Rok Szczura

Jeśli facet nazywa swoje pokolenie szczurów imieniem kobiety którą kocha to to nie jest miłość tylko szaleństwo 😂.
Książka ok jednak aż tak mnie nie porwała. 🙂

Jeśli facet nazywa swoje pokolenie szczurów imieniem kobiety którą kocha to to nie jest miłość tylko szaleństwo 😂.
Książka ok jednak aż tak mnie nie porwała. 🙂

Tandeta, strata czasu, cienizna... Powielanie schematów o (kolejny) raz za dużo. Bohaterowie męczący równie, jak styl autorki. Dziury w fabule. Celowe oszukiwanie czytelnika, żeby ukryć albo przeinaczyć wydarzenia dla uzyskania efektu (ostatecznie marnego) zakończenia. Echhh...

SPOILER
Autorka nawet się nie wzorowała, a niemalże skopiowała zamysł ksiazki "Zabójstwo Rogera Ackroyd" Agathy Christie i intrygę "Inferno" Dana Browna. Tylko czytało się to o wiele, wiele gorzej.

Tandeta, strata czasu, cienizna... Powielanie schematów o (kolejny) raz za dużo. Bohaterowie męczący równie, jak styl autorki. Dziury w fabule. Celowe oszukiwanie czytelnika, żeby ukryć albo przeinaczyć wydarzenia dla uzyskania efektu (ostatecznie marnego) zakończenia. Echhh...

SPOILER
Autorka nawet się nie wzorowała, a niemalże skopiowała zamysł ksiazki "Zabójstwo...

Po raz pierwszy zetknęłam się z tą autorką i może do niej wrócę, ale ciężko powiedzieć. Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. Sama fabuła - na plus. Poruszone dzisiejsze problemy jak potencjalny powrót chorób, życie w internecie i mediach społecznościowych, wybieranie przez młodych byle jakich kierunków, byle mieć papier. Ciężko jednak mi się czytało przez narrację, bo miałam wrażenie, że bohater mówi do mnie a przez to nie miałam od niego odpoczynku. Postaci nie polubiłam żadnej, były mi obojętne, a nawet miałam nadzieję, że wszystkim coś się stanie, bo tak mnie irytowały w pewnych momentach. Główny bohater... Teraz młodzież pewnie nazwałaby go "incelem", "cuckoldem" albo "typem we friendzone". Czułam, jakby te wątki, które wymieniłam wyżej, były na drugim planie, a czytała książkę o niespełnionej miłości. Irytowało mnie zachowanie Szczura, który był zły na koleżankę/przyjaciółkę, że tak naprawdę nigdy go nie pokochała, a on przecież by jej do stóp rzucił cały świat, gdyby tylko go chciała. Kto zabił - było łatwo się domyśleć już po przeczytaniu 1/4 książki, choć wyjaśnienie lekko zaskakuje. Powody są bardzo ciekawe. Jednak wszystko razem daje taką ocenę a nie inną. Książka do przeczytania, ale nie nastawiałabym się na fajerwerki.

Po raz pierwszy zetknęłam się z tą autorką i może do niej wrócę, ale ciężko powiedzieć. Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. Sama fabuła - na plus. Poruszone dzisiejsze problemy jak potencjalny powrót chorób, życie w internecie i mediach społecznościowych, wybieranie przez młodych byle jakich kierunków, byle mieć papier. Ciężko jednak mi się czytało przez...

Styl Marty Guzowskiej jest ściśle ukształtowany i doskonale rozpoznawalny po przeczytaniu choćby jednej książki tej autorki. Nie każdy go lubi. Mnie akurat się podoba, choć nie dawkuję prozy archeologicznych kryminałów polskiej autorki zbyt intensywnie.
To generalnie lekka, miejscami zabawna lektura. Fani wyszukanych, skomplikowanych intryg na pewno będą zawiedzeni, ale myślę, że to nie jest target Guzowskiej.
Jeżeli ktoś poszukuje lekkiej lektury na lato - "Rok Szczura" będzie jak znalazł.

Styl Marty Guzowskiej jest ściśle ukształtowany i doskonale rozpoznawalny po przeczytaniu choćby jednej książki tej autorki. Nie każdy go lubi. Mnie akurat się podoba, choć nie dawkuję prozy archeologicznych kryminałów polskiej autorki zbyt intensywnie.
To generalnie lekka, miejscami zabawna lektura. Fani wyszukanych, skomplikowanych intryg na pewno będą zawiedzeni, ale...

Szary, sfrustrowany z dużymi aspiracjami zaistnienia człowiek. Zaczęłam czytać książkę i od początku irytował mnie sposób pisania, albo bardziej chodzi o narrację. Im dalej , tym bardziej się przyzwyczajałam aż przestało razić. Kto zabił nie trudno było zgadnąć ale .... no właśnie ,to ale jest clou książki. Dobre zakończenie , z niespodziewaną sytuacją.
Warto sprawdzić samemu. Polecam

Szary, sfrustrowany z dużymi aspiracjami zaistnienia człowiek. Zaczęłam czytać książkę i od początku irytował mnie sposób pisania, albo bardziej chodzi o narrację. Im dalej , tym bardziej się przyzwyczajałam aż przestało razić. Kto zabił nie trudno było zgadnąć ale .... no właśnie ,to ale jest clou książki. Dobre zakończenie , z niespodziewaną sytuacją.
Warto sprawdzić...

41/180/2023
Świetna. Momentami mocno proszczepionkowa, więc jak ktoś jest anty, to się zrazi, na szczęście mi wszelkie fanatyzmy są obce. Dość szybko zaczęłam podejrzewać właściwą osobę, co jest u mnie rzadkością, bo czytam bardzo bezrefleksyjnie, ale w tej powieści zdaje się nie chodzi najbardziej o to, żeby wyjaśnić kto. Ważniejsze jest DLACZEGO. I szczerze mówiąc, motywy czarnego charakteru są dla mnie całkiem zrozumiałe. Metodę sobie wybrał drastyczną, ale skoro postępowanie "po dobroci" nie działa...
Polecam.

41/180/2023
Świetna. Momentami mocno proszczepionkowa, więc jak ktoś jest anty, to się zrazi, na szczęście mi wszelkie fanatyzmy są obce. Dość szybko zaczęłam podejrzewać właściwą osobę, co jest u mnie rzadkością, bo czytam bardzo bezrefleksyjnie, ale w tej powieści zdaje się nie chodzi najbardziej o to, żeby wyjaśnić kto. Ważniejsze jest DLACZEGO. I szczerze mówiąc, motywy...

Książka na wskrość Polska i o polskiej utopi. Powszechna zawiść, kościelne brednie, kredyt na mieszkanie pod korek, studiowanie bezwartościowych kierunków, kombinatorstwo jako norma. Wiele się nie spodziewałem po takiej książce i się nie zawiodłem. Ogólnie nic specjalnego, typu przeczytaj i wyrzuć do śmietnika. Bardzo słaby wielkie nic. Skasowałem w połowie książkę. Szkoda czasu.

Książka na wskrość Polska i o polskiej utopi. Powszechna zawiść, kościelne brednie, kredyt na mieszkanie pod korek, studiowanie bezwartościowych kierunków, kombinatorstwo jako norma. Wiele się nie spodziewałem po takiej książce i się nie zawiodłem. Ogólnie nic specjalnego, typu przeczytaj i wyrzuć do śmietnika. Bardzo słaby wielkie nic. Skasowałem w połowie książkę. Szkoda...

Główny bohater ciągle z fochem, pretensjami j zalem. Im dalej w książce tym gorzej. Na koniec miałam ochotę wywalić ją. Fajny temat, mogła być naprawdę dobrą książką, ale niestety wyszła byle jaka...

Główny bohater ciągle z fochem, pretensjami j zalem. Im dalej w książce tym gorzej. Na koniec miałam ochotę wywalić ją. Fajny temat, mogła być naprawdę dobrą książką, ale niestety wyszła byle jaka...

Kolejna, dla mnie już ostatnia, książka pani Marty Guzowskiej. Trochę w niej archeologii, trochę przyjaźni długotrwałej, trochę miłości zwiedzionej i smutnego, samotnego życia. Opowieść tę czyta się dobrze. Są wspominki lat pięknych. To przyjemne. Teraźniejszość jest trudniejsza do zniesienia i nieco odbiega od normy i to akurat zapisuję na plus. Dobrze, że jeszcze niektórych z nas stać na trochę szaleństwa przy zdrowych zmysłach. Antyszczepionkowców, płaskoziemców i innych z tej bajki, pozdrawiam serdecznie i zdrowia życzę, a panią Guzowską żegnam bez żalu.

Kolejna, dla mnie już ostatnia, książka pani Marty Guzowskiej. Trochę w niej archeologii, trochę przyjaźni długotrwałej, trochę miłości zwiedzionej i smutnego, samotnego życia. Opowieść tę czyta się dobrze. Są wspominki lat pięknych. To przyjemne. Teraźniejszość jest trudniejsza do zniesienia i nieco odbiega od normy i to akurat zapisuję na plus. Dobrze, że jeszcze...

Książka „Rok Szczura” autorstwa Marty Guzowskiej to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Jak na pierwszy raz to nie było najgorzej, ale fajerwerków też nie było. Trochę ciężko było mi się w tej książce odnaleźć. Kiedy tak naprawdę zaczęłam ogarniać co i jak to się książka skończyła.
Cała historia nie była zła, ale najbardziej w tym wszystkim przeszkadzał mi sposób narracji. Cóż, taki, a nie inny autorka miała pomysł na tą książkę. Nie każdemu musi się to podobać, ale zapewne będą też i zadowolone osoby. To jedna z tych książek, że albo przypadnie do gustu albo nie.

Książka „Rok Szczura” autorstwa Marty Guzowskiej to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Jak na pierwszy raz to nie było najgorzej, ale fajerwerków też nie było. Trochę ciężko było mi się w tej książce odnaleźć. Kiedy tak naprawdę zaczęłam ogarniać co i jak to się książka skończyła.
Cała historia nie była zła, ale najbardziej w tym wszystkim przeszkadzał mi...