Wszystko na Ziemi wyginie

Okładka książki Wszystko na Ziemi wyginie autora Michel Bussi, 9788381395465
Okładka książki Wszystko na Ziemi wyginie
Michel Bussi Wydawnictwo: Świat Książki kryminał, sensacja, thriller
608 str. 10 godz. 8 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Tout ce qui est sur terre doit périr
Data wydania:
2022-02-09
Data 1. wyd. pol.:
2022-02-09
Data 1. wydania:
2019-10-10
Liczba stron:
608
Czas czytania
10 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381395465
Średnia ocen

6,1 6,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wszystko na Ziemi wyginie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Wszystko na Ziemi wyginie



książek na półce przeczytane 892 napisanych opinii 825

Oceny książki Wszystko na Ziemi wyginie

Średnia ocen
6,1 / 10
70 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wszystko na Ziemi wyginie

avatar
74
21

Na półkach:

Ta powieść jest inna niż kryminały, do których przyzwyczaił mnie Bussi, i mam w związku z tym pewien problem.
Z jednej strony, uwielbiam ten klimat wzięty z cyklu "Sigma Force" Rollinsa. Połączenie Wielkiego Potopu z odwiedzinami obcej cywilizacji jest hipotezą mi znaną i chociaż totalnie w nią nie wierzę, to podoba mi się sposób, w jaki została ona przedstawiona. Tym bardziej, że ciężko było się od lektury oderwać - co chwila jakaś tajemnica, strzelanina, albo bohaterowie ratują życie dosłownie w ostatnim momencie. Naciągane? Może. Ale jedną z moich ulubionych scen kinowych jest ta, jak Indiana Jones ratuje życie w wybuchu atomowym, chowając się do lodówki, więc to idealnie trafia w moje gusta.
Problem mam z głównymi antagonistami. Niech będzie, że to jednowymiarowe opryszki napędzane wyłącznie żądzą zysku i mordu. Ale z tym ostatnim kompletnie przesadzają, zostawiając za sobą stos zupełnie niepotrzebnych trupów, którymi policja kolejnych krajów (Francji, Włoch, Rosji, Turcji) zupełnie zdaje się nie przejmować. Motyw swoistego zabójczego "castingu" na kochankę dla szefa bandy w moim odczuciu niepotrzebny i ciężko mi znaleźć dla niego uzasadnienie w fabule. W przedmowie Bussi napisał, że to najokrutniejsza z jego powieści. Też mam takie wrażenie i choć nie przeszkadza mi, gdy w książce trup ściele się gęsto, to bardziej jednak podoba mi się budowanie napięcia duszną, klaustrofobiczną, pełną podejrzeń atmosferą. To Bussiemu bardzo dobrze wychodzi, a w tej powieści nie było dla tego miejsca.

Ta powieść jest inna niż kryminały, do których przyzwyczaił mnie Bussi, i mam w związku z tym pewien problem.
Z jednej strony, uwielbiam ten klimat wzięty z cyklu "Sigma Force" Rollinsa. Połączenie Wielkiego Potopu z odwiedzinami obcej cywilizacji jest hipotezą mi znaną i chociaż totalnie w nią nie wierzę, to podoba mi się sposób, w jaki została ona przedstawiona. Tym...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
749
417

Na półkach:

Pomimo tego, że lubię takie klimaty to ta książka dla mnie była dziwna. Jest jakaś akcja, tajemnica arki, jakiś wątek prehistoryczny ale jak to się zbierze do kupy to wychodzi słabo. Zakończenie też mnie rozczarowalo. Jak na tego autora to szału nie ma.

Pomimo tego, że lubię takie klimaty to ta książka dla mnie była dziwna. Jest jakaś akcja, tajemnica arki, jakiś wątek prehistoryczny ale jak to się zbierze do kupy to wychodzi słabo. Zakończenie też mnie rozczarowalo. Jak na tego autora to szału nie ma.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
619
176

Na półkach: , ,

Trochę przegadana, na tle innych książek autora wypadła dla mnie dość blado.

Trochę przegadana, na tle innych książek autora wypadła dla mnie dość blado.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

197 użytkowników ma tytuł Wszystko na Ziemi wyginie na półkach głównych
  • 108
  • 86
  • 3
40 użytkowników ma tytuł Wszystko na Ziemi wyginie na półkach dodatkowych
  • 16
  • 8
  • 5
  • 3
  • 3
  • 3
  • 2

Tagi i tematy do książki Wszystko na Ziemi wyginie

Inne książki autora

Michel Bussi
Michel Bussi
Francuski pisarz i politolog, profesor geografii na Uniwersytecie w Rouen. W styczniowym rankingu GFK-Le Figaro z 2014 roku, znalazł się na ósmym miejscu pod względem liczby sprzedanych książek (prawie 480.000 książek sprzedawanych w 2013 r.)
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ostatnie polowanie Jean-Christophe Grangé
Ostatnie polowanie
Jean-Christophe Grangé
O tym, co się dzieje, gdy arystokratyzm wejdzie za mocno. Mniej więcej 20 lat po wydarzeniach z "Purpurowych rzek", Pierre Niemans pracuje w pomocniczej komórce francuskiej policji, a partneruje mu młodsza od niego policjantka pochodząca z Chorwacji i ukrywająca tajemniczą przeszłość. Wspólnie mają zająć się sprawą morderstwa członka arystokratycznego rodu, które zostało wystylizowane na polowanie z podchodu. Przyznajmy to szczerze - to nie była potrzebna kontynuacja, już nawet pomijając to, że autor musiał niemal dosłownie wyciągnąć swojego bohatera za uszy z grobu. Książka jest zresztą do "Purpurowych rzek" pod wieloma względami bardzo podobna i wykorzystuje niemal te same chwyty fabularne. Sypianie ze świadkiem - jest, okrutne okaleczanie zwłok - jest, morderstwo osoby, która jako pierwsza odkryła prawdę - jest, liczne zamachy na życie policjantów - są, mała, fanatyczna i niemal sekciarska społeczność - jest. I choć do poprzedniej części również można było mieć zastrzeżenia, zwłaszcza dotyczące trochę nazbyt przegiętej intrygi, to całość jednak wciągała aż miło. A tu wyszło nie dość, że mocno niedorzecznie (trochę za dużo tu grzybów w barszczu, bo mamy i nazistowskie eksperymenty i jakąś sektę fanatycznych wielbicieli polowania, i arystokratyczny ród przywiązany do czystości krwi, i pradawne klątwy, i nie wiadomo co jeszcze),to całość jest jakaś taka bez ikry. Nie bez znaczenia był też dla mnie fakt, że kompletnie nie byłam w stanie polubić Ivany, nie do końca rozumiem, czym się kierował autor, gdy zdecydował się zastąpić nią Karima, moim zdaniem to był bardzo zły wybór.
niedź - awatar niedź
ocenił na68 miesięcy temu
Na celowniku Mark Greaney
Na celowniku
Mark Greaney
"Śmierć rozwiązuje wszystkie problemy… nie ma człowieka, nie ma problemu.” Józef Stalin Drugi tom serii o płatnym zabójcy wywołał dobre mocne wrażenie, podobał mi się ciut bardziej niż poprzednik „Gray Man”. Fabuła wydawała się bardziej dopracowana, uwzględniała więcej szczegółów i zaskakujących obrotów spraw. W sudańskiej odsłonie serii Gray Mana uwikłano w sprzeczne interesy i interpretacje, służył jako narzędzie do zabijania w rękach pozornie dobrych i oficjalnie złych. Zastanawiałam się, dlaczego dał się podejść instytucji i ludziom, którzy już raz go zdradzili, ale generalnie, nie miał rozsądnej alternatywy do dyspozycji. Amerykańska Operacja Szafir Nocy stała w kontraście do celów realizowanych przez szefa rosyjskiej mafii. Podwójna rola Courta Gentriego w eliminacji dosłownej i w przenośni sudańskiego prezydenta, poszukiwanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny w Hadze, za ludobójstwo na masową skalę, wystawia szarego człowieka na próbę fizyczną, psychiczną, poczucia sprawiedliwości i odpowiedzialności. Mark Greaney nie oszczędzał głównego bohatera, pakował w wyjątkowe kłopoty, stawiał przed ogromnymi dylematami. Po części, z powodu własnych słabości w postaci swoistego rozumienia sprawiedliwości i chęci pomocy słabym, Gentry sam przywoływał do siebie kłopotliwe i kryzysowe sytuacje. Powieść czytało się szybko, płynna narracja, mnóstwo incydentów i międzynarodowych spisków. Pogłębiała się tajemnica listu gończego wystawionego przez CIA za płatnym zabójcą. Fabuła nie ustrzegła się wad logicznych, przykładowo odbywania rozmów poza bezpieczną linią, moralizatorskiego tonu przełożonego, idealistycznego podporządkowania się rozkazowi, słownej nagany odbywanej w wykradzionym czasie i pod presją. Nie przypominam sobie, abym wcześniej miała do czynienia z tak długim opisem misji odgrywanej w krzyżowym ogniu i bezpośrednim niebezpieczeństwie. Ale podobało mi się, tym bardziej, że miało spektakularny charakter i krwawy przebieg. „Gray Man. Na celowniku” zapewniło przyjemną przygodę czytelniczą, wymykało się prawdopodobieństwu, ale to symptom wolnej wyobraźni pisarzy sensacji. Książka sprawdziła się w jesienny wieczór, przyciągnęła ciekawą intrygą, szybkim tempem akcji, krytycznym spojrzeniem na międzynarodowe organizacje działające w imię pokoju i stabilizacji nastrojów społecznych. bookendorfina.pl
Izabela Pycio - awatar Izabela Pycio
ocenił na65 miesięcy temu
Moje miejsce na ziemi Julia Navarro
Moje miejsce na ziemi
Julia Navarro
Dawno nie czytałam prozy Julii Navarro, więc po jej książkę „Moje miejsce na ziemi” sięgnęłam z nadzieją na udaną lekturę. I nie pomyliłam się. To napisana z ogromnym rozmachem, wielowątkowa powieść. Czyta się ją jednak szybko i z niesłabnącym przez niemal 770 stron zainteresowaniem. Akcja zaczyna się po wojnie domowej w Hiszpanii. Poznajemy kilka rodzin mieszkających w Madrycie, ale na plan pierwszy wysuwają się perypetie młodych ludzi. To Fernando, Eulogio i Catalina, którzy dorastali w sąsiedztwie i przed wybuchem wojny stanowili zgraną paczkę. Teraz ich przyjaźń zostaje wystawiona na próbę, gdyż rodzice stali po różnych stronach konfliktu. Ważną rolę w powieści odgrywają matki, które niejednokrotnie muszą dokonywać trudnych wyborów i podejmować decyzje o przyszłości całej rodziny. To dramatyczne wydarzenia, które na mnie zrobiły ogromne wrażenie, tym bardziej, że poświęcenie jednej z bohaterek nie tylko nie zostaje docenione przez syna, ale kończy się konfliktem. Wspomniana trójka przyjaciół postanawia uciec z ogarniętej powojennym chaosem Hiszpanii, jednak każdemu z nich przyświeca inny cel. Jak potoczą się losy tych młodych ludzi? I czy ich przyjaźń przetrwa kolejną - tym razem najtrudniejszą - próbę ? By poznać odpowiedzi na te pytania, trzeba uzbroić się w cierpliwość. Z drugiej strony jednak wydarzenia toczą się tak szybko, a akcja obfituje w tak wiele niespodzianek, że pochłania się całość jednym tchem. Mimo iż lektura tej powieści była zajmująca i pełna emocji, mam nieco zastrzeżeń do części fragmentów – nieraz wydawały mi się one zbyt sentymentalne i nieco telenowelowe. Nie popsuło mi to jednak radości czytania. Julia Navarro kolejny raz udowadnia, że potrafi pisać zajmująco, barwnie, skupiając się nie tylko na perypetiach i przeżyciach wewnętrznych bohaterów, ale przestawiając ich losy na tle ważnych wydarzeń historycznych. A tło historyczne ukazuje wiarygodnie i ze znajomością faktów oraz szczegółów. W tym przypadku to nie tylko wojna domowa w Hiszpanii i jej konsekwencje, ale i późniejsze lata w Europie i na innych kontynentach. Polecam szczerze – to idealna lektura na zimowe popołudnia i wieczory.
allison - awatar allison
ocenił na81 miesiąc temu
Zabójcza wycieczka Ewa Waligóra
Zabójcza wycieczka
Ewa Waligóra
„Zabójcza wycieczka” Ewy Waligórskiej to powieść, która łączy w sobie elementy kryminału, romansu i humorystycznej obyczajówki. Autorka zabiera czytelnika w niezwykłą podróż – zarówno po współczesnej Warszawie, jak i po jej mrocznych zakamarkach pamięci historycznej. To historia, w której turystyczna wycieczka przeradza się w pełną napięcia aferę kryminalną, a między zbrodnią i tajemnicą nie brakuje miejsca na zabawne dialogi, emocjonalne uniesienia i romantyczne iskrzenie. Główna bohaterka, Magda Łaszyńska, energiczna i nieco impulsywna przewodniczka turystyczna, dostaje zlecenie, które na początku wydaje się proste – opieka nad grupą polonusów przybyłych z Wielkiej Brytanii. Ekscentryczni uczestnicy wycieczki stają się jednak źródłem kłopotów, a sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy w tle pojawia się zagadkowa śmierć. Magda musi odnaleźć się w sytuacji, w której jej kompetencje przewodniczki turystycznej okazują się niewystarczające – a jednocześnie wciąż ciąży na niej obowiązek prowadzenia grupy zgodnie z planem. Na scenę wkracza komisarz Izydor Kościesza – inteligentny, ironiczny, ale i ujmujący policjant, który szybko zaczyna odgrywać istotną rolę w życiu bohaterki. Między nim a Magdą rodzi się chemia, której nie sposób zignorować, nawet w cieniu zbrodni. Relacja tych dwojga stanowi jedną z głównych osi fabuły, dodając powieści lekkości i romantycznego napięcia. Waligórska sprawnie buduje atmosferę – z jednej strony mroczną, bo związaną z zagadką kryminalną, której korzenie sięgają czasów dwudziestolecia międzywojennego i okupacji, a z drugiej strony lekką i zabawną, dzięki licznym humorystycznym akcentom. Autorka umiejętnie przeplata sceny dynamiczne z momentami refleksji, przy okazji oddając hołd Warszawie – jej zabytkom, historii i współczesnej energii. Miasto staje się w tej książce nie tylko tłem, ale wręcz jednym z bohaterów. Na uwagę zasługuje także galeria postaci drugoplanowych – pełnych charakteru, czasem przerysowanych, ale dzięki temu zapadających w pamięć. To właśnie oni nadają książce kolorytu i sprawiają, że czytelnik czuje się jak uczestnik tej niezwykłej wycieczki. Nie można jednak przemilczeć pewnych niedociągnięć. Najbardziej rzuca się w oczy brak konsekwencji w kreacji Basi – przyjaciółki głównej bohaterki. W jednych fragmentach występuje jako przewodniczka, w innych jako nauczycielka, co wprowadza chaos i podważa spójność narracji. Choć nie jest to element decydujący o odbiorze całości, uważny czytelnik może poczuć się zdezorientowany. Mimo tej wpadki „Zabójcza wycieczka” broni się lekkością stylu i umiejętnym połączeniem różnych konwencji. To powieść, która nie aspiruje do miana mrocznego kryminału z wyrafinowaną intrygą – raczej romansowo-kryminalnej opowieści, mającej przede wszystkim bawić, wciągać i dostarczać emocji. Pod tym względem książka spełnia swoją rolę znakomicie. Podsumowując, „Zabójcza wycieczka” to propozycja idealna dla czytelników, którzy lubią lżejsze, rozrywkowe powieści z intrygą kryminalną, a jednocześnie cenią sobie klimat Warszawy – tej dawnej i współczesnej. Ewa Waligórska stworzyła historię pełną uroku, w której znajdziemy i zagadkę, i romans, i sporą dawkę humoru. To książka, która nie tylko wciąga, ale też potrafi wywołać uśmiech – nawet jeśli miejscami gubi konsekwencję w detalach.
Bettygreen - awatar Bettygreen
ocenił na87 miesięcy temu

Cytaty z książki Wszystko na Ziemi wyginie

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wszystko na Ziemi wyginie