Yumi i Malarz Koszmarów

Co jeśli Brandon Sanderson pisałby historie zgoła bardziej romantyczne, a przy tym osądziłby je w realiach czerpiących z Japonii oraz Korei? Pytanie to zadawał sobie każdy z nas, ale nie trzeba już dłużej pytać, bo ta książka jest odpowiedzią.

A dobrze to wyszło? Zaskakująco tak! Okazuje się że w świecie Rosharu jest miejsce w którym można osadzić takie historie. Co prawda na innej planecie, ale w tej samej czasoprzestrzeni.
Książka traktuje o historii dwojga tytułowych bohaterów. Oboje są w podobnej sytuacji. Noszą jarzmo ciężkiej służby dla społeczeństwa w formie zawodów dla nas wydawać by się mogło dziwnych, dla nich jednak zgoła normalnych i leżących u podstaw cywilizacji. Sztuka. Specyficzna rzeźbiarka (a może i układaczka?) i malarz. Jak układanie kamieni i malowania może być tak istotne społecznie? Wystarczy wspomnieć że pierwsze pozwala zmusić duchy do posługi dla innych, a drugie odpędzić, całkiem namacalne, koszmary.
Jak skrzyżują się losy tych dwojga niezwykłych ludzi dowiecie się podczas lektury. Przyjemnej lektury. Porywającej lektury. 8/10

Co jeśli Brandon Sanderson pisałby historie zgoła bardziej romantyczne, a przy tym osądziłby je w realiach czerpiących z Japonii oraz Korei? Pytanie to zadawał sobie każdy z nas, ale nie trzeba już dłużej pytać, bo ta książka jest odpowiedzią.

A dobrze to wyszło? Zaskakująco tak! Okazuje się że w świecie Rosharu jest miejsce w którym można osadzić takie historie. Co prawda...

Jak zwykle cudownie napisane, z pokaźną ilością nawiązań do innych książek z Cosmere. Oby nigdy nie przestał pisać. Czytanie książek powiązanych ze sobą w ten sposób daje niezwykłe odczucia.

Jak zwykle cudownie napisane, z pokaźną ilością nawiązań do innych książek z Cosmere. Oby nigdy nie przestał pisać. Czytanie książek powiązanych ze sobą w ten sposób daje niezwykłe odczucia.

To było tak dobre. Cudownie stworzone postacie. Historia która wciąga od początku do końca. Mnóstwo emocji, dodatkowe punkty za wywołanie łez. Na początku byłam sceptycznie nastawiona. Jednak świat Yumi i Malarza mnie pochłonął. Jeśli czytać romanse to właśnie takie. Nie oczywiste z dobrze nakreslona fabuła. Dając czas czytelnikom jak i postaciom na zakochanie się w sobie,stworzenie napięcia. Z historią która sie wokół nich dzieje i dalej ma ogromne znaczenie .

To było tak dobre. Cudownie stworzone postacie. Historia która wciąga od początku do końca. Mnóstwo emocji, dodatkowe punkty za wywołanie łez. Na początku byłam sceptycznie nastawiona. Jednak świat Yumi i Malarza mnie pochłonął. Jeśli czytać romanse to właśnie takie. Nie oczywiste z dobrze nakreslona fabuła. Dając czas czytelnikom jak i postaciom na zakochanie się w...

Kocham Sandersona. Ta książka mnie kompletnie oczarowała. Tragicznie kocham sposób w jaki autor tworzy świat i relacje między bohaterami. Wszystko ma swój fundament. KOOOCHAM NARRACJE HOIDA I NAWIĄZANIA DO ARCHIWUM BURZOWEGO ORAZ Z MGŁY ZRODZONEGO. To było epickie. Jestem coraz bardziej nakręcona na czytanie wszystkiego, żeby łączyć wątki.
Ta historia była też dla mnie urokliwie romantyczna. Popłakałam się na koniec… Sanderson po prostu nie traci formy…

Kocham Sandersona. Ta książka mnie kompletnie oczarowała. Tragicznie kocham sposób w jaki autor tworzy świat i relacje między bohaterami. Wszystko ma swój fundament. KOOOCHAM NARRACJE HOIDA I NAWIĄZANIA DO ARCHIWUM BURZOWEGO ORAZ Z MGŁY ZRODZONEGO. To było epickie. Jestem coraz bardziej nakręcona na czytanie wszystkiego, żeby łączyć wątki.
Ta historia była też dla mnie...

Ale to było dobre. Rewelacyjny, młodzieżowy romans fantasy z typowym dla Sandersona cosmerowym sznytem. Świetnie zrealizowany.

Na samym początku Autor uderza w czytelnika bardzo mocno odklejonym, zwariowanym nawet jak na niego, światotwórstwem. Wtedy na chwilę pojawiły mi się wątpliwości czy to aby już nie zbyt przekombinowane. Czy to nie jest taka afirmacja szalonych konceptów, jedynie sama dla siebie. Ale nie. Bardzo szybko ten aspekt ustąpił dalej pięknie poprowadzonej, osobistej historii dwojga młodych ludzi z rożnych światów i pokazywaniu rodzącego się miedzy nimi uczucia. W sposób niezwykle subtelny, ciepły i klimatyczny. A zwariowany świat (światy) bardzo szybko stały się dla tej historii zupełnie naturalne i komplementarne. Sanderson nie kryje się tutaj także ze swoimi inspiracjami: mangą Hikaru no Go, anime Kimi No Nawa i…. grą Final Fantasy X. I mimo, że nie wiele jest tu fabularnych nowości wobec ww. historii to sama fabuła, jej prowadzenie i satysfakcja jaką wygenerowała wyszły tutaj doskonale. Aby oddać hołd swoim inspiracjom, dodatkowo tutejsze światy otrzymały ewidentnie azjatycko egzotyczny vibe.

Postacie zadziałały doskonale mimo, że dotykające je rozterki były bardziej typowe właśnie dla młodzieżówek więc może nie do końca dla mnie jako targetu. Ale w tym przypadki zostałem kupiony w 100% i w pełni poczułem tych bohaterów. Co ważne Sanderson ani razu nie wpada tu w niemal rpgowe analizy swoich systemów magicznych czy światotwórczych. One oczywiście są i działają, ale ich omawianie nigdy nie miało tego wybijającego z historii poczucia, które często przy książkach tego Autorowi mi się zdarza. Pewnie także dzięki narratorowi (temu samemu co w historii Warkocz),który staje się coraz lepszym, alternatywnym głosem naszego Autora w serii.

Apropo narratora – ten wiąże nam niniejszą pozycję bardzo mocno z wątkami cosmerowymi ale to też wyszło świetnie. Tak jak poprzedni Sekretny Projekt tak i tutaj jest to lektura raczej dla znawców tego settingu. Jednak po tych dwóch książkach wreszcie zaczynam to całe Cosmere czuć jako porządny, samodzielny kosmos - miejsce akcji. Czytając dalsze części Archiwum Burzowego Światła czy drugą erę Z Mgły Zrodzonego pełne przecież cosmerowych motywów i nawiązań nie opuszczało mnie poczucie, że to wszystko było trochę na siłę. Że Autor marzy o tym wspólnym kosmosie, sieje ten nawiązania, ale zawsze ze stratą dla oryginalnych historii i przez to nieco od czapy. Rozpraszająco. Teraz dopiero, po przygodzie Warkocz i zwłaszcza po przygodach Yumi i Malarza czuję te Cosmere jako świat stający na własnych nogach. Przyjemne uczucie. I niespodziewane. Sporo się naczytałem o zniżce formy Sandersona w ostatnich latach. a te książki – a zwłaszcza ta, to bardzo miłe zaskoczenie.

Podsumowując, jak tak dalej pójdzie to okaże się, że te Sekretne Projekty w ramach Cosmere to będą najlepsze rzeczy od Autora, obok pierwszego Z Mgły Zrodzonego, Duszy Cesarza czy pierwszych dwóch tomów Archiwum. Powinny się raczej nazywać jako Opowieści z Cosmere albo coś w ten deseń. Oficjalnie. Yumi i Malarz Koszmarów to była świetna zabawa. Leciutka, kameralna, subtelna, ciepła i bardzo satysfakcjonująca. Odmładzająca. 9/10, polecam.

Ale to było dobre. Rewelacyjny, młodzieżowy romans fantasy z typowym dla Sandersona cosmerowym sznytem. Świetnie zrealizowany.

Na samym początku Autor uderza w czytelnika bardzo mocno odklejonym, zwariowanym nawet jak na niego, światotwórstwem. Wtedy na chwilę pojawiły mi się wątpliwości czy to aby już nie zbyt przekombinowane. Czy to nie jest taka afirmacja szalonych...

To moja trzecia książka z serii „sekretnych projektów” Sandersona. Akcja dzieje się w Cosmere, jednak poznane światy są całkiem nowymi w wykreowanym uniwersum.
W moim odczuciu jest lepsza niż „Oszczędnego …”, czy „Warkocz …”.
Plusy:
+ po raz kolejny z przyjemnością zanurzyłem się w oryginalnych światach;
+ wyobraźnia autora jest niesamowita, nie wiem skąd bierze pomysły na fabułę;
+ podobał mi się funkcjonujący system magiczny oparty na tworzeniu sztuki;
+ oryginalnie wykreowane postacie Yumi i Nikaro oraz to czym się zajmują;
+ Yumi jest yoki-hijo układa rytualnie kamienie żeby rozmawiać z duchami;
+ Nikaro jest Malarzem, nocami szuka koszmarów mogących zabijać ludzi, przemalowuje ich w obraz zanim te przyjmą formę cielesną;
+ trudno jest znaleźć nic porozumienia, jak pochodzi się z tak różnych kultur;
+ niewielkie nawiązania do innych książek pisarza i ich bohaterów;
+ pokazania jak wielki wpływ na społeczeństwo mają wierzenia;
+ pozostało zakończyć serię i przeczytać „Słonecznego męża”.
Minusy:
- trochę brakowało mi typowego antagonisty z którym walczą bohaterowie;
- początkowo ciężko było mi „wgryźć” się w fabułę, ale potem poszło gładko.
Ogółem książka bardzo dobra.

To moja trzecia książka z serii „sekretnych projektów” Sandersona. Akcja dzieje się w Cosmere, jednak poznane światy są całkiem nowymi w wykreowanym uniwersum.
W moim odczuciu jest lepsza niż „Oszczędnego …”, czy „Warkocz …”.
Plusy:
+ po raz kolejny z przyjemnością zanurzyłem się w oryginalnych światach;
+ wyobraźnia autora jest niesamowita, nie wiem skąd bierze pomysły na...

Naprawdę niezwykle ciekawa i wciągająca była to opowieść. Opowieść o innym świecie, na tyle nietuzinkowym by wciągnąć Czytelnika na długie chwilę.
Wydaje się, że Yumi i Malarz pochodzą z niezwykle odległych światów, a to że muszą zamieniać się rolami dostarcza im mnóstwo problemów. Problemów, ale też ekscytacji. Yumi przywołuje pomocne duchy, zaś Malarz unicestwia niebezpieczne koszmary. Jak mają poradzić sobie w obcych rolach? Zobaczycie sami. Niezwykle urocza jest ich relacja, która z początkowej niechęci i zagubienia zamienia się w coś pięknego i głębokiego. A prawda o ich światach na pewno niejednego z was zaskoczy. Polecam!!

Naprawdę niezwykle ciekawa i wciągająca była to opowieść. Opowieść o innym świecie, na tyle nietuzinkowym by wciągnąć Czytelnika na długie chwilę.
Wydaje się, że Yumi i Malarz pochodzą z niezwykle odległych światów, a to że muszą zamieniać się rolami dostarcza im mnóstwo problemów. Problemów, ale też ekscytacji. Yumi przywołuje pomocne duchy, zaś Malarz unicestwia...

Odrobinę mnie rozczarowała. Oczekiwałam czegoś... sama nie wiem... po prostu czegoś więcej. Chwilę temu czytałam Duszę cesarza, która podobała mi przeogromnie. Ta niestety nie zostawiła we mnie dosłownie nic. Była bardzo dobra, ale nie na 10 kiedy Duszy Cesarza dałabym 12 gdybym mogła. I może dlatego czuję rozczarowanie. Oczekiwania miałam większe.

Odrobinę mnie rozczarowała. Oczekiwałam czegoś... sama nie wiem... po prostu czegoś więcej. Chwilę temu czytałam Duszę cesarza, która podobała mi przeogromnie. Ta niestety nie zostawiła we mnie dosłownie nic. Była bardzo dobra, ale nie na 10 kiedy Duszy Cesarza dałabym 12 gdybym mogła. I może dlatego czuję rozczarowanie. Oczekiwania miałam większe.

Piękna historia, idealnie wpasowana w wielobarwny, różnorodny, baśniowy świat. To w jaki sposób Sanderson upakował swoje inspiracje i pomysły na tak małej powierzchni (pomijam złożoność cosmere) jest dla mnie mistrzostwem.
Autor czerpał z japońskich mediów (FFX, Hikaru no Go, Kimi no Na wa) i na pewno zaznajomienie z mangą, czy anime pomaga w odbiorze. Przez to opowieść jest może nieco infantylna, ale myślę, że nie umniejsza jej to.
Ładna i poruszająca książka, warto przeczytać.

Piękna historia, idealnie wpasowana w wielobarwny, różnorodny, baśniowy świat. To w jaki sposób Sanderson upakował swoje inspiracje i pomysły na tak małej powierzchni (pomijam złożoność cosmere) jest dla mnie mistrzostwem.
Autor czerpał z japońskich mediów (FFX, Hikaru no Go, Kimi no Na wa) i na pewno zaznajomienie z mangą, czy anime pomaga w odbiorze. Przez to opowieść...

Moje pierwsze spotkanie z Panem Sandersonem i uniwersum Cosmere, które uważam za udane. "Yumi i malarz koszmarów" jest książką, której akcja jest naprawdę wolna, ale przyjemna i urocza. Nie oceniłam tej książki wyżej, ponieważ bohaterowie i cała historia nie zrobiła na mnie na tyle dużego wrażenia, żeby we mnie pozostała na długo.

Moje pierwsze spotkanie z Panem Sandersonem i uniwersum Cosmere, które uważam za udane. "Yumi i malarz koszmarów" jest książką, której akcja jest naprawdę wolna, ale przyjemna i urocza. Nie oceniłam tej książki wyżej, ponieważ bohaterowie i cała historia nie zrobiła na mnie na tyle dużego wrażenia, żeby we mnie pozostała na długo.