Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Jakimowicz. Życie jak film

Okładka książki Jakimowicz. Życie jak film autora Jarosław Jakimowicz, 9788366242210
Okładka książki Jakimowicz. Życie jak film
Jarosław Jakimowicz
4,9 / 10
Wydawnictwo: Oficyna 4eM biografia, autobiografia, pamiętnik
272 str. 4 godz. 32 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Data wydania:
2019-10-16
Data 1. wyd. pol.:
2019-10-16
Liczba stron:
272
Czas czytania
4 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788366242210
Średnia ocen
4,9 4,9 / 10
26 opinii 61 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Jakimowicz. Życie jak film w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Jakimowicz. Życie jak film

Kobietaczytajaca
Kobietaczytajaca
książek na półce przeczytane 570 napisanych opinii 394

Oceny książki Jakimowicz. Życie jak film

Średnia ocen
4,9 / 10
61 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
4 ocen
8
6 ocen
7
7 ocen
6
12 ocen
5
8 ocen
4
5 ocen
3
4 ocen
2
0 ocen
1
14 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Jakimowicz. Życie jak film

avatar
9
9
Pan
13.09.2023
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Ale historie! Mało kogo byłoby stać żeby przyznać się do takich rzeczy :-) Oceniam książkę nie autora

Ale historie! Mało kogo byłoby stać żeby przyznać się do takich rzeczy :-) Oceniam książkę nie autora

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
641
71
Przemek
01.09.2023
4 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam
,
2023

Jeśli to fikcja to pytanie po co ten wstęp? Jeśli to prawda to widzę pewne podobieństwa do kolegi "Masy" i nie tylko imię. Czy każdemu Jarkowi wszystko wychodzi i jest pępkiem świata? Przeczytałem z ciekawości dlaczego doszło do zaprzeczenie przez autora, że książka nie jest autobiografią. Każdy musi wyrobić sobie samodzielnie zdanie.

Jeśli to fikcja to pytanie po co ten wstęp? Jeśli to prawda to widzę pewne podobieństwa do kolegi "Masy" i nie tylko imię. Czy każdemu Jarkowi wszystko wychodzi i jest pępkiem świata? Przeczytałem z ciekawości dlaczego doszło do zaprzeczenie przez autora, że książka nie jest autobiografią. Każdy musi wyrobić sobie samodzielnie zdanie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
3
1
Agma
11.01.2023
Na półkach:
Przeczytane

Ten homofob.pieniacz powinien zniknąć z przestrzeni publicznej

Ten homofob.pieniacz powinien zniknąć z przestrzeni publicznej

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

103 użytkowników ma tytuł Jakimowicz. Życie jak film na półkach głównych
  • 70
  • 31
  • 2
18 użytkowników ma tytuł Jakimowicz. Życie jak film na półkach dodatkowych
  • 12
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Jakimowicz. Życie jak film

jakimowicz młode wilki cichy filmy autobiografia podróże celebryci Reprezentacja Artystów Polskich

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Harry Haft: historia boksera z Bełchatowa. Od piekła Auschwitz do walki z Rockym Marciano Alan Scott Haft
Harry Haft: historia boksera z Bełchatowa. Od piekła Auschwitz do walki z Rockym Marciano
Alan Scott Haft
„Harry Haft. Historia…” to książka zabierająca czytelnika do pierwszej połowy XX wieku. Opowieść przedstawia z jednej strony losy człowieka, któremu udało się przeżyć obóz koncentracyjny, a z drugiej przybliża nieco tematykę amerykańskiego boksu w latach 40-tych. Praktycznie jak każda historia o koszmarze II Wojny Światowej, tak i ta bardzo mnie poruszyła. Potworne przeżycia, na jakie wówczas skazanych było wielu ludzi, dziś są właściwie nie do wyobrażenia. Harry Haft wyszedł cało z opresji zarówno dzięki szczęściu, jak i swojej determinacji, aby zrobić wszystko, by ocaleć – nawet jeśli oznaczało to bicie do nieprzytomności innych więźniów ku uciesze obozowych strażników, którzy dla rozrywki urządzali sobie bokserskie pojedynki z ich udziałem. Historia Hafta opowiedziana jest przez jego syna, którego poprosił o jej spisanie – na koniec sam autor opowiada trochę o swoim ojcu, co nadaje nowy kontekst jego postaci: wydawać się może, że Harry Haft był swego rodzaju niezwyciężonym bohaterem, nieustraszonym wojownikiem, który dzielnie przeszedł przez gehennę wojny, jednak tak naprawdę, jak chyba większość osób, nigdy nie otrząsnął się z traumy, która pozostawiła na jego psychice trwałe blizny. Kariera bokserka Hafta nie trwała zbyt długo – sam zrezygnował z niej po walce z Rockym Marciano, zrażony powiązaniami sportu ze światkiem przestępczym, który w owych czasach niemal zawładnął amerykańskim boksem. Nie był zresztą nigdy zainteresowany sławą jako pięściarz, chciał uzyskać rozgłos jedynie po to, aby osoby, na których mu zależało, mogły dowiedzieć się, że wciąż żyje. Uważam, że książki jak ta o Hafcie są bardzo ważne: nie tylko dostarczają wiedzy o przeszłości z punktu widzenia świadka, który znalazł się w samym środku wydarzeń, ale także stanowią motywację do podjęcia refleksji na rozmaite tematy, jak choćby nad naturą ludzką, swoim własnym postępowaniem, priorytetami w życiu, etc. Polecam „Harry’ego Hafta…” jako może i trudną z uwagi na treść książkę, ale na pewno wartościową, która żadnego chyba czytelnika nie pozostawi obojętnym.
Anksunamun - awatar Anksunamun
ocenił na82 lata temu
Somebody to Love. Życie, śmierć i spuścizna Freddiego Mercury’ego Mark Langthorne
Somebody to Love. Życie, śmierć i spuścizna Freddiego Mercury’ego
Mark Langthorne Matt Richards
Moje pierwsze wspomnienie związane z Queen jest nieco krępujące - pod okiem pani od rytmiki, w Sali gimnastycznej, klasa trzecia tańczy Bohemian Rhapsody ubrana w koszmarne, zalatujące jeszcze minionym ustrojem granatowoczarne trykoty, udając, że śpiewa do skakanek. Pamiętam także, że fascynował mnie teledysk do Show Must Go On, puszczany namiętnie przez wszystkie stacje telewizyjne, i działy się wtedy w moim małoletnim umyśle rzeczy niezrozumiałe. Był to zresztą jeden z pierwszych tekstów po angielsku, które jako tako rozumiałam, na ile pozwalał mi wiek. Pamiętam również śmierć Freddiego, którą wszyscy bardzo przeżywaliśmy, mimo że byliśmy dopiero na początku podstawówki. Byłam za młoda, żeby móc w pełni doświadczyć zjawiska, jakim był Queen - wydawało mi się jednak, że coś tam o nich wiem, ale książka autorstwa dwóch Brytyjczyków uświadomiła mi, że jestem w błędzie. Ogrom informacji przytłoczył mnie. Poznałam wiele faktów z historii tego zespołu, o których nie miałam pojęcia, a nawet nowe utwory, których dotychczas nie znałam. Książka nosi podtytuł „Życie, śmierć i spuścizna Freddiego Mercury’ego”, więc spodziewałam się „suchej” biografii Freddiego. Publikacja wykracza jednak poza opowieść o życiu samego wokalisty, dowiedziałam się bardzo dużo również o innych członkach zespołu (choć jest o nich oczywiście proporcjonalnie o wiele mniej),a także o samym powstawaniu Queen, pozostałych zespołach w których grał Freddie. Sporo jest o piosenkach, którymi zasłynęli – jak powstawały, jak były odbierane przez publiczność i prasę, jak kręcono do nich teledyski. Zaskoczyło mnie mocno, że Freddie miał w zwyczaju tworzyć najpierw melodię, a potem słowa piosenki – dla mnie zawsze naturalniejsze było pisanie muzyki do napisanego wcześniej tekstu. Należę do pokolenia, w świadomości Queen zawsze funkcjonował jako supergrupa, legenda, a Freddiego postrzegano wyłącznie jako ikonę rocka, genialnego wokalistę - tym bardziej zdziwiło mnie, że przez lata mieli takie problemy z negatywnym odbiorem albumów i hejterskimi recenzjami w prasie. Jest też sporo o życiu prywatnym Freddiego, i tu także miałam wiele zaskoczenia. Nie miałam pojęcia, że był fanem Presleya, MJ-a i Hendriksa. Wiedziałam, że lubił się bawić, ale nie zdawałam sobie sprawy, do jakiego stopnia te zabawy dochodziły – nawet jeśli weźmie się pod uwagę „sex drugs i rock’n’roll”. Zdecydowanie nie jest to Freddie, którego przedstawiono w filmie Bohemian Rhapsody. Miejscami przerażał mnie ten nieokiełznany hedonizm, ale też autorzy nie starają się ani trochę oceniać Freddiego – bardziej chcą podkreślić, że w latach 80. podejście do wielu kwestii wyglądało inaczej. Mierziła mnie za to postać Gaetana Dugasa i jego nieodpowiedzialności. Rozpoczęcie opowieści o artyście notką historyczną o rozwoju wirusa HIV i przeplatanie opowieści o Freddiem historią zmagań ludzkości z AIDS wydaje się dość kontrowersyjnym zabiegiem. Autorzy tłumaczą się z tego pomysłu, ale nie kupuję ich wyjaśnień. Wiadomo, że Freddie był w sumie pierwszą tak znaną osobą, która zmarła na AIDS, więc miał niezaprzeczalny wpływ na postrzeganie tej choroby w społeczeństwie, ale mimo wszystko jest w tym trochę przyklejanie etykietki. Poza tym autorzy politykują i wyrażają swoje opinie zaangażowane światopoglądowo, których nie miałam ochoty czytać. Nie podobały mi się też próby psychologizowania i przypisywania Freddiemu jakichś intencji, np. kompleksów względem innych członków grupy na tle wykształcenia, oraz tłumaczeniem przez to jego zachowań. Zamiast tego wolałabym np. przeczytać o jego ukochanych kotach. Na chłostę kablem od mikrofonu zasługuje osoba odpowiedzialna za „sto dwadzieścia pięć ludzi” oraz, co mnie strasznie zdenerwowało - „Dusty’ego Springfielda”. Nie wiem, czy to radosna twórczość tłumacza, czy korektora, ale podejrzewam, że Dusty byłaby mocno obrażona.
Renegi Grene - awatar Renegi Grene
ocenił na78 miesięcy temu
King! Autobiografia Rafał Księżyk
King! Autobiografia
Rafał Księżyk Muniek Staszczyk
King! to autobiografia Muńka Staszczyka pióra znanego dziennikarza muzycznego Rafała Księżyka. Jak to możliwe, że autobiografia pióra nieStaszczyka, a nie po prostu biografia? To kwestia koncepcji – książka ma formę wywiadu okraszonego mnóstwem zdjęć, stopniowo odsłaniającego przed czytelnikiem muńkową prawdę o Muńku. Teoretycznie rzecz biorąc jest tu wszystko. Od wczesnego dzieciństwa spędzonego w częstochowskim bloku i pierwszych podwórkowych znajomości, przez całą podstawówkę i rodzącą się fascynację muzyką, po czasy słynnego IV liceum ogólnokształcącego. Potem powstanie T. Love Alternative, przyjazd do Warszawy, wsiąknięcie w branżę muzyczną, pierwsze festiwale, koncerty, płyty i kasety. Wreszcie sukces. Spodziewany czy niespodziewany, z całą pewnością oszałamiający. W sumie trwający aż do dzisiaj. W książce Muniek koncentruje się na swojej karierze, stopniowym budowaniu pozycji T. Love na muzycznej scenie, a później kolejnych płytach i zmianach personalnych w kapeli. Jednocześnie opisuje swoje życie prywatne. Relacje z kumplami, relacje z branżowcami, sposoby spędzania wolnego czasu. Znalazło się tu miejsce na wyjazd do Londynu za chlebem, problemy alkoholowe, narkotykowe, małżeńskie, wreszcie nawrócenie. Dla fana T. Love’u jest tu mnóstwo konkretów, anegdotek, drobnych ciekawostek. Ktoś, kto za kapelą nie przepada i w ogóle nie śledzi polskiej branży muzycznej, nie wie, kim był Panas, Brylewski, co grała Szwagierkolaska i gdzie są Hybrydy, King! może być drogą przez mękę. Muniek swobodnie operuje nazwami, rzuca tytuły płyt, nazwiska muzyków, ksywki swoich kumpli, w efekcie łatwo się w tym wszystkim pogubić. Z drugiej strony to wielka frajda poczytać o kapelach, które przepadły już dawno w pomrokach dziejów, a kiedyś grały na takim Jarocinie. Albo w konkurencyjnym liceum z Częstochowy, bo i takie są tu wstawki! Dla mnie to naprawdę fantastyczna książka, taka „ultimate kopalnia wiedzy” o Staszczyku. Tyle że ja kibicuje Muńkowi od wielu dekad, niejedną jego kasetę zajechałem i niejeden już koncert zaliczyłem. Wiem jednak, że chętnie sięgnę po inne książki Księżyka. Bo to jest konkret, a nie jakieś nudnawe bajeczki, które często serwuje się w zachodnich biografiach. Więcej recenzji: https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/ Zapraszam do współpracy autorów i wydawców!
Michał Zacharzewski - awatar Michał Zacharzewski
ocenił na810 miesięcy temu
Sebastian Mila. Autobiografia Sebastian Mila
Sebastian Mila. Autobiografia
Sebastian Mila Leszek Milewski
Życiorys Mili nie jest szczególnie ciekawy, z drugiej strony to miła odmiana poczytać o życiu piłkarza - nudziarza, niegdy nie będącego typem imprezowicza czy kobieciarza. Fajnie opowiada o innych ludziach piłki, których spotkał na swojej drodze i o tym jak mierzył się że swoimi kompleksami i wiecznie czuł że musi coś udowadniać.
Marcian - awatar Marcian
ocenił na62 lata temu
Miuosh. Wszystkie ulice bogów Miłosz Borycki
Miuosh. Wszystkie ulice bogów
Miłosz Borycki
Książka znalazła się u mnie z oczywistych powodów - jestem wielką fanką muzyki Miuosha. Książka idealnie oddaje podkład tego, na czym powstała jego twórczość. Dla mnie to było spojrzenie w serce i głowę artysty i możliwość zrozumienia pewnych aspektów pojawiających się w jego muzyce. Tego właśnie oczekiwałam i to dostałam. Z chęcią przeczytałabym więcej.
aleksandra_straub - awatar aleksandra_straub
ocenił na82 lata temu
Uwięziony krzyk Anna Naskręt
Uwięziony krzyk
Anna Naskręt
"Uwięziony krzyk" to opowieść oparta na faktach. Ania była młodą, pełną energii kobietą i matką. Miała marzenia i plany na przyszłość. W jednej chwili świat się jej zawalił. Przeszła udar mózgu. Została całkowicie sparaliżowana. Nie miała możliwości kontaktu ze światem. To książka o potyczkach z losem, zmaganiach osoby niepełnosprawnej, która chce żyć jak każdy z nas.
Karolina - awatar Karolina
oceniła na83 lata temu
Miro. Oficjalna biografia Miroslava Klose Ronald Reng
Miro. Oficjalna biografia Miroslava Klose
Ronald Reng
Historia Miro Klose jest dość nietypowa, długo, bo do 21 roku życia tułał się po niższych niemieckich ligach, gdzie strzelając masowo gole zapracował sobie na angaż w pierwszoligowych FC Kaiserslautern. Potem via Werder Brema trafił do Bayernu Monachium, czyli na absolutny szczyt dla niemieckich piłkarzy. W międzyczasie dostał się do reprezentacji Niemiec, gdzie zaczął również seryjnie strzelać gole, zostając po czterech zaliczonych mundialach najskuteczniejszym zawodnikiem w historii tych rozgrywek, wyprzedzając najpierw Gerda Mullera, a potem brazylijskiego Ronaldo. Karierę kończył w Lazio Rzym, gdzie w zaawansowanym jak na napastnika wieku znalazł swoją przystań, broniąc się również dobrą grą na boisku, co nie było takie oczywiste po kiepskim okresie na koniec pobytu w Bayernie. Utarło się, że z dwójki Podolski- Klose, to ten pierwszy jest bardziej lubiany, bo nie wstydzi się swojej polskości, bo sympatyczny etc. Ta książka otwiera oczy na to jaki naprawdę jest Miroslav Klose, wcale nie kryjący skąd pochodzi, bardzo skromny człowiek, który nie miał prawie żadnych zatargów, oprócz Michaela Ballacka. Super książka, Klose to kawał historii światowej piłki.
Ramzes1988 - awatar Ramzes1988
ocenił na82 lata temu
Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści Jacek Wakar
Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści
Jacek Wakar
Dwadzieścia jeden twarzy Janusza Gajosa. Dwadzieścia jeden rozmów z aktorami, reżyserami o Gajosie-aktorze. Bo jest to rodzaj biografii, ale tylko zawodowej. Nie znajdziemy tu treści o prywatnym życiu. Za to wyłania się obraz osobowości tego wybitnego aktora. Mówią o nim różni ludzie, ale wyłania się z tego pewna spójna całość, co do stylu pracy, stosunku do innych aktorów, podejścia do zawodu, osobowości. Aż zapragnęłam wrócić do niektórych jego ról, bo myślę, że teraz nieco inaczej spojrzę na jego kreacje aktorskie.
Wiola - awatar Wiola
oceniła na85 miesięcy temu
Christo Stoiczkow. Autobiografia Christo Stoiczkow
Christo Stoiczkow. Autobiografia
Christo Stoiczkow Władimir Pamukow
Stoiczkow mówi dużo - niekiedy bełkocze, niekiedy porywa. Sporo ciekawych wątków szczególnie z dziejów bułgarskiego futbolu przeplata z autopeanami na temat tego jakim był Supermanem. Twarda bułgarska rzeczywistość wiążę się tu z wyidealizowaną miłością, religią i przyjaźnią. W sumie stary i bogaty Stoiczkow opowiada o tym, co wygodne. Na szczęście bronią się opowieści że świata piłki nożnej.
Ulver87 - awatar Ulver87
ocenił na71 rok temu
Andrea Anastasi. Licencja na trenowanie Kamil Składowski
Andrea Anastasi. Licencja na trenowanie
Kamil Składowski Andrea Anastasi
Jestem fanką siatkówki od 2009 Mistrzostw Europy, gdzie nasza Reprezentacja zdobyła Złoty Medal. Andera Anastasi jest jednym z najciekawszych trenerów, który prowadził Naszą Drużynę Narodową, dlatego też byłam ciekawa tej książki. Można znaleźć w tej biografii kilka smaczków zwłaszcza dla fanów siatkówki. Cieszę się że od tylu lat pracuję w Polsce, mam nadzieję, że zostaniem z nami jeszcze kilka lat. Miło spędziłam czas z trenerem.
milena_czyta - awatar milena_czyta
oceniła na65 lat temu
Jak zostałem gangsterem. Historia prawdziwa Krzysztof Gureczny
Jak zostałem gangsterem. Historia prawdziwa
Krzysztof Gureczny
O ile w filmie była to postać bardzo barwna, wielozadaniowa, bohater był często „narwany” i działał pod wpływem impulsu, tak w rzeczywistości nie ma żadnego gangstera którego ta historia przestawia. Jest to zlepek wielu historii i akcji z półświatka kryminalnego ale są one dokonaniami różnych ludzi. Najbliżej oryginału jest Wojtas vel kierownik, ale temu też daleko do postaci przestawionej w filmie. Tak w książce która ma charakter zwykłego reportażu i wywiadu z domniemanym gangsterem świetnie są zaimplementowane różne historie i niekiedy ciężko jest się oderwać od lektury.
Piotr Deminiuk - awatar Piotr Deminiuk
ocenił na71 rok temu
Joaquín Guzmán "Chapo". Król kobiet i narkotyków Andres Lopez Lopez
Joaquín Guzmán "Chapo". Król kobiet i narkotyków
Andres Lopez Lopez
Ciekawa biografia człowieka który z totalnej biedy doszedł do szczytów narkobiznesu by skończyć w więzieniu. Książka w której rodzina, miłość, pomoc biednym miesza się hulaszczym trybem życia, przemocą, wieczną ucieczką i śmiercią. Książka ma elementy fikcyjne jednakże nie przeszkadza to w uchwyceniu postaci jaką jest Chapo. Mam nadzieje, że w przyszłości doczekamy się bardziej szczegółowej biografii.
Kvmikvze - awatar Kvmikvze
ocenił na710 miesięcy temu
Sharon Tate. Historia morderstwa żony Romana Polańskiego Brie Tate
Sharon Tate. Historia morderstwa żony Romana Polańskiego
Brie Tate Alisa Statman
Moja ocena – 7,9/10 Ta książka kurzyła się na mojej półce od ponad 7 lat. Chciałem jej to w pewien sposób wynagrodzić, dlatego nie musiała długo czekać na recenzję i wyprzedziła w tej kolejce kilkanaście innych tytułów. Duże litery na okładce mogą w pierwszej chwili mylnie sugerować, że jest to biografia Sharon Tate, natomiast w rzeczywistości jest to bardziej książka o historii jej morderstwa – co na okładce zaznaczone jest już mniejszymi literami. Jest to trzecia pozycja na ten temat, jaką miałem okazję czytać. Ta wyróżnia się na pewno perspektywą, ponieważ przedstawia wydarzenia bardziej z punktu widzenia rodziny aktorki. Napisałem powyżej, że nie jest to biografia, natomiast oczywiście na samym początku książki zapoznajemy się z historią życia Sharon Tate, więc kilka początkowych rozdziałów spełnia jednak te kryteria. Pozostała część poświęcona jest samej sprawie morderstwa przy Cielo Drive. Pozycja została wydana prawie 50 lat po zdarzeniu, ale jest o tyle unikatowa, że bazuje na materiałach napisanych znacznie wcześniej – wydanie tej książki planowano już dwukrotnie wiele lat temu. Przy jej powstaniu brała udział wymieniona na okładce siostrzenica aktorki. W książce znajdują się materiały z osobistych zapisków ojca, matki oraz siostry Sharon, opisujące wydarzenia związane ze sprawą – od momentu, gdy po raz pierwszy o niej usłyszeli. Jest to wartościowa pozycja z gatunku true crime. Jeśli ktoś bardzo interesuje się tą sprawą, to w pierwszej kolejności polecałbym jednak zapoznać się z dwiema innymi książkami. Znajdują się one na liście polecajek – są to „Helter Skelter” oraz „Manson”. Jako uzupełnienie jak najbardziej polecam tę pozycję. Zapraszam na mój bookstagram https://www.instagram.com/libroholic87/
Kamil - awatar Kamil
ocenił na87 dni temu
Ryszard Szurkowski. Wyścig Ryszard Szurkowski
Ryszard Szurkowski. Wyścig
Ryszard Szurkowski Krzysztof Wyrzykowski Kamil Wolnicki
W tamtych czasach (czasy wyścigu pokoju) każdy młody chłopiec wsiadając na rower chciał nim być, każdy chciał być Ryszardem Szurkowskim. Wielki talent kolarstwa. Kolarstwa które tak bardzo różniło się od dzisiejszego, bez łączności z" dyrektorem technicznym". Książka przybliżyła mi jeszcze bardziej pana Ryszarda i całą otoczkę związaną z wyścigami w tamtym okresie. Polecam
Robert - awatar Robert
ocenił na72 lata temu
Otylia. Moja historia Paweł Hochstim
Otylia. Moja historia
Paweł Hochstim Paweł Skraba Otylia Jędrzejczak
Otylia Jędrzejczak - legenda polskiego pływactwa w poruszającej biografii. Opowiada o swoim dzieciństwie, pierwszych krokach na basenie, ciężkiej pracy pod okiem wymagających rodziców i kolejnych trenerów, o igrzyskach, medalach oraz o tragedii, która położyła się cieniem na jej życiu prywatnym i karierze sportowej. W końcu opowiada o swoim życiu po rezygnacji z pływania, o swoim partnerze, ukochanych dzieciach i pracy z młodzieżą.
Justyna - awatar Justyna
oceniła na87 miesięcy temu
Prześcignąć swój czas. Kariera Ireny Szewińskiej od kulis Maciej Petruczenko
Prześcignąć swój czas. Kariera Ireny Szewińskiej od kulis
Maciej Petruczenko
Irena Szewińska jest pierwsza w historii polskiego sportu biorąc pod uwagę i mężczyzn, i kobiety. Jest pierwsza nie tylko w lekkoatletyce, ale w całym polskim sporcie. Tymczasem wiele ludzi pomija temat Szewińskiej lub nie zna jej wcale. Dlatego uważam, że jej wielkość jest niedoceniona. Rekord Polski na 400 m jaki ustanowiła w Montrealu 76 został dopiero pobity po 48 latach przez Natalię Kaczmarek. Wtedy wynik Szewińskiej był także rekordem świata. Myślę, że fakty takie jak ustanowienie 11 razy rekordów świata, zdobycie 7 medali na LIO oraz powrót po przerwie macierzyńskiej na szczyt uzasadniają, że była wybitną w historii polskiego sportu. Gdyby nie zrobiła kariery sportowej, to mogłaby zostać nauczycielem akademickim, bo była dobrą i zdolną uczennicą i studentką. Mimo przeczytania książki i tak nie potrafię w 5 minut ją streścić, tak by konkretnie o Szewińskiej powiedzieć. Nie było mnie jeszcze na świecie, gdy Szewińska startowała. Także ktoś inteligentny, kto oglądał ją na żywo i przeżywał jej starty, może opowiedzieć o niej konkretniej, nawet nie czytając książki.
Sajmenos - awatar Sajmenos
ocenił na81 rok temu
Skiba. Ciągle na wolności Krzysztof Skiba
Skiba. Ciągle na wolności
Krzysztof Skiba Jakub Jabłonka Paweł Łęczuk
Niezwykła biografia. Człowiek, którego zawsze kojarzyłem z byciem showmanem, muzykiem, konferansjerem. Generalnie zwykle głośnym i zabawnym, którego nie sposób nie zauważyć. Tymczasem z tej książki wyłania się także inna strona Skiby: człowieka wykształconego i odważnego. Poza tym potwierdza, że jest niezwykle sympatyczną i zdecydowanie nietuzinkową postacią. Oczywiście, poza poważnymi tematami, w książce nie brakuje również dużej dawki humoru. Interesująca, bardzo wciągająca lektura. Warto przeczytać.
Mariusz - awatar Mariusz
ocenił na82 lata temu
Uzurpator. Podwójne życie prałata Jankowskiego Piotr Głuchowski
Uzurpator. Podwójne życie prałata Jankowskiego
Piotr Głuchowski Bożena Aksamit
W latach 80-tych ksiądz Henryk Jankowski był bohaterem. Ściskali się z nim wielcy tego świata: księżna Anna z Windsorów, senator Edward Kennedy, Margaret Thatcher. Lektura dla osób o mocnych nerwach, szczególnie, gdy się czyta o "wyczynach" Jankowskiego: sprowadzaniu młodych chłopców na złą drogę alkoholizmu, narkomanii i prostytucji albo bieganiu księdza za dwunastolatkami. Jeszcze bardziej przybijający jest fakt, że wówczas dzieciom nikt nie wierzył, a już szczególnie, gdy sprawcą molestowania był ksiądz, zwłaszcza taki ksiądz.... Dojmująca jest też zmowa milczenia, trwająca nawet po śmierci sprawcy, w imię bezdennie głupiego stwierdzenia "o zmarłym mówimy albo dobrze, albo wcale". Solidna reporterska robota. Ps. Osobiście jego poznałem po strajkach sierpniowych gdy powstała Solidarność. Dzięki jego inicjatywie na zakończenie obchodów 600-lecia kanonizacji św. Brygidy jesienią 1992 roku zorganizował on pielgrzymkę do Szwecji, do kościoła św. Brygidy w Vadstenie. Pozyskał na ten wyjazd sponsorów, dzięki czemu nikt z 560 pielgrzymów nie musiał ponosić kosztów podróży. Byłem również jednym z uczestników tej pielgrzymki. 😒 O jego nadużyciach seksualnych w tym czasie głośno się nie mówiło, były one sekretem/tabu w Kościele katolickim.
Stefan Horn - awatar Stefan Horn
ocenił na101 rok temu
Kapitan Francesco Totti
Kapitan
Francesco Totti Paolo Condò
Bardzo przyjemnie było cofnąć się do czasów młodości wraz z Francesco. Przypomnieć sobie pięknych (w grze) piłkarzy tamtych chwil. Ciężko mi było dać książce jednoznaczną ocenę, bo o ile druga połowa bardzo szybko mi zleciała, to pierwsza przez przesyt szczegółowych opisów bardzo dużej ilości meczów ciągnęła się niemiłosiernie. Oczywiście Tottiemu chciało by się dać 10 😉, ale niestety obiektywnie nie mogę. Za to żałuję tylko jednego - że nie "robią" już tak wiernych piłkarzy. Dziękuję Kapitanie.
śliwka1989 - awatar śliwka1989
ocenił na71 rok temu
Dzienniki HEJterskie PigOut
Dzienniki HEJterskie
PigOut
Uwielbiam poczucie humoru PigOuta. To zdecydowanie moje ulubione guilty pleasure! Jestem na bieżąco z blogiem, insta i fejsem ;) Jego sarkastyczne poczucie humoru tak bardzo trafia w moje klimaty, że czuję się jakbym czytała wiadomości od kumpla. Polecam!
Amavel - awatar Amavel
ocenił na106 lat temu

Inne materiały dotyczące książki Jakimowicz. Życie jak film

Cytaty z książki Jakimowicz. Życie jak film

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Jakimowicz. Życie jak film