Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Pięść i porcelana

Okładka książki Pięść i porcelana autora Ewa Cielesz, 9788383940250
Okładka książki Pięść i porcelana
Ewa Cielesz
7,7 / 10
Wydawnictwo: Axis Mundi Cykl: Zakryte lustra (tom 4) literatura obyczajowa, romans
336 str. 5 godz. 36 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Cykl:
Zakryte lustra (tom 4)
Data wydania:
2024-11-20
Data 1. wyd. pol.:
2024-11-20
Liczba stron:
336
Czas czytania
5 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383940250
Średnia ocen
7,7 7,7 / 10
21 opinii 170 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Pięść i porcelana w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Pięść i porcelana

Alicja
Alicja
książek na półce przeczytane 1483 napisanych opinii 946

Oceny książki Pięść i porcelana

Średnia ocen
7,7 / 10
170 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
18 ocen
9
18 ocen
8
58 ocen
7
61 ocen
6
10 ocen
5
4 ocen
4
0 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
1 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Pięść i porcelana

avatar
231
180
Botka
04.03.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

„Pięść i porcelana to czwarta część „Zakrytych luster”. Wzruszająca powieść, gdzie historia splata się z codziennym życiem ziemiańskiej rodziny. Zosia jest kobietą samodzielną, zaradną, odważną i chętną do pomocy. Dzielnie radziła sobie z prowadzeniem majątku, służbą i brała na siebie dodatkowe obowiązki. Była świadkiem odchodzenia osób, które najbardziej kochała i za którymi tęskniła. Z niecierpliwością czekała na powrót syna i męża.

„Pięść i porcelana to czwarta część „Zakrytych luster”. Wzruszająca powieść, gdzie historia splata się z codziennym życiem ziemiańskiej rodziny. Zosia jest kobietą samodzielną, zaradną, odważną i chętną do pomocy. Dzielnie radziła sobie z prowadzeniem majątku, służbą i brała na siebie dodatkowe obowiązki. Była świadkiem odchodzenia osób, które najbardziej kochała i za...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
208
206
Irena
02.02.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Na początku trochę nudna i przegadana, ale potem zaczyna się dziać...

Na początku trochę nudna i przegadana, ale potem zaczyna się dziać...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1088
1049
Agnieszka
08.10.2025
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Kolejny tom i kolejne zadowolenie, że tak piękna książkę czytałam.

Kolejny tom i kolejne zadowolenie, że tak piękna książkę czytałam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

310 użytkowników ma tytuł Pięść i porcelana na półkach głównych
  • 205
  • 98
  • 7
59 użytkowników ma tytuł Pięść i porcelana na półkach dodatkowych
  • 24
  • 13
  • 6
  • 6
  • 4
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Pięść i porcelana

literatura polska

Inne książki autora

Więcej
więcej
Ewa Cielesz
Ewa Cielesz
Ewa Cielesz, urodzona w Piasecznie, absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, a także krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (Filia Wrocław),Wydział Reżyserii. Zafascynowana teatrem i poezją pisze scenariusze, opowiadania, wiersze dla dzieci i dorosłych. Nauczyciel, instruktor teatralny. Na tym polu osiąga sukcesy: dwukrotnie wraz ze swoim zespołem zdobyła Grand Prix (2010 i 2011) Festiwalu Małych Form za sztuki, których scenariusze były jej autorstwa. Opublikowała m.in.: „Dla was dzieciaki” (2002),„Skarby z szuflady” (2005),„Gdy ujrzysz gwiazdę” (2005) — zbiorki poezji dla dzieci oraz „Sentymenty” (2004) i „Między jasnością i czernią” (2006) — tomiki poetyckie dla dorosłych czytelników. Dotychczasowa Wrocławianka, obecnie mieszka w Konstancinie pod Warszawą.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zdeptane nadzieje Wioletta Piasecka
Zdeptane nadzieje
Wioletta Piasecka
Zanim zaczęłam czytanie to oczywiście rzut oka na streszczenie i pomyslałam no może być ciekawie. No i było, bo można tu znaleźć i świetnie opisaną historię rodu Rzążewskich, a w szczególności ich córek Józefy i Zofii, i znakomity wątek walki o wolność Polski i postać powstańca Szymona Konarskiego i krynoliny i miłostki, czego chcieć więcej. To tak w skrócie, bo fabuła jest bardziej skomplikowana. Autorka w bardzo ciekawy sposób podeszła do pokazania jakże okrutnego zaboru rosyjskiego, prześladowania jakichkolwiek przejawów wolnościowych i jednocześnie niezwykłego hartu ducha zwłaszcza wśrod młodych ludzi. To także pokaznie środowiska szlacheckiego, gdzie wpajane były patriotyzm, odwaga, szlachetność, ale i duma z bycia Polakiem. Wątek siostr i ich wyborów życiowych mocno porusza z jednej strony ogromną odwagą Józi i jej zaangazowaniem się w walkę o niepodległość, z drugiej strony desperackim pragnieniem zamążpójścia Zofii. Odmalowane przez autorkę sceny są tak realistyczne, że czuje się na własnej skórze i strach bohaterów, i pierwsze ogromne porywy serca i szelest pięknych sukien i niezwykły klimat wnętrz. Niewątpliwie ogromna przyjemność czytania dla wielbicieli i tej epoki i takiego eleganckiego stylu pisania jaki posiada autorka.
Agnieszka Garncarczyk - awatar Agnieszka Garncarczyk
ocenił na73 dni temu
Zielarka z Doliny Pustelnika Edyta Świętek
Zielarka z Doliny Pustelnika
Edyta Świętek
Całkiem udana kontynuacja. Ma jednak masę niepotrzebnych powtórzeń - tak, tak, już wiemy od dawna kto jest zły, a kto dobry, wiemy, że ojciec nie kocha córek, nie trzeba non-stop o tym mówić. Trochę naiwnych zwrotów akcji, oczywisty wątek miłosny i całkiem niepotrzebne sceny erotyczne. Mimo wszystko jednak nie jest to najgorsza książka.
halynxi - awatar halynxi
ocenił na611 dni temu
Serca żyjące nadzieją Edyta Świętek
Serca żyjące nadzieją
Edyta Świętek
„Serca żyjące nadzieją” to trzeci tom serii „Sandomierskie Wzgórza”. Nadszedł czas zmian. Małżeństwo przeniosło się do Sandomierza. Eustachy rozpoczyna pracę w urzędzie, a ich dom staje się azylem dla Marcjanny, która samotnie wychowującej synka. Mroczna przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Wspólny ból i strata mogą być początkiem czegoś dobrego, dając siłę i wiarę
Botka - awatar Botka
oceniła na81 miesiąc temu
Proch i kamień Ewa Cielesz
Proch i kamień
Ewa Cielesz
„Proch i kamień” to trzecia część cyklu „Zakryte lustra”. Po powstaniu listopadowym na skutek represji narasta bunt i ruchy niepodległościowe. Na tym tle toczy się życie w małym dworku w Przylipiu. Zosia Stalicka przeżywa pierwsze porywy serca. Tu pod okiem doświadczonych i silnych kobiet uczy się gospodarowania, nabiera samodzielności i mądrości. Na zaproszenie kuzynki odwiedza Warszawę, skąd na skutek nieszczęśliwego splotu wypadków wraca do Przylipia. Tu okazuje się, że utraciła swoją rodzinną posiadłość i rodzinę. Rozpoczyna nowe życie z dala od rodzinnych stron. W Szumiejkach Zosia wciela w życie nabyte mądrości życiowe. Jest kolejną silną, mądrą i gospodarną kobietą.
Botka - awatar Botka
oceniła na91 miesiąc temu
Dotyk marcepanowych marzeń Katarzyna Majewska-Ziemba
Dotyk marcepanowych marzeń
Katarzyna Majewska-Ziemba
Marzenia, dreams, reves, dromen, sogni, tadra, dreem - w każdym języku to słowo brzmi pięknie i jest piękne. Bo nikt nie zabroni nam marzyć. Nie ma nic piękniejszego niż spełnianie swoich marzeń, pokonywanie kolejnych stopni, wspinając się jeszcze wyżej i wyżej. Myślami w Warszawie pomiędzy stoiskami, ale przenieśmy się nieco dalej - zapraszam do malowniczego Lwowa, do miejsca gdzie wojna czyha tuż za rogiem. Do miejsca gdzie spotykają się wielokulturowość, tradycje, zwyczaje. A pośród całego chaosu i zgiełku nieśmiało spacerują marzenia Rebeki - młodej Żydówki, która przełamuje wszelkie schematy. Nie będzie żyła pod dyktando ojca, przeciwstawi się najbliższym, postawi wszystko na jedną kartę. Chce być szczęśliwa. Nie chce popełnić błędu matki - u boku oprawcy, z łatką służącej, gotowej na każde skinienie męża, z brakiem perspektyw, pozbawiona marzeń. Rebeka marzy! Jej marzenia są pełne smaku i perspektyw. Jako miłośniczka gotowania nie myśli o niczym innym jak o własnej cukiernii. Jej głowa przesiąknięta pomysłami, które wręcz pachną, na myśl o których cieknie ślinka. Nie zamierza zwlekać i robi pierwszy krok - zatrudnia się jako pomoc domowa u Anette. Następnie? Uczestniczy w kursie cukierniczym. Rebeka nabiera wiatru w żagle, bo przecież marzenia się nie spełniają lecz marzenia się spełnia. Zdeterminowana, nasiąknięta pełnią wyobrażeń niczym biszkopt ponczem. Trudną decyzją jest wybranie tylko jednego ciasta w gablocie pełnej łakoci, więc do czego porównać problemy, z którymi boryka się bohaterka? Sprzeciwienie się rodzinnej tradycji, gdzie miejsce kobiety to istne odzwierciedlenie „kury domowej” stanowi dla ojca niewybaczalny cios. Walka o własne szczęście, z którą zmaga się Rebeka jest gorzka jak kawa i pozostawia po sobie cierpki posmak niczym sok z cytryny. Czy Rebeka w końcu posmakuje życiowej słodyczy? Gdzie są łakocie, które osłodzą jej scenariusz? „Dotyk marcepanowych marzeń” to istny kulinarny majstersztyk rozpoczynający „Lwowską opowieść”, więc na samą myśl, że kolejny tom już czeka na mojej półce to nie mogę się doczekać! Gwarancja smakowitej uczty! Obok starannie doracowanej dekoracji ciasta nie da się przejść obojętnie, tak samo błędem byłoby pominięcie kolorowej szaty postaci - ich emocje, wykreowane charaktery, tak różne, a wciąż niewyobrażalnie autentyczne i dopieszczone. Ta książka ma w sobie wszystko i nie boję się tego powiedzieć na głos - tak, znalazłam tu wszystko, począwszy od siły kobiet a zarazem ich delikatności i piękna, po majestatyczny krajobraz historyczny, skończywszy na walce i pasji. I to właśnie ku walce skłaniam się najbardziej, ponieważ w tym przypadku Rebeka niczym lwica walczyła o marzenia. Marzenia stanowią wisienkę na torcie w szarym życiu. Nikt nie zabroni Ci marzyć! Masz marzenia? Więc posiadasz w swojej głowie paletę barw, ogranicza nas tylko wyobraźnia.. Zatracając się w „Lwowskiej opowieści” to jak otworzyć menu w najlepszej restuaracji pełnej starannie wyselekcjonowanych potraw!
z_ksiazki_w_ksiazke - awatar z_ksiazki_w_ksiazke
ocenił na101 miesiąc temu
Wianki i wiano Ewa Cielesz
Wianki i wiano
Ewa Cielesz
„Wianki i wino” to drugi tom cyklu Zakryte lustra”. Po upadku powstania listopadowego dotkliwe represje nie omijają Przylipia. Na każdym kroku czuć niepokój, strach i niepewność. Rodzina Stalickich stara się żyć według starych zwyczajów znanych od pokoleń. Dorastająca Zosia czuje, że chce żyć inaczej. W dworku zamieszkują silne kobiety, natomiast mężczyźni na czele z Edwardem objawiają się jasko bezradni i słabi, skłonni do rozrywek i dobrej zabawy, ale niekoniecznie do walki z wrogiem. Edward nie ma szczęścia do kobiet- najpierw zmarła mu Eliza, o drugą żonę długo zabiegał i w końcu kiedy wzięli ślub okazała się oziębła, by na koniec zniknąć z życia Edwarda. Ponownie zakochuje się z wzajemnością w Malwinie i bierze z nią cichy ślub. Po śmierci Rozalii w dworku czuć brak gospodyni, niby służba wie doskonale co ma robić, jednak brak jej jest odczuwalny. Do Przylipia dołącza ocalony chłopiec Imre, oraz ochmistrzyni Elżbietka .To kolejna silna kobieta, umiejąca zarządzać i gospodarzyć. W powieści jest wiele zwrotów akcji i mnóstwo emocji, a zakończenie tej części jest bardzo zaskakujące.
Botka - awatar Botka
oceniła na91 miesiąc temu
Córka Racheli Anna Stryjewska
Córka Racheli
Anna Stryjewska
„Córka Racheli” to przejmująca, emocjonalna powieść, to druga część „Damy w Kapeluszu”. W Łodzi toczy się wojenne życie przesycone strachem, terrorem, wysiedleniem i egzekucją. Za najmniejsze uchybienie grozi surowa kara, a nawet śmierć. Powieść o trudach, traumach, ludziach, dla których ratowanie życia było najważniejsze, a prawdziwa przyjaźń, lojalność i wiara w marzenia dawała siłę do walki o przetrwanie i człowieczeństwo. Piękna pełna wzruszeń powieść i dobre wyciszające zakończenie.
Botka - awatar Botka
oceniła na826 dni temu
Nim zgasną sny Maria Paszyńska
Nim zgasną sny
Maria Paszyńska
Maria Paszyńska w ostatniej części trylogii dopowiada i rozwiązuje wątki znane z dwóch poprzednich tomów. Najbardziej ucieszyło mnie, że kryzys w małżeństwie Klary i Wojtka minął, a Berek i Bronia ponownie się spotkali! Warsztatowo powieść jest świetna – proporcje między historiami bohaterów, w tym miłosnymi, a realiami i szczegółami historycznymi są znakomicie wyważone (opisy końcówki Dwudziestolecia Międzywojennego są świetnym tłem przedstawianych wydarzeń). Uczta dla oczu i pożywka dla umysłu. Smacznego!
marplezet - awatar marplezet
ocenił na81 miesiąc temu
Japonka Wojciech Dutka
Japonka
Wojciech Dutka
Przejmująca i wzruszająca jak wszystkie książki Pana Dutki. Rewelacyjnie napisana i świetnie przeczytana przez Panią Sylwię Nowiczewską. Nie spodziewałam się spotkać w tej lekturze starego znajomego, hrabiego Mokrzyckiego. Było to bardzo miłe zaskoczenie. Polecam
McDusiaCh - awatar McDusiaCh
ocenił na824 dni temu
A las pamięta Magdalena Wojtkiewicz
A las pamięta
Magdalena Wojtkiewicz
Wydaje się, że miłość w czasach wojny jest niemożliwa. Że są rzeczy ważniejsze, chociażby samo przeżycie. A jednak, to właśnie ona może dać siłę do walki. Książka pełna emocji. Miłość, nienawiść, przyjaźń, obawa.... A wszystko to pod niebem pełnym gwiazd. Polecam :)
Danuta Hamidou - awatar Danuta Hamidou
ocenił na91 miesiąc temu
Szepty sekretów Aneta Krasińska
Szepty sekretów
Aneta Krasińska
Szepty sekretów” Anety Krasińskiej to powieść obyczajowa z wyraźnym tłem historycznym, której akcja rozgrywa się w Warszawie lat sześćdziesiątych XX wieku. Autorka zabiera czytelnika do świata powojennej Polski – rzeczywistości pełnej ograniczeń, niedoborów i przemilczanych traum, a jednocześnie codziennych radości i cichych marzeń o lepszym życiu. Główną bohaterką jest Aniela, studentka medycyny, młoda kobieta stojąca u progu dorosłości. Poznajemy jej rodzinę, środowisko akademickie, przyjaciół oraz pierwszą poważną miłość – Mirka. Wątek uczuciowy został poprowadzony subtelnie, bez nadmiernego patosu, jako naturalna część dojrzewania i poszukiwania własnej drogi w trudnych realiach tamtych czasów. Szczególną uwagę zwraca postać matki Anieli – kobiety cichej, zamkniętej w sobie, noszącej w sobie bolesną tajemnicę. Jej emocjonalne cierpienie, ledwie wypowiedziane, a jednak stale obecne, tworzy w powieści aurę niedopowiedzeń i napięcia. To właśnie rodzinne sekrety stają się jednym z ważniejszych elementów książki, nadając jej głębszy, bardziej refleksyjny wymiar. Akcja powieści toczy się niespiesznie. Autorka z dużą dbałością o szczegóły opisuje codzienne życie w PRL-u: „załatwianie” towarów, przygotowywanie posiłków, ubrania, realia studenckie i rodzinne. Te drobne, realistyczne detale budują wiarygodny obraz epoki i mogą stanowić dużą wartość dla czytelników zainteresowanych historią obyczajową. Choć tempo narracji bywa spokojne, nie jest ono nużące – raczej wprowadza w rytm życia bohaterów i pozwala lepiej ich zrozumieć. Dopiero na kilkanaście stron przed końcem akcja wyraźnie przyspiesza. Ujawniane stopniowo fakty zmieniają perspektywę i sprawiają, że finał pozostawia czytelnika z poczuciem napięcia i niedosytu. Ostatnie zdania skutecznie zachęcają do sięgnięcia po kolejną część, co jest szczególnie istotne, ponieważ „Szepty sekretów” stanowią pierwszy tom serii. To książka dla czytelników ceniących spokojną narrację, klimat minionej epoki oraz historie skupione na emocjach, relacjach rodzinnych i tajemnicach z przeszłości. Aneta Krasińska udowadnia, że nawet ciche szepty mogą wybrzmiewać bardzo mocno – zwłaszcza wtedy, gdy dotyczą spraw, o których przez lata nie wolno było mówić.
Pati Sojka - awatar Pati Sojka
oceniła na62 miesiące temu
Kim naprawdę jestem Agnieszka Jeż
Kim naprawdę jestem
Agnieszka Jeż
Powieść „Kim naprawdę jestem” wpisuje się w popularny ostatnio nurt literatury obyczajowej z historią II wojny światowej w tle. Autorka uniknęła tu jednak banałów i wyświechtanych chwytów fabularnych, tworząc historię o problemie tożsamości oraz o wadze relacji matki z dzieckiem. Dwie bohaterki, Maria i Janina, posłużyły Agnieszce Jeż do rozważań o tym, co tak naprawdę nas kształtuje i na ile tożsamość człowieka wyniesiona zostaje z domu rodzinnego, a na ile jest sprawą wrodzoną. Stąd pytanie zadane w tytule. Kwestia tożsamości została tu zestawiona z tematem macierzyństwa i odwiecznym pytaniem o to, kto jest prawdziwą matką: ta, która urodziła, czy ta, która wychowała? Przedwojenna historia Marii i Janiny oparta jest na kontraście między pochodzeniem obu kobiet. Ta pierwsza jest pracodawczynią dziewczyny z podwarszawskiej wsi, ma kochającego męża, udane dzieci, piękne mieszkanie i eleganckie stroje. Budzi tym zazdrość Janiny, która chciałaby prowadzić podobne życie. Niestety urodziła się w rodzinie chłopskiej i nic nie wskazuje na to, że czeka ją inny los niż wszystkich kobiet z jej klasy społecznej: szybkie małżeństwo, gromadka dzieci, praca w gospodarstwie i szybkie zestarzenie się. Wszystko w tej dziewczynie buntuje się przeciwko takiemu modelowi życia, a w marzeniach wyobraża sobie, jakby to było, gdyby to ona była Marią. Wybuch wojny i rzeczywistość powojenna wszystko zmieniają. Obie bohaterki, żyjące w tak różnych światach, połączy wspólnota losów wszystkich matek, którym w ramach nazistowskiego programu Lebensborn odebrano dzieci, by wywieźć je do Rzeszy i wychować na prawdziwych Niemców. Historia Marii i Janiny jest fikcyjna, ale autorka oparła ją na licznych wspomnieniach ludzi, którzy na różne sposoby ucierpieli jako ofiary rabunków przeprowadzanych na polskich, ale „wartościowych rasowo” dzieciach. Postać adwokata Romana Hrabara, zaangażowanego w procesy rewindykacji dzieci i sprowadzanie ich do kraju jest prawdziwa, podobnie jak procedury, które obowiązywały tuż po wojnie i które określały, w jakich okolicznościach można było takie dziecko oddać biologicznym rodzicom. Agnieszka Jeż nie tworzy jednak łzawej opowieści o matkach rozdzielonych z dziećmi. Tym, co ją interesuje jest emocjonalna cena odzyskiwania zagrabionych polskich dzieci. Obie bohaterki zmagają się z dylematem, czy dla dziecka, które zaznało ze strony przybranych rodziców dużo dobra, nawiązało z nimi więź i uważa ich za najbliższe osoby, dobrym jest przymusowe przesiedlanie, rozdzielanie z opiekunami, a często też zmuszanie do życia w kraju, którego języka nie znało. Bo skąd bierze się poczucie tożsamości? Czy jest w nas z urodzenia? W epilogu autorka zamieszcza fragment artykułu z „Dziennika zachodniego” z 1963 roku, w którym jedna z osób wspominających swoją historię mówi, że tożsamość łączy się z pamięcią. Dzieci wywożone do Trzeciej Rzeszy i wychowywane w niemieckich rodzinach nie pamiętały swoich polskich rodziców, bo były zbyt małe. Wyobrażam sobie, z jaką traumą dla nich wiązało się przywracanie ich polskim krewnym. Stoi za tym racja historyczna, ale czy na pewno dobro dziecka? Przecież ludzie, do których te dzieci trafiły pokochali je, stworzyli im domy, dbali o nie. Czy zbrodniczy proceder mógł dawać początek czemuś dobremu? Z kolei powojenne odzyskiwanie dzieci często narażało je na cierpienie,a przede wszystkim zaburzało poczucie tożsamości. Czy wynikało z chęci czynienia dobra, czy potrzeby odwetu i ukarania tych, którzy krzywdzili? Skomplikowana kwestia, co zauważają także bohaterki tej powieści. Dlatego właśnie serdecznie ją polecam tym, którzy mają ochotę podyskutować o moralnych dylematach.
Anna-Maria - awatar Anna-Maria
oceniła na81 miesiąc temu
Pomruki kłamstw Aneta Krasińska
Pomruki kłamstw
Aneta Krasińska
W pierwszym tomie Aniela jest młodziutką dziewczyną, tutaj ma już 40 lat, więc to dość spory przeskok czasowy. Jest mężatką i matką dwójki córek. Mąż nie poświęca jej zbytnio uwagi, ta natomiast boryka się z problemami wychowawczymi starszej latorośli. W jej życiu pojawia się dawny przyjaciel ze studiów, z którym ponownie zacieśnia kontakty. Jest on jej pomocny w ustaleniu przeznaczenia klucza, który znalazła przy zwłokach matki. Aneta Krasińska opisuje świat PRL-u, w którym życie nie było łatwe, a o swoje trzeba było walczyć. To czasy, w których ludzie nie mieli zbyt dużo, a pomimo tego potrafili cieszyć się z drobnostek. Aniela pracuje w szpitalu, gdzie musi walczyć o swoją pozycję, bo oczywiście jako kobieta nie jest doceniania. Niestety, taka to smutna rzeczywistość, że w tamtych czasach, kobiety nie miały prawa głosu, a o swoje wciąż musiały stawać w szranki. „Kiedy stanęła na korytarzu, miała ochotę wykrzyczeć wszystko to, co ją trawiło od środka. Od lat znosiła kaprysy Kęski, wierząc, że gdzieś muszą być granice i nadejdzie czas, gdy się opamięta. Jak widać, ordynatorowi wcale się do tego nie spieszyło.” Opisany okres, to czas w którym ludzie musieli kombinować, by jakoś z niczego zrobić coś. Puste półki, kolejki, kartki na mięso i częsty brak asortymentu w sklepach, a do tego wprowadzenie stanu wojennego. Stosunkowo ważnym elementem tamtych czasów była przynależność do partii. Aniela stara się pogodzić życie zawodowe z rodzinnym. Nie idzie jej to najlepiej, ma problemy ze starszą córką, która obecnie przechodzi bunt. Do tego mąż nie poświęca jej uwagi, gdyż ciągle zajmuje się wykończeniem nowego domu. Niezbyt podobało mi się zachowanie Anieli, kiedy w jej życiu pojawił się dawny przyjaciel. „Kiedyś uważała, że strach przychodzi wtedy, gdy jesteśmy sami i nikt za nami nie stoi. Demony, te prawdziwe i te wyimaginowane, czerpią siłę z naszej samotności, dlatego kiedy zakładamy rodzinę i mamy obok kogoś bliskiego, jest nam dużo łatwiej, a wszelkie trudności nabierają innego wymiaru.” Autorka jak to w jej przypadku bywa ponownie stawia na literaturę, w której nie boi się przedstawiać ludzkich dylematów oraz bohaterów stworzonych z krwi i kości, którzy borykają się z problemami obecnie panujących czasów. Może zabrakło niektórych wydarzeń historycznych tamtych czasów. Pomruki kłamstw to historia pokazująca walkę o własne marzenia, w świecie w którym niczego nie można być pewnym, a każdy kolejny dzień może po prostu rozczarować.
Grazia_czytaninka_ - awatar Grazia_czytaninka_
ocenił na85 miesięcy temu
Spisek Joanna Jax
Spisek
Joanna Jax
„Spisek” to drugi tom sagi „Duma i gniew, który łączy burzliwą historię Polski i Francji z wątkami romansowymi. Powieść skupia się na skomplikowanych losach Aleksandry Łubieńskiej i Miłosza Rastawickiego w czasach Sejmu Czteroletniego. Miłosz, zmuszony do ucieczki z kraju, działa jako szpieg, podczas gdy Aleksandra, uwikłana w niechciane małżeństwo, tęskni za ukochanym. Wartka akcja, intrygi i emocjonalne dylematy to walory tej powieści. Warto po nią sięgnąć.
Botka - awatar Botka
oceniła na722 dni temu
Dziki Zachód Sylwia Kubik
Dziki Zachód
Sylwia Kubik
„Dziki Zachód” to pierwszy tom cyklu „Osadnicy na Żuławach”. Jest to powieść historyczna o powojennych przesiedleńcach z Wołynia, którzy trafiają na zrujnowane Żuławy. Zamiast obiecanego dobrobytu, zastają krajobraz bezprawia, szabrowników i zdewastowane, podmokłe tereny. Powieść opisuje ich walkę o przetrwanie, determinację w odbudowie gospodarstw i trudne początki budowania nowej tożsamości. Osadnicy muszą zmierzyć się z brakiem poczucia bezpieczeństwa, konfliktami między przybyszami oraz ogromem pracy potrzebnej do uprawy ziemi. Warto przeczytać, aby bliżej poznać życie pierwszych osadników na Ziemiach Odzyskanych.
Botka - awatar Botka
oceniła na719 dni temu
Przerwana młodość Wioletta Piasecka
Przerwana młodość
Wioletta Piasecka
Poprzedni tom zakończył się ogromną nadzieją na to, że mimo braku perspektyww na odzyskanie niepodległości, jest szansa aby choć w rodzinie Rzążewskich nastanie dobry czas. Autorka jednak postanowiła wejść w drugą część z przytupem i od pierwszych stron zafundowała napiecie. Otoż Józia na ślubie własnej siostry zostaje aresztowana przez żołnierzy rosyjskich, co stanowilo na owe czasy ogromny precedens, a i świeżo poślubiona mężatka Zosia dowiaduje się kim tak naprawdę jest jej małżonek i nie jest to wcale dobry człowiek. Dramatyczne wydarzenia rodzinne pogłębił fakt, że Zosia okazała się być brzemienną z poprzednią wielka miłoscią, a Krzysztof jej brat postanowił pomścić siostrę. W skomplikowane losy rodzinne wpleciona jest mocno sytuacja polityczna tamtego okresu. Nasilajace się aresztowania konarszczyków, a nawet kobiet zaangażowanych w ruch wolnościowy,brutalne przesłuchania więźniów sprawiają, ze trudno się oderwać od lektury. Dobrze i ciekawie pokazana strona historyczna powieści bardzo pomaga w zrozumieniu i ludzi i tamtych czasów. Oczywiscie nie brak tu i zabawnych momentów, bo bez nich ksiażka stawałaby się cieżka w odbiorze. Pod wrazeniem jestem także dopracowania szczegółów dotyczących choćby zwyczajów na dworach czy strojów kobiet, co świadczy o spędzeniu autorki wielu godzin nad sprawdzeniem infromacji. Świetna lektura i już czekam na kolejny i niestety ostatni tom historii Rzążewskich.
Agnieszka Garncarczyk - awatar Agnieszka Garncarczyk
ocenił na81 dzień temu
Powrót do Miłoradza Sylwia Kubik
Powrót do Miłoradza
Sylwia Kubik
„Powrót do Miłoradza” to drugi tom „Odysei żuławskiej”. Powieść ukazuje powojenne losy mieszkańców dawnego Mielenz. Po ucieczce przed Armią Czerwoną garstka dawnych mieszkańców wraca do zniszczonego regionu, Zastają swoje domy zajęte przez nowych mieszkańców. Książka przedstawia krajobraz Żuław zniszczony przez pożogę wojenną, w którym dawny świat przestał istnieć. Trudna jest sytuacja grupy mieszkańców, którzy nie byli akceptowani ani przez Polaków, ani przez Niemców, byli wyrzutkami, których nikt nie chciał.
Botka - awatar Botka
oceniła na919 dni temu
Noworoczne panny Mag­da­ Knedler
Noworoczne panny
Mag­da­ Knedler
Przenieśmy się w czasie - koniec lat 30. XIX w., czyli okres na który przypada rewolucja lipcowa we Francji, powstanie listopadowe, powstanie belgijskie, a jedną z przodujących osób była Wiktoria Hanowerska. Okres, gdzie Warszawa swój byt toczyła pod zaborem rosyjskim, a Wrocław (dawniej Breslau) stanowił Królestwo Prus. W owych totalnie różnych światach upływałe kolejne lata sióstr, Praksedy i Anieli Krukowieckich. Od kołyski wychowywane pod rygorystycznym okiem, gdzie luksus przelewał się przez pałacowe okiennice. Prakseda i Aniela nie należały do rodzeństwa, które słynie ze wsparcia, uczuć, wzajemnej adoracji - ich matki pochodziły z różnych środowisk, a co za tym idzie dziewczęta posiadały totalnie odmmienny sposób postrzegania świata oraz towarzyski status. Arystokratka kontra mezalians... Kiedy Prakseda otrzymuje propozycję przeprowadzki do matki nie waha się ani sekundy, ponieważ owocem tego jest uwolnienie się od nieznośnej siostry i ciotki. Niestety scenariusz ulega zmianom, dziewczyna wyjeżdża, ale w towarzystwie uporczywych kobiet. Bohaterka w otoczeniu artystów nabiera wiatru w żagle. Grubą kreską oddziela nieprzyjemną przeszłość, która kojarzyła jej się tylko z mieszczańskim środowiskiem, które od lat było besztane, niedoceniana i wyśmiewane. Dla Anieli ów świat, w którym się znalazła stanowi kontynuację dotychczasowego życia. W pogoni za tradycją poślubia hrabiego, ku dotrzymaniu rodzinnej obrzędowości. Oddając swoją rękę wraz z małżonkiem, który kroczy u jej boku przejmuje na barki wszystkie jego tajemnice, sekrety, o których wie jeszcze mniej niż o jego osobie. Pierwszy tom serii „Ścieżki nadziei” ukazuje obraz siostrzanej relacji, która od początku zostaje zachwiana, a wzajemna niechęć wciąż się nawarstwia. Rywalizacja pomiędzy nimi przyczynia się w dramatyczne skutki. Ciągły bieg ku wyższości i pnięcie się po arystokratycznych szczeblach jest efektem tego, iż Prakseda i Aniela wbijają sobie kolejne sztylety. Ot ciekawostka, książkę zaczęłam w wersji papierowej, ale nie mogłam wczuć się w ten dosadny i historyczny klimat, uruchomiłam audiobooka i był to strzał w dziesiatkę, nie wiem kiedy w słuchawkach wybrzmiał epilog. „Noworoczne panny” to zdecydowanie powieść, która dominuje w rodzinne tradycje i odmienne kultury. Jeżeli szukacie historii unoszącej się w powiewach czarnej peleryny, osiadającej na koronkowych parasolkach i dostojnych kapeluszach pełnych kunsztu to ten wybór lektury będzie odpowiedni.
z_ksiazki_w_ksiazke - awatar z_ksiazki_w_ksiazke
ocenił na71 miesiąc temu
Całe szczęście świata Agnieszka Krawczyk
Całe szczęście świata
Agnieszka Krawczyk
Michalina I Renata prowadza firme zajmujaca sie konserwacja zabytkow. Gdy Michalina traci meza ,postanawia cos zmienic w zyciu , kupuje kampera i ma plan by zostawic niejako wszystko I gdzies wyjechac. Renata dostaje zlecenie I namawia Michaline by podjely sie tego razem , a to zlecenie potraktowala jak poczatek swojej orzygody. Jednak jak to w takich historiach bywa , nie wszystko bedzie takie sielankowe i kolorowe. Co sie wydarzy w Zimnej wodzie (tak nazywa sie miejscowosc w jakiej dziewczyny dostaly zlecenie) , co czeka Michaline I mieszkancow Zimnej wody? Mnie Cala historia mocno wciagnela. Mimo, ze pisana prostym lekkim jezykiem, wciagala mnie do swojej histori, a ze jest to dopiero 1 czesc , od razu zaczelam kolejna by poznac co wydarzy sie dalej.
zaczytany_kwiatek_un - awatar zaczytany_kwiatek_un
ocenił na91 miesiąc temu
Obca kobieta Katarzyna Kielecka
Obca kobieta
Katarzyna Kielecka
Kolejna ciekawa książka odkryta przeze mnie w tym roku.Opowieść o tym jak pewne decyzje wpływają na późniejsze życie. Marta i Jagoda spotykają się przypadkiem w pociągu jadącym nad morze.I jedna i druga mają do przemyślenia sporo spraw,a los czy też jego zrządzenie sprawia że spędzą ten czas razem.Bardzo mądra i życiowa powieść.Polecam!!
biblioteczka_asi - awatar biblioteczka_asi
ocenił na86 miesięcy temu

Cytaty z książki Pięść i porcelana

Więcej
Ewa Cielesz Pięść i porcelana Zobacz więcej
Ewa Cielesz Pięść i porcelana Zobacz więcej
Ewa Cielesz Pięść i porcelana Zobacz więcej
Więcej