5 języków miłości dla singli

Ciekawa rozmowa z Tomaszem Gajem - dominikaninem i psychoterapeutą - o ludzkich sprawach - powołaniu, miłości, rozmowie, terapii, emocjach, poczuciu winy i samoocenie oraz wielu innych. Ciekawe było dla mnie definiowanie pojęć, np. powołanie, że jest Bożym marzeniem o człowieku, a nie przymusem; gdy wola Boża spotka się z wolą człowieka mówimy o powołaniu.

Czym różnią się od siebie: emocje, uczucia i nastroje, humory? Dlaczego emocje są ważne w naszym życiu i warto ich "słuchać", jaką niosą informację? Dlaczego odcięcie od emocji nie jest wskazane i jakie są jego skutki? A przede wszystkim jak "podejść" do "przykrej" przeszłości, jak uporządkować teraźniejszość, gdzie szukać wsparcia? To jedynie cześć zagadnień, którym ks. Marek Dziewiecki w niezwykle lekki, przystępny sposób poświęca swoją uwagę. Wskazując na rolę tego, co przeżywamy podaje niezwykle sugestywny przykład przemiany syna marnotrawnego. Ten "zaczął uświadamiać sobie stopniowo prawdę o własnym położeniu dopiero wtedy, gdy życie zaczęło go emocjonalnie boleć, czyli wtedy gdy wylądował w chlewie, głodzie, poniżeniu i osamotnieniu. Gdy sam zaczął cierpieć, wtedy przestał oszukiwać siebie w myśleniu". Jego własne cierpienie wpłynęło na zmianę postępowania. " Wykorzystał bolesne emocje, które mu wykrzyczały, że jeśli nadal będzie błądził, jak dotąd, to umrze". Autor dojrzały stosunek do emocji ukazuje na wzorze Jezusa Chrystusa, Który jak człowiek przeżywa różne emocje, a jednak reaguje adekwatnie do sytuacji, potrafi wczuć się też w rozmówcę. "Ewangelie pokazują Jezusa radosnego, promieniującego pogodą ducha, pewnością siebie, poczuciem własnej mocy i bezpieczeństwa (...). To właśnie tą swoją radością i pewnością siebie fascynował Jezus tłumy ludzi tak bardzo, że bez jedzenia i picia szli za Nim nawet przez pustynię (...). Nie lękajmy się więc czuć, a emocje traktujmy jako ważne dla nas informacje o naszych potrzebach i pragnieniach - zachęca ks. M. Dziewiecki.

Moja pierwsza lektura duchowa. Przeczytałam ją będąc po trudnym rozstaniu i muszę przyznać, że bardzo postawiła mnie na nogi i dała nadzieję na lepsze jutro. Ojciec Adam fantastycznie opisuje jak powinien wyglądać zdrowy związek i jak go rozwijać. Urzekły mnie też fantastyczne pomysły na to, aby pięknie przeżyć swój ślub i wesele.

Książka w uproszczony sposób przedstawia rozwiązywanie problemów w małżeństwach. Schematycznie wyglądają rozmowy autora książki (a) z pacjentami (p): - p: mój współmałżonek jest dla mnie X - a: czy znasz jego język miłości? - p: nie tutaj zaczyna się poszukiwanie języka miłości współmałżonka - p: spróbuję stosować ten język miłości ale będzie ciężko - a: zrób test przez X czasu, a przekonasz się czy wasze relacje się zmienią - p: dobrze spróbuję mija X czasu - p: niesamowite co się stało i ochy i achy nad językami miłości opisanymi przez autora książki Tak w dużym skrócie wygląda spora część książki. Autor upraszcza schematy działania w małżeństwach dając do zrozumienia, że poznanie języków miłości rozwiązuje wszystkie problemy relacyjne w małżeństwie. Wydaje mi się, że autor przecenia siebie i swoje metody. Nawet w FAQ zamieszczonym w książce dla ciężkich przypadków w małżeństwach "nachalnie" zachęca do stosowania jego metod (zamiast zalecić wizytę u specjalisty). Nie zmienia to jednak faktu, że te metody są wartościowe!

Jeśli chodzi o całą oprawę graficzną książka jest naprawdę dopracowana i bogato ilustrowana się nie o to w niej chodzi. Ojciec Adam wraz z ks. Marcinem rzucają nowe światło na przerabiane już setki razy fragmenty Pisma Świętego odnośnie proroctw, przepowiedni czy przypowieści co bardzo zaciekawia. Takim osobistym minusem myślę, że jest sposób przedstawiania osobistych interpretacji przez o. Adama, nie daje on dużego pola manewru dla czytelnia tylko przedstawia swojego gotowca i jak to się odnosi do naszego życia. Z kolei ks. Marcin bardziej zajmuje się przybliżaniem historycznego podłoża interpretowanych fragmentów, np co oznaczał biały kamyk z Ewangelii lub czego symbolem było pewne miasto w tamtym okresie. Nie mniej jednak oboje się uzupełniają.

Na wstępie zaskoczyły mnie olbrzymie literki! Nie dość, że książka taka cieniutka to jeszcze takie wielkie literki?!? Do przeczytania na raz - w zupełności myślę dla każdego. Niby oczywiste oczywistości, ale takie "samo mięcho" i chyba to warto powtarzać do znudzenia aż to do nas dotrze, zrozumiemy, zaczniemy stosować :)

Widząc (po zakupieniu), że to zbiór tego, co już przeczytałam to poczułam takie ukłucie porażki, po co? Mielić znów to samo. Jakże się pomyliłam... kwintesencja tego, co niechybnie zostało pominięte plus niesamowite historie. Mimo wszystko, pokazują ks. Jana z jeszcze bliższej perspektywy, i to niesamowitej, pięknej, po każdej książce brakuje mi go coraz bardziej.

Daleko mi już do wielkiego miasta i naprawdę podziwiam ludzi, którzy zwłaszcza w obecnym czasie się w nim odnajdują i w dodatku jeszcze odnajdują w nim Boga. Czytając wywiady, coraz odczuwałam coraz więcej wdzięczności, za to, że ja praktycznie z okna widzę "mój" las, w którym zawsze mogę znaleźć ciszę , wytchnienie i Boga. Historie zawarte w książce, pokazały mi, że nikt nie jest na straconej pozycji, dały nadzieję i spokój.

Nie miałam wcześniej styczności z Marcinem Zielińskim - ani poprzez filmy, ani książki czy jakieś spotkania na żywo. Wiem jednak, że jest on postacią trochę kontrowersyjną w kościele, ale to zależy, kogo zapytasz... Przyznam jednak, że go przez to unikałam. Marcin sam fajnie mówi w tej książce, że lepiej nie oceniać ludzi, którzy próbują służyć Bogu - bo faktycznie nie wiemy, za kim stoi Bóg i kto ma rację. To ważna książka, powiem szczerze, że bardzo do mnie trafia. Pomaga uzmysłowić sobie niektóre sprawy. Czytałam e-booka, ale mam ochotę kupić tę książkę, przeczytać ją jeszcze raz, zakreślać ważne fragmenty (a trochę tego było) i co ważniejsze skupić się na wcieleniu takiej postawy w życie! Marcin ma fajny styl pisania, podobały mi się niektóre żarciki. Myślę, że chętnie sięgnę po inne jego książki czy konferencje.

„…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Nas czeka i nie robi sobie wolnego. To jest moim zdaniem najfajniejsze. Aniołowie są istotami czysto duchowymi, nie posiadają ciała fizycznego, choć w Biblii mogą przyjmować postać, by komunikować się z ludźmi. Kim są Serafini i Cherubini? Kiedy dostrzegamy, że coś jest dobre, a nawet lepsze – mimowolnie się uśmiechamy. Człowiek myśli, analizuje, dedukuje, ale momentami zwyczajnie się boi, kiedy w powietrzu unosi się niepewność o jutro. To chyba taki symbol naszych czasów – niepewność. Literatura, sztuka i muzyka. Każda z nich ma coś wyjątkowego. Putto czyli popularny w sztuce renesansu i baroku motyw dekoracyjny przedstawiający pulchnego, nagiego małego chłopca, często uskrzydlonego. Anioł nie myśli się. Nie zmienia decyzji. Aniołów znajdziemy na kartach Pisma Świętego. W Księdze Rodzaju, w Apokalipsie. Z kolei w Dziejach Apostolskich anioł ratuje Piotra z więzienia. Anioł ocala też na pustyni niewolnicę Hagar. Aniołowie, to temat interesujący, coś co pociąga – tematyka prawdziwa. Kościół i jego nauczanie są dynamiczne. Biblia, to słowo stałe. To od Nas zależy, co wyniesiemy z jej tekstu. Padają ważne słowa: „…Tym, który jako pierwszy przywita nas po śmierci, będzie nasz Anioł Stróż…”. Anioł to taki przewodnik i stróż. Ludzie nawet dzisiaj czują się samotni. Gabriel znaczy „Bóg jest mocny”. Maryja jest Królową Aniołów. Rafael „Bóg leczy, Bóg uzdrawia”, a archanioł Michał „Któż jak Bóg”. Nie zapominajmy o problemie Aniołów upadłych. To też zwodzenie pokusami na wolności. Każda interpretacja jest indywidualna. Czytamy „...Widzą świat zupełnie inaczej. A zatem jest przy nas istota, która funkcjonuje w sposób niezależny od materii...”. Na koniec moich rozważań nawiążę do twórczości Zbigniewa Herberta i słów, które pokazują zarówno odwagę człowieka i anioła: „…bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy…”. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK – Rób to co kochasz Wydanie I Oprawa: miękka Liczba stron: 164 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce

Wspaniała. Skromny kardynał o wielkim sercu . W dodatku z jego relacji dowiadujemy sie o wielu faktach z codziennego życia papieża Franciszka . Obaj niesamowici. Dla mnie taki powinien byc kosciół, powinnismy wiecej robic , działać niz tylko gadać. Jestem dumna , że polski kapłan był jałmuznikiem papieża i zrobil tyle dobrego dla innych ludzi.

Już od dawna nie identyfikuję się z kościołem katolickim, ale duchowość jest dla mnie ogromnie ważna i żywa - książka Marcina Zielińskiego jest co prawda osadzona w wierze katolickiej, ale myślę, że cuda wychodzą daleko poza nią, więc książkę bardzo polecam! Wrażenie na mnie zrobiło to, co jest możliwe, gdy wierzymy. Książeczka jest cieniutka, ale pełna mocy :)

Jest we mnie jakiś bunt w stosunku do tej książki. Na pewno przeczytałam tam sporo rzeczy, które mnie ubogaciły, jednak były też fragmenty... co najmniej niesmaczne, nielogiczne i krzywdzące. Wspominany już tu temat małżeństw i zdrady. Ksiądz mówi, że to nie jest powód do separacji - zdrada. Jednocześnie w innym fragmencie mówi, żeby nie pozwalać robić z siebie ścierki. A czy przyzwolenie na zdradę męża to nie jest właśnie upodlenie się? Czy chodzenie do łóżka z romansującym mężem, który może zarazić nas chorobą weneryczną, jest szanowaniem samego siebie? Nie sądzę. To opętanie na punkcie czystości i intymności jest dla mnie dziwne. Chyba nie takie przesłanie powinno płynąć z takiej książki.

Kompletnym przypadkiem odkryłam, że jestem WWO i ta książka była jak światełko w ciemności. Zawsze czułam się inna, jakbym nigdzie nie pasowała, mówiono mi, że przesadzam, że wymyślam, wyolbrzymiam, a tym czasem okazało się, że wszystko rzeczywiście jest dla mnie zbyt duże i mam problem, by sobie z tym poradzić. To nie był mój wymysł tylko moja budowa układu nerwowego. Ta książka pokazała mi, że nie oszalałam, że wszystko jest ze mną w porządku, że nie potrzebuję naprawy. Napisana zrozumiałym i przystępnym językiem, nawet dla osoby, która o psychologii ma niewielką wiedzę. Polecam każdemu, kto ma w swoim otoczeniu lub jest osobą wysoko wrażliwą!

Czas na recenzję książki dla mnie bardzo ważnej, jak zresztą każda książka tej autorki. To jedna z jej najlepszych, a zarazem najgorszych książek, które czytałam. Zdziwieni tym paradoksem? W końcu dałam jej dziesięć na dziesięć, więc skąd taka opinia? Widzicie były w tej książce lekcje, które najzwyczajniej w świecie mnie nudziły i mi się niemiłosiernie dłużyły. Ale były też takie lekcje, które były najlepsze ze wszystkich jej książek, które udało mi się przeczytać. Wyciskały ze mnie łzy (a każda osoba, która mnie zna wie jak trudne to jest), łamały moje serce na miliony kawałków. Ta książka ukazuje w bardzo dobry sposób, jaki wpływ ma nasz głos, a nawet nasze milczenie, ponieważ właśnie często przez to, że milczymy nie podejmujemy żadnych działań dzieją się tragedię na świecie. Najbardziej oczywistym przykładem jest wojna, ale i w życiu codziennym nie jest wcale tak różowo. Lekcje ukazują także współwinnych, którzy po prostu milczeli, nie reagowali na to, że ktoś był wyśmiewany, poniżany. Pokazuje nam także dobry przykład tego, że powinniśmy mówić głośno o tym, co przeszliśmy, ponieważ duszę w sobie tego wcale nie pomaga. Nie powinniśmy się tego wstydzić, dajmy przykład dla innych kobiet, które także milczą. Niekiedy możemy tym bardzo pomóc, ponieważ wtedy taka osoba nie czuje się sama z tym problem. Ponadto znajdziemy tutaj rozdziały, które mają nam pomóc w przeprowadzeniu wywiadu, wypowiedzeniu się na forum publicznym oraz pisaniu. Wzmianki o Polsce w książkach Reginy nie są nowością, ale w tej książce są to niekiedy całe lekcje lub o wiele większe fragmenty. Mówi się w nich głównie o czasach wojny, ale i nie tylko. Ta książka zawiera "ciężkie" lekcje, o wiele mniej wesołe, optymistyczne od tych, które możemy znaleźć w pozostałych książkach, ale właśnie to mnie w niej urzekło. Nie pokazuje ona, że życie jest zawsze kolorowe. Można się z niej naprawdę wiele nauczyć, wynieść naprawdę dobrze, życiowe lekcje. Nie wiem co mogłabym jeszcze napisać, oprócz tego, że pokochałam tę książkę i zajęła szczególne miejsce w moim sercu.

W sumie cel był zupełnie inny... Nie była to książka jakby w moim zasięgu "do przeczytania", ale jakoś tak się stało, że usilnie chciała być przeczytana. W końcu poddałem się i przeczytałem - rewelacja. Można się wielu rzeczy dowiedzieć i to o sobie. Wielki szacunek za ogromna pracę dla autorów. Polecam

Historia życia niezwykle skromnego zakonnika ukazana na tle biedy na Sycylii. Wspomnienia z dzieciństwa, okrutny ojciec, potem młodość i dojrzałość, samotne pomieszkiwanie w bardzo trudnych warunkach, dręczące Go choroby i przeogromna miłość do ludzi, swojego miasta i kraju. Jego sposób radzenia sobie z tym wszystkim to modlitwa, nieustanna modlitwa. Myślę, że warto poznać historię życia tego oddanego Bogu człowieka, którego siła modlitwy pokonywała wszystkie trudności. Człowieka o pięknej duszy i bezwzględnej życzliwości do ludzi wokół. Podróżując do Włoch można bowiem przypadkiem trafić do sycylijskiego kościoła, gdzie jest pochowany ojciec Dolindo Ruotolo. Załącznikiem do tej książki jest piękne przesłanie, które z pewnością nie pozostawi żadnego wrażliwego czytelnika obojętnym po tej lekturze.

Jak bardzo potrzebne są takie książki, która w zupełnym spokoju pokarzą co naprawdę w naszym życiu jest ważne i jak go prowadzić by dało ono owoc (a nie tylko minimalizowało straty w nas i innych ludziach). Rozmawia o. Adam Szustak i Robert „Litza” Friedrich o prawdzie, zazdrości, depresji, życiowych szansach, nawróceniu, woli Bożej, o prośbach niewysłuchanych i kryzysach wiary. Rozmawiając słuchając się nawzajem a nie tylko będąc skupionymi na własnych przemyśleniach i przekonaniach. Dzielą się swoim doświadczeniem, przeżyciami. Opowiadają o tym co w ich życiu wartościowe, ale także o tym gdzie nie dają rady i zawalają. Są niezwykle szczerzy, a przez to wiarygodni. Starają się budować swoje życie na prawdzie o sobie, a nie tworzyć tylko piękne obrazy siebie, które inni mają podziwiać i adorować, bo mają świadomość, że żądna relacja nie wyjdzie. Polecam lekturę.

Wstań! Albo będziesz święty, albo będziesz nikim Jaka jest najlepsza definicja małżeństwa: wspólnota dwojga ludzi co chwilę sobie przebaczających. Mądra myśl od księdza Pawlukiewicza, takich w tej książce jest zdecydowanie więcej. Wszystkie mają jedną wspólną cechę: są naprawdę proste w zrozumieniu i nie zawsze łatwe w zastosowaniu. Może więc dlatego wiele osób wykłada się na chrześcijaństwie. Może chcieliby kochać Jezusa i żyć Bogiem, ale nie dając wiele od siebie. Bo przecież spotykając Boga, który jest Miłością nie można być już takim samym jakim się jest. Decyzja, potrzebujemy decyzji. Bo jesteśmy nie tym co czujemy ale co tak na dobrą sprawę wybieramy. Książka niezwykle prosta, miejscami banalna, ale przy całym skomplikowaniu życia chodzi by ciągle te proste prawdy sobie przypominać.

Bardzo lubię siostrę Małgorzatę, za szczerość, dobre serce i za to, że nie boi się mówić tego, co myśli. A najbardziej chyba za jej sposób postrzegania Boga i wiary. I mam do niej niesamowity szacunek, za to jak siebie daje innym, z całkowitym oddaniem i miłością