Szkoła Gwiazd: Uśmiech losu

W tej części Lucy zmaga się z przeciwnościami losu. Poznaje gwiazdy filmu, które na początku nie zwracają na nią uwagi. Dopiero kiedy talent Lucy zostaje wykorzystany wszyscy zaczynają doceniać młodą aktorkę. Kolejne ciekawe przygody Lucy i jej przyjaciółek. Tą część jak i poprzednie przeczytałam z uśmiechem. Lekka książka na popołudnie.

I tutaj w tej książce wiele dzieci może zrezygnować z marzeń zostania super sławną gwiazdą. Teledyski, pieniądze i mnóstwo fanów i zdjęć. Ale i Całkowita i zaawansowana ochrona cały czas, anonimowe listy, a czasem nawet zamachy, porwania i kradzieże. Książka bardzo mi się podobała nie była zbytnio przystosowana dla dzieci 9- ale bardzo wciągająca i ucząca dożo o Francji i sławnych ludziach z czego dużo było prawdą. (Nie licząc Emilie Lucie-Marie Grandier) Życzę miłego czytania. Pozdrawiam Julka_Koszulka

Zapracowani rodzice, małe kłopoty finansowe na widnokręgu, pierwsza miłość, mały wakacyjny romans, pokonywanie własnych słabości i swojej nieśmiałości, chęć imponowania i akceptacji, kochająca babcia i rodzice spełniający największe marzenie , a do tego internetowa znajomość, nowe technologie, zderzenie bogactwa (jeśli tak można powiedzieć o klasie średniej) i biedy (rodzina z kilkoma dziećmi posiadająca niewielkie dochody, czyli standard w naszym kraju) – to wszystko w jednej książce o Monice, która właśnie dostała się do gimnazjum, więc jest już na tyle dużą i odpowiedzialną dziewczyną, by mieć psa, a którym będzie mogła przebywać i rozmawiać oraz opiekować się nim. Nowa szkoła, młode zwierzę, starzy i nowi znajomi staną się codziennością pełną problemów, które są częścią świata nastolatków, przez co fabuła może wydawać się oklepana. Bohaterowie są często tacy jak czytelnicy, do których książka jest adresowana: pełni sprzecznych uczuć, zagubienia, złości na świat, infantylnych zachowań i niespodziewanych wybuchów radości. Jest to świat, który gimnazjaliści znają z amerykańskich seriali kierowanych do nich (trochę w nich złośliwości i braku zrozumienia norm społecznych). Całość można podsumować wejściem we wiek, w którym burza hormonów sprawia, że młodzi ludzie zaczynają nas irytować. Z pogodnych i przyjaznych dzieci stają się kapryśnymi nastolatkami, które nie bardzo wiedzą, czego chcą, ale i tak za wszelką cenę postawią na swoim, a dorosłych uznają za przeszkody do realizacji własnych celów. „K@jamoko” to świat nastolatków i to oni powinni ocenić, czy ta książka podoba im się. Myślę, że wielu gimnazjalistom problemy głównej bohaterki mogą być bliskie. Wielkim plusem jest obecność technologii (większość książek dla młodzieży ciągle osadza bohaterów w zacofanej komunie, kiedy niczego nie było, a radio i telewizja należały do niesamowitych odkryć zapewniających rozrywkę). Myślę, że dorosłym ta książka pozwoli spojrzeć na świat swoich dzieci nieco innym okiem. Przecież one nie są takie poważne jak nam się wydaje czy tak strasznie złe i wymagające. Po prostu przeżywają życie nieco inaczej niż my i właśnie o tym jest książka. Książkę polecam młodzieży od dwunastego do piętnastego roku życia.

Może ta książka nie jest powalająca, nie ma w niej nic nadzwyczajnego- norma, że ludzie mają jedno oko zielone, a drugie jeszcze inne, ale po prostu miło się ją czyta. Czytałam ją już kilka razy, od początku wiadomo, że skończy się szczęśliwe no ale no przeczytałabym jeszcze raz, gdybym była teraz smutna.Czytajcie,aż się uśmiechniecie! :))

Książka na jeden wieczór. Dobrze się ją czytało, aczkolwiek miałam pewnego rodzaju wrażenie, że była pisana na szybko, wszystko było jakby streszczone, bez zbędnego rozpisywania się, wchodzenia w szczegół. Oj, nie jestem do tego typu książek przyzwyczajona.

Książka daje do myślenia. Należy uważać z kim się pisze na czacie. Tacy faceci jak ten w książce z pozoru wydają się idealnymi do póki nie dojdzie do spotkania na żywo. Wiele sytuacji było,że dziewczyna umówiła się z facetem poznanym w internecie i została zgwałcona. Dlatego uważajcie z kim piszecie !

Seria książek Hortense Ullrich opowiadająca o miłosnych i zabawnych przygodach Jojo. Książki te czytałam kilka lat temu. Dzięki nim zawsze poprawiałam sobie humor. Nie wiem jak oceniłabym je dzisiaj, jako starsza i bardziej dojrzała osoba niż wtedy. Pewnie uznałabym ją za zbyt dziecinną. Mimo to, dla młodych nastolatek które chcą poczytać zabawną opowieść o miłości to zachęcam:)

PRZECZYTANA DAWNO TEMU, WIELOKROTNIE... CUDOWNY OPIS PRZYGÓD PAULI, CZYTAJĄC, CZUŁAM SIĘ JAKBYM TEŻ TAM BYŁA RAZEM Z PAULĄ, JEJ RODZINKĄ I PRZYJACIÓŁMI... O PRZYGODACH ODWAŻNEJ PAULI SĄ 4 TOMY: PAMIĘTNIK PAULI, KŁOPOTNIK PAULI, NOWOJORSKI DZIENNIK PAULI I DZIENNIK ROZSTAŃ PAULI .CIĘŻKO JEDNOZNACZNIE OKREŚLIĆ, KTÓRY TOM NAJCZĘŚCIEJ CHWYTAŁ MNIE ZA SERCE, PONIEWAŻ W KAŻDYM BYŁO COŚ INNEGO I WYJĄTKOWEGO...😮😮 POLECAM, KAŻDEMU, KTO CHCE SIĘ ZAPOZNAĆ Z PAULĄ I JEJ PERYPETIAMI, DOSKONAŁY, RELAKS I NAUKA W JEDNYM, GDYŻ CZYTAJĄC TĘ SERIĘ JAKO 13-LATKA, WIELE SIĘ NAUCZYŁAM...😮😂😘👏🏻👏🏻

Mam tą książkę w domu, kupiłam se ją i co jestem na początku . prawdę mówiąc początek jest fajny jak dla mnie, bardzo fajna jest w ogóle ta książka, ale po 14 roku życia i tak dalej ... nie polecam, ona jest do 13 roku życia dalej już nie polecam . Kupiłam ją po okładce i troszkę po streszczeniu, dlatego że ze streszczenia jaki tu pisze w tej książce nie da się zrozumieć . wiem tyle że Kate i Marylin są papuszki nierozłączki , no i jeszcze coś napewno ale nie bede pisać . Powiem coś więcej jak ją przeczytam ,ale nie dziwie się że innym się nie podoba, ponieważ mają więcej lat niż jest dopasowany wiek do tej książki wiem, bo mam 12 lat .I daje ocenę bardo dobrą

Tą książkę czytałam lata temu jako dziecko. Nigdy nie byłam fanką Witch i wypożyczając tą książkę z biblioteki, w sumie przypadkiem, nie spodziewałam się, że przeczytam ją do końca i że mi się spodoba (wtedy nie byłam tak wielką fanką czytania jak teraz). Ale okazało się, że książka fabrycznie mi się spodobała i fajnie mi się ją czytało, bo mnie wciągnęła i była dla mnie fajną historią.

Dobra książka, ale sequel moim zdaniem o wiele lepiej wykonany. Two girls one cup jak dla mnie wygrywa pod względem fabuły, tworzenia bohaterów (czy raczej bohaterek) i ich wzajemnych relacji. Szczerze polecam dla fanów i fanek pierwszej książki z tej serii.

Seria książek Hortense Ullrich opowiadająca o miłosnych i zabawnych przygodach Jojo. Książki te czytałam kilka lat temu. Dzięki nim zawsze poprawiałam sobie humor. Nie wiem jak oceniłabym je dzisiaj, jako starsza i bardziej dojrzała osoba niż wtedy. Pewnie uznałabym ją za zbyt dziecinną. Mimo to, dla młodych nastolatek które chcą poczytać zabawną opowieść o miłości to zachęcam:)

Historia głównej bohaterki jest idealnym potwierdzeniem powiedzenia "kłamstwo ma krótkie nogi". Lola nie jest gwiazdą, ale jest pewna, że nią zostanie. Mieszkając w welkim mieście, wyrobiła sobie przekonanie, że scena została stworzona właśnie dla niej a los skrzywdził ją, dając jej tak nudne, zwyczajne życie. Cóż, wszystko da się naprawić. Wyprowadzka do małej mieściny jawi się Loli jako koniec świata, ale kto powiedział, że jej kariera nie może rozpocząć się tutaj? Lola (tak na prawdę Mary),postanawia dorobić sobie nowy, ulepszony życiorys. Znajduje przyjaciółkę od serca i aciekłego wroga a potem pozostaje jej już tylko wpaść w kłopoty...

Dostałam tę książkę wiele lat temu, od taty i coś mnie natchnęło żeby po nią sięgnąć. Jak na literaturę dziecięcą, porusza naprawdę poważny temat, jakim jest anoreksja, czego w ogóle się nie spodziewałam. Mam jednak swoje zarzuty co do głównej bohaterki, Pauli. Dlaczego ma ona tak poważne myśli, oraz sposób, w jaki się wyraża, jako 13 letnia dziewczynka? Nie pasowało mi jedno do drugiego. Zdecydowanie byłabym skłonna bardziej uznać tę książkę jako młodzieżowkę, a nie dziecięcą.

Lucy postanawia pisać artykuły o modzie do szkolnej gazetki, nastolatka wypożycza stroje do sesji w butiku, a zdjęcia robi Simon:)Największą niespodzianką dla Juli i Lucy,jest to że właścicielka butiku uznała zdjęcia za świetną reklamę swojego sklepu, więc postanowiła podarować młodym modelkom ich wymarzone stroje... ;)Gorąco polecam!!!!!!!! ;) <3

"Więc to tak! Mój Michał ma dziewczynę... Blondynkę... Długowłosą... Co tam włosy, można zgolić! Ale nogi... Za długie... Zbyt zgrabne... Porozpinane guziki... Włosy pieszczące ramiona, szyję... a pewnie i piersi. Ze wstrętem pomyślałam o moim mizernym biuście. I ten kolor włosów... Jak on to mówił? Kolor Jasnego piwa? Mój Misio. Mój poeta. Z jakimś babsztylem o zbyt długich nogach i zbyt pełnych piersiach..." Tak rozpoczyna się historia burzliwej, pierwszej miłości Dominiki - koleżanki słynnej Ali Makoty. Błyskotliwy humor, zabawne perypetie i atmosfera warszawskich blokowisk - takim stylem została obdarzona ta powieść, ale moim zdaniem ów opis jest zbyt skromny. Osobiście po przeczytaniu książki, miałam banana na buzi :) W dość krótkim opowiadaniu, co drugie zdanie było komiczne, a każdy rozdział niósł ze sobą przezabawną historię! W książce rządził przypadek i zbieg okoliczności, a do tego tekst był poparty <śmiesznymi> cytatami, które go uzupełniały. Zwariowane przygody takie jak: ogórkowy wypadek w supermarkecie, wspinaczka na drzewo, atak terrorystyczny, przyjęcie zaręczynowe, powrót dziadka z Ameryki i wiadomość o ciąży mamy - wydarzyły się dosłownie w ciągu kilku dni, a co ważniejsze były tylko tłem do głównego tematu - młodzieńczej miłości.

Bardzo zachęcam do przeczytania książki : Amy G. "i kłopoty z chłopakami" przeczytałam ją już, to moja pierwsza książka którą przeczytałam całą, nigdy nienawidziłam książek, ale pomyślałam sobie, a może jednak chociaż jedną przeczytam, a jak mi się spodoba to bede jeszcze czytać mam teraz inną książkę z inną autorką ponieważ nie było nigdzie już z Sarah Webb innej książki o niej ale jeżeli tylko wyjdzie jakaś jej książka to bardzo chętnie przeczytam. Ta książka zajęła mi pół tory miesiąca czytania,nie raz mnie tak wciągała ze przeczytałam 3,4 rozdziały . Polecam zwłaszcza młodzieży 11 , 12 , 13 lub 14 lat . Moją najleszą bohaterką była właśnie Amy Green. Miała ona przeróżne problemy . podobne niktóre do mnie ale i równmież Clover , bo to jednak ona pomagała rozwiązac problemy Amy . jednak najlepiej jest jak się czyta we Wakcje, albo nie masz co robic, czas tak szybko mija gdy ją czytasz . A moja ocena książki to rewelacyjna 5 gwiazdek na miejscu . :)