Eira przeżywa fakt oddania matki do domu opieki. Niestety już w takim stanie, że już tylko całodobowa opieka jest jej potrzebna, a ona nie może takiej zapewnić. Z tak rozdartym sercem dostaje telefon. Jest potrzebna na posterunku. Tam zastaje zgłoszenie, zaginął mężczyzna, nie wiadomo co się z nim dzieje od prawie miesiąca. Zaniepokojona córka, a przez to matka prosi, by go poszukać. Niestety policja nie natrafia na żaden ślad, więc niewiele może. Natomiast niedługo później dostaje telefon od szefa, z którym współpracowała parę lat wstecz przy morderstwie. W opuszczonym domu, w opuszczonej mieścinie zostaje znalezione ciało mężczyzny. Nie wiadomo, czy się tam sam zatrzasnął, czy może ktoś mu w tym pomógł. Eira została poproszona o dołączenie do ekipy zajmującą się tą sprawą. Jednak w trakcie jej trwania raptem ginie GG. Nie wiadomo, czy sam się zaszył, czy może trafił na coś. Czas ucieka, do czego dojdą? Gdzie ich zaprowadzi śledztwo?
Jest to drugi tom przygód Eiry. Ten tom nie jest bezpośrednią kontynuacją, bowiem minęło ze dwa lata od poprzedniej sprawy.
Tym razem oprócz demencji, autorka przedstawia, trochę jak wyglądają dom opieki. Czuć w tym nostalgię za utraconą pamięcią, za tym, czym ludzie się staja przez tę zdradliwą chorobę.
Jednak nie tylko, porusza takie wątki jak potrzeba miłości, szukanie jej nawet tam, gdzie jej nie ma. I do czego to prowadzi. Czyż nie od miłości do nienawiści jest tylko krok?
Jest refleksja nad przemijaniem, nad tym co kiedyś było piękne a dziś pozostawione, opuszczone. Często zapomniane, niechciane. Miejscami jest nostalgicznie, refleksyjnie.
Ale jak to w kryminałach, wątek morderstwa jest na pierwszym planie. Krok po kroku poznajemy tajniki sprawy, radości z odkrytych śladów, frustracji, że nie mogą nic więcej zrobić. Bezsilności gdy było wiadomo, że ktoś jeszcze mógł paść ofiarą, która być może walczy o życie. To było przejmujące, gdy tak się o tym czytało. Świadomość, że tak naprawdę nigdy nie wiemy, co kryje się w drugim człowieku.
Bardzo lubię kryminały, zarówno te krwawe jak i inne, np. jak szwedzkie, które są spokojniejsze, delikatniejsze często. Ale jednak mają to coś, mają otoczkę, która nadaje bardziej im cechy realizmu. Postacie są bardziej żywe, prawdziwe. Tak jak tu, Eira ma swoje problemy, dylematy. Co prawda zostawia je i nie przenosi do pracy, to jednak wpływają na nią. Na to jak postrzega świat, jak pracuje, jak dzięki temu ma więcej zrozumienia a przez to i determinacji, by rozwiązać sprawę.
Bardzo mi się podoba, że jest tu ukazane, jak czasem bardzo mozolne jest śledztwo. Jak czasem trzeba mnóstwa rzeczy, rozmów odbyć, by dojść do kolejnego śladu. Tu nie ma tego, że wszystko łatwo przychodzi głównym bohaterom, jak niekiedy się to się zdarza. Jest dzięki temu bardziej realne, żywe. Cieszę się, że mam już kolejny tom, bo z prawdziwą przyjemnością po niego sięgnę. A to jak skończył się tom, niby nic ale jednak ciekawość została pobudzona. Już niedługo się przekonam. Polecam sięgnąć po ten cykl, warty jest poznania.
Patronat 
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Znikające dziewczyny
„Znikające dziewczyny” to pierwsza część serii o policjantce Josie Quinn i muszę przyznać, że to naprawdę mocne otwarcie cyklu.
Ja, czzytanie tej serii zaczęłam dość nietypowo, bo dopiero od 8 tomu. Ale fabuła wciągnęła mnie na tyle, że postanowiłam cofnąć się do początku hostorii i poznać wcześniejsze losy bohaterki. Tak więc jestem obecnie po przeczytaniu pierwszej części, ale to dopiero początek...😉
Josie jest policjantką w Denton, małej miejscowości na wschodnim wybrzeżu USA. Aktualnie przebywa na przymusowym urlopie z powodu komplikacji przy poprzednim śledztwie. Ale to oczywiście nie przeszkadza jej wciąż „pakować się” w kłopoty. Zawodowa dociekliwość i typowy „nos śledczy” sprawiają, że na kilometr wyczuwa, gdy coś wymaga policyjnej interwencji.
I tak też jest tym razem - przypadkowe wydarzenie na stacji benzynowej, w którym Josie ma „nieprzyjemność” uczestniczyć, uruchamia lawinę zdarzeń, które naprowadzają ją na trop kolejnej sprawy. Mimo zawieszenia w pracy i nieprzychylności przełożonych, kobieta postanawia prowadzić śledztwo na własną rękę… a to prowadzi ją do naprawdę makabrycznych odkryć.
Książka jest typowym sensacyjnym kryminałem i podtrzymuję swoją wcześniejszą opinię - świetnie sprawdziłaby się jako film akcji. Dzieje się dużo, szybko i intensywnie. Bohaterów jest sporo (na początku można się trochę pogubić w nazwiskach),ale z czasem wszystko zaczyna się układać i tworzy spójną całość.
Zakończenie też mi się podobało, było nieco zaskakujące, ale więcej zdradzać nie będę… 😉
Ogólnie mam wrażenie, że ta część podobała mi się chyba nawet bardziej niż ta, od której zaczęłam swoją przygodę z serią. I jedno jest pewne — to zdecydowanie nie było moje ostatnie spotkanie z Josie Quinn! 😁
„Znikające dziewczyny” to pierwsza część serii o policjantce Josie Quinn i muszę przyznać, że to naprawdę mocne otwarcie cyklu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJa, czzytanie tej serii zaczęłam dość nietypowo, bo dopiero od 8 tomu. Ale fabuła wciągnęła mnie na tyle, że postanowiłam cofnąć się do początku hostorii i poznać wcześniejsze losy bohaterki. Tak więc jestem obecnie po przeczytaniu pierwszej...
Bardzo przeciętna, nie mój styl, nie mój bohater, momentami nudnawa....
Bardzo przeciętna, nie mój styl, nie mój bohater, momentami nudnawa....
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzasem niewiarygodna jak zupa teściowej, a czasem smaczna jak pomidorowa mojej mojej żony. Potrawa sinusoidalna. Raz na czas jakiś taką książkę zjeść można.
Czasem niewiarygodna jak zupa teściowej, a czasem smaczna jak pomidorowa mojej mojej żony. Potrawa sinusoidalna. Raz na czas jakiś taką książkę zjeść można.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPierwsze moje spotkanie z twórczością Lisy Regan - umiarkowanie średnie. Najlepsze w tej powieści są początkowe rozdziały, naprawdę pobudzają apetyt na solidny kryminał. Niestety, potem już jest klasyczne im dalej w las.... Treść robi się jakaś taka rozmemłana, zamiast wciągać - nudzi. Niedokończone wątki też w tym nie pomagają (nauczyciel historii i gangi Filadelfii - po co to było?). Plus książki to główna bohaterka, akurat jej się nie da nie lubić. Nie daje sobie w kaszę dmuchać. "Znikające dziewczyny" dostają ode mnie tylko pięć gwiazdek, ale autorka dostanie ode mnie jeszcze jedną szansę. Może nie w najbliższej przyszłości, ale - dostanie.
Pierwsze moje spotkanie z twórczością Lisy Regan - umiarkowanie średnie. Najlepsze w tej powieści są początkowe rozdziały, naprawdę pobudzają apetyt na solidny kryminał. Niestety, potem już jest klasyczne im dalej w las.... Treść robi się jakaś taka rozmemłana, zamiast wciągać - nudzi. Niedokończone wątki też w tym nie pomagają (nauczyciel historii i gangi Filadelfii - po...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejny kryminał/thriller, którego czytanie im dalej w treści, to coraz bardziej irytuje.
Początek całkiem dobry. Można też poczuć sympatię do Josie i kilku innych postaci. Szybko się czyta, nie ma wulgaryzmów, ale (na szczęście niezbyt liczne) sceny seksu już nieco irytują.
Jednak czy naprawdę mam uwierzyć, że w niezbyt licznej społeczności Denton dałoby się przez kilkadziesiąt lat utrzymywać w tajemnicy proceder Nicka? I że znalazło się aż tylu chętnych do odwiedzin jego przybytku? W takich warunkach? Ja nie jestem w stanie.
Kolejny kryminał/thriller, którego czytanie im dalej w treści, to coraz bardziej irytuje.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoczątek całkiem dobry. Można też poczuć sympatię do Josie i kilku innych postaci. Szybko się czyta, nie ma wulgaryzmów, ale (na szczęście niezbyt liczne) sceny seksu już nieco irytują.
Jednak czy naprawdę mam uwierzyć, że w niezbyt licznej społeczności Denton dałoby się przez...
Świetna ksiazka o bardzo ciekawa historia. Bardzo chętnie nadal bede śledzić losy bohaterów ♡
Świetna ksiazka o bardzo ciekawa historia. Bardzo chętnie nadal bede śledzić losy bohaterów ♡
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJosie Quinn musi rozwiązać zagadkę zaginięcia dziewczyn, jest zawieszona w obowiązkach, jednak nie przeszkadza jej to w poszukiwaniu zaginionych na własną rękę. Nie jest jej łatwo, gdyż nie wiele osób chce jej pomóc, mąż który ją zdradził nie podpisuje papierów rozwodowych i ktoś strzela do jej narzeczonego. Czy uda jej się rozwiązać zagadkę ?
Kryminał z upartą panią detektyw, polecam.
Josie Quinn musi rozwiązać zagadkę zaginięcia dziewczyn, jest zawieszona w obowiązkach, jednak nie przeszkadza jej to w poszukiwaniu zaginionych na własną rękę. Nie jest jej łatwo, gdyż nie wiele osób chce jej pomóc, mąż który ją zdradził nie podpisuje papierów rozwodowych i ktoś strzela do jej narzeczonego. Czy uda jej się rozwiązać zagadkę ?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKryminał z upartą panią...
#znikającedziewczyny #wydawnictwodolnośląskie
#kryminalnatalerzu #kryminalnatalerzupoleca #czytajzkryminalnatalerzu
***
W Denton na Wschodnim Wybrzeżu USA trwają poszukiwania siedemnastoletniej Isabelle Coleman. Do tej pory znaleziono jedynie jej telefon oraz… inną dziewczynę, której nikt nie uważał za zaginioną. Odnaleziona milczy i nie reaguje na próby nawiązania kontaktu. Być może to, co przeszła, trudno opisać słowami… Detektywce Josie Quinn udaje się wydobyć z nastolatki tylko jedno słowo, a raczej imię: Ramona.
Josie bierze sprawy we swoje ręce, chociaż jest obecnie zawieszona w obowiązkach. Podąża za jedynym dostępnym tropem i odkrywa, że obie zaginione coś łączy. Aby odnaleźć Isabelle żywą, musi się spieszyć. Tym bardziej że dziewczyna może nie być jedyną ofiarą…
***
Jest to pierwszy tom serii Ślady zbrodni, gdzie główną bohaterką jest Josie Quinn.
Przeczytany w ramach booktouru organizowanego przez kryminalnatalerzu.pl
To historia pełna tajemnic, fałszywych tropów i zaskakujących zwrotów akcji. Autorka świetnie buduje atmosferę niepokoju, a główna bohaterka zachwyca autentycznością i siłą charakteru. Idealna lektura dla fanów mrocznych zagadek i intensywnych emocji. Polecam!
***
#znikającedziewczyny #wydawnictwodolnośląskie
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to#kryminalnatalerzu #kryminalnatalerzupoleca #czytajzkryminalnatalerzu
***
W Denton na Wschodnim Wybrzeżu USA trwają poszukiwania siedemnastoletniej Isabelle Coleman. Do tej pory znaleziono jedynie jej telefon oraz… inną dziewczynę, której nikt nie uważał za zaginioną. Odnaleziona milczy i nie reaguje na próby nawiązania...
Przyzwoity kryminał. Z kategorii tych o wielkim złu, które swymi mackami wrasta w tkankę społeczną. Są zaskoczenia no i oczywiście ta sprawiedliwa, wojowniczka o sprawiedliwość. Nastawiając się na taką konwencję to jest nawet bardzo dobrze.
Przyzwoity kryminał. Z kategorii tych o wielkim złu, które swymi mackami wrasta w tkankę społeczną. Są zaskoczenia no i oczywiście ta sprawiedliwa, wojowniczka o sprawiedliwość. Nastawiając się na taką konwencję to jest nawet bardzo dobrze.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo chaotyczna.Na początku każda pierdoła jest opisana,a im bliżej rozwiązania zagadki tym bardziej wszystko było po łepkach. Bohaterka antypatyczna,brak dreszczyku emocji przy czytaniu.
Bardzo chaotyczna.Na początku każda pierdoła jest opisana,a im bliżej rozwiązania zagadki tym bardziej wszystko było po łepkach. Bohaterka antypatyczna,brak dreszczyku emocji przy czytaniu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to