Ostatnimi czasy pojawia się coraz więcej pozycji, które można nazwać nietypowymi poradnikami. Osobiście jestem uczulony na zwroty typu „wyjście ze swojej strefy komfortu” czy „jesteś zwycięzcą”, jednak zdaję sobie sprawę, że osoby je głoszące robią najczęściej same z siebie czarny PR fachowcom, którzy swoje rady opierają o badania naukowe, statystykę oraz doświadczenie. Lubię więc dać szansę pozycjom takim jak „Sztuka skutecznego proszenia”, aby zobaczyć, czy pod clickbaitowym tytułem kryje się jakaś merytoryczna wartość. Już kilka razy okazało się, że warto było sięgnąć po daną pozycję, bowiem wyniosłem z niej mnóstwo praktycznej i przydatnej wiedzy. Wydaje mi się, że tę książkę również można zakwalifikować do tej grupy.
Każdy z nas ciągle narzeka – w mniejszym lub większym stopniu, jednak jest to cecha charakterystyczna każdego człowieka cywilizacji zachodniej. Kiedyś narzekanie nie był tak wszędobylskie jak teraz, jednak były to inne czasy. Wówczas narzekanie dawało wymierne rezultaty, a dzisiaj stanowi głównie sposób na folgowanie własnym emocjom – choć nie zawsze prawidłowy i skuteczny. Guy Winch jednak podejmuje próbę wytłumaczenia w jaki sposób sztukę narzekania zamienić niemalże w sztukę proszenia, tak aby być w tym efektywnym i przy okazji nie mieć destrukcyjnego wpływu na siebie oraz swoje otoczenie. Nie tylko psychologia pokazała, w jaki sposób marudzenie wpływa na nas samych i sprawy, które załatwiamy, a autor z wielką chęcią dzieli się z czytelnikiem nie tyle sztuczkami, co wiarygodnymi przykładami.
„Na ogół już gdy wyczuwamy, że kolega, przyjaciel czy ktoś bliski wystąpi do nas ze skargą, włączają nam się mechanizmy obronne. Podnosimy emocjonalne mosty zwodzone, zalewamy fosy i wpuszczamy do nich krokodyle”.
Jedną z pierwszych rzeczy, na które zwracam uwagę w przypadku książek roszczących sobie prawo do bycia poradnikiem (lub czymś w podobie) jest research, jaki zrobił autor/autorka podczas pisania oraz ile źródeł podaje w danej pozycji. Czytelnik powinien nie tylko czuć, że osoba pisząca jest ekspertem w danym temacie, ale również powinien być w stanie zweryfikować przekazane informacje bez konieczności samodzielnego szukania odpowiednich publikacji. Jeśli w książce zostaną zawarte konkretne publikacje, w oparciu o które powstała książka, to jest to zdecydowanie bardzo dobry znak wysokiej jakości. Czytelnik dzięki temu może nie tylko zweryfikować słowa autora, ale również ma punkty zaczepienia w przypadku, gdy chce głębiej wgryźć się w daną tematykę. „Sztuka skutecznego proszenia” posiada dość obszerną bibliografię wraz z krótkimi opisami – mega plus.
O samej treści można napisać naprawdę wiele – zarówno pozytywnie, jak i trochę negatywnie. Pomimo mnóstwa merytorycznej wiedzy, ogromu informacji i wyników badań przeprowadzonych na przestrzeni lat przez wielu badaczy, czasem na karty książki wkrada się niepotrzebne przedłużanie i duplikowanie treści. Przez takie fragmenty aż chce się tylko błyskawicznie przelecieć wzrokiem, jednak nie zawsze jest to dobry pomysł. Najczęściej bowiem autor wplata w nie pojedyncze, bardzo istotne zdania, których pominięcie może skutkować nie do końca zrozumiałym odbiorem kolejnych części książki. Całość składa się z następujących po sobie, logicznie ze sobą związanych rozdziałów, które są swego rodzaju łańcuchem, który ma służyć czytelnikowi za przewodnika po świecie skutecznego i merytorycznego narzekania. Nie sposób zrobić błyskawiczny przeskok między dwoma kolejnymi rozdziałami lub tematami poruszanymi przez autora – będą po prostu niezrozumiałe.
„Ludzie narzekający skutecznie przynoszą pożytek swoim lokalnym społecznościom i całemu krajowi”.
Guy Winch w bardzo przyjemny i przystępny sposób przeprowadza czytelnika przez meandry psychologicznych zawiłości zarówno samego narzekania, jak i proszenia – które w pewnym sensie stara się zlać w jedno i to samo. Kolejne rozdziały są następującymi po sobie klockami, z których buduje logiczną całość i to jest po prostu spoko. Nie ma żadnego lawirowania wokół tematu i zbaczania z drogi, nie ma chaosu informacji. Jest prosty przekaz, który stara się usystematyzować całą wiedzę na temat, który wykłada czytelnikom Guy Winch. Można powiedzieć, że własną książkę zbudował na zasadzie skargokanapki, o której pisze na jej kartach. Prosty przekaz dla prostego człowieka, aby każdy wyniósł z tego jak najwięcej. Zwłaszcza informacje, w jaki sposób naprawdę skutecznie narzekać, aby to narzekanie zostało nie tylko przyjęte przez jego adresata, ale również wykorzystane do naprawienia błędów.
Przede wszystkim nie jest to jednak kolejny, nadęty poradnik, który ma za zadanie serwować jedynie pustą papkę wykorzystując wielkie słowa. Tego typu publikacji nie cierpię, a o wiele lepiej niż ja, wyjaśnia to Miłosz Brzeziński w swojej książce „Wy wszyscy moi ja”. Guy Winch na całe szczęście należy do tych osób, które krążą wokół nauki i badań, a nie wielkich słów rzucanych z pełną optymizmu głową, w której tak naprawdę nie ma żadnych faktów. Wysoko to sobie cenię i uwielbiam czytać takie książki. Z czystym sumieniem więc mogę polecić „Sztukę skutecznego proszenia” – kawał fajnej i pouczającej lektury, napisanej w prosty i przyjemny w odbiorze sposób. Oby więcej merytorycznych prac, a mniej pisania dla samego pisania. Zwłaszcza, że i w tym przypadku autor zaznacza, gdzie leży granica pomiędzy „wiem”, a „wydaje mi się”.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Bliskość. Co i jak robić, co i jak mówić, żeby naprawdę być razem
Myśli Profesora de Barbaro są przeciekawe. Równie interesująca jest możliwość poznania perspektywy na relacje międzyludzkie od prawie każdego członka rodziny de Barbaro.
Myśli Profesora de Barbaro są przeciekawe. Równie interesująca jest możliwość poznania perspektywy na relacje międzyludzkie od prawie każdego członka rodziny de Barbaro.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toChoć bardzo cenię sobie wiedzę i doświadczenie Państwa de Barbaro, książka niewiele wniosła do mojego życia. Zawiera zbiór artykułów przedrukowanych w czasopiśmie "Charaktery", które dotyczą bliskości, intymności, budowania dobrych relacji z innymi, przekazów rodzinnych. Dobra dla osób nieobeznanych w ogóle w tych tematach.
Choć bardzo cenię sobie wiedzę i doświadczenie Państwa de Barbaro, książka niewiele wniosła do mojego życia. Zawiera zbiór artykułów przedrukowanych w czasopiśmie "Charaktery", które dotyczą bliskości, intymności, budowania dobrych relacji z innymi, przekazów rodzinnych. Dobra dla osób nieobeznanych w ogóle w tych tematach.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Nie możemy zmienić przeszłości, ale możemy zmienić znaczenie, jakie jej nadajemy". Ten i kilka innych, bardzo trafionych wypowiedzi powodują, że jest to swojego rodzaju poradnik-drogowskaz. Wypowiedzi zwarte, trafiające w samo sedno tematu, dzięki czemu nie ma "przynudzania" i niepotrzebnego "owijania". Pozycja warta przeczytania.
"Nie możemy zmienić przeszłości, ale możemy zmienić znaczenie, jakie jej nadajemy". Ten i kilka innych, bardzo trafionych wypowiedzi powodują, że jest to swojego rodzaju poradnik-drogowskaz. Wypowiedzi zwarte, trafiające w samo sedno tematu, dzięki czemu nie ma "przynudzania" i niepotrzebnego "owijania". Pozycja warta przeczytania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDe Barbaro to nazwisko, które zna całe środowisko psychiatrów i psychoterapeutów. Uwielbiam czytać wywiadów, które udziela. Jego wiedza jest ogromna, a wypowiedzi trafiające w samo sedno.
Książka co prawda nie odkrywa niczego nowego, a jednak z przyjemnością przeczytałam co do powiedzenia ma profesor i jego najbliżsi.
De Barbaro to nazwisko, które zna całe środowisko psychiatrów i psychoterapeutów. Uwielbiam czytać wywiadów, które udziela. Jego wiedza jest ogromna, a wypowiedzi trafiające w samo sedno.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka co prawda nie odkrywa niczego nowego, a jednak z przyjemnością przeczytałam co do powiedzenia ma profesor i jego najbliżsi.
Wywiady z małżeństwem terapeutów, a także z ich dziećmi, nt. ojcostwa, bycia w rodzinie, rodzicielstwa. Lektura skłaniająca do refleksji, choć dla mnie jakoś niespecjalnie odkrywcza.
Wywiady z małżeństwem terapeutów, a także z ich dziećmi, nt. ojcostwa, bycia w rodzinie, rodzicielstwa. Lektura skłaniająca do refleksji, choć dla mnie jakoś niespecjalnie odkrywcza.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka jest zbiorem rozmów z Bogdanem i Marią de Barbaro, którzy są psychoterapeutami oraz ich dzieci, kończąc na wnuku.
Porusza ona temat bliskości czyli jak można ją scharakteryzować w obecnych czasach, problematyki niewierności w relacjach miłosnych, nadużyć (też seksualnych) w rodzinie, komunikacji w zderzeniu z psychologią, psychoterapią rodzinną (systemową).
Ciekawym zabiegiem są wielopokoleniowe dyskursy w tej niewielkiej książeczce. Zawartość treściowa pozostawia niedosyt. Odpowiedzi są oczywiste dla mnie jako psychologa oraz psychoterapeuty, choć czasem są po prostu ciekawie ujęte.
"Początkowo, w okresie zauroczenia, inność partnera przyciąga i fascynuje. Lecz co potem, gdy partnerzy ochłoną? Jak to się dzieje, że początkowo dla siebie inni, stopniowo stają się swoi? Taka szansa pojawia się, gdy inność drugiej osoby nie napawa nas lękiem, jesteśmy na nią otwarci i gotowi swoją wersję świata uznać za możliwą, ale nie jedyną. Wówczas z zaciekawieniem patrzymy i słuchamy Innego, a w jego inności dostrzegamy szansę na własne wewnętrzne wzbogacenie. Kluczem jest stosunek do Innego. Jeśli się go nie boję, to będę gotów wziąć z jego inności coś dla siebie. I to mnie zmieni, to mnie wzbogaci".
Książka jest zbiorem rozmów z Bogdanem i Marią de Barbaro, którzy są psychoterapeutami oraz ich dzieci, kończąc na wnuku.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPorusza ona temat bliskości czyli jak można ją scharakteryzować w obecnych czasach, problematyki niewierności w relacjach miłosnych, nadużyć (też seksualnych) w rodzinie, komunikacji w zderzeniu z psychologią, psychoterapią rodzinną (systemową)....
Książka pary znanych psychoterapeutów traktująca o bliskości w związku jest zbiorem wywiadów i artykułów przedrukowanych z miesięcznika ‘Charaktery'. Obok ciekawych spostrzeżeń i problemów (jakie przekonania wpojone nam przez rodziców zachować, czy mówić sobie wszystko w związku itp.),mamy też kilka rozdziałów dość powierzchownych. Dobra lektura dla zaczynających interesować się tematem.
Książeczka autorstwa pary znanych psychoterapeutów krakowskich jest zbiorem wywiadów z autorami oraz ich artykułów publikowanych pierwotnie w miesięczniku „Charaktery”. Poziom tego zbiorku jest nierówny, obok interesujących wywiadów zdarzają się artykuły mało ciekawe, np. czy zawierać związek małżeński czy nie. Poza tym często ma się wrażenie pewnej powierzchowności, brakuje głębszego potraktowania tematu. Niemniej parę interesujących spraw jest poruszonych.
I tak, dyskutowany jest problem odziedziczonego po rodzicach 'spadku' wierzeń i poglądów. Ów spadek najczęściej „pojawia się bezrefleksyjnie, w chwilach kryzysu związku.” Wówczas istotne jest, żeby „Nie pozwolić, by głosy naszych rodziców, jakie odzywają się w naszej głowie, zdominowały nasze myślenie i zachowanie.” To wcale niełatwe.
Dlatego ważne jest, aby w pewnym momencie życia zrobić 'bilans' spadku po rodzicach i wziąć od nich te przekonania i poglądy z którymi się zgadzamy, zaś odrzucić te, co do których mamy sprzeciw. Oczywiście pierwszym krokiem do zrobienia takiego bilansu jest uświadomienie sobie jaki zestaw wierzeń i poglądów wtłoczono nam do głowy w dzieciństwie; nie zawsze jest to łatwe.
Dosyć ciekawe, ale przynoszące pewien niedosyt, są rozważania o tym jak dzielić nasz czas pomiędzy ten spędzany przez partnerów osobno i ten spędzany razem. Mówi prof. de Barbaro: „powiedziałbym, że znalezienie proporcji między 'razem' i 'osobno' jest jednym z kluczowych aspektów dobrego związku.” I bądź tu mądry...
W interesującym wywiadzie „Życie nie do powiedzenia” radzi nasza para, aby partnerzy nie mówili sobie wszystkiego bo nieopatrznie ujawniona tajemnica może zniszczyć związek. Trudny i kontrowersyjny temat, wymagający z pewnością głębszej dyskusji, w książeczce jedynie zasygnalizowany.
W sumie to ciekawa rzecz ale, jak już powiedziano, niezbyt głęboka, ale jako pierwsza lektura w sam raz. Zainteresowanych pogłębieniem tematu zachęcam do sięgnięcia po pozycję 'I jak tu się dogadać' autorstwa prof. de Barbaro.
Książka pary znanych psychoterapeutów traktująca o bliskości w związku jest zbiorem wywiadów i artykułów przedrukowanych z miesięcznika ‘Charaktery'. Obok ciekawych spostrzeżeń i problemów (jakie przekonania wpojone nam przez rodziców zachować, czy mówić sobie wszystko w związku itp.),mamy też kilka rozdziałów dość powierzchownych. Dobra lektura dla zaczynających...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa poradnik "Bliskość" składa się jedenaście rozdziałów, w których autorzy podejmują się opisania paru interesujących zagadnień. A są nimi:
- czy warto brać ślub i dlaczego niektórzy tak bardzo wzbraniają się przed tym?
- podział ról w domowych obowiązkach,
- spędzanie czasu ze sobą oraz jak duże znaczenie dla związku ma wspólnota czasu,
- zdrada i jej bolesne konsekwencje dla związku,
- czy można i czy warto zmieniać drugą, bliską nam osobę zgodnie z własnym wyobrażeniem partnera idealnego?
- budowanie intymności w związku,
- niedomówienia, czyli czy i jak wyjawiać partnerowi/partnerce tajemnice,
- na czym polegają i jak wyglądają relacje ojciec-syn,
- co to znaczy mieć tak zwane "udane życie".
Oczywiście nie ma co się łudzić, że czytelnik znajdzie tu gotowe recepty "co i jak mówić", jak mógłby to sugerować tytuł. W poruszonych tematach autorzy starają się przekazać te informacje między słowami.
Poradnik czyta się szybko, jest napisany w przystępny sposób. Przeczytałam go z zainteresowaniem. W mojej ocenie jest dobry, choć zdaję sobie sprawę z tego, iż podane tu informacje to taka niewielka "pigułka" niczym wierzchołek góry lodowej jeśli chodzi o relacje międzyludzkie.
Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2021/12/bliskosc-co-i-jak-robic-co-i-jak-mowic.html
Na poradnik "Bliskość" składa się jedenaście rozdziałów, w których autorzy podejmują się opisania paru interesujących zagadnień. A są nimi:
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to- czy warto brać ślub i dlaczego niektórzy tak bardzo wzbraniają się przed tym?
- podział ról w domowych obowiązkach,
- spędzanie czasu ze sobą oraz jak duże znaczenie dla związku ma wspólnota czasu,
- zdrada i jej bolesne konsekwencje...