Academia. Magazyn Polskiej Akademii Nauk nr 1 (69)/2022

Książka Wita Szostaka "Wróżenie z wnętrzności" została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Fantastyka, fantasy. Polski pisarz, z wykształcenia doktor filozofii, absolwent Papieskiej Akademii Teologicznej. Mieszka w Krakowie. Członek Towarzystwa Tischnerowskiego i miłośnik twórczości Tolkiena. Jest znawcą muzyki ludowej, od kilku lat zapisuje nuty ostatnich skrzypków ludowych, gra na skrzypcach, gęślach i dudach. Swoją karierę pisarską zaczynał jako autor obracający się w kręgu fantasy i realizmu magicznego, z czasem stał się pisarzem przełamującym schematy gatunkowe. Debiutował w roku 1999 opowiadaniem "Kłopoty z błaznem", zamieszczonym w „Nowej Fantastyce”. Pierwsze powieści, czyli cykl o Smoczogórach, a także Oberki do końca świata inspirowane były kulturą polskich gór czy szerzej -- kulturą ludową. Późniejsze powieści, począwszy od Trylogii krakowskiej, oddalają się od fantastyki w stronę realizmu magicznego. Ostatnie utwory przełamują konwencje gatunkowe, a pisarz -- oprócz klasycznych powieści -- publikuje także utwory eksperymentujące z zastanymi formami literackimi, również z dramatem. Kilkakrotnie był nominowany do Nagrody im. Janusza A. Zajdla. Wichry Smoczogór dodatkowo wyróżnione zostały nagrodą Śląkfy. W roku 2008 otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla za opowiadanie Miasto grobów. Uwertura opublikowane w antologii Księga strachu 2. Za powieść Chochoły otrzymał Nagrodę Literacką im. Jerzego Żuławskiego, a za powieść Fuga był nominowany do Nagrody Literackiej Nike 2013. W 2014 r. nominowany do Paszportów "Polityki" za Sto dni bez słońca (w 2020 r. znalazł się na długiej liście nominowanych). Laureat Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO za powieść Cudze słowa (2020). Za Szczelinami otrzymał nagrodę Krakowskiej Książki Miesiąca (październik 2022) oraz nominację do Nagrody Literackiej Nike 2023. Autor kilkudziesięciu opowiadań. W latach 2015-2016 w miesięczniku "Znak" (nr 724-735) ukazywał się jego autorski cykl opowieści o Nowym Prokocimiu zatytułowany „Mitologia wielkiej płyty". Do każdego z 11 odcinków ilustracje przygotowywała Patrycja Podkościelny. Jak sam mówi, używa pseudonimu nie po to, by się ukrywać, lecz aby zasygnalizować, że rozgranicza różne dziedziny swoich zainteresowań, jako że pod swoim prawdziwym nazwiskiem publikuje teksty dotyczące filozofii.