 🫶

✨ Recenzja „Pogodzona z losem'' Marta Wiczuk

Książka przeczytana w ramach #booktour u @zaczytana40latka

„Pogodzona z losem” chyba nie mogła przyjść w bardziej szalonym momencie. Zero czasu, zero przestrzeni, tysiąc rzeczy na głowie, a jednak to właśnie ta książka wzięła mnie ze sobą, zanim zdążyłam powiedzieć „później”. I tak jak zwykle bywa z historiami, które mają coś...

Nie ważne ile razy przeczytam tą książkę, ból pozostanie taki sam.
Nie ważne ile razy na nią spojrzę, wspomnienia wrócą jak bumerang.
Nie ważne ile wyleje łez, ważne że zawsze warto do niej powrócić.


„Pogodzona z losem” to głęboka, poruszająca powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron i nie pozwala odejść bez refleksji. Autorka stworzyła narrację pełną emocji, ukazującą zarówno wewnętrzne zmagania bohaterki, jak i jej otaczający świat, zmagający się z trudnościami i próbami akceptacji. To historia, która z najtwardszej osoby wydobędzie łzy.

Główna bohaterka, Rose, to postać niezwykle autentyczna. Jej historia, opowiedziana z perspektywy osoby, która po czterech latach w zamknieciu chce zacząć żyć jak normalna nastolatka. Jej pragnienie normalności, szkoły i przyjaźni jest tak naturalne, że czytelnik niemal czuje jej tęsknotę i rozczarowanie, gdy rzeczywistość okazuje się bardziej skomplikowana. Jej ból jest wręcz namacalny w każdym zdaniu, ale z drugiej strony jest jej dobroć do drugiego człowieka, która jest piękna.

Drugim głównym bohaterem jest Tyler, który uchodzi za pana i władcę szkoły, jednak brutalna rzeczywistość go przytłacza. To co pokazuje wśród rówieśników to tylko pozory, codziennie zakładana maska, która skrywa skrzywdzonego chłopaka. To tylko udawanie pewnego siebie, gdy w środku ma wiele bólu i walczy o przetrwanie.

Wątek relacji Rose z Tylerem dodaje książce głębi i nieprzewidywalności. Ich relacja rozwija się powoli, do czegoś znacznie głębszego, ukazując, że każdy z nas nosi w sobie swoje prywatne dramaty. Autorka świetnie oddała ten kontrast – maska, którą nosi Tyler, i prawdziwa twarz, którą pokazuje Rose, tworzą fascynujący obraz ludzkiej złożoności.


Narracja jest pełna emocji i niepokojących momentów, które przypominają, że życie, choć piękne, potrafi być też brutalne. Podkreślenie, że „czasem ludziom pozostają jedynie chwile”, dodaje tekstu głębi i skłania do refleksji nad tym, jak cenne są nasze relacje i jak ważne jest docenianie drobnych momentów szczęścia.

Podsumowując, „Pogodzona z losem” to książka, która nie tylko opowiada historię młodej dziewczyny próbującej odnaleźć swoje miejsce na świecie, ale także przypomina o sile nadziei, wytrwałości i akceptacji.
To lektura dla tych co nie boją się łez podczas czytania i uwielbiają piękne bolesne historię. Ta książka pozostanie ze mną na długo jako największy wyciskacz łez, który do tej pory przeczytałam.

Nie ważne ile razy przeczytam tą książkę, ból pozostanie taki sam.
Nie ważne ile razy na nią spojrzę, wspomnienia wrócą jak bumerang.
Nie ważne ile wyleje łez, ważne że zawsze warto do niej powrócić.


„Pogodzona z losem” to głęboka, poruszająca powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron i nie pozwala odejść bez refleksji. Autorka stworzyła narrację pełną emocji,...

,,Nie warto marnować chwil na coś, czego nie da się zmienić. Idź dalej, nie patrz na przeszłość. Żyj, jakby jutra miało nie być”

Świetny debiut Marty Wiczuk. Myślę, że śmiało może stać się bestsellerem. Jak to się dobrze czytało! Mimo, że od początku przeczuwałam jaki będzie finał, ponieważ wiedziałam, że książka jest przepełniona bólem, że nie jest łatwa emocjonalnie, nie można przejść obok niej obojętnie. Przypomniała mi "Gwiazd naszych wina" czy "Trzy kroki od siebie". Mam nadzieję, że pojawia się kolejne książki tej autorki.
Czytajcie jeśli nie boicie się trudnych historii.

,,Nie warto marnować chwil na coś, czego nie da się zmienić. Idź dalej, nie patrz na przeszłość. Żyj, jakby jutra miało nie być”

Świetny debiut Marty Wiczuk. Myślę, że śmiało może stać się bestsellerem. Jak to się dobrze czytało! Mimo, że od początku przeczuwałam jaki będzie finał, ponieważ wiedziałam, że książka jest przepełniona bólem, że nie jest łatwa emocjonalnie,...

Książka była nawet w porządku, ale jednak czegoś mi w niej brakowało. Akcja książki toczyła się bardzo szybko, czasami w przeciągu dwóch stron akcja zaczynała, rozwijała i się kończyła. ich relacja też bardzo szybko przeszła z nienawidzę/boję się do kocham bez żadnego tak właściwie powodu, przez co ta relacja pozostała dla mnie bez głębi i nie wczułam się aż tak bardzo. Zakończenie też takie bez żadnego polotu. Książka do przeczytania i zapomnienia.

Książka była nawet w porządku, ale jednak czegoś mi w niej brakowało. Akcja książki toczyła się bardzo szybko, czasami w przeciągu dwóch stron akcja zaczynała, rozwijała i się kończyła. ich relacja też bardzo szybko przeszła z nienawidzę/boję się do kocham bez żadnego tak właściwie powodu, przez co ta relacja pozostała dla mnie bez głębi i nie wczułam się aż tak bardzo....

Czy można być jednocześnie najszczęśliwszym i najbardziej złamanym człowiekiem? Właśnie tak się czułam - radość mieszała się ze smutkiem, łzy szczęścia z łzami rozpaczy. Przegrałam już walkę, ale nie pozwolę powalić się na deski zbyt szybko.*

Rose w końcu dostaje, to czego tak pragnęła. Chce chodzić do szkoły, zdobyć przyjaciół i przeżywać szkolne oraz nastoletnie dramaty. Naprawdę liczyła, że po czteroletniej przerwie powrót do normalności potoczy się w miarę lekko, szybko jednak dociera do niej, że nie będzie to takie proste, gdy staje się obiektem prześladowania przez popularnego chłopaka Tylera, a następnie do części jego znajomych. Jednak żadne z nich nie są w stanie zgotować jej większego piekła, niż to które już przeszła.

Lubię, gdy w młodzieżowych książkach poruszane są trudne tematy, które autorzy traktują z należytą powagą i pokazują, że nastolatek może sobie z tym radzić i uczyć na podstawie tego, co przeżywa. Tutaj tych wątków jest naprawdę sporo - choroba, samotność, poczucie bycia gorszym, prześladowanie i walka o kontrolę nad swoim życiem, gdy ten czas jest ograniczony. Sporo jak na jedną trzystu stronicową książkę, a jednak autorka rewelacyjnie radzi sobie z emocjonalnym ładunkiem. Wraz z bohaterką czujemy jej rozpacz, cierpienie, nadzieję i walkę o normalność.

To jedna z tych książek, która chwyta za serce i trzyma je w swoich szponach. Która porusza najczulsze struny duszy i sprawia, że przeżywa się ją całym sobą, wylewając przy tym morze łez. Autorka daje jasne przesłanie - szanujmy swoje i innych życie. Cieszy się każdą dobrą chwilą. Bądźmy odważni i nie bójmy się mówić o tym, co nas boli i sprzeciwiajmy się, gdy ktoś krzywdzi innego.

To nie jest lekka powieść, pozostawi w czytelniku pustkę, obrazę na okrutny los, ale też przypomina, by walczyć i się nie poddawać. To historia z przesłaniem, które warto zapamiętać. Piękna, chociaż bolesna. Kto by pomyślał, że debiuty mogą być tak dobre!

#btz4I #btzpogodzoną #booktour by @zaczytana40latka

Czy można być jednocześnie najszczęśliwszym i najbardziej złamanym człowiekiem? Właśnie tak się czułam - radość mieszała się ze smutkiem, łzy szczęścia z łzami rozpaczy. Przegrałam już walkę, ale nie pozwolę powalić się na deski zbyt szybko.*

Rose w końcu dostaje, to czego tak pragnęła. Chce chodzić do szkoły, zdobyć przyjaciół i przeżywać szkolne oraz nastoletnie dramaty....

@rewi.books

Rose to młoda dziewczyna, która od lat zmaga się z ciężką chorobą. Po czterech latach wreszcie dostaje szansę, aby rozpocząć naukę w liceum i choć na chwilę poczuć się jak inne nastolatki w jej wieku. Marzy o normalności.O tym, by móc cieszyć się zwykłymi chwilami, przyjaźniami i szkolnym życiem. Niestety już pierwsze dni w nowym miejscu okazują się bolesne ,zamiast wsparcia, spotyka się z drwinami i odrzuceniem.
Jednym z jej największych przeciwników staje się Tyler – chłopak, który nie znając jej, od razu nastawia się do niej wrogo. Z czasem jednak sytuacja zmienia się diametralnie. Okazuje się, że pomiędzy Rose a Tylerem istnieje coś więcej niż początkowa niechęć .Łączy ich więź, która stopniowo przeradza się w coś głębszego. Tyler, początkowo chłodny i nieprzystępny, zaczyna wspierać Rose.
Choć Rose zdaje sobie sprawę, że jej czas jest ograniczony, stara się żyć pełnią życia. Jej podejście uczy, jak ważne są drobne rzeczy, zwyczajne chodzenie do szkoły, rozmowa z przyjacielem czy chwila beztroski. To właśnie w tej prostocie kryje się piękno jej historii.
Opis książki i pozytywne opinie sprawiły, że postanowiłam sięgnąć po tę powieść, mimo że zwykle unikam historii, w których ważną rolę odgrywa temat śmierci. Tutaj jednak nie żałuję tej decyzji ,lektura była poruszająca, emocjonalna.
Książka podejmuje wiele trudnych tematów: ból, strach, samotność, a także prześladowanie ze strony rówieśników. To wszystko składa się na obraz życia Rose, dziewczyny, która powinna mieć przed sobą przyszłość pełną marzeń i planów, a zamiast tego zmaga się z wyrokiem losu. Szczególnie wzruszające było obserwowanie, jak Rose potrafi cieszyć się z tego, co dla innych jest oczywistością.
Relacja pomiędzy Rose a Tylerem została przedstawiona bardzo realistycznie. Ich droga od wrogości do bliskości chwyta za serce i sprawia, że czytelnik kibicuje im na każdym kroku. Nawet jeśli można się domyślić zakończenia, emocje towarzyszące lekturze sprawiają, że trudno oderwać się od tej historii.
To opowieść, która łamie serce i jednocześnie uczy wdzięczności za życie. Jestem pewna, że podczas jej czytania niejeden raz sięgniecie po chusteczki.

@rewi.books

Rose to młoda dziewczyna, która od lat zmaga się z ciężką chorobą. Po czterech latach wreszcie dostaje szansę, aby rozpocząć naukę w liceum i choć na chwilę poczuć się jak inne nastolatki w jej wieku. Marzy o normalności.O tym, by móc cieszyć się zwykłymi chwilami, przyjaźniami i szkolnym życiem. Niestety już pierwsze dni w nowym miejscu okazują się bolesne...

BOOK TOUR "Pogodzona z losem"

Autorstwa: Marty Wiczuk

"Czasem ludziom pozostają jedynie chwile. Pośród bólu i rozpaczy są wszystkim."

Nie jestem w stanie, tym razem napisać swojej opinii...

Zostałam rozjechana emocjonalną ciężarówką i tylko to jestem w stanie przekazać. Uczucia.

To nie jest książka dla osób poniżej 15 roku życia.

Ta historia złamała mi serce.

Jest tutaj strach, ból i cierpienie.
Jest pierwsza miłość, pierwsza przyjaźń, marzenia, pragnienia.
Jest też niestety znęcanie się nad innymi.
Jest śmierć, która odlicza czas uciekający nam w klepsydrze życia.
Jest siła uczuć, przebaczenie i pogodzenie się z losem.

Nie spodziewałam się, że pudełko chusteczek higienicznych, to będzie za mało.

Spodziewałam się emocji, ale nie takich gdzie będzie wrzało we mnie na przemian smutek, rozpacz, uśmiech, czy wręcz wściekłość, ale przede wszystkim bezsilność... płakałam prawie przy każdym rozdziale...nawet gdy myślałam, że nie mam już łez...

Książka z silnym przekazem emocjonalnym...
Porusza trudne tematy...

BOOK TOUR "Pogodzona z losem"

Autorstwa: Marty Wiczuk

"Czasem ludziom pozostają jedynie chwile. Pośród bólu i rozpaczy są wszystkim."

Nie jestem w stanie, tym razem napisać swojej opinii...

Zostałam rozjechana emocjonalną ciężarówką i tylko to jestem w stanie przekazać. Uczucia.

To nie jest książka dla osób poniżej 15 roku życia.

Ta historia złamała mi serce.

...

Nie wiem jak ocenić tę książkę. Dla mnie trochę przerost formy nad treścią ale i odwrotnie, treści nad formą- sama już nie wiem. Nie mogę napisać, że jest to bardzo zła książka ale była przekoloryzowana. Przesadnie ciągnięty wątek godzenia się z tym co nieuniknione, który do mnie nie przemawiał tak jak powinien, nie odnalazłam w tym czegoś co by mnie wzruszyło, dotknęło. Chyba nie trafiła do mnie forma przekazu... Pod koniec to już męczyło mnie ciągłe podkreślanie tego samego i taka poprawność wszystkiego i samo zakończenie też bez polotu.
Historia jakie już czytaliśmy, widzieliśmy w tv.

Nie wiem jak ocenić tę książkę. Dla mnie trochę przerost formy nad treścią ale i odwrotnie, treści nad formą- sama już nie wiem. Nie mogę napisać, że jest to bardzo zła książka ale była przekoloryzowana. Przesadnie ciągnięty wątek godzenia się z tym co nieuniknione, który do mnie nie przemawiał tak jak powinien, nie odnalazłam w tym czegoś co by mnie wzruszyło, dotknęło. ...