Tytus, Romek i A'Tomek. Księga III. Tytus kosmonautą

Bardzo fajne przygody całej trójki przeczytałem znów po 30 latach i ciągle bawią mnie ich perypetie.

Bardzo fajne przygody całej trójki przeczytałem znów po 30 latach i ciągle bawią mnie ich perypetie.

Wiadomo - klasyka!

Wiadomo - klasyka!

Kosmos to nie moja bajka, jednak w wykonaniu Chmielewskiego zjadiwy ;)

Kosmos to nie moja bajka, jednak w wykonaniu Chmielewskiego zjadiwy ;)

Prosta kreska, ale to duży plus i te cudowne, zabawne historie :) Mam duży sentyment do tych komiksów.

Prosta kreska, ale to duży plus i te cudowne, zabawne historie :) Mam duży sentyment do tych komiksów.

Pierwsze wydanie jest nieco inne niż zapamiętałem. To znaczy czytałem chyba IV, więc już zdrowo pozmieniane. W Księdze III właściwie jest ta sama sztampa co w I, tylko w kosmosie. Trochę żartów rysunkowych i słownych (bardziej dopracowane w późniejszych wydaniach) no i oczywiście krzewienie harcerstwa. Dopiero jako dorosły dostrzegam, że to jest całkiem nachalne. Oczywiście tak musiało być, wiadomix: PRL i "Świat Młodych", ale cóż, trzeba przebrnąć przez te pierwsze książeczki.

Z perspektywy czasu to całkiem nawet zabawnie los się ułożył, bo syn Papcia pracuje w NASA, a jeden z kamieni na Marsie (ponoć) został nazwany "Tytus" (pamiętam, że inny kamień pokazywał Artur Chmielewski na fotce, a inny potem miał przyklejoną podobiznę Tytusa, ale niech tam...).

Czytanie Tytusa to podróż sentymentalna. Cudowna ale jednocześnie trochę słodko-gorzka. Nic nie jest takie jak za pierwszym razem. Może przy IV wydaniu Księgi I jeszcze poczułem tę iskierkę... ale przy Księdze III jest "tak se".

Pierwsze wydanie jest nieco inne niż zapamiętałem. To znaczy czytałem chyba IV, więc już zdrowo pozmieniane. W Księdze III właściwie jest ta sama sztampa co w I, tylko w kosmosie. Trochę żartów rysunkowych i słownych (bardziej dopracowane w późniejszych wydaniach) no i oczywiście krzewienie harcerstwa. Dopiero jako dorosły dostrzegam, że to jest całkiem nachalne. Oczywiście...

Za dzieciaka uwielbiałem Tytusa, Romka i A'Tomka. Niestety nie miałem dostępu do większości tomów, ale te, które udało mi się przeczytać, bardzo mi się podobały. Do dziś mam do tej serii ogromny sentyment.

Za dzieciaka uwielbiałem Tytusa, Romka i A'Tomka. Niestety nie miałem dostępu do większości tomów, ale te, które udało mi się przeczytać, bardzo mi się podobały. Do dziś mam do tej serii ogromny sentyment.

polecam, czytajcie Waszym dzieciom i niech one czytają :-)

polecam, czytajcie Waszym dzieciom i niech one czytają :-)

Niestety mam wersję z 1990 roku, uwspółcześnioną przez Papcia Chmiela. Zresztą obie wersje bazują na historyjkach ze Świata Młodych. Jedna ze słabszych xiąg (jeśli nie liczyć tych narysowanych po 1990, które wywołują zażenowanie...).
Przeczytane w ramach prywatnego wyzwania - pożegnanie z Tytusami w 2025.

Niestety mam wersję z 1990 roku, uwspółcześnioną przez Papcia Chmiela. Zresztą obie wersje bazują na historyjkach ze Świata Młodych. Jedna ze słabszych xiąg (jeśli nie liczyć tych narysowanych po 1990, które wywołują zażenowanie...).
Przeczytane w ramach prywatnego wyzwania - pożegnanie z Tytusami w 2025.

Tak wysoko oceniam komiksy z tej serii, bo od drugiej klasy szkoły podstawowej zawzięcie je kolekcjonowałem i jak tylko gdziekolwiek je widziałem, to chciałem je natychmiast mieć w swoich zbiorach. Oprócz "Gigantów" z kultowymi postaciami kreskówek Walta Disneya. Jestem pod wrażeniem tego, że czasami główni bohaterowie nie potrzebowali pomocy profesora T'Alenta czy Papcia Chmiela, by móc przeżywać samodzielne przygody bez jakiegokolwiek zagrożenia zdrowia lub życia. Do dzisiaj mam wszystkie możliwe "Tytusy" i nie zamierzam się ich wcale pozbywać. Karbulot został zbudowany bez jakiejkolwiek ingerencji wymienionego przeze mnie wyżej profesora, a moim ulubionym momentem jest sytuacja, gdzie pan z "Astropolicji" mówi wspak, a nie żadnym zagranicznym językiem.

Tak wysoko oceniam komiksy z tej serii, bo od drugiej klasy szkoły podstawowej zawzięcie je kolekcjonowałem i jak tylko gdziekolwiek je widziałem, to chciałem je natychmiast mieć w swoich zbiorach. Oprócz "Gigantów" z kultowymi postaciami kreskówek Walta Disneya. Jestem pod wrażeniem tego, że czasami główni bohaterowie nie potrzebowali pomocy profesora T'Alenta czy Papcia...

Komiks opowiadający o Tytusie i jego dwóch przyjaciołach którzy, przez ciekawość uczłowieczonego szympansa zostali wystrzeleni w kosmos, i przy okazji przeprowadzali najróżniejsze badania na temat owej przestrzeni poza ziemskiej którą co ciekawe zajmuje się syn autora Artur Chmielewski. Niewiarygodne że, papcio chmiel wydał pierwszy egzemplarz tej księgi rok przed, wylądowanie na księżycu. Wydaje mi się, że Henryk Chmielewski wymyślił taki temat księgi po, to by w tamtych czasach jak i teraz młodzi ludzie bardziej interesowali, co dzieje się poza naszą planetą i by poszerzali swoją wiedze w tym temacie i przedmiotów ścisłych(fizyka, astronomia).

Komiks opowiadający o Tytusie i jego dwóch przyjaciołach którzy, przez ciekawość uczłowieczonego szympansa zostali wystrzeleni w kosmos, i przy okazji przeprowadzali najróżniejsze badania na temat owej przestrzeni poza ziemskiej którą co ciekawe zajmuje się syn autora Artur Chmielewski. Niewiarygodne że, papcio chmiel wydał pierwszy egzemplarz tej księgi rok przed,...