Dziewicza podróż

Okładka książki Dziewicza podróż autora Graham Masterton, 9788324578078
Okładka książki Dziewicza podróż
Graham Masterton Wydawnictwo: Książnica kryminał, sensacja, thriller
528 str. 8 godz. 48 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Maiden Voyage
Data wydania:
2009-03-17
Data 1. wyd. pol.:
2009-03-17
Liczba stron:
528
Czas czytania
8 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
978-83-245-7807-8
Tłumacz:
Piotr Kuś
Średnia ocen

6,1 6,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Dziewicza podróż w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Dziewicza podróż



książek na półce przeczytane 8235 napisanych opinii 3785

Oceny książki Dziewicza podróż

Średnia ocen
6,1 / 10
172 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Dziewicza podróż

avatar
93
93

Na półkach:

Dawno nie wymęczyła mnie tak książka i fabuła. Na obecną chwilę jest to drugi najgorszy Masterton. Gorsza była jedynie "Dynastia". Plusy. Plusy?..... nie była tak gruba jak pozostałe powieści historyczne tego autora no i niektórzy bohaterowie pierwszo jak i drugoplanowi byli względnie ciekawi. Zarówno jeśli chodzi o członków załogi jak i pasażerów. Minusy? Jest ich sporo. Fabuła- rodem z podrzędnego romansidła. Historia w pierwszej połowie tak nudna, iż myślałem, że po raz pierwszy książka mnie pokona i odłożę ją. W drugiej już względnie dało się czytać. Bohaterowie o których niemal natychmiast się zapomina. Zbyt dużo opisów technicznych okrętu i przyjęć. Jeszcze raz przeczytam słowo "szampan" i eksploduje- takie miałem myśli. Jednak największy minus to bohaterka, której nie potrafiłem polubić czy choćby tolerować.

Dawno nie wymęczyła mnie tak książka i fabuła. Na obecną chwilę jest to drugi najgorszy Masterton. Gorsza była jedynie "Dynastia". Plusy. Plusy?..... nie była tak gruba jak pozostałe powieści historyczne tego autora no i niektórzy bohaterowie pierwszo jak i drugoplanowi byli względnie ciekawi. Zarówno jeśli chodzi o członków załogi jak i pasażerów. Minusy? Jest ich sporo....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1412
957

Na półkach: ,

Książka klimatem i tematem zbliżona do filmu Titanic . Arkadia to najnowocześniejszy transatlantyk , który w 1924 roku wyrusza w swój dziewiczy rejs z Liverpoolu do Nowego Jorku. A co się dzieje w czasie tego rejsu ? To już musicie przeczytać . Mnie ta powieść wciągnęła. Może jest zbyt prosta i momentami naiwna , ale ma swój klimat . Graham Masterton zaskoczył mnie i to nie pierwszy raz .

Książka klimatem i tematem zbliżona do filmu Titanic . Arkadia to najnowocześniejszy transatlantyk , który w 1924 roku wyrusza w swój dziewiczy rejs z Liverpoolu do Nowego Jorku. A co się dzieje w czasie tego rejsu ? To już musicie przeczytać . Mnie ta powieść wciągnęła. Może jest zbyt prosta i momentami naiwna , ale ma swój klimat . Graham Masterton zaskoczył mnie i to nie...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
131
21

Na półkach:

Świetna książka. Mistrzowsko napisana! Mamy w niej niesamowity klimat morskiej podróży najbardziej luksusowym transatlantykiem, który wyrusza w swą pierwszą podróż, ale też tak wiele różnych wątków, ciągłych zwrotów akcji, różnorodności charakterów, przygód, że do końca niczego nie możemy być pewni.
Autor genialnie lawiruje między bohaterami, związuje ich losy, łączy, rozdziela, zaskakuje pomysłami, a w tym wszystkim fantastycznie nieustannie trzyma nas w napięciu.
Do ostatnich stron nie wiemy czy Arcadia dobije ostatecznie do amerykańskiego brzegu czy na swej morskiej drodze napotka jednak przeszkody nie do pokonania, których od początku zresztą jej nie brakuje i kto stanie się ostatecznie jej właścicielem. Świetnie ukazano też podział klasowy społeczeństwa.
Gorąco polecam! Dawno tak dobrze się nie bawiłam! Żal tylko, że tak szybko ją pochłonęłam..

Świetna książka. Mistrzowsko napisana! Mamy w niej niesamowity klimat morskiej podróży najbardziej luksusowym transatlantykiem, który wyrusza w swą pierwszą podróż, ale też tak wiele różnych wątków, ciągłych zwrotów akcji, różnorodności charakterów, przygód, że do końca niczego nie możemy być pewni.
Autor genialnie lawiruje między bohaterami, związuje ich losy, łączy,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

482 użytkowników ma tytuł Dziewicza podróż na półkach głównych
  • 252
  • 219
  • 11
70 użytkowników ma tytuł Dziewicza podróż na półkach dodatkowych
  • 50
  • 9
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Dziewicza podróż

Inne książki autora

Okładka książki Noclegi u Marty Graham Masterton, Karolina Mogielska
Ocena 6,8
Noclegi u Marty Graham Masterton, Karolina Mogielska
Okładka książki Tachykardia Dagmara Adwentowska, Sylwia Błach, Łukasz Dubaniowski, Monika Fudali, Norbert Góra, Maciej Klimek, Jarosław Klonowski, Wojciech Kulawski, Dariusz Ludwinek, Graham Masterton, Ksawery Meister, Karolina Mogielska, Jarosław Adam Pankowski, Joanna Pypłacz, Rafał Grzegorz Sawicki, Hubert Smolarek, Flora Woźnica
Ocena 7,8
Tachykardia Dagmara Adwentowska, Sylwia Błach, Łukasz Dubaniowski, Monika Fudali, Norbert Góra, Maciej Klimek, Jarosław Klonowski, Wojciech Kulawski, Dariusz Ludwinek, Graham Masterton, Ksawery Meister, Karolina Mogielska, Jarosław Adam Pankowski, Joanna Pypłacz, Rafał Grzegorz Sawicki, Hubert Smolarek, Flora Woźnica
Okładka książki Kipiel. Antologia morska Alicja Broncel, Przemysław Duda, Michał Gadalski, Michał Gralak, Mariusz Kaszyński, Adam Loraj, Graham Masterton, Tomek Miłowicki, Karolina Mogielska, Jacek Pelczar, Adam Raglan, Krzysztof Rarocki, Emilian Sornat, Przemysław Trafalski, Yog, Joanna Zając, Piotr Żymełka
Ocena 2,0
Kipiel. Antologia morska Alicja Broncel, Przemysław Duda, Michał Gadalski, Michał Gralak, Mariusz Kaszyński, Adam Loraj, Graham Masterton, Tomek Miłowicki, Karolina Mogielska, Jacek Pelczar, Adam Raglan, Krzysztof Rarocki, Emilian Sornat, Przemysław Trafalski, Yog, Joanna Zając, Piotr Żymełka
Okładka książki Zin Grozownia 2025 Dagmara Adwentowska, Sandra Gatt Osińska, Norbert Góra, Michał Górzyna, Dariusz Jakubik, Adam Klimczak, Maciej Klimek, Jarosław Klonowski, Aleksandra Knap, Grzegorz Kopiec, Kazimierz Kyrcz jr, Małgorzata Lewandowska, Dariusz Ludwinek, Krzysztof Maciejewski, Graham Masterton, Karolina Mogielska, Marta Płaza, Joanna Pypłacz, D.A. Recki, Łukasz Rzadkowski, Tomasz Siwiec, Maciej Szymczak, Flora Woźnica, Zuzanna Wrona, Marcin Zwoleń, Marek Zychla
Ocena 7,8
Zin Grozownia 2025 Dagmara Adwentowska, Sandra Gatt Osińska, Norbert Góra, Michał Górzyna, Dariusz Jakubik, Adam Klimczak, Maciej Klimek, Jarosław Klonowski, Aleksandra Knap, Grzegorz Kopiec, Kazimierz Kyrcz jr, Małgorzata Lewandowska, Dariusz Ludwinek, Krzysztof Maciejewski, Graham Masterton, Karolina Mogielska, Marta Płaza, Joanna Pypłacz, D.A. Recki, Łukasz Rzadkowski, Tomasz Siwiec, Maciej Szymczak, Flora Woźnica, Zuzanna Wrona, Marcin Zwoleń, Marek Zychla
Okładka książki Tomatoza. Antologia pomidorrorowa Aleksandra Cebo, Przemysław Duda, Michał Gralak, Mariusz Kaszyński, Anna Kłodnicka, Aleksandra Knap, Graham Masterton, Michał Medwid, Kornel Mikołajczyk, Tomek Miłowicki, Karolina Mogielska, Olaf Pajączkowski, Jacek Pelczar, Marta Zając, Zeter Zelke, Marcin Zwoleń
Ocena 6,6
Tomatoza. Antologia pomidorrorowa Aleksandra Cebo, Przemysław Duda, Michał Gralak, Mariusz Kaszyński, Anna Kłodnicka, Aleksandra Knap, Graham Masterton, Michał Medwid, Kornel Mikołajczyk, Tomek Miłowicki, Karolina Mogielska, Olaf Pajączkowski, Jacek Pelczar, Marta Zając, Zeter Zelke, Marcin Zwoleń
Graham Masterton
Graham Masterton
Graham Masterton urodził się w Edynburgu 16 stycznia 1946 roku. Jego dziadkiem był Thomas Thorne Baker, znakomity naukowiec, który wynalazł DayGlo i jako pierwszy przekazał zdjęcia przez radioodbiornik. Po ukończeniu szkoły Whitgift w Croydon pracował jako dziennikarz w „Crawley Observer”. W wieku 24 lat został mianowany na współpracownika „Penthouse” i „Penthouse Forum”. Początkowo pisał poradniki seksuologiczne, jednym z których była „Magia seksu”. Zadebiutował jako autor horrorów w 1976 roku książką o tytule „Manitou”, na podstawie której po dwóch latach nakręcono film o tym samym tytule. Od tej pory Graham wydał ponad 40 horrorów i otrzymał nagrody za: * „Kostnica” (”Charnel House”),za którą otrzymał nagrodę Special Edgar przez Mystery Writers of America * „Zwierciadło piekieł” (”Mirror”) nagrodzone Srebrnym Medalem przez West Cost Review of Books, * „Wizerunek zła” (”Family portrait”),będące aktualizacją opowieści Oscara Wilde’a „The picture of Dorian Gray”, za którą zdobył nagrodę Prix Julia Verlanger jako jedyny pisarz niefrancuski. Poza wymienionymi wyżej nagrodami, Graham Masterton był jeszcze wielokrotnie nagradzany za swoje opowiadania i powieści. Łącznie Graham Masterton napisał ponad sto nowel, a poza nimi pisze również thrillery, powieści historyczne, horrory, nowele o klęskach żywiołowych, nowele dla dzieci, opowiadania, jak również sagi historyczne. Jego trzy opowiadania zostały sfilmowane dla Tony’ego Scotta, twórcy telewizyjnego serialu „The Hunger”. Graham Masterton jest autorem ponad 100 książek, które zostały przetłumaczone na 18 języków. W 1999 roku powstała biografia Mastertona zatytułowana „Manitou Man”. Obecnie Masterton regularnie pisuje do takich czasopism jak Cosmopolitan, Men's Health, Woman, Woman's Own, a nawet takich jak rodzima Nowa Fantastyka. Wydaje także nowe książki i zbiory opowiadań. Wraz z żoną polskiego pochodzenia – Wiescką – i trzema synami mieszkał przez pewien czas w wiktoriańskim domku nad rzeką Lee w Cork (Irlandia). Obecnie przeprowadził się z powrotem do Anglii. Ceni sobie Polskę i od czasu do czasu składa nam wizyty.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dziedzictwo Manitou Krzysztof T. Dąbrowski
Dziedzictwo Manitou
Krzysztof T. Dąbrowski Graham Masterton Dawid Kain Kazimierz Kyrcz jr Łukasz Radecki Robert Cichowlas Aleksandra Zielińska Jacek M. Rostocki Krzysztof Maciejewski Piotr Mirski Michał Stonawski Piotr Pocztarek Rob Kayman Paweł Waśkiewicz Jacek Piekiełko
Witajcie moi kochani Jak Wam mija niedziela? Dziś chciałabym przedstawić Wam ciekawy zbiór opowiadań. Tytuł: Dziedzictwo Manitou Autor: Antologia Wydawnictwo: Replika Kolejny raz miałam przyjemność przeczytać zbiór opowiadań. Bardzo lubię po nie sięgać. Jednakże jak to w przypadku antologii bywa, jedne opowiadania bardziej przypadły mi do gustu, a inne mniej. Niemniej jednak stwierdzam, iż tym razem trafiłam na dobrą antologię, która zawiera w sobie czternaście opowiadań oprawione wstępem Grahama Mastertona. To była bardzo przyjemna lektura. W sumie na te 14 opowiadań spodobało mi się 10. Także to bardzo dobry wynik. W ogromnym skrócie do gustu przypadły mi opowiadania na przykład „Drapiący psy” – opowiadające historię mszczącego się demona; „Za kurtyną” – opowiadające historię kobiety lekkich obyczajów, która pragnie sprawiedliwości; „Zakładnicy fikcji” zawierające historię wykreowanych bohaterów; „Tak blisko, nieważne jak daleko” – przedstawiające historię mężczyzny, który utracił swą ukochaną; „Pośpiech jest dobrym doradcą” – opowiadające historię mężczyzny, który odnalazł pozorne szczęście w rękach kochanki; „Lidka” – przedstawiające historię dziewczyny, która za bardzo zaufała obcemu oraz tajemniczemu sąsiadowi; „Obserwator” – opowiadające historię dziewczynki, która chciała tylko odzyskać swoje piękno. Ogólnie rzecz ujmując jestem zadowolona z lektury. Każde z tych opowiadań było inne, ale miało jeden wspólny czynnik, a mianowicie wywoływało uczucie niepokoju. Zbiór ten będzie idealny nie tylko dla czytelników lubiących krótkie formy, ale również i dla tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z opowiadaniami. Polecam, strona.394
strona-394 - awatar strona-394
ocenił na68 miesięcy temu
Wiedźma Glenn Puit
Wiedźma
Glenn Puit
Mroczne i makabryczne historie, dodatkowo oparte na prawdziwych historiach, zawsze wywołują dziwną ciekawość u ludzi. Niby wiadomo, że za tym nie może się kryć nic dobrego, więc z natury powinniśmy unikać takich tematów, a jednak jakaś niezrozumiała siła przyciąga. Glenn Puit, autor książki Wiedźma, wydanej w serii Prawdziwe Zbrodnie, oddaje w ręce czytelnika „historię kobiety, która musiała zabijać”, jak głosi podtytuł. Pierwszym miejscem akcji staje się magazyn z wynajmowanymi schowkami na przedmieściach Las Vegas. Nasilający się smród sprawia, że pracownicy obiektu zwracają się do policji z prośbą o przegląd jednego z takich schowków. Otwarcie jego drzwi staje się także symbolicznym otwarciem drzwi do sprawy, która będzie elektryzowała opinię publiczną przez długie lata. Odkryte zwłoki znajdują się w takim stadium rozkładu, że nawet najwięksi policyjni weterani mają pierwszy raz styczność z takim przypadkiem. Naturalny pierwszy krok prowadzi do kobiety widniejącej na umowie najmu, ale już tu zaczynają się schody. O ile same dane są jasne i prawdziwe, o tyle faktycznie namierzenie tej osoby stanie się prawdziwym wyzwaniem. I tu po raz kolejny można powiedzieć, że spotykamy się z wierzchołkiem góry lodowej, bo każda kolejna informacja odkrywająca tożsamość i życie tej kobiety sprawiają, że policja ma coraz więcej przekonania co do jej licznych przestępstw. I niestety im więcej przekonania, tym mniej dowodów na ich udowodnienie. Ponadprzeciętna inteligencja, bezwzględność w dążeniu do celu i zamiłowanie do czarnej magii sprawiają, że śledczy mają styczność z bardzo złożonym i niebezpiecznym przypadkiem. Książka składa się z 45 rozdziałów, które wypełniają wspomnienia śledczych i innych osób zaangażowanych w temat, w tym znajomych, sąsiadów, współpracowników. Dodatkową pozycją są stenogramy z rozmów z podejrzaną oraz zdjęcia będące prawdziwymi dowodami z dochodzenia. Wielbiciele tego gatunku literatury raczej nie będą zawiedzeni. Autor zmyślnie zebrał ze sobą wszystkie wątki, które odkrywane krok po kroku budują realny obraz kobiety, która samą obecnością potrafiła wywołać gęsią skórkę. Ewidentne zaburzenia psychiczne, systematycznie podkręcane od wczesnego i trudnego dzieciństwa, uczyniły z niej niezwykle wyrachowaną postać, która na wszystko ma plan, co tym bardziej czyni z niej trudniejszego przeciwnika. Jedyne czego mi zabrakło, to szerszego rozwinięcia tytułowego wątku – Wiedźmy. Jest to ewidentna sugestia do styczności z czarnymi siłami, co moim zdaniem zostało zsunięte nieco na dalszy plan. Wspomniane, ale trudne w udowodnieniu, więc potraktowane nieco jako element tła. Stąd też mały zawód, ponieważ opisy na okładce sugerują, że jest to mimo wszystko jeden z fundamentów całej historii. Nie zmienia to jednak faktu, że książkę, pomimo całej makabrycznej opowieści, czytało się dobrze. Dla osób interesujących się szerszymi zagadnieniami psychologicznymi świetny przykład na to, jak i czym można zniszczyć potencjalnie niewinnego małego człowieka, by finalnie stał się jednocześnie wyrachowanym i inteligentnym mordercą. Kogoś, kto wizualnie odbiega od jakiegokolwiek obrazu osoby niebezpiecznej, co tym bardziej robi z niego większe zagrożenie dla otoczenia. Książka Wiedźma jest tylko jedną z pozycji serii Prawdziwe Zbrodnie, co może być prawdziwą gratką dla fanów książek czy produkcji filmowych opowiadających o prawdziwych, choć trudnych do zrozumienia i wyobrażenia tragediach. Jeśli jednak nie straszne Wam to, co czai się w mroku, to polecam.
LadyDot Szyszka - awatar LadyDot Szyszka
oceniła na72 lata temu
Drugie dziecko John Saul
Drugie dziecko
John Saul
I kolejna (czwarta już!) świetna książka Johna Saula za mną. W “Drugim dziecku” jak i w większości powieści autora głównymi bohaterami są creepy dzieci - w tym przypadku dwie przyrodnie siostry. Opis wydawcy jest wielce mylący - sugerując się nim myślałam, że wiem, która z dziewcząt będzie tą dziwaczną i niepokojącą, a która normalną. I tu - już na pierwszych 20 stronach spotkało mnie pierwsze zaskoczenie - okazało się, że nie jest to kolejny schematyczny horror o morderczych dzieciach, którego całą fabułę możemy przewidzieć już po pierwszym rozdziale. Co to, to nie! Czytając nie miałam pojęcia co przyniesie każda kolejna strona. Kiedy domyślałam się, że wydarzenia pójdą w tym a tym kierunku, to Saul wyskakiwał z zupełnie innym rozwiązaniem - różnym o 180 stopni od tego, co ja przewidywałam. Wszystkie te niespodzianki sprawiły, że “Dziecko” okazało się dla mnie powieścią nieodkładalną, praktycznie czytało się samo aż do ostatniej strony. A i tu - na ostatniej stronie, w ostatnim zdaniu autor zapodał kolejną bombę! Uwierzcie mi - nawet nie próbujcie przewidzieć fabuły tej książki, i tak Wam to się nie uda. Horrory Saula pomimo, że często opowiadają o nieletnich bohaterach, to zdecydowanie są skierowane do starszego czytelnika. Autor nie szczędzi makabrycznych i szczegółowych opisów brutalnych zbrodni czy rozkładających się ciał. Jednak to nie te krwawe opisy najbardziej przerażają w “Drugim dziecku”. Straszne i niepojęte jest to, jak okrutne i bezduszne są niektóre postaci - i to najbliższa rodzina. Pomimo, że książka wciąga, to jednak czyta się ją ciężko - właśnie ze względu na bestialskie i potworne, momentami wręcz sadystyczne zachowania bohaterów. “Drugie dziecko” to nie lekki wakacyjny horrorek, a bardzo przygnębiająca i smutna powieść, która niezwykle silnie oddziałuje na emocje.
Joanna - awatar Joanna
oceniła na96 lat temu
Impuls Michael Weaver
Impuls
Michael Weaver
Czy warto wracać do książek? Kilka lat temu zachwyciłam się książką – tak to pamiętam- byłam urzeczona, oczarowana, zakochana. Uważałam że jest to najlepszy thriller jaki udało mi się w życiu przeczytać, że watka akcja, niesamowite zwroty akcji, postacie takie nieszablonowe, a psychopatyczny morderca erotoman to przecież ,to słodziak do przytulania, pogłaskać go trzeba, a gdzie tam go karać! No i postanowiłam książkę odświeżyć po kilku dobrych latach (czas, inne lektury robią swoje) no i tak. No tak. Nie wiem. Niby fajna, niby się coś dzieje, a może za dużo od niej jednak wymagałam? Może podświadomie wiedziałam, a przynajmniej wmawiałam sobie, że pamiętam co się stanie, dlatego też nie cieszyła mnie w pełni jej lektura? Oczywiście czas, inne lektury, filmy sprawiły, że ewoluowałam. Sama z siebie jakoś podrosłam i chyba zaczęłam wymagać więcej. Niemniej wydaje mi się, że jeśli ktoś po nią sięgnie to całkiem rozczarowany, czy niezadowolony nie będzie, a wręcz wydaje mi się, że się spodoba. W książce mamy wszystko co w dobrym thrillerze być powinno, psychopatyczny morderca, ofiarę-bohatera, dobrego glinę, piękną panią kurator i zagęszczającą się atmosferę w miarę czytania. Czego chcieć więcej? Książka wydaje mi się być mało znana, nie wiem co jest tego przyczyną. Na pewno różni się od modnych i poczytnych dziś skandynawskich kryminałów/thrillerów, więc jeśli ktoś chciałby odpocząć od deszczowego i nostalgicznego klimatu Szwecji, zachęcam do sięgnięcia po tą pozycję.
Litsa - awatar Litsa
oceniła na610 lat temu
Mnich William H. Hallahan
Mnich
William H. Hallahan
"- Widzicie przed sobą potęgę nienawiści - powiedział. I wyruszył sam do Edenu. Rozpoczął się bój między niebem a piekłem." "Mnich" to opowieść o wiecznej tułaczce i walce aniołów z demonami. Anioł Tytmoteusz musi tułać się po świecie dopóki rasa ludzka mu nie wybaczy. Jednak jednostek zdolnych do takiego wybaczania rodzi się niewiele, w dodatku sokolica Szatana zawsze jest szybsza od anioła i zabija wszystkie dzieci z purpurową aurą zanim jeszcze zaczną mówić... Nie do końca tego spodziewałam się po książce, ale finalny efekt wzbudził moją sympatię. Na wstępie przypomnę, że motyw aniołów i demonów jest jednym z moich ulubionych, nic więc dziwnego, że książka mnie wciągnęła. Bardzo spodobało mi się specyficzne przedstawienie Szatana - historia jaka go spotkała pokazuje go jako tego najbardziej pokrzywdzonego przez Boga i anioły. To on jest tym zdradzonym i to jemu chcemy kibicować przez większość książki. Przerażający, aczkolwiek kapitalny zabieg rzucający nowe światło na nauki kościoła. Przedłużeniem tej sztuczki jest nasze nastawienie do Tymoteusza. Ja na początku książki bardzo go nie lubiłam. Stopniowo jednak zyskiwał w moich oczach i pod koniec zaczęłam mu nawet kibicować. Bardzo lubię takie zmiany i ewolucję uczuć w książkach. Było jednak parę rzeczy, które mnie irytowały. Na przykład przeskoki w czasie, które były nagłe i ciężko było się zorientować co się zmieniło i ile główny bohater ma teraz lat. Poza tym stanowczo brakowało tu horroru. Było to mroczne fantasy, ale zdecydowanie nie czułam tu grozy. A szkoda. Zakończenie mnie zaskoczyło - było dziwne i niekonwencjonalne, pozostało otwarte, przez co można jedynie snuć domysły, co się wydarzyło i co będzie działo się dalej. Nie uważam tego jednak za minus - wszystko, co w książkach oryginalne zyskuje moje poparcie. Ogólnie rzecz biorąc polecam książkę fanom tego motywu oraz gatunku. Jeśli szukacie grozy, próżno szukać... Ale jak chcecie poczytać o potyczkach Nieba i Piekła - zachęcam do lektury!
Nietuzinkowy - awatar Nietuzinkowy
ocenił na73 lata temu
Ciężar milczenia Heather Gudenkauf
Ciężar milczenia
Heather Gudenkauf
Fabuła była naprawdę ciekawa, choć z pewnością druga połowa książki bardziej przypadła mi do gustu, bo więcej się w niej działo. Poza tym w pierwszej połowie nie wiedziałam do końca, na co tak naprawdę czekamy, co jest zagadką tej książki. Niby pytaniem było "co się stało z Calli i Petrą?", ale przecież mamy rozdziały też z ich perspektywy, więc wiemy, co tak naprawdę się z nimi dzieje. Dopiero gdzieś w drugiej połowie dowiedziałam się, jakiego wyjaśnienia szukamy. Plusem jest to, że thriller ten szybko się czyta, a zawarte w nim wydarzenia są naprawdę ciekawe i wciągające. Jest w nim bardzo dużo perspektyw; często czyta się o tym samym wydarzeniu, ale właśnie z punktu widzenia różnych osób. Choć raczej mi to nie przeszkadzało. Za to zachowania niektórych bohaterów często potrafiły mnie zirytować, bo niekiedy zachowywali się po prostu absurdalnie. Z niezwykłym zniecierpliwieniem czytałam ostatnie kilkadziesiąt stron. Miałam nadzieję, że informacja o tym, kto za tym wszystkim stoi wprawi mnie w takie osłupienie, że podwyższę swoją ocenę. Och, jakże się myliłam. Informacja, która miała być chyba szokująca, głównie mnie zdenerwowała - i to mocno. Niby jest to thriller psychologiczny, więc typowałam dosłownie wszystkich bohaterów, kto może okazać się tym złym. Dosłownie wszystkich. A okazało się, że sprawcą jest osoba, której imię pojawiło się w tej książce dosłownie raz. Raz - i to jeszcze w pierwszej połowie. Później nie było nawet żadnych nawiązań do tej postaci, żeby któryś z czytelników sam doszedł do prawdy. Dawno żadne zakończenie książki mnie tak nie zdenerwowało. I jednocześnie jest mi strasznie przykro, bo to był ogromny, ogromny potencjał na absolutnie świetne zakończenie.
pozdromordo - awatar pozdromordo
ocenił na67 miesięcy temu
Najciemniejsza część lasu Ramsey Campbell
Najciemniejsza część lasu
Ramsey Campbell
Jest to pierwsza książka z pogranicza thrilleru i horroru w moim dorosłym życiu. Zaczęłam ją czytać ponieważ na okładce znalazłam napis fantastyka, a nie lubię porzucać książek więc pomimo, że czasami zamykałam książkę bo dreszcze na karku były już nie do zniesienia to i tak dobrnęłam szczęśliwe do końca. Z początku lektura mnie nie porwała ale po jakimś czasie nawet wciągnęła. Z jedej strony fabuła wydaje się rozbudowana, choć osobiście czasami miałam niestety odczucie niedopracowania lub niedomówienia, które wynikało z mojej ludzkiej ciekawości. Dużym plusem jest fakt, że autor maniakalnie wplata w swoje opisy lat i naturę przez co nawet sam czytelnik może się poczuć jakby był w środku niego. Zakończenie pozostawiło mnie z lekkim niedosytem ponieważ został zamknięty pewien wątek, a nie (według mnie) cała historia. Pomysł na książkę był jak dla mnie całkiem nowy co może wynikać oczywiście z mojego braku obycia w literaturze z dreszczykiem ale i tak wiał dla mnie przyjemną nowością. Z jednej strony książka fajna ale z drugiej jak dla mnie zbyt ciężki kaliber ponieważ moja wyobraźnia po przeczytaniu nawet jednego rozdziału nie dawała mi potem spać. Nie mogę polecicić tej książki z czystym sercem fanom strasznych historii czy thrillerów ponieważ zbyt mało ich przeczytałam jednak jeśli ktoś szuka czegoś w tym stylu to wydaje mi się, że nie będzie zawiedziony. Jedyne co troszeczkę mi przeszkadzało w tej książce to dość nużace opisy (które miejscami można by nazwać istnie tolkienowskimi),które prawdopodobnie miały na celu zbudowanie napięcia, a mnie przyprawiały o ból głowy i robiły w niej tak duży mętlik, że czasami bałam się iż sama zwariuję.
lajcik_bajcik - awatar lajcik_bajcik
ocenił na67 lat temu

Cytaty z książki Dziewicza podróż

Więcej
Graham Masterton Dziewicza podróż Zobacz więcej
Graham Masterton Dziewicza podróż Zobacz więcej
Graham Masterton Dziewicza podróż Zobacz więcej
Więcej