Wianki i wiano

Bardzo dobra,2 tom sagi.

Bardzo dobra,2 tom sagi.

„Wianki i wino” to drugi tom cyklu Zakryte lustra”. Po upadku powstania listopadowego dotkliwe represje nie omijają Przylipia. Na każdym kroku czuć niepokój, strach i niepewność. Rodzina Stalickich stara się żyć według starych zwyczajów znanych od pokoleń. Dorastająca Zosia czuje, że chce żyć inaczej. W dworku zamieszkują silne kobiety, natomiast mężczyźni na czele z Edwardem objawiają się jasko bezradni i słabi, skłonni do rozrywek i dobrej zabawy, ale niekoniecznie do walki z wrogiem. Edward nie ma szczęścia do kobiet- najpierw zmarła mu Eliza, o drugą żonę długo zabiegał i w końcu kiedy wzięli ślub okazała się oziębła, by na koniec zniknąć z życia Edwarda. Ponownie zakochuje się z wzajemnością w Malwinie i bierze z nią cichy ślub.
Po śmierci Rozalii w dworku czuć brak gospodyni, niby służba wie doskonale co ma robić, jednak brak jej jest odczuwalny. Do Przylipia dołącza ocalony chłopiec Imre, oraz ochmistrzyni Elżbietka .To kolejna silna kobieta, umiejąca zarządzać i gospodarzyć. W powieści jest wiele zwrotów akcji i mnóstwo emocji, a zakończenie tej części jest bardzo zaskakujące.

„Wianki i wino” to drugi tom cyklu Zakryte lustra”. Po upadku powstania listopadowego dotkliwe represje nie omijają Przylipia. Na każdym kroku czuć niepokój, strach i niepewność. Rodzina Stalickich stara się żyć według starych zwyczajów znanych od pokoleń. Dorastająca Zosia czuje, że chce żyć inaczej. W dworku zamieszkują silne kobiety, natomiast mężczyźni na czele z...

Ewa Cielesz pięknie pisze. Na Nobla! Premią jest przypomnienie zwyczajów naszych przodków.

Ewa Cielesz pięknie pisze. Na Nobla! Premią jest przypomnienie zwyczajów naszych przodków.

Pierwszy tom postanowiłam potraktować jako przydługi wstęp i z tego względu wydawał się jeszcze ok. Nie mogę tego samego powiedzieć o kontynuacji sagi rodzinnej rodu Salickich.

Nagromadzenie silnych postaci kobiecych zbyt duże jak na mój gust i na tak mały dworek. Edward przypomina śniętą rybę - facet płynie z prądem, za to całą resztą steruje otaczający go babieniec.

Tło historyczno-obyczajowe, które miało swoją wartość, rozmyło się w tanim romansie ze szczęśliwym zakończeniem.

Dla mnie to tyle. Nie sięgnę po kolejne tomy.

Pierwszy tom postanowiłam potraktować jako przydługi wstęp i z tego względu wydawał się jeszcze ok. Nie mogę tego samego powiedzieć o kontynuacji sagi rodzinnej rodu Salickich.

Nagromadzenie silnych postaci kobiecych zbyt duże jak na mój gust i na tak mały dworek. Edward przypomina śniętą rybę - facet płynie z prądem, za to całą resztą steruje otaczający go babieniec.

Tło...

Bardzo dobrze się czyta, skomplikowane losy ziemiańskiej rodziny w XIX wieku po upadku listopadowego powstania.

Bardzo dobrze się czyta, skomplikowane losy ziemiańskiej rodziny w XIX wieku po upadku listopadowego powstania.

Na początku trochę nudnawa, ale z czasem się rozkręca.

Na początku trochę nudnawa, ale z czasem się rozkręca.

Po przeczytaniu pierwszego tomu cieszyłam się, że mam drugi, a dokładniej mówiąc- najlepiej mieć całą serię nim zacznie się czytać, bo jest to historia, od której ciężko się oderwać. Autorka pisze tak pięknie, że ciągle chce się wiedzieć co dalej.

Po upadku Powstania Listopadowego mieszkańcy Przylipia mimo represji, strachu o jutro, o przyszłość ojczyzny starają się żyć normalnie. Do tej pory było tu bezpiecznie, zamieszki były w Warszawie, jednak obecnie to się zmieniło, jest coraz bardziej niebezpiecznie, wszelkie przejawy patriotyzmu są karane. Dzieją się straszne rzeczy, żołnierze cara mordują, grabią majątki i podpalają.

Edward długo zabierał o Antoninę, ta wreszcie ulega i biorą ślub. Niestety musiał być skromny, gdyż przez udział kobiety w powstaniu są narażeni.
Antonina zmieniła się, nie podoba mi się, chce zaznaczyć swoją pozycję, a wiadomo, że dwie gospodynie w jednym majątku to po prostu nie może się udać. Edwarda mi żal, nie ma szczęścia do kobiet- najpierw zmarła mu Eliza, druga żona jest oziębła.

Niestety człowiek jest istotą śmiertelną, tak więc i w Przylipiu przyjdzie mieszkańcom pogodzić się ze stratą bliskich. Po śmierci Rozalii czuć brak gospodyni, niby służba wie doskonale co ma robić, jednak brak jej jest odczuwalny. W dworku zrobiło się pusto, służby jest więcej niż państwa. Bardzo brakuje mi seniorki rodu i trudno zaakceptować tak nagłą śmierć.

Do Przylipia dołączają nowe postacie- ocalony chłopiec Imre, oraz ochmistrzyni Elżbietka.
Zjawia się też Malwina, a serce Edwarda znów mocniej zabije.

"Dość krzywdy kobiet. Od stuleci tyle się zmienia. Wojny, powstania, rewolucje i ewolucje. Kobiety wciąż traktowane są jak należne mężczyznom trofea".

Niezmiennie rytm życia w Przylipiu wyznaczają pory roku oraz święta. Dzieci dorastają, rodzą się nowe uczucia.
Życie biegnie dalej. Żal mi ludzi, którym przyszło żyć w takiej Polsce, w kraju którego nie było na mapach... Aż trudno sobie to wyobrazić, nie mogli żyć swobodnie w swoim kraju! Ponownie odczuwam wdzięczność, że żyję tu gdzie żyję i w takim, a nie innym czasie.

Autorka pięknie kreuje nam obraz, oddaje klimat epoki, wspaniałe opisy zarówno przyrody, otoczenia jak i domowej krzątaniny. To wszystko sprawia, że czytając czujemy się świadkami opisywanych wydarzeń. Lektura dostarcza ogromu emocji.
A zakończenie tej części mocno zaskakuje. Tak więc trzeba od razu sięgnąć po kolejny tom.

Jestem zachwycona historią rodu Stalickich. Przypomnę, iż inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami.
Idealna lektura dla lubiących sagi rodzinne, powieści osadzone w dawnych czasach, czy z tłem historycznym.

Po przeczytaniu pierwszego tomu cieszyłam się, że mam drugi, a dokładniej mówiąc- najlepiej mieć całą serię nim zacznie się czytać, bo jest to historia, od której ciężko się oderwać. Autorka pisze tak pięknie, że ciągle chce się wiedzieć co dalej.

Po upadku Powstania Listopadowego mieszkańcy Przylipia mimo represji, strachu o jutro, o przyszłość ojczyzny starają się żyć...

Losy tych bohaterów pozwalają dostrzec tak wiele ...Oj wiele😊😉😊

Losy tych bohaterów pozwalają dostrzec tak wiele ...Oj wiele😊😉😊

Piękna kolejna część, czytając i słuchając lektorki przenosiłam się do tamtych miejsc. Opisy zwyczajów, sytuacji, przyrody, bohaterów wszystko tak obrazowo napisane. Polecam!

Piękna kolejna część, czytając i słuchając lektorki przenosiłam się do tamtych miejsc. Opisy zwyczajów, sytuacji, przyrody, bohaterów wszystko tak obrazowo napisane. Polecam!

8/10

8/10