Zarządzanie w chaosie czyli sukces w biznesie zaczyna się na literę Z: zaufanie, zespół, zaangażowanie, zmiana, zwinność

Ludzki mózg i umysł, którym zarządza, fascynuje naukowców od wieków. Wysnuto wiele teorii na temat działania zakulisowych schematów naszej osobowości; charakteru, motywacji i emocji. Niestety, choć nauka i dostęp do informacji w XXI wieku skoczyły na bardzo wysoki poziom, wiele osób nadal wychodzi z deterministycznego założenia, że zostaliśmy ulepieni z nieformowalnej gliny i w rezultacie nie możemy wpływać na naszą osobowość, otwierając furtkę wszelkim wymówkom (od genetyki po urok osobisty) dającym potwierdzenie sensu istnienia naszych przywar. Na szczęście ludzie tacy jak Vishen Lakhiani uczą, że umysł można naginać dzięki inżynierii mentalnej. Vishen Lakhiani był złotym dzieckiem uwarunkowanym przez swoich rodziców do celowania wysoko i ambitnie. Ukończył studia inżynierskie i osiągnął w bardzo krótkim czasie coś, o czym wielu mogło tylko pomarzyć – rozpoczął pracę w krzemowym imperium Billa Gatesa, Microsofcie. Jednak już po kilku tygodniach meandrowania w rzece skomplikowanych kodów zdał sobie sprawę jak bardzo jest nieszczęśliwy, a jego „wymarzona” praca to nic innego jak projekcja narzucona przez ambitnych rodziców. Wbrew oczekiwaniom rodziny pożegnał się z Gatesem i zrzucił okowy kulturowych bzdreguł (bzdurne reguły, z ang. brules, czyli bullshit rules). Odciął się od bezpiecznego i wygodnego, ale miałkiego życia przygaszonego programisty i odetchnął powietrzem wolności. Ogołocony z pieniędzy, ale naładowany nową, nieznaną mu dotąd energią zaczął poszukiwać samego siebie i wyrażać to przez swoją pracę. W 2002 roku założył skromną firmę sprzedającą sprzęt pomocny przy medytacji. Dzisiaj jego Mindvalley zajmuje się edukacją na skalę globalną ucząc medytacji, uważności, rekonstrukcji osobowości i skutecznych technik biznesowych. Kod Nadzwyczajnego Umysłu to tylko w ułamku luźna biografia Lakhianiego, która służy bardziej jako interesujące tło i przykład technik mentalnych przedstawionych i opisanych w książce. W tej narracji nie ma żadnego miejsca na magię, ani myślenie życzeniowe. W prosty i naukowy sposób od razu wyjaśnia JAK przeprogramować swój umysł, pomijając pytanie CZY da się to w ogóle zrobić. Przy każdej regule podaje dowody poparte przez własne doświadczenia oraz badania naukowe. Przedstawia proste i pozbawione konotacji religijnych techniki medytacyjne, pokazuje niebezpieczeństwa wspomnianych wcześniej bzdreguł, dzieli się pasją tworzenia siebie na nowo i wytycza ścieżkę człowieka o nadzwyczajnym umyśle. Nadzwyczajnym, to znaczy wyzbytym uprzedzeń względem samego siebie i dostępnym dla każdego. Niektórym książka może wydawać się wybrakowana, jakby autor poskąpił nieco substancji samej transformacji umysłu, ale Vishen przedstawia głównie schematy tytułowego kodu, którego to my, własną i (nie bójmy się tych słów) ciężką pracą musimy wdrożyć, aby rozkruszyć bariery przesłaniające drogę do bycia najlepszą wersją samego siebie. To faktycznie może przytłaczać osoby początkujące, szukające prostszych i wyrazistych metod, ale i w Kodzie każdy znajdzie coś dla siebie. Ja wyniosłem najwięcej z medytacji nad wdzięcznością, która znajduje się w 6 Fazowej Medytacji prowadzonej przez Vishena. Ta dwudziestominutowa technika prowadzi nas przez miłość i współczucie, wdzięczność, spokój wewnętrzny, wizję idealnego życia, poczucie kontroli nad własnymi decyzjami i uczucie wsparcia. To dobry początek dla tych, którzy nie czują jeszcze na tyle siły, by wdrażać się w tradycyjne techniki medytacyjne polegające na oczyszczeniu umysłu i preferują prowadzoną, wizualizacyjną metodę. Inżynieria mentalna to właściwy kierunek w stronę ewolucji umysłowej. Nadszedł czas, by porzucić toksyczne relacje z własnymi wymówkami i zacząć działać, przeprogramowywać życie. Dla własnego dobra i poczucia satysfakcji. Schematy mamy już gotowe, a rozwiązania nasuwają się gęściej i częściej. Czy nie byłoby strasznym marnotrawstwem po prostu z nich nie skorzystać?

Zacznę od tego, że tytuł został fatalnie przetłumaczony i nie oddaje unikatowego podejścia książki. "Moja praca, moja pasja" brzmi jak jakieś coachingowe bajo-jojo. Oryginał to "Soo good they can't ignore you", co można lepiej oddać jako "Tak dobry, że nie można cię zignorować/pominąć" albo "Tak dobry, że muszą cię zauważyć". Oryginalny tytuł właśnie świetnie oddaje manifest Newporta w kontekście podejścia do pracy, czyli (w uproszczeniu) "zacznij od nabycia wysokich umiejętności, a pasja pojawi się sama". Książka pomogła właśnie mi skupić się na tym, jak podchodzić do pracy w skuteczny sposób, zamiast marzyć o objawieniu się pasji.

Karkołomnym zajęciem jest pisanie książek o marketingu w dobie tak dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości rządzonej przez treści wygenerowane przez AI, filmy na tik toku czy mnożącej się ilości influencerów. Jeszcze większym marnotrawieniem czasu jest czytanie książek o marketingu, zwłaszcza tych wydanych ponad pięć lat temu. A jednak w przypadku książki Setha Godina „To jest marketing!” takie stwierdzenia nie znajdują zastosowania. Seth Godin idzie w poprzek tym tezom i przedstawia swoją wizję nowoczesnego marketingu pakując ją w niespełna trzystu stronach książki. Sam tytuł „To jest marketing!” jest odważny i wprost wskazuje o przeświadczeniu autora, że daje czytelnikowi coś wyjątkowego. Zarówno odbiór jak i wyniki sprzedaży książki Godina w mijającym roku (niektórzy na pewno znajdą książkę pod choinką) zdają się to potwierdzać. Czy zatem na naszych oczach powstał kamień milowy niczym „Marketing” Philipa Kotlera? Na takie dywagacje jest jeszcze raczej za wcześnie. Nie ma jednak wątpliwości, że Seth Godin skutecznie sprzedaje swoją alternatywną wizję nowoczesnego marketingu otwierając boczne drzwi utorowanych wcześniej schematów. Jest w tym bardzo przekonywujący. Seth Godin w „To jest marketing! Nie zostaniesz zauważony, dopóki nie nauczysz się widzieć” konkretnie i precyzyjnie zajmuje się: ->rozróżnieniem marketingu i sprzedaży ->identyfikowaniem marketingu jako zmiany ->marketingiem w kontekście zaufania (które jest walutą przyszłości, a kto tak pisze wskażę w recenzji w przyszłym roku 😉) ->pięcioma krokami marketingu z naciskiem na ten ostatni, który często jest pomijany ->zmianą ludzi przez marketing, a konkretnie przez ich relacje i doświadczenia ->zidentyfikowaniem najmniejszego opłacalnego rynku -> tym co „nie jest dla Ciebie” ->postrzeganiem marketingu jako remedium za zbyt duży wybór ->10 przykazaniami dobrej narracji ->nowymi rozwiązaniami, które działają na stare emocje ->krytyką jaką papierkiem lakmusowym działań ->rolami statusowymi i tym czy teoria o nich jest nadal aktualna ->docieraniem do właściwych Klientów ->wszystkim co można mierzyć (Czy nie przypomina się tuja Nate Silver? 😉 ) ->lejkiem jak każdy marketingowiec, tylko w tym przypadku z trochę innej strony ->tym jak skierować marketing do najważniejszej osoby https://www.instagram.com/biznes_na_stronach/

Książka warta polecenia. Pomaga ułożyć "plan życia", na który składa się plan na życie zawodowe, jak i prywatne. Autorzy zmuszają nas do zastanowienia się jak byśmy chcieli, aby nas wspominano po naszej śmierci. Jak chcielibyśmy być żegnani przez naszą rodzinę, przyjaciół, współpracowników. Obierając to za punkt wyjściowy należy ustalić krok po kroku na jakim jesteśmy etapie w tym momencie i co można zmienić, aby osiągnąć ten cel. Pomogą nam w tym przeglądy tygodniowe, kwartalne oraz roczne. Podobała mi się przenośnia - przegląd tygodniowy - drzewo, kwartalny - wspięcie się na wierzchołek drzewa i spoglądanie na las, a roczny - przelot balonem na wysokości trzystu metrów nad lasem. Książka pozwala zerknąć na swoje życie z zupełnie innej strony.

Myślę, że ważne jest, aby zdawać sobie sprawę z własnych ograniczeń i potrafić słuchać tych, którzy mają większą wiedzę lub doświadczenie. Właśnie dlatego sięgnąłem po tę książkę, którą otrzymałem kilka lat temu w prezencie – długo leżała na półce, zanim zebrałem się, by ją przeczytać. Już sam tytuł sugeruje, że ma inspirować czytelników, natomiast po lekturze mam mieszane uczucia co do tego, czy rzeczywiście zostałem zainspirowany i w jaki sposób. Wywiady w niej zawarte są bardzo różne – niektóre naprawdę poruszają głębokie tematy i skłaniają do refleksji, inne wydają się powierzchowne i nie wnoszą zbyt wiele. Jednak znalazłem w niej kilka myśli, które zostaną ze mną na dłużej. Przede wszystkim utwierdziłem się w przekonaniu, że nie ma drogi na skróty do bycia dobrym menadżerem czy liderem – to efekt wielu lat codziennej, konsekwentnej pracy. Ważne są nie tylko sukcesy, ale także (a może przede wszystkim) porażki, bo to one uczą nas najwięcej. Kiedy już osiągamy sukces, istotne jest, by nie popaść w arogancję, lecz zachować pokorę i otwartość. Jedna z najważniejszych lekcji, jaką wyniosłem z tej książki, to znaczenie umiejętności dzielenia się – zarówno pracą, jak i jej owocami. Warto być otwartym na pracę zespołową, zapraszać innych do współdziałania i wspólnie osiągać cele. Nie jestem pewien, czy polecam przeczytanie całej książki, ale z pewnością warto sięgnąć po wywiady z Jeffem Bezosem, Billem Gatesem czy Warrenem Buffetem; interesujący jest także wywiad z Erikiem Schmidtem i Timem Cookiem. Pozostałe rozmowy można według mnie z czystym sumieniem pominąć.

„Atomowe nawyki” to książka, którą wyprzedza jej sława – i moim zdaniem to zła wiadomość. Oczywiście ja również do jej lektury przystąpiłam ze świadomością, że mam do czynienia z pozycją o kultowym w swojej dziedzinie statusie, i być może stąd moje wygórowane oczekiwania i nadzieja na dopust do jakichś prawd objawionych. Tymczasem książka to po prostu poprawny poradnik. Przybliża koncepcję tytułowych atomowych nawyków, zgodnie z którą trwałe zmiany i wymierne efekty nie wynikają z jednorazowych, wielkich wyczynów, lecz z kumulacji drobnych, a systematycznych działań, oraz wyjaśnia sposoby na wprowadzanie korzystnych nawyków do codziennego życia. O ile sama koncepcja wydaje się bardzo przekonująca, o tyle trudno mi określić na ile rady w stylu „utrudnij sobie dostęp do rzeczy/czynników utrwalających w tobie zły nawyk” czy „znajdź coś dzięki czemu nawyk który chcesz wypracować stanie się przyjemniejszy” same w sobie faktycznie są rewolucyjne, a na ile pomagają po prostu w usystematyzowaniu sobie ogólnej wiedzy i planu działania. I jeszcze drobna uwaga techniczna: książka faktycznie mogłaby być nawet o połowę krótsza. Było dużo powtórzeń, ale znowu - o ile mnie raczej przeszkadzały, to rozumiem, że miały zapewne na celu uporządkowanie i ułatwienie czytelnikowi przyswojenia informacji. Ale, ale! Jak to poradnik, jego największą mocą nie jest rewolucyjność założeń a możliwość wdrożenia przedstawionych metod działania w życie, dlatego sadzę, że do momentu zweryfikowania ich skuteczności w praktyce (bo niby po co innego czytamy poradniki!) żadna spisana tu opinia nie będzie tak do końca obiektywna i pomocna. Jak pisał sam autor: „Łatwo jest się czymś tylko zajmować i przekonywać siebie, że robi się postępy (…). Zajętość sprawia wrażenie robienia czegoś, ale tak naprawdę dopiero się do zrobienia tego czegoś przygotowujesz (…) Nie chcesz tylko planować. Chcesz praktykować”. Podobnie może być z tą książką i jej prawdziwą wartością. Dlatego nie teoretyzujmy, praktykujmy!

Bardzo ciekawa książka na temat tego, jak podchodzić do motywacji w wymiarze osobistym i w skali organizacji. Omawia 3 różne rodzaje motywacji oraz to, kiedy działają, a kiedy nie. Wskazuje głównie, że im bardziej świat oraz praca i wyzwania stają się skomplikowane, tym bardziej ważniejszy jest trzeci rodzaj motywacji. Na początek omówmy motywacje 1.0, 2.0 oraz 3.0: Motywacja 1.0 – podstawowe impulsy i instynkty, które sprowadzają się do „nieumarcia”. Głód, pragnienie, sen. Motywacja 2.0 – kij i marchewka. Klasyczny system kar i nagród. Motywacja 3.0 – samozaangażowanie, większe idee, zaangażowanie dla dobra sprawy i czegoś większego od nas samych. Kilka fajnych myśli z książki i moich uwag: ● Pink dzieli zadania na algorytmiczne i heurystyczne. Zadania algorytmiczne to takie, gdzie masz zestaw instrukcji i jedną ścieżkę do końca – jest algorytm rozwiązania. Zadania heurystyczne wymagają eksperymentowania i wymyślania nowatorskich rozwiązań, bo takiego algorytmu nie ma. Badaczka Teresa Amabile z Harvard Business School odkryła, że zewnętrzne nagrody i kary działają dobrze przy zadaniach algorytmicznych. No ale potrafią w niszczycielski sposób wpływać na zadania heurystyczne. Ambitne zadania – rozwiązywanie nowych problemów czy tworzenie czegoś, czego światu brakowało – są w wysokim stopniu uzależnione od motywacji wewnętrznej. ● Niestety paradoksalnie nagrody mogą utrudniać realizowanie pewnych celów i zmienić ciekawe zajęcie w harówkę. Marchewka i kij mają siedem fatalnych wad: mogą zgasić wewnętrzną motywację, obniżać wyniki, zmiażdżyć kreatywność, wyprzeć dobre zachowanie, zachęcać do oszukiwania i korzystania ze skrótów oraz do nieetycznego zachowania, uzależniać, a także sprzyjać myśleniu krótkowzrocznemu. ● Jeden z rozdziałów omawia też, jak ważny jest growth mindset. Dzięki niemu ciężka praca jest postrzegana jako wartość, a nie dowód na to, że jesteśmy niewystarczający. ● Jeden z głównych wniosków z książki to taki, że firmy muszą uczyć się, jak angażować pracowników na wyższym poziomie niż jedynie poprzez premie finansowe. I nie, jeśli jakiś Janusz biznesu już zaciera ręce, że nie trzeba pracownikom płacić, tylko dać im „super-misję”, to tak nie działa :). Badania przytoczone w książce jasno wskazują, że by motywacja 3.0 miała rację bytu, tacy pracownicy muszą wiedzieć, że zarabiają standardowe stawki lub powyżej średniej. Ulubiony cytat: Badacze tacy jak Teresa Amabile z Harvard Business School odkryli, że zewnętrzne nagrody i kary – i marchewki, i kije – mogą dobrze działać przy zadaniach algorytmicznych. Ale potrafią w niszczycielski sposób wpływać na zadania heurystyczne. Tego typu ambitne zadania – rozwiązywanie nowych problemów albo tworzenie czegoś, czego światu brakowało, a on nawet o tym nie wiedział – w wysokim stopniu uzależnione są od trzeciego popędu Harlowa. Fajna książka. Głównie pewnie skorzystają z niej menedżerowie oraz właściciele firm. Najlepiej ci starej daty, bo publikacja podważa wiele standardowej wiedzy.

Budowanie firmy opartej na własnej marce osobistej staje się coraz bardziej popularne. Widzimy to również na polskim rynku. Możemy przytoczyć tu chociażby sukcesy Michała Szafrańskiego czy Marcina Iwucia. Jak to zrobić? Właśnie na to pytanie odpowiada książka Chrisa Duckera “Youpreneur” – otrzymujemy poradnik jak krok po kroku dojść tam gdzie są już inni. Świat się zmienia Internet zmienił nasz świat oraz sprzedaż. Dzisiaj wszyscy sprzedają różne rzeczy za najniższą możliwą cenę w sieci. Jeżeli chcemy zarabiać więcej, za nasze produkty musimy zachęcić kupujących. Możemy to zrobić poprzez budowanie autorytetu oraz nawiązywaniu osobistej więzi z klientami. By to zrobić, musimy najpierw zbudować markę osobistą. Nie jest to prosty sposób, ani nie ma jednej drogi przez którą należy przejść. Najważniejsze aby być sobą i nie udawać innych osób, ponieważ szybko zniechęcimy do siebie naszych klientów, i właśnie o tym – co i jak należy zrobić – przeczytamy w “Youpreneur”. Treść Książka Chrisa Duckera jest podzielona na trzy główne działy. Pierwszy z nich, to Budowanie. Uczy nas jak należy stworzyć własny biznes oparty na marce osobistej. Autor porusza w nim takie zagadnienia, jak zdefiniowanie siebie – kim jesteśmy, w czym jesteśmy ekspertami i co chcemy zaproponować naszemu klientowi. Uczy jak znaleźć idealnego odbiorcę i jednocześnie klienta. Przybliża nam wiedzę, gdzie należy budować swój dom w Internecie i dlaczego Facebook nie jest do tego dobrym miejscem. Jednak podpowiada, jak social media mogą nam pomóc – pomóc a nie być jedynym źródłem. Całość recenzji znajduje się pod adresem: https://silanauki.pl/youpreneur-jak-zbudowac-i-rozwinac-firme-oparta-na-marce-osobistej-chris-ducker/ Autor recenzji: Dawid silanauki.pl

Super książka dla każdego kto myśli o zostaniu kierownikiem, szefem, dyrektorem itp. Przykłady i uzasadnienia są bardzo trafne. Uważam, że książka jest przesiąknięta mądrością i po pierwszym przeczytaniu mam wrażenie że jeszcze kilka razy będę musiał po nią sięgnąć by zrozumieć wszystko. Polecam!

Myślę, że „Cyfrowy minimalizm” to jedna z pozycji, którą w obecnych czasach powinien przeczytać każdy. Niemal wszyscy, niezależnie od wieku, mają Facebooka czy konto w innych mediach społecznościowych. Są one stworzone w taki sposób, aby – wykorzystując naszą ludzką naturę – maksymalnie skupić naszą uwagę na sobie. Cel jest jasny: platforma jest za darmo, więc to my jesteśmy nieświadomym produktem całej tej machiny. Skalę tego uzależnienia widać na każdym kroku: spacerujący ludzie, goście w kawiarniach czy kierowcy pojazdów są wpatrzeni w telefony, nie mogąc się od nich oderwać. Przerażające jest to, jak sami dajemy się w to wciągnąć i trwamy w tym bez zastanowienia się, jak bardzo nam to szkodzi. Książka ciekawie opisuje problem z uzależnieniem od nowych technologii. Podaje konkretne przykłady, jakie zmiany można poczynić, aby pomóc sobie i zaznać lepszego życia. Myślę, że w obecnych czasach nie jest to łatwe, ale warto pochylić się nad tematem i wprowadzić sobie pewne ograniczenia. Pozwolą nam one być bardziej obecnymi, skupić się na rzeczach istotnych, zyskać więcej wolnego czasu, a co najważniejsze – wolną od ciągłego szumu głowę. Stawka jest wysoka, więc spróbuj i Ty! Ja w trakcie czytania książki usunąłem FB oraz kilka innych aplikacji z telefonu, wyłączyłem sporo powiadomień i wyciągnąłem cenne wnioski.

Książka nie zawiera za dużo wiedzy, dla osób które przeczytały już pare książek na temat samorozwoju i stawania się lepszą wersja siebie jest to słaba imitacja rozwojowej książki. Zawiera ogólna wiedzę i nie wnosi za wiele, ale jest przyjemnie napisana i bardzo szybko się ją czyta. Uważam że nie wniosła nic nowego do mojego życia ale miło spędziłam czas nad tą lekturą. Książkę mogę polecić dla kogoś kto nie przeczytał żadnej książki na temat samorozwoju i chce zacząć z czymś prostym co szybko się przeczyta, dla zaawansowanych czytaczy ta pozycja może być zbędna.

Nie jestem fanką poradników, ale z ciekawością sięgnęłam po „Moc dobrego snu”. Napisana w bardzo przestępny sposób, czyta się szybko. Na pewno spróbuję kilku przepisów, które znajdują się z książce. Nie jest na pewno „game changerem”, ale czyta się dobrze.

Kolejna bardzo dobra książka na mojej liście, do której z pewnością jeszcze kiedyś wrócę. Wydaje mi się, że popełniłem przy niej jeden zasadniczy błąd, a mianowicie nie stosowałem od razu na bieżąco części porad z tej książki i nie notowałem sobie najważniejszych punktów. Dobrze pokazuje to, że książki tego typu warto mieć jednak w formie fizycznej, a nie tylko jako audiobook, tak jak było w moim przypadku. Chociażby po to, żeby można było na bieżąco zaznaczać albo zakreślać sobie najważniejsze informacje. Mam też wrażenie, że trafiłem na tę książkę w dobrym momencie. Jest przydatna nie tylko w kwestii prowadzenia biznesu, ale spokojnie można znaleźć w niej zastosowanie również w wielu innych dziedzinach życia. Mam tylko trochę wrażenie, że niektóre rzeczy mogą być zbędne, jak na przykład aż tak skrupulatne ocenianie ważności zadań. Chociaż może to po prostu wynikać z mojej aktualnej sytuacji, gdzie nie prowadzę jeszcze biznesu na takim poziomie, żebym musiał zastanawiać się, czy delegować jakieś zadanie, komu je delegować i czy w ogóle ma to sens. Traktowałbym tę książkę bardziej jako zbiór wskazówek niż coś, do czego trzeba podchodzić jeden do jednego. Stosując się do wszystkich rad z wielu różnych książek, które miałem okazję przeczytać, można dojść do momentu, w którym samo planowanie zadań zaczyna zajmować masę czasu, który dałoby się przeznaczyć na o wiele bardziej potrzebne rzeczy. No ale znowu, może to być po prostu kwestia tego, że na razie jako freelancer nie prowadzę biznesu na taką skalę, gdzie musiałbym zlecać zadania innym i tylko nimi zarządzać.

Miałem kiedyś tę nieprzyjemność bycia grubym i pamiętam jak bardzo złe nawyki żywieniowe i higiena życia mi utrudniały schudnięcie. Sporo z tego co świadomie i nieświadomie wdrożyłem do swojej rutyny opisuje właśnie dr Satchin Panda w swojej książce. Znajdziemy tam sporo o funkcjonowaniu organizmu, trawieniu, wpływie światła słonecznego na organizm ludzki, problemy ze snem i inne problemy, które doskwierają współczesnemu człowiekowi. Ta ksiażka to bardzo ciekawa pozycja, którą polecam każdemu, kto chciałby zmienić swoje nawyki, oraz zdrowie.

Zdecydowanie poranki są fenomenalne i jeśli je wcześniej zaczniemy i wykorzystamy ten czas dla własnego rozwoju, to możemy oczekiwać tylko pozytywnych efektów. Ta książka jest poradnikiem, dla tych, którzy potrzebują motywacji do wcześniejszego wstawania. Jest to dobra pozycja dla osób, którzy od niedawna zaczęli przygodę z samorozwojem, bo dla zaawansowanych poszukiwaczy prawdy, większość z opisanych porad nie będzie bardzo odkrywcza.

Pierwsza część trylogii Jarosława Gimbasa zatytułowanej Mroczna Triada bo tak się teraz określa trzy podstawowe zburzenia osobowości: Psychopaty, Narcyza i Manipulatora. Autor opisuje przykłady, i jak się bronić przed zachowaniem, które nas usidla w szponach często nawet osób z naszego najbliższego otoczenia- partnera, rodziny, szefa...etc. Ciekawa pozycja, napisana przystępnie w formie instrukcji obsługi. Czy do mnie trafia taka forma opisowa?, myślę, że nie raz spotkałam na swojej drodze takich ludzi z opisanymi tutaj skłonnościami dlatego nie była dla mnie zbyt dużym zaskoczeniem. Natomiast warto przeczytać... dla orientacji, może trochę przestrogi.

Jest to książka pt. "O oczywistych sprawach, w sposób równie oczywisty, by wyglądały już nie tak oczywiście". Napisana fajnym, prostym językiem. Dla mnie była formą dialogu z autorem. Polecam każdemu, choć ludzie wpuszczeni w samorozwój mogą czuć pewien niedosyt, który na szczęście kompensują bardzo ciekawe historie przytaczane przez autora.

Pan Cialdini od zawsze jest jednym z moich ulubionych autorów książek psychologicznych - pisze w bardzo ciekawy i przystępny sposób podrzucając dodatkowo dane z wielu eksperymentów. To właśnie one pomagają nam w jaki sposób jego rady możemy wcielić w życie :) Bo jestem pewna, że gdyby je stosować na co dzień, to interakcje z niektórymi ludźmi byłyby dużo łatwiejsze :) Jednak rzadko kiedy człowiek potrafi rozsądnie zaplanować swoje wypowiedzi tak, żeby wywarły odpowiedni wpływ na innych,. Często szybciej biorą górę emocje, które komplikują sprawy :) Jednak warto spróbować je czasami zastosować, a z pewnością warto przeczytać ten mini poradnik :)

Początek na 8.5, końcówka na 5.5. Nie dlatego, że temat był źle przedstawiany, lecz dlatego, że późniejsze były nudne i bardzo męczące. W pierwszej części książki można dowiedzieć się o wielu ciekawych wnioskach na podstawie badań w tematach, które faktycznie mogą okazać się przydatne w życiu. W drugiej zaś otrzymujemy klasyczne opowiastki i przykłady różnych ludzi (też poparte badaniami). Mam wrażenie, że ostatnie rozdziały były stworzone po to, by książka nie była za krótka. W każdym razie, parę przydatnych rzeczy z niej wyciągnięcie, później męczarnia.

Przeczytana jako kultowa i konieczna do zaliczenia w swoim życiu. Uwielbiam tego typu książki i zawsze z nadzieją sięgam po nie szukając iskierki nadziei, że pozwoli wyrwać od życia jeszcze więcej cząstek szczęścia dla siebie. Bo przecież one są tylko w nas. Niestety nie jest to pozycja, która szczególnie zapadła mi w pamięć. Trochę jak zaliczona - zapomniana.