Gwiazdy nadziei

„Gwiazdy nadziei” to poruszająca opowieść autorstwa I.M. Darkss, która splata w sobie elementy dramatu, tajemnicy i ludzkich emocji. Autorka zgrabnie przedstawia historię pełną kontrastów – z jednej strony ukazuje mrok i cierpienie bohaterów, a z drugiej ich nieustanną walkę o światło i nadzieję. Książka wyróżnia się przede wszystkim subtelnym, a jednocześnie wciągającym stylem narracji. Darkss umiejętnie buduje napięcie, wykorzystując złożone postaci i realistyczne opisy miejsc. Bohaterowie są wiarygodni, ich motywacje i decyzje – często pełne sprzeczności – wzbudzają emocje i pozwalają na głęboką identyfikację. Tytułowe „Gwiazdy nadziei” to metafora, która przewija się przez całą fabułę, skłaniając czytelnika do refleksji nad siłą ludzkiego ducha oraz możliwością odnalezienia światła nawet w najciemniejszych chwilach.
Książka przypadnie do gustu miłośnikom literatury z głębszym przesłaniem. Nie jest to lekka lektura, ale z pewnością zostawia ślad w pamięci i zmusza do przemyśleń. Jeśli cenisz historie o nadziei i wewnętrznej przemianie, „Gwiazdy nadziei” są warte uwagi.

„Gwiazdy nadziei” to poruszająca opowieść autorstwa I.M. Darkss, która splata w sobie elementy dramatu, tajemnicy i ludzkich emocji. Autorka zgrabnie przedstawia historię pełną kontrastów – z jednej strony ukazuje mrok i cierpienie bohaterów, a z drugiej ich nieustanną walkę o światło i nadzieję. Książka wyróżnia się przede wszystkim subtelnym, a jednocześnie wciągającym...

Amara wraca po długiej nieobecności w rodzinnym mieście i pragnie jak najszybciej zobaczyć się z bratem, który pracuje w salonie tatuażu, oraz Jaksem właścicielem salonu, w którym od dawna Amara jest zakochana. Jaks do tej pory był w związku z siostrą Amary, lecz kiedy się rozstają więzi między Amara a Jaksem stają się bardziej osobiste. Jednak nie wszystko jest takie jak się wydaje i życie potrafi być bardzo przewrotne i bohaterzy przekonują się o tym na własnej skórze.
Jakie przeszkody staną na drodze do szczęścia Amary i Jaksa ?
Jakie bolesne tajemnice skrywają bohaterowie?

Historia dwojga ludzi zakochanych w sobie lecz poprzez tajemnice i bolesną przeszłość ciężko im jest komuś zaufać i zbudować prawdziwy związek. Amara od początku wie czego chce i jakimi uczuciami darzy Jaksa, lecz Jaks musi sam uwierzyć, że jest zdolny do kochania i bycia kochanym. Piękna, trochę zabawna, trochę smutna historia, którą czyta się w mgnieniu oka. Szczerze powiem, że zauroczyła mnie ta historia i mimo iż fabuła jest przewidywalna ja bardzo dobrze się bawiłam czytając.
Bardzo polecam

Amara wraca po długiej nieobecności w rodzinnym mieście i pragnie jak najszybciej zobaczyć się z bratem, który pracuje w salonie tatuażu, oraz Jaksem właścicielem salonu, w którym od dawna Amara jest zakochana. Jaks do tej pory był w związku z siostrą Amary, lecz kiedy się rozstają więzi między Amara a Jaksem stają się bardziej osobiste. Jednak nie wszystko jest takie jak...

Przepiekna powieść która na długo zostanie w pamięci .

Przepiekna powieść która na długo zostanie w pamięci .

Książka podbiła moje serce, przeżycia po jej przeczytaniu nie do opisania

Książka podbiła moje serce, przeżycia po jej przeczytaniu nie do opisania

Jedna z głównych myśli jakie nasuwają mi się, po przeczytaniu tej książki to: przerost formy nad treścią.

Nie do końca odpowiada mi styl pisania autorki. Niejednokrotnie miałam wrażenie, że popada ona w słowotok. Chociaż w sumie nie wiem czy to styl pisania autorki, czy po prostu taka kreacja głównej bohaterki. Nie mniej jednak, czytając opisy myśli Amary, dotyczących Jaksa, niemal przewracałam oczami.

Nie potrafiłam znaleźć w nich spójności, jednej konkretnej rzeczy, która w logiczny sposób łączyłaby ze sobą kilka mniejszych elementów. Tutaj w zamian dostałam mnóstwo słów opisujących jednego człowieka, które w mojej wyobraźni nie pasowały do siebie. Może nie znaczeniem, bo wszystkie te słowa raczej pozytywnie w oczach Amary odnosiły się do Jaksa, ale dla mnie jako czytelniczki nie łączyły się w magiczną całość, która pozwoliłaby mi polubić bohaterów, zżyć się z nimi czy nawet współodczuwać ich emocje.

Nic takiego tutaj nie miało miejsca. Historia może i fajna, miała potencjał ale autorka trochę przerysowała to.

Strasznie mnie denerwowała postawa Amary. Nie wiem jak to nazwać, ale chodzi mi o to, że bardzo szybko przechodziła ze skrajności w skrajność jeśli chodzi o targające nią emocje. Najpierw płacze załamana, bo dręczy ją wspomnienie przeszłości, a chwilę później śmieje się bo dotknęła Jaksa. Ja rozumiem, że miłość, że uczucia ale trochę płytkie to dla mnie jest.

Nawet w ostatnim rozdziale, scena na weselu Aleksa i Eleny. Amara unikała Jaksa przez trzy miesiące, była pewna, że on jej nienawidzi za to co wydarzyło się w przeszłości, a chwilę później popatrzyła się na jego usta i nie potrafiła skupić uwagi na sednie ich rozmowy, która w moim odczuciu powinna być ważna. Chodziło o ich wspólne życie, o wychowanie dziecka, o wybaczenie sobie przeszłości. Więc dla mnie zabrakło tej głębi.

Uważam, że całą historię można było napisać krócej. Amarę wykreować na bardziej dojrzałą i stabilną osobę, bo naprawdę to jej wzdychanie do Jaksa na każdym kroku i rozpraszanie jej myśli, przez jego usta po kilku rozdziałach, było już trochę męczące. Dodać trochę więcej głębi do wydarzeń i mogła wyjść całkiem fajna historia.

Osobiście nie zapałałam wielką sympatią do bohaterów. Czegoś mi między nimi zabrakło, abym mogła nazwać ich swoimi ulubionymi.

Jedna z głównych myśli jakie nasuwają mi się, po przeczytaniu tej książki to: przerost formy nad treścią.

Nie do końca odpowiada mi styl pisania autorki. Niejednokrotnie miałam wrażenie, że popada ona w słowotok. Chociaż w sumie nie wiem czy to styl pisania autorki, czy po prostu taka kreacja głównej bohaterki. Nie mniej jednak, czytając opisy myśli Amary, dotyczących...

Nie wiem co sądzić o tej książce. Historia jest bardzo dobra i nieco zagmatwana, ale główna bohaterka momentami irytuje..i to bardzo. Raz jest niewinna jak kwiatuszek a za chwilę prowokująca ..nie wiem, jakoś nie mogę się przekonać.
Nie podobał mi się również styl pisania i fakt, że opisy były zdecydowanie za długie.

Nie wiem co sądzić o tej książce. Historia jest bardzo dobra i nieco zagmatwana, ale główna bohaterka momentami irytuje..i to bardzo. Raz jest niewinna jak kwiatuszek a za chwilę prowokująca ..nie wiem, jakoś nie mogę się przekonać.
Nie podobał mi się również styl pisania i fakt, że opisy były zdecydowanie za długie.

Piękna historia o miłości, dużo wzruszeń i emocji

Piękna historia o miłości, dużo wzruszeń i emocji

Historia dość nieprawdopodobna, ale książka ciekawa i łatwo się czyta. Jako przerywnik cięższych pozycji w sam raz.

Historia dość nieprawdopodobna, ale książka ciekawa i łatwo się czyta. Jako przerywnik cięższych pozycji w sam raz.

Przepiękna książka, pełna silnych emocji i wzruszeń.

Przepiękna książka, pełna silnych emocji i wzruszeń.

Nieakceptowana i odrzucona przez rodzinę Amara wraca do rodzinnego domu. Otoczona chłodem matki i niechęcią siostry zwraca się do Jaksa, mężczyzny, w którym jest od dawna zakochana. On zdystansowany i pełen cynizmu właściciel tatuażu nie chce otworzyć przed nią swojego serca. Oboje dźwigają ciężar własnych tajemnic nie wiedząc jak bardzo są ze sobą powiązani.
Choć momentami surrealistyczna i niepotrzebnie pogmatwana książka jest dobra. Jeśli odrzuci się momentami męczące i niepotrzebne opisy i dywagacje zostanie całkiem zgrabna powieść o samotności, odrzuceniu i braku wsparcia. O poszukiwaniu miłości i szczęścia, o umiejętności godzenia się z przeszłością i budowania na jej zgliszczach nowej nadziei.
Okładka to dodatkowy atut.
Mnie, jak na pierwsze zetknięcie z tą autorką, książka się podobała.

Nieakceptowana i odrzucona przez rodzinę Amara wraca do rodzinnego domu. Otoczona chłodem matki i niechęcią siostry zwraca się do Jaksa, mężczyzny, w którym jest od dawna zakochana. On zdystansowany i pełen cynizmu właściciel tatuażu nie chce otworzyć przed nią swojego serca. Oboje dźwigają ciężar własnych tajemnic nie wiedząc jak bardzo są ze sobą powiązani.
Choć...