Znowu miałam ten sam sen #2

Tom 2 nabiera bardziej dramatycznego tempa niż poprzedni. Jedna z jej przyjaciółek znika, a później dochodzi do strasznej sytuacji, w wyniku której Kiryu bardziej zamyka się w sobie i staje się celem gnębienia w szkole. Choć Nanoka nie uważa go za przyjaciela, postanawia mu pomóc na swój sposób. Na końcu poznajemy, czym jest szczęście dla Lafiryndy, a także jej przeszłość. W mandze nie zabraknie mądrych przemyśleń, jak w poprzednim tomie, a zakończenie znów wciąga do kolejnego i zarazem ostatniego tomu.

Tom 2 nabiera bardziej dramatycznego tempa niż poprzedni. Jedna z jej przyjaciółek znika, a później dochodzi do strasznej sytuacji, w wyniku której Kiryu bardziej zamyka się w sobie i staje się celem gnębienia w szkole. Choć Nanoka nie uważa go za przyjaciela, postanawia mu pomóc na swój sposób. Na końcu poznajemy, czym jest szczęście dla Lafiryndy, a także jej przeszłość....

Nasza bohaterka nadal poszukuje odpowiedzi na pytanie "Czym jest szczęście?" Mnie najbardziej interesowało, czy uda jej się jakoś dotrzeć do Kiryu. Bardziej po ludzku, bez oceniania i wymądrzania się.

Nasza bohaterka nadal poszukuje odpowiedzi na pytanie "Czym jest szczęście?" Mnie najbardziej interesowało, czy uda jej się jakoś dotrzeć do Kiryu. Bardziej po ludzku, bez oceniania i wymądrzania się.

[współpraca recenzencka z wydawnictwem Kotori]
Czym jest szczęście?
To pytanie stanowi myśl przewodnią tej krótkiej serii.
Nanoka bardzo lubi czytać książki i cieszy się ze znajomości z początkującą pisarką, jednak już w 2 tomie dziewczyna znika z jej życia. Uwaga bohaterki mangi szybko przenosi się jednak gdzie indziej. W jej szkole dochodzi do incydentu – jeden z uczniów, Kiryu, spotyka się z ostrymi szykanami ze strony kolegów z klasy. Nanoka staje w jego obronie, jednak okazuje się, że zamiast pomóc w całej tej sytuacji, tylko bardziej namieszała. Aby uporządkować myśli, ponownie udaje się do swoich przyjaciółek na rozmowę. Dziewczynka wierzy, że rozmowa z kolegą naprawi ich relacje.
Manga łączy w sobie dramat i okruchy życia. Jest to krótka, 3-tomowa seria, bez ograniczeń wiekowych.

[współpraca recenzencka z wydawnictwem Kotori]
Czym jest szczęście?
To pytanie stanowi myśl przewodnią tej krótkiej serii.
Nanoka bardzo lubi czytać książki i cieszy się ze znajomości z początkującą pisarką, jednak już w 2 tomie dziewczyna znika z jej życia. Uwaga bohaterki mangi szybko przenosi się jednak gdzie indziej. W jej szkole dochodzi do incydentu – jeden z uczniów,...

Niby szkolne życie, ale z innej perspektywy niż zawsze.

Niby szkolne życie, ale z innej perspektywy niż zawsze.

ŻYCIE NIE JEST TAKIE OCZYWISTE

Drugi tomik „Znowu miałam ten sam sen” to właściwie wejście już w kluczową fazę opowieści, gdzie wiele elementów staje się jasnych. Co prawda dla mnie te elementy, które w samej opowieści układają się dopiero na koniec – a i też jeszcze nie wszystkie – stały się oczywiste po pierwszym zaprezentowanym tu rozdziale i całą akcję tomiku przewidziałem już całkiem precyzyjnie, jak się okazało, ale nie zmieniło to faktu, że bawiłem się bardzo dobrze czytając tę część i to na tyle, że połknąłem ją dosłownie w niecałe pół godzinki.

Nanoka Koyanagi poznała pewną licealistkę – dziewczynę, która pisze opowiadania i która swoje własne problemy zagłusza okaleczeniem się. Nanoka chce jej pomóc, chce ją ratować, ale po kłótni z rodzicami to właśnie ta nowa koleżanka może stać się ratunkiem dla niej samej i jej relacji z najbliższymi. Bo sama straciła rodzinę i nie chce, by dziewczynka popełniła ten sam błąd i nie pogodziła się z bliskimi.
I tak zaczyna się wielka zmiana w jej życiu. Jak przebiegnie dla niej szkolny dzień z rodzicami, kiedy jej rodzice nie mogą się na nim pojawić? I co ostatecznie okaże się na temat jej przyjaciółki licealistki? A na tym nie koniec, bo gdy Nanoka wybiera się do sklepu, staje się świadkiem wydarzenia, które wpłynie nie tylko na jej życie…

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2024/02/znowu-miaam-ten-sam-sen-2-yoru-sumino.html

ŻYCIE NIE JEST TAKIE OCZYWISTE

Drugi tomik „Znowu miałam ten sam sen” to właściwie wejście już w kluczową fazę opowieści, gdzie wiele elementów staje się jasnych. Co prawda dla mnie te elementy, które w samej opowieści układają się dopiero na koniec – a i też jeszcze nie wszystkie – stały się oczywiste po pierwszym zaprezentowanym tu rozdziale i całą akcję tomiku...