Jak ocalić życie

Książka kupiona w biedrze 🐞Całkiem dobrze się czyta. Nie wiem czego oczekiwałam 🫣 ale jak to telewizyjne romanse, jest słodko mdło, mało realnie i wszyscy są bogaci i osiągają sukces i spotykają ich nieprawdopodobne zrządzenia losu 🫠

Książka kupiona w biedrze 🐞Całkiem dobrze się czyta. Nie wiem czego oczekiwałam 🫣 ale jak to telewizyjne romanse, jest słodko mdło, mało realnie i wszyscy są bogaci i osiągają sukces i spotykają ich nieprawdopodobne zrządzenia losu 🫠

Sięgając po "Jak ocalić życie" myślałam, że to będzie kolejna cukierkowa opowieść. Jednak to nie ta bajka, a losy naszych bohaterów są pokręcone i pełne poważnych i trudnych decyzji.

Kerry i jej przyjaciel Tim chcą ratować ludzkie życie. Teraz tylko muszą zdać egzaminy wstępne na medycynę. Na zabawie sylwestrowej u szkolnego kolegi dochodzi do zatrzymania akcji serca. I to wydarzenie łączy życie całej trójki.
Przez niemal osiemnaście minut Joel, wschodząca gwiazda futbolu, pozostaje w śmierci klinicznej. Przez te osiemnaście minut to Ketry reanimuje Joela, w którym od lat się podkochuje. Tim zaś przeżywa szok i zamiera.

Okazuje się, że ocalenie komuś życia nie oznacza jeszcze szczęśliwego zakończenia 💔

To nie jest lekka książka. Jest pełna cierpienia, bólu i smutku. Zaserwuje czytelnikowi pełen wachlarz emocji, od tych przjemnych po te skrajne, które chwytają za serce.

Historię poznajemy z perspektywy każdego z bohaterów, dzięki czemu możemy dokładnie poznać ich uczucia i zamiary. Nie jest to przesłodzona historia, tutaj nasi bohaterowie wciąż muszą się mierzyć z kłodami rzucanymi im pod nogi. Każdy bohater jest inny, ma inne priorytety i marzenia. A nie każda podjęta przez nich decyzja jest słuszna.

Jeśli szukacie pozycji wartościowej i takiej, która zapadnie wam w pamięci na dłużej to musicie sięgnąć po "Jak ocalić życie". 💔

Sięgając po "Jak ocalić życie" myślałam, że to będzie kolejna cukierkowa opowieść. Jednak to nie ta bajka, a losy naszych bohaterów są pokręcone i pełne poważnych i trudnych decyzji.

Kerry i jej przyjaciel Tim chcą ratować ludzkie życie. Teraz tylko muszą zdać egzaminy wstępne na medycynę. Na zabawie sylwestrowej u szkolnego kolegi dochodzi do zatrzymania akcji serca. I to...

Takie o życiu.
Mniej szczegółowe Małe Życie.

Takie o życiu.
Mniej szczegółowe Małe Życie.

O tym, że w tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz.
Kerry i jej przyjaciel Tim marzą o tym, żeby w przyszłości zostać lekarzami, przeszli też szkolenie z zakresu pierwszej pomocy. Podczas imprezy sylwestrowej mają okazję wykorzystać zdobytą wiedzę w praktyce, ratując kolegę, któremu właśnie zatrzymała się akcja serca. Zdarzenie to będzie momentem przełomowym i początkiem romantycznego trójkąta, w którym wszyscy utkwią na następne dwadzieścia lat.
Szerzenie wiedzy na temat udzielania pierwszej pomocy jest bardzo dobre. I właściwie niewiele więcej pozytywnych rzeczy można o tej książce powiedzieć. Mam wrażenie, że był w tym potencjał na coś znacznie lepszego, ale niestety został zduszony parciem na romansidło (i właśnie - nie romans, tylko tanie romansidło). Nie to, że mam coś przeciwko romansom, dobry wątek miłosny zawsze chętnie wciągnę nosem, ale tu wyszło to wyjątkowo marnie i irytująco. Wykorzystano tu chyba wszystkie najbardziej starte romansowe klisze jakie istnieją, ale to dałoby się jeszcze przeboleć, gdyby nie to, że bohaterowie są absolutnie nieznośni. Wszyscy. Mijają kolejne lata, a oni jak byli niedojrzali i egocentryczni, tak są, wciąż wracają te same kłótnie i pretensje, a ludzie nie umieją ze sobą rozmawiać, bo gdyby potrafili to nie dałoby się oprzeć fabuły na ciągłych nieporozumieniach i co byśmy wtedy zrobili. Trudno jednoznacznie orzec, kto jest tutaj najpaskudniejszą postacią, bo wszyscy są siebie warci, ale mocną pozycję ma na pewno główna bohaterka, która przez prawie dwie dekady krąży pomiędzy dwoma facetami jak piłeczka ping-pongowa. Od samego początku oczywiste jest, którego by wolała, ale za każdym razem, gdy decyduje się z nim związać na poważnie, ten odwala jakąś chorą manianę (czyli po prostu jest sobą),ona się obraża na śmierć i życie, i idzie do tego drugiego nieszczęśnika, którego ewidentnie traktuje jak nagrodę pocieszenia, bo przecież kto to widział, żeby kobieta żyła bez chłopa przez pięć minut, toż to chyba nielegalne, i trwa przy jego boku do czasu aż jej się przypomni kto jest jej prawdziwą i jedyną miłością życia, i cały cyrk zacznie się od początku. I tak przez całą książkę. Po pięćdziesięciu stronach z tymi ludźmi ma się ochotę ich wszystkich udusić makaronem. Okropność. Miałam się przy tym odprężyć, a się tylko wkurzałam. Od czasu do czasu autorce zdarza się zapomnieć, że świat kręci się wyłącznie wokół monumentalnych miłości, jedynych takich w dziejach wszechświata i okolic, i podejmuje wtedy inne wątki, np. trudy pracy początkującego lekarza, wypalenie zawodowe, konieczność budowania życia na nowo po ciężkim urazie czy bycie zmuszonym do opieki nad chorym rodzicem. Są to zdecydowanie najlepsze fragmenty (co nie znaczy, że jakieś bardzo wybitne),ale w skali całej książki jest ich stosunkowo niewiele.

O tym, że w tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz.
Kerry i jej przyjaciel Tim marzą o tym, żeby w przyszłości zostać lekarzami, przeszli też szkolenie z zakresu pierwszej pomocy. Podczas imprezy sylwestrowej mają okazję wykorzystać zdobytą wiedzę w praktyce, ratując kolegę, któremu właśnie zatrzymała się akcja serca. Zdarzenie to będzie momentem przełomowym...

Mam trochę mieszane uczucia co do tej książki. Z jednej strony bardzo podobała mi się ta cała otoczka lekarska, kwestia ratowania życia. Pojawiły się nie tylko kwestie chorób, ale i też uzależnienia oraz jego konsekwencji. Pod tym względem byłam naprawdę zainteresowana. Autorka poruszyła bardzo ważny temat i bardzo dobrze go ukazała.

Ale jednak same wątki miłosne były już lekko męczące. Może zacznę od wyznania, że kiedy doszło do pierwszego zbliżenia Kerry i Joela, to nie mogłam uwierzyć, że to się dzieje naprawdę, a nie jest to zaledwie sen głównego bohatera? Wydało mi się to wszystko bardzo nieprawdopodobne. A potem cała historia ich relacji, oraz także z innymi ludźmi, w tym z Timem... Rozumiem, że właściwi ludzie, niewłaściwi czas, ale to naprawdę było męczące. Ciągle się łapałam na zadawaniu pytań: "No czemu?" I jeszcze jest w tym tyle hipokryzji, że aż szkoda tego komentować. Zachowanie bohaterów niezwykle mnie irytowało.

Pod względem wątków romantycznych, niekoniecznie na moje gusta i nerwy, ale mają jednak one też ogromny wpływ na wszystko, co bardzo mi się spodobało w "Jak ocalić życie." Bez tego wszystkiego fabuła nie szłaby do przodu. A naprawdę sporo się działo w tej książce.

Książka dawała mi trochę klimat "Love, Rosie.", jeśli chodzi o wyboistość drogi do spiknięcia się głównych bohaterów. Dla fanów tej pozycji, polecam jak najbardziej.

Mam trochę mieszane uczucia co do tej książki. Z jednej strony bardzo podobała mi się ta cała otoczka lekarska, kwestia ratowania życia. Pojawiły się nie tylko kwestie chorób, ale i też uzależnienia oraz jego konsekwencji. Pod tym względem byłam naprawdę zainteresowana. Autorka poruszyła bardzo ważny temat i bardzo dobrze go ukazała.

Ale jednak same wątki miłosne były już...

Absurdalność i przewidywalność fabuły poraziła mnie. Dobrnęłam z trudem do jakiejś setnej strony i poddałam się. Kerry ratuję życie koledze w którym się skrycie podkochuje, a dla którego jest niewidoczna. Po tym traumatycznym wydarzeniu okazuję się jednak, że ocalony chłopak również żywi do swojej bohaterki głębsze uczucia. Słodko, prawda? Wystarczy kilka rozmów, czułych spojrzeń i cnotliwa studentka wykorzystuję pierwszą lepszą okazję do wskoczenia obiektowi swych westchnień do łóżka. Ten pierwszy raz jest bajeczny, wymarzony, niezapomniany. Miłość wybucha ognistym płomieniem i od tej pory kochankowie wykorzystywaliby każdą sposobność by zbliżyć się do siebie. Chyba brak mi odwagi by dokończyć tą jakże głęboką i poruszającą historię xd

Absurdalność i przewidywalność fabuły poraziła mnie. Dobrnęłam z trudem do jakiejś setnej strony i poddałam się. Kerry ratuję życie koledze w którym się skrycie podkochuje, a dla którego jest niewidoczna. Po tym traumatycznym wydarzeniu okazuję się jednak, że ocalony chłopak również żywi do swojej bohaterki głębsze uczucia. Słodko, prawda? Wystarczy kilka rozmów, czułych...

Bardzo dobra książka, zaskakująca. Porusza wiele ciężkich tematów. Bardzo zaskoczyła mnie pokazaniem bohaterów przez długi okres czasu.

Bardzo dobra książka, zaskakująca. Porusza wiele ciężkich tematów. Bardzo zaskoczyła mnie pokazaniem bohaterów przez długi okres czasu.

Trafiłam na tą książkę przypadkiem i do jej zakupu przekonał mnie tytuł i opis. Spodziewałam się, że będzie to kolejny romans, a okazała się to bardzo wciągająca i nieprzewidywalna książka o życiu. Pozycja ta pokazuje różne aspekty życia i to jak łatwo je stracić. Jest tutaj dużo życia, począwszy od reanimacji, praktyk lekarskich, urodzenia dziecka, śmieci Zoe i matki Tima po śmierć wywoływaną na własne życzenie. Książka ta pokazuje, że życie jest trudne i nie układa się tak jak sobie zaplanujemy oraz że tak naprawdę ciężko odnaleźć szczęście w życiu. Motywy to: pierwsza miłość, trudna miłość, miłość jako poświęcenie, pierwsza pomoc, uzależnienie od narkotyków, studia, praktyka lekarska, szpital, opieka nad dzieckiem i osobą starszą, praca, pieniadze, niespełnione ambicje.

Trafiłam na tą książkę przypadkiem i do jej zakupu przekonał mnie tytuł i opis. Spodziewałam się, że będzie to kolejny romans, a okazała się to bardzo wciągająca i nieprzewidywalna książka o życiu. Pozycja ta pokazuje różne aspekty życia i to jak łatwo je stracić. Jest tutaj dużo życia, począwszy od reanimacji, praktyk lekarskich, urodzenia dziecka, śmieci Zoe i matki Tima...

Bardzo dobra, do przemyśleń. O tej książce szybko się nie zapomina.

Bardzo dobra, do przemyśleń. O tej książce szybko się nie zapomina.

Bardzo przenikliwa historia która wzruszyła mnie i dała do zrozumienia dużo ważnych rzeczy.

Bardzo przenikliwa historia która wzruszyła mnie i dała do zrozumienia dużo ważnych rzeczy.