rozwińzwiń

Pan Lodowego Ogrodu - księga III

Okładka książki Pan Lodowego Ogrodu - księga III autora Jarosław Grzędowicz, 9788379646661
Okładka książki Pan Lodowego Ogrodu - księga III
Jarosław Grzędowicz Wydawnictwo: Fabryka Słów Cykl: Pan Lodowego Ogrodu (tom 3) fantasy, science fiction
484 str. 8 godz. 4 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Cykl:
Pan Lodowego Ogrodu (tom 3)
Data wydania:
2021-10-08
Data 1. wyd. pol.:
2009-11-25
Data 1. wydania:
2011-02-14
Liczba stron:
484
Czas czytania
8 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788379646661
Średnia ocen

8,0 8,0 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Pan Lodowego Ogrodu - księga III w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Pan Lodowego Ogrodu - księga III



książek na półce przeczytane 1736 napisanych opinii 207

Oceny książki Pan Lodowego Ogrodu - księga III

OPINIE i DYSKUSJE o książce Pan Lodowego Ogrodu - księga III

avatar
554
241

Na półkach: ,

Porque te vas - kto wie ten wie :)
Smaczki przemycane z Ziemi są coraz ciekawsze. Przygoda z Panem Lodowego Ogrodu czym dalsza, tym lepsza. Ależ bym chciała ekranizacji!

Porque te vas - kto wie ten wie :)
Smaczki przemycane z Ziemi są coraz ciekawsze. Przygoda z Panem Lodowego Ogrodu czym dalsza, tym lepsza. Ależ bym chciała ekranizacji!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
131
27

Na półkach:

Kolejna dobra część, chociaż spodziewałam się, że historia z Panem Lodowego Ogrodu potoczy się zupełnie inaczej.

Kolejna dobra część, chociaż spodziewałam się, że historia z Panem Lodowego Ogrodu potoczy się zupełnie inaczej.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
229
191

Na półkach:

Kołysanka dla Naszej Pani Bolesnej... piękny motyw. Książka nadal świetna, po latach!

Kołysanka dla Naszej Pani Bolesnej... piękny motyw. Książka nadal świetna, po latach!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

25485 użytkowników ma tytuł Pan Lodowego Ogrodu - księga III na półkach głównych
  • 20 927
  • 4 318
  • 240
7112 użytkowników ma tytuł Pan Lodowego Ogrodu - księga III na półkach dodatkowych
  • 4 700
  • 1 210
  • 513
  • 307
  • 157
  • 116
  • 109

Inne książki autora

Okładka książki Gladiatorzy (Antologia opowiadań) Krzysztof Abramowski, Bartek Biedrzycki, Eugeniusz Dębski, Michał Gołkowski, Jarosław Grzędowicz, Alicja Janusz, Tomasz Kołodziejczak, Maja Lidia Kossakowska, Wojciech Kowalski, Magdalena Kozak, Wojciech Okrutny, Hubert Olkowski, Andrzej Pilipiuk, Janusz Płonka, Marcin Podlewski, Michał Puchalski, Magdalena Ratajczak, Arkady Saulski, Michał Śmielak, Michał Śmietana, Aleksandra Staniewska
Ocena 7,1
Gladiatorzy (Antologia opowiadań) Krzysztof Abramowski, Bartek Biedrzycki, Eugeniusz Dębski, Michał Gołkowski, Jarosław Grzędowicz, Alicja Janusz, Tomasz Kołodziejczak, Maja Lidia Kossakowska, Wojciech Kowalski, Magdalena Kozak, Wojciech Okrutny, Hubert Olkowski, Andrzej Pilipiuk, Janusz Płonka, Marcin Podlewski, Michał Puchalski, Magdalena Ratajczak, Arkady Saulski, Michał Śmielak, Michał Śmietana, Aleksandra Staniewska
Jarosław Grzędowicz
Jarosław Grzędowicz
Jarosław Jerzy Grzędowicz, urodzony w 1965 roku, debiutował w 1982 na łamach tygodnika „Odgłosy” opowiadaniem "Azyl dla starych pilotów". Opublikowane w 1999 roku w Internecie opowiadanie "Klub absolutnej karty kredytowej" otrzymało nominację do Nagrody Elektrybałta, a po publikacji w "Wizjach alternatywnych" 2002 także nominację do Nagrody Sfinksa. W 1990 roku wraz z Andrzejem Łaskim, Krzysztofem Sokołowskim, Dariuszem Zientalakiem i Rafałem Ziemkiewiczem założył magazyn literacki „Fenix”, w którym prowadził dział prozy polskiej, a od 1993 roku był jego redaktorem naczelnym. Pracuje jako dziennikarz, prowadzi stałą rubrykę naukowo-cywilizacyjną w "Gazecie Polskiej" i tłumaczy komiksy. Laureat Śląkfy w kategorii Twórca Roku 2005. W 2006r. pisarza uhonorowano również Sfinksem, w kategorii Polska Powieść Roku za książkę "Pan Lodowego Ogrodu, t.1". Jest pierwszym w historii literackiej Nagrody im. Janusza A. Zajdla zdobywcą dwóch statuetek w obu konkursowych kategoriach: Powieść oraz Opowiadanie roku 2005. Nagrodzona powieść to "Pan Lodowego Ogrodu, t.1", opowiadaniem jest "Wilcza zamieć" ze zbioru "Deszcze niespokojne". W roku 2007 uhonorowany został kolejnym Zajdlem - powieścią roku 2006 uznano "Popiół i kurz. Opowieść ze świata Pomiędzy".
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pan Lodowego Ogrodu - księga I Jarosław Grzędowicz
Pan Lodowego Ogrodu - księga I
Jarosław Grzędowicz
FABUŁA========= Vuko wyrusza na planetę Midgaard. Jego cel? Zmierza na ratunek ekspedycji naukowej, która została tam wcześniej wysłana. Nasz samotny wilk nie może ingerować w rozwój tej nieznanej, człekopodobnej cywilizacji. Czy jest to w ogóle możliwe? Zwłaszcza, gdy na planecie trwa wojna bogów? KILKA SŁÓW======= Nie wiedziałem, w co się pakuję. Po książkę sięgnąłem z dwóch powodów: chciałem wyjść ze swojej warhammerowej strefy oraz była mi polecana przez Corvereofbooks i Wiedzmaka. Pierwszy rozdział, widzę przygotowanie i podróż na obcą planetę... Mówię sobie "no dobra, to będzie scifi... Może się do niego przekonam", a Potem dostaję na twarz kubeł zimnej wody. Okazuje się, że Vuko trafił na planetę, na której istnieje magia i nagle wbijamy się w dark fantasy. Nowoczesna technologia w zestawieniu ze światem na etapie średniowiecza. Mam takie "co jest?", ale mimo wszystko brnę w to dalej z zaciekawieniem. W książce pojawiły się dwa wątki, zacznę od tego, który dotyczy Vuko Drakkainena Jego historia skupia się na poszukiwaniu zaginionych naukowców, gdyż po przybyciu na Midgaard dowiaduje się, że z całej ekspedycji została tylko czwórka. Przemierzamy lasy, pustkowia, zdobywamy konia (przypadkowo również kruka),zwiedzamy miasta i ładujemy się na łajbę. Vuko idzie z jedną myślą w głowie: "misja jest najważniejsza!". W międzyczasie walczy z wieloma przeciwnikami i pokazuje swoją potęgę. A... no i nasz bohater ma zboostowane statystyki dzięki Cyfralowi. Vuko jest Wiedźminem! (nawet audiobooka czyta Jacek Rozenek!) Czułem się, jakby Geralt opowiadał mi historię w karczmie xD Drugi wątek dotyczy Tochimona, przyszłego władcy jednej z krain. Mamy pokazane jego szkolenie z przeróżnych zakresów. W jednym momencie dostał on w ramach ćwiczeń wyspę ze zwierzątkami, którą miał za zadanie jak najlepiej zarządzać. Jego wątek wydaje się spokojniejszy, niż ten Vuko (do czasu) Co zasługuje na wyróżnienie? Klimat, zbudowanie świata i sposób jego przedstawienia. Czytelnik zapoznaje się z perspektywą Tochimona oraz Vuko, którzy również podczas akcji poznają ten świat. Dzięki temu czytelnik nie ma takiego poczucia, że zostaje wrzucony bez wyjaśnień w zawiłe uniwersum. Jednocześnie te wytłumaczenia są płynnie wprowadzone w narracje. Mówię sobię... Przesłucham książkę w audio i będzie git. No... tak było do połowy xD Audiobook jest mega, ale musiałem kupić książkę w wersji fizycznej. Potrzebowałem jej na półce! No i książkę dokończyłem w wersji fizycznej, a później... skończyłem audiobooka xD Wydanie książki jest na wysokim poziomie! Mamy tu mapy, ilustracje oraz piękną okładkę. Chciałbym skompletować całą serię w tym wydaniu. No ten... Recenzja, a o książce gadam tylko dobrze i dobrze. No tak, bo autentycznie nie ma tu rzeczy, które mi się nie podobały. Niektórzy mogą odebrać zakończenie jako trochę drewniane, ale mi się serio podobało... bo zachęciło mnie od razu do przeczytania kolejnego tomu!
Berylek - awatar Berylek
ocenił na915 dni temu
Metro. Trylogia. Wydanie limitowane Exodus Dmitry Glukhovsky
Metro. Trylogia. Wydanie limitowane Exodus
Dmitry Glukhovsky
W moskiewskim metrze chronią się ocaleli z konfliktu atomowego, którym niemal doprowadził do zagłady całego świata, jaki znała ludzkość. Dzięki swojej unikalnej konstrukcji, ten podziemny labirynt stał się najprawdopodobniej ostatnim przyczółkiem ludzkości, na stacjach którego ludzie próbują wieść życie zbliżone do tego sprzed katastrofy. Tworzą mikropaństwa spajane własną ideologią, toczą ze sobą wojny i zawierają sojusze, a wszystko to w blasku rozpalanych ognisk i awaryjnych świateł. Niebawem ich wola walki i chęć przetrwania zostanie wystawiona na kolejną próbę, o czym nie mają pojęcia. Przyjdzie im bowiem stoczyć walkę z nieznanym wcześniej wrogiem, wdzierającym się do tego ostatniego schronienia ludzkości… „Metro” autorstwa Dmitrija Glukhovsky`ego jest na tyle kultową już powieścią, że ani jej fabuły, ani też samego autora, bliżej przedstawiać nikomu nie trzeba. Każda kolejna część trylogii, czyli: „Metro 2033”, „Metro 2034” i „Metro 2035” to wielomilionowe rzesze fanów na całym świecie, którzy pokochali ją za wyjątkowy, mroczny klimat i przerażającą wizję przyszłości. Przyszłości, która w cale nie musi być tylko i wyłącznie owocem wyobraźni autora, o czym nieustannie informują nas niepokojące wieści ze świata. Zwłaszcza dwóch mocarstw, rządzących przez maluczkich przywódców, będących jedynie sadystycznymi socjopatami o wysokim poziomie narcyzmu i skrajnej ambicji oraz zerowej empatii. Glukhovsky stworzył wybitne arcydzieło literackie, którym będą zachwycać się nie tylko fani postapokaliptycznych wizji końca świata. Na jego kartach satysfakcję czytelniczą odnajdą również miłośnicy wielkich historii stworzonych przez wielkie umysły, bo „Metro” nie jest tylko i wyłącznie podróżą przez jego labiryntowe podziemia. To także droga pełna refleksji na temat naszego jestestwa i próby zdefiniowania tego, co ludźmi nas czyni. Pytanie tylko czy jako gatunek ludzki jesteśmy gotowi na odpowiedź…
zaczytany_tata - awatar zaczytany_tata
oceniła na916 dni temu
Tempus Fugit, t.1 Jarosław Grzędowicz
Tempus Fugit, t.1
Jarosław Grzędowicz Eugeniusz Dębski Milena Wójtowicz Marcin Wroński Sebastian Uznański Paweł Majka Cezary Frąc
Antologie mają swój urok. Zawierają element niespodzianki, zaskoczenia, odkrywają przed nami temat od strony, która nie wpadła nam na myśl. Przy takim nastawieniu nie będzie minusem jakość niektórych opowiadań, bo zawsze można narzekać na niektóre, a i tak znajdzie się takie, które zachwyci (oby nie jedno, oby jak najwięcej). I nie ważne, które akurat jest jakie – u każdego ranking będzie wyglądał inaczej. Najważniejszy, i zarazem najbardziej pociągający jest fakt, że dostaniemy zbiór tak różnych podejść do tematu, jakich sami często byśmy nie wymyślili, a jeśli już, to i tak jakiś szczegół będzie dla nas odkrywczy. Temat czasu w fantastyce mógłby wydawać się najbardziej podstawowy jaki tylko może być, przez to banalny i wręcz szablonowy. A jednak z przyjemnością przeczytałam siedem pomysłów na jego uchwycenie z pierwszego tomu „Tempus fugit”. Pomimo że styl niektórych opowiadań totalnie mi nie odpowiadał (nie napiszę których, bo i tak znajdą się tacy, którym akurat te bardzo się spodobały),to we wszystkich pomysł na interpretację i spojrzenie na zagadnienie było intrygujące. Przyszłość, przeszłość (w tym też przeszłość bez przeszłości),Ziemia, poświaty i cienie („nazwa wymyślona przez jakiegoś pismaka”, oby się przyjęła). Bogowie, anioły, demony i zwykli ludzie z całkiem pospolitymi rozterkami. Dylematy tych z przeszłości, którzy znaleźli się w przyszłości i na odwrót ucieczka z przyszłości w przeszłość, która jest naszą teraźniejszością – niebanalne, czasem poruszające. Wszystko zanurzone w czasie i przestrzeni, gdzie zaszalała wyobraźnia każdego z autorów (i jednej autorki). A w międzyczasie (no proszę: „międzyczasu” nie było w żadnym z opowiadań) pojawiają się pytania: Kto jest czyim cieniem? Który czas jest ten właściwy? Jeżeli w ogóle są różne czasy... „Tempus fugit, aeternitas manet. Czas ucieka, wieczność czeka.” Wbrew mottu całego zbioru zatrzymałam swój czas z książką w ręku. Zawiesiłam go nad fotelem i delektowałam się niespiesznie każdym opowiadaniem. Niech wieczność czeka – ja mam do przeczytania jeszcze tom drugi. Jeżeli dorówna pierwszemu, zapowiada się, że nie będzie to zmarnowany czas.
SumErgoCogito - awatar SumErgoCogito
ocenił na82 lata temu
Ziemiomorze. Wydanie rozszerzone ilustrowane Ursula K. Le Guin
Ziemiomorze. Wydanie rozszerzone ilustrowane
Ursula K. Le Guin
Wróciłem po latach do “Ziemiomorza” Ursuli le Guin by sprawdzić, jak dzisiaj odbiorę tę niepodważalnie klasyczną literaturę. Choć nadal trzeba przyznać, że to arcydzieło fantastyki, którego treść do dziś pozostaje aktualna i poczytna, to jednak nie wywołuje już we mnie tak wielkiego wrażenia jak kiedyś. Cykl Ziemiomorza ma też kluczowych kilka wad, o których jeszcze wspomnę poniżej. Walka dobra ze złem, dojrzewanie, tożsamość, równowaga - to motywy, które najczęściej przewijają się w prozie Le Guin. Sam “Czarnoksiężnik z Archipelagu” to pięknie napisana opowieść o dojrzewaniu i dorastaniu właśnie. Autorka jednak nie prezentuje nam wcale sielankowej baśni, droga jest bowiem usnuta cierniami i wieloma błędami, a główny bohater zostaje naznaczony doświadczeniami i musi ponosić konsekwencje swoich czynów w przyszłości. W tomie drugim, “Grobowce Atuanu” mamy do czynienia z walką między mrokiem a światłem jednakże w kontekście wewnętrznej walki o swoją tożsamość - między tym co zostało nam narzucone i wpojone jako słuszne, a tym jak sami pojmujemy siebie i swoją rolę. W końcu tom trzeci “Najdalszy Brzeg” skupia się na motywie nieśmiertelności oraz życia pozagrobowego. To tutaj najbardziej widoczna jest koncepcja zachowania równowagi i balansu w świecie Ziemiomorza - autorka porusza kwestie ludzkiej pogoni za wiecznym życiem i zrozumieniem tajemnicy śmierci, jednocześnie przestrzegając przed tą zachłannością i ignorancją. Wszystko byłoby pięknie, gdyby na tym cykl został zakończony. Niestety kolejne tomy, choć nadal bardzo dobrze napisane i bez wątpienia literacko wartościowe, są już efektem mocnego skrętu światopoglądowego autorki. Świat Ziemiomorza to nagle świat, gdzie zasadniczym źródłem zła i cierpienia są Ci niecni czarodzieje (mężczyźni) ciemiężąc biedne kobiety stanowiące sól tej ziemi. Żeby nie być gołosłownym, dajmy mówić samej autorce: “Poszła więc, rozważając po drodze obojętność mężczyzn wobec konieczności rządzących życiem kobiety: samoświadomości, że ktoś musi czuwać nieopodal śpiącego dziecka, że wolność jednej osoby oznacza brak wolności drugiej - chociaż niekiedy udawało się osiągnąć rodzaj chwiejnej równowagi, przypominającej równowagę ciała idącego naprzód na dwóch nogach, jak ona teraz, przenosząc ciężar z jednej stopy na drugą.” “Co jest nie tak z mężczyznami? [...] Nie wiem, złociutka. Nieraz się nad tym zastanawiałam. Jedyne, co mogę rzec, to że mężczyzna przypomina orzech w skorupie [...] Skorupa jest twarda i mocna, przepełniona jego męskością. Wewnątrz jest tylko on i nic więcej [...] A kobieta, to coś zupełnie innego. Kto wie, gdzie zaczyna się i kończy jej istota? [...] Nikt nie wie, nikt nie potrafi rzec, kim jestem, kim jest kobieta. Kobieta obdarzona mocą. Jej moc jest głębsza niż korzenie drzew, niż korzenie wysp. Starsza niż stworzenie.” Wiele więcej jest podobnych cytatów i niestety to na tej “korekcie” opiera się fabuła trzech ostatnich tomów - mocno obyczajowa, z naciskiem na “naprawę” roli kobiet. Ogólnie warto przeczytać, ale z tym zastrzeżeniem, że to cykl nierówny, który przechodzi w pewnym momencie bardzo dużą - dla mnie negatywną - zmianę sposobu narracji.
Witcher-Dunyain - awatar Witcher-Dunyain
ocenił na828 dni temu

Cytaty z książki Pan Lodowego Ogrodu - księga III

Więcej
Jarosław Grzędowicz Pan Lodowego Ogrodu - tom III Zobacz więcej
Jarosław Grzędowicz Pan Lodowego Ogrodu - tom III Zobacz więcej
Jarosław Grzędowicz Pan Lodowego Ogrodu - tom III Zobacz więcej
Więcej