Administracja publiczna i prawa człowieka

Niniejsze opracowanie stanowi próbę interdyscyplinarnego ujęcia ewolucji, zasad i mechanizmów funkcjonowania administracji publicznej w kontekście modernizacji znaczenia praw człowieka we współczesnych uwarunkowaniach krajowych i międzynarodowych. Podjęto w nim także wyzwanie sformułowania uniwersalnych konkluzji i zaleceń zarówno dla jednostek odwołujących się do kanonu wolności i praw w państwach demokratycznych, jak również dla organów administracji publicznej. Należy bowiem mieć na uwadze, że prawa człowieka są podstawą ułożenia relacji między jednostką i państwem, a tym samym wizji rządów ustawy i jej sensu w demokracji. Rozważania poświęcone tej fundamentalnej kwestii dotyczą wrażliwych aspektów i wręcz filozoficznego podejścia, w którym podkreśla się, że w trakcie życia człowiek ma świadomość owego życia i możliwość utrzymania, ale poza jego wolą jest źródło, a także uzasadnienie życia. Dlatego też jedyną daną, którą dysponuje istota ludzka, jest nakaz utrzymania owego życia wedle najwyższej świadomości, kwestionującej eksploatację człowieka, tj. nieuczciwe przejmowanie jego energii zwłaszcza za pomocą nieprawych ustaw.
(fragment wstępu)