rozwińzwiń

Drugie zapiski na pudełku od zapałek

Okładka książki Drugie zapiski na pudełku od zapałek autora Umberto Eco, 8385468331
Okładka książki Drugie zapiski na pudełku od zapałek
Umberto Eco Wydawnictwo: Historia i Sztuka Seria: Seria z piramidą publicystyka literacka, eseje
127 str. 2 godz. 7 min.
Kategoria:
publicystyka literacka, eseje
Format:
papier
Seria:
Seria z piramidą
Tytuł oryginału:
Bustine di Minerva
Data wydania:
2005-12-07
Data 1. wyd. pol.:
1994-01-01
Liczba stron:
127
Czas czytania
2 godz. 7 min.
Język:
polski
ISBN:
8385468331
Tłumacz:
Anna Osmólska-Mętrak
Średnia ocen

6,9 6,9 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Drugie zapiski na pudełku od zapałek w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Drugie zapiski na pudełku od zapałek



książek na półce przeczytane 6420 napisanych opinii 142

Oceny książki Drugie zapiski na pudełku od zapałek

Średnia ocen
6,9 / 10
631 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Drugie zapiski na pudełku od zapałek

avatar
74
31

Na półkach:

Przyjemnie się czytało.

Przyjemnie się czytało.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
570
395

Na półkach:

kontynuacja...

zbiór felietonów pisanych dla tygodnika L’Espresso w latach 1991–1993...

kontynuacja...

zbiór felietonów pisanych dla tygodnika L’Espresso w latach 1991–1993...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
93
78

Na półkach:

Może to dziwne, ale długo ta książka była jedną z moich ulubionych (albo raczej cały cykl). Do dziś mnie bawi.

Może to dziwne, ale długo ta książka była jedną z moich ulubionych (albo raczej cały cykl). Do dziś mnie bawi.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1225 użytkowników ma tytuł Drugie zapiski na pudełku od zapałek na półkach głównych
  • 949
  • 265
  • 11
228 użytkowników ma tytuł Drugie zapiski na pudełku od zapałek na półkach dodatkowych
  • 187
  • 16
  • 9
  • 5
  • 4
  • 4
  • 3

Tagi i tematy do książki Drugie zapiski na pudełku od zapałek

Inne książki autora

Umberto Eco
Umberto Eco
Włoski semiolog, filozof, bibliofil i mediewista, powieściopisarz, autor felietonów i esejów. Sławę przyniosła mu powieść Imię róży (1980),dzieło łączące w sobie elementy semiotyki, badań biblijnych, analizy kultury średniowiecza i teorii literatury. Jego kolejne powieści, m.in. Wyspa dnia poprzedniego (1994) i Cmentarz w Pradze (2010),także stały się światowymi bestsellerami. Eco pisał także prace naukowe, książki dla dzieci i młodzieży, oraz eseje na temat teorii literatury, świata współczesnego, kondycji współczesnych mediów i nauki. Był profesorem na Uniwersytecie we Florencji oraz na Uniwersytecie w Bolonii. Zajmował się semiotyką/semiologią, procesami komunikacji i estetyką. Rozsławiła go twórczość beletrystyczna. Jego wielopłaszczyznowe i kunsztownie skonstruowane powieści mają cechy dzieła otwartego, stymulują odbiorcę do własnej interpretacji. Był także autorem felietonów, pierwotnie publikowanych w mediolańskim tygodniku „l’Espresso”, a następnie wydanych w zbiorach Zapiski na pudełku od zapałek. Był założycielem wydziału studiów medioznawczych w Uniwersytecie San Marino, a także wieloletnim dyrektorem Scuola Superiore di Studi Umanistici oraz członkiem honorowym Kellogg College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Od 2010 był członkiem zwyczajnym Accademia dei Lincei. Eco został uhonorowany licznymi tytułami doktora honoris causa (do 2005 było ich 32),między innymi przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie (1996) i Uniwersytet Łódzki (2015). Zmarł na raka trzustki. Jego pogrzeb odbył się 23 lutego 2016 w Zamku Sforzów w Mediolanie. Był wielokrotnym kandydatem nominowanym do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jego żoną była Renate Ramge, z którą miał dwójkę dzieci.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Interpretacja i nadinterpretacja Umberto Eco
Interpretacja i nadinterpretacja
Umberto Eco Richard Rorty Jonathan Culler Christine Brooke-Rose Stefan Collini
Bezwzględną wartością tej pracy jest zestawienie tekstów Eco z odpowiedziami takich osobistości jak Rorty, Culler czy Brooke-Rose. Wstęp Collini’ego także robi robotę, choć trochę miesza – byłby na pewno wspaniałym dopełnieniem wszystkich zebranych tutaj esejów, niekoniecznie wstępem do nich. O czym właściwie jest ten dyskurs? To próba zrozumienia, które interpretacje można uznać za trafne, a które nie. Jak to ocenić? Czy powinno się to robić? Czy do poprawnego przeczytania danej pozycji potrzebny jest jakiś klucz interpretacyjny, a jeśli tak, to gdzie go szukać? Czy ma go autor? A może społeczność badaczy? W książce ścierają się ze sobą różne autorytety. We wstępie (i tylnej stronie okładki) widać jednak, że redaktor stoi mocno po stronie Eco, trochę promując nim całą pozycję. Czy słusznie? Raczej nie. Tym bardziej że nie sądzę, by podejście tego akurat badacza było tym najrozsądniejszym i „jedynym właściwym”. W swoim ostatnim tekście raczej broni się przed zarzutami innych, niż podsumowuje całość oglądów na zagadnienie interpretacji. Bardzo polecam tę pozycję dla wszystkich, którzy są zainteresowani zagadnieniami literatury i nie tylko. To świetny przegląd różnorakich opinii i poglądów, który zbliża do stronnictw filozoficznych takich jak pragmatyzm, dekonstruktywizm czy strukturalizm. Dobrze jest zapoznawać się z tak obszernymi – nomen omen – interpretacjami świata właśnie poprzez przykłady, a ta pozycja zdecydowanie jest takim przykładem.
Adrian Pezda - awatar Adrian Pezda
oceniła na75 lat temu
Trzecie zapiski na pudełku od zapałek 1994-96 Umberto Eco
Trzecie zapiski na pudełku od zapałek 1994-96
Umberto Eco
„I wyobrażałem, że za dwieście lat miejscowe przedsiębiorstwo turystyczne będzie mogło zorganizować – fikcyjne i teatralne- schodzenie na ląd z długich jachtów z helikopterami na pokładzie naszych dzisiejszych łajdaków, wyzyskiwaczy wdów i ciemiężców dzieci, rasy panów, nowego piractwa, mistrzów oszustw podatkowych, „surferów off shore”, w towarzystwie sprężystych aktoreczek i fotomodelek - drani fałszywych oczywiście, ponieważ autentyczne postaci od dawna już nie będą żyły, ale ubranych tak, jak zwykł się ubierać bogaty adwokat zajmujący się śmierdzącymi interesami, ekspert od fałszywych bankructw, dobrze ogolony łapówkarz, wypachniony drogimi wodami kolońskimi, ze złotym łańcuszkiem na opalonej klacie”. ( s.33) Umberto Eco, Wakacje Off Shore. Refleksje na temat jutrzejszej tortugi. [w:] Trzecie zapiski a pudełku od zapałek 1994 -1996. Przekł. Anna Osmólska – Mętrak, Historia i Sztuka,, 1997. Zacytowany fragment zapisków U. Eco zrodził się z wyprawy na jedną z wysp Kajmanów (nieco na południe od Kuby, w pobliżu Jamajki),państewko Wspólnoty Brytyjskiej, gdzie płaci się dolarami kajmańskimi. Miejsce jest Rajem Podatkowym, ze spokojnym przejrzystym morzem, gdzie pływają szybkie żółwie morskie i niewyobrażalnych rozmiarów płaszczki, a turystyka żywi się mitem piratów. Zacytowany fragment tekstu Eco - wraz z innymi zapiskami - idealną lekturą. Dobry tekst broni się sam!
zoe - awatar zoe
ocenił na101 rok temu
Fioletowa krowa. 333 najsławniejsze okazy angielskiej i amerykańskiej poezji niepoważnej od Williama Shakespeare’a do Johna Lennona. Antologia Stanisław Barańczak
Fioletowa krowa. 333 najsławniejsze okazy angielskiej i amerykańskiej poezji niepoważnej od Williama Shakespeare’a do Johna Lennona. Antologia
Stanisław Barańczak
We wstępie do antologii Stanisław Barańczak dowcipnie opowiada o zmianach zachodzących w poezji absurdalnej. Charakteryzuje pod tym względem kolejne epoki, dostaje się właściwie wszystkim. Średniowiecze to okres nużących i długich „Opowieści kanterberyjskich”, natomiast Renesans opierający się na humanistycznym credo: „Nic, co ludzkie, nie jest mi obce” razi obscenicznością i wulgarnością. W Oświeceniu humor próbowano zaprzęgać w jarzmo rozsądku i dopiero XIX wiek, zdaniem poety, przyniósł prawdziwą rewolucję w dziedzinie poezji nonsensownej. Widać to zresztą w ilości wierszy zamieszczonych w „Fioletowej krowie”. Królują twórcy ostatnich dwóch stuleci np. Edward Lear, Lewis Carroll i Ogden Nash, natomiast wcześniejszą poezję nonsensu reprezentuje głównie Szekspir. Nonsensista różni się od satyryka tym, że nie chce świata naprawiać, purnonsensowy humor jest bezinteresowny, nie służy niczemu poza śmiechem. Nonsensista, czyli "śmieszniejszy poeta metafizyczny", nie chce rozwiązywać problemów egzystencji, gdyż wie, że jest to przedsięwzięcie komiczne w swej bezradności. Czytanie „Fioletowej krowy” jest jak zabójczy dowcip ze skeczu Latającego Cyrku Monty Pythona. Natomiast ważnym dokonaniem Barańczaka jest bezsporne udowodnienie tym, którzy ziewają nad mową wiązaną, że poezja nie musi być nudna. Może wydawać się niepozorna, mało kunsztowna i być jednocześnie zabawna ale równocześnie dotykać ważnych tematów, choćby życia i śmierci, jak w anonimowym średniowiecznym wierszyku o babci albo tematów politycznych: 🔰"Pod pagórkiem, w małej chatce Babcia sobie żyła. Jak się gdzieś nie zapodziała, To jest tam, gdzie była." 🔰„Wąsik Adolfa Hitlera Jest tak mały, że bliski zera – Myśl ta co chwilę jak klinga Przeszywała marszałka Goeringa." Warto, więc sięgnąć po ten specyficzny zbiór, aby poczytać dużo bzdur, aby się jak koń uśmiać, gdyż przednie zgromadzono w nim dzieła: limeryczne, sceniczne, niesceniczne, obsceniczne, biograficzne, czyli "biografioły" i inne wiersze-żarty lub podobne fioły, ale nie fiołki wonne co w poezji tradycyjnie lirycznej pachną, że ochy i achy wielkie wzbudzają. Poezja nonsensu bierze odwet na samym istnieniu, dlatego w "Fioletowej krowie" ogon macha psem i cały czas toczy się zajadła walka między brzmieniem a znaczeniem słów, między sensem i bezsensem. Każdy więc znajdzie tu coś dla siebie, szczególnie, gdy duszę ogarnia i zagarnia smutek, smuteczek lub inna destrukcja. Miłośnicy poezji biesiadnej znajdą tu na przykład inspirację do wzbogacenia swoich wystąpień błyskotliwymi propozycjami kolejnych tostów: 🔰"Herbata Też zbrata Ale martini Szybciej to czyni. Kakao Też by działało Ale jest szybszy program Sto gram. Tort podany na tacy jest cacy whisky wlana do wnętrza jest prędsza."....itd., itp. (P-45)
Iwona ISD - awatar Iwona ISD
ocenił na81 rok temu
Klucz niebieski albo opowieści biblijne zebrane ku pouczeniu i przestrodze Leszek Kołakowski
Klucz niebieski albo opowieści biblijne zebrane ku pouczeniu i przestrodze
Leszek Kołakowski
Czy wiecie jaki jest ulubiony napój Jahwe? Często sączy go w barze Cocofli, spierając się z Szatanem, na przykład o losy Hioba. Wiecie? Nie wiecie: solanka ciechocińska 😉 „Bóg uczynił świat dla chwały swojej. Wiadomość ta – z punktu widzenia Pisma nie pozostawia wątpliwości, i co więcej, należy do najbardziej przystępnych naszemu rozumieniu. Łatwo pojąć w istocie, że wielkość, której nikt nie może oglądać, czuje się nieswojo.” Napisana w 1957, wydana przez PIW w 1965 roku, malutka niepozorna książeczka o niezwykłym ciężarze refleksyjnym i cudownej lekkości fabularnej. Siedemnaście mikro-przypowieści biblijnych w interpretacji filozofa. Rzecz po prostu zachwycająca! Lekkość pióra i dowcip, w sam raz na popołudnie, gdy za oknem ciemna zima i w wyjącym wietrze wiruje śnieg (podobno wiosna idzie…). Czy istnieje wina obiektywna? Jak dalece boskie są boskie motywy? Jakie są skutki bezinteresownej miłości Jahwe do Narodu Wybranego? Czy sprawiedliwość boża uwzględnia okoliczności łagodzące? Czy po bożemu jest zdradzić swych braci i ciągnąć korzyści z lizusostwa? Czy istnieje filozofia lub postawa życiowa, która chroni nas przed fatalnymi skutkami naszych decyzji? Na takie i wiele podobnych pytań odpowiadają biblijne opowieści, a Kołakowski przepięknie je interpretuje, tu i ówdzie coś dopowiadając, tu i tam dorzucając bolesne pytanie lub tylko przywołując nasze doświadczenie. Na przykład takie: „Natura rzadko kojarzy w jednej osobie siłę charakteru i siłę intelektu. (…) Wyjątkowo tylko kojarzy talenty wojskowe z rozległością horyzontów umysłowych i inteligencją ogólną. Rzecz zrozumiała, bo też są to talenty sprzeczne. (…) Oficer zbyt inteligentny, któremu kazano stoczyć drobną potyczkę, zechce przy okazji wygrać całą wojnę lub zgoła zbawić ludzkość.” Los, który spotkał króla Saula dobrze ilustruje konsekwencje wybiegania inteligencji przed posłuszeństwo…
MO_ Orlińska - awatar MO_ Orlińska
oceniła na92 lata temu
Opowiadania Jorge Luis Borges
Opowiadania
Jorge Luis Borges
Autor " Powszechnej historii nikczemności ". Wszyscy bez wyjątku pisarze iberoamerykańscy zaczynali swoją karierę literacką jako komuniści lub lewacy. Nie powinno to dziwić, bo tylko tacy mieli szansę na reklamę, tłumaczenia i milionowe nakłady we wszystkich krajach świata, w zamian mieli pełnić dla Sowietów rolę pożytecznych idiotów i tuby propagandowej socjalizmu. Jeśli byli jacyś lepsi, pozostali nieznani, bo nie tłumaczeni i reklamowani. Do teraz nic się nie zmieniło, wystarczy być stalinistką, podpisać Rezolucję popierającą wykonanie wyroku śmierci na księdzu katolickim (Józef Lelito),albo ogłosić się feministką, pomachać tęczową flagą, dreptając w pochodzie i wszędzie deklarować, że nie ma się nic wspólnego z Kościołem katolickim, i co? I Nobel. Nie przeszkadza fakt, że nie potrafi się składać zdań w coś sensownego, a książki ledwo odbijają się od grafomani, którą maskuje, szantażują czytelnika, stwierdzeniem, że nie pisze dla idiotów (sic!). W latach 70-tych była popularna seria prozy iberoamerykańskiej, dziesiątki książek, różnych autorów, których już nikt nie pamięta. Kilku pisarzy się przebiło i zdobyło uznanie: Llosa, Marquez, Cortazar, Fuentes. Część z nich po zdobyciu sławy zmieniła swoje poglądy polityczne, czemu trudno się dziwić, w końcu to ludzie inteligentni. To literatura inna niż europejska, ale wcale nie gorsza. Wiele tych książek przeczytałem z prawdziwą przyjemnością, jedne są lepsze, inne takie sobie, dlatego dla tych, które przeczytałem, zbiorcze 8 gwiazdek. Ta należy do jednych z lepszych. POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na81 miesiąc temu

Cytaty z książki Drugie zapiski na pudełku od zapałek

Więcej
Umberto Eco Drugie zapiski na pudełku od zapałek Zobacz więcej
Umberto Eco Drugie zapiski na pudełku od zapałek 1991-1993 Zobacz więcej
Umberto Eco Drugie zapiski na pudełku od zapałek Zobacz więcej
Więcej