Płomienny ptak

W życiu zdarzają się różne tragedie każdy dzień zaskakuje nas w inny sposób. Wydawać się może, iż miłość dwóch kobiet do tego samego mężczyzny jest już nieporozumieniem. Ale prawdziwym nieporozumieniem jest miłość matki i córki do tego samego mężczyzny. To jest dopiero ból. Na pozór udana rodzina. Mąż Konrad wybitny naukowiec, piękna blond włosa żona Inga i córka Sara. Niestety tylko na pozór. Prawda wygląda inaczej. Miłość w ich rodzinnym domu już dawno wygasła. O ile można w ogóle mówić, że istniała na pewno nie dla Ingi.
Była to kobieta trudna, egocentryczna i zmienna. Dla niej liczyły się jej potrzeby, reszta była nie ważna. Zdradzała męża z Erykiem szefem sieci ekskluzywnych hoteli Wylandera.
Nie poświęcała zbytnio czasu córce. Grała na ludzkich sercach jej nieprzewidywalność przerażała Konrada na tyle, że nie poznawał swojej własnej żony. Przez cały czas cierpi nie tylko z powodu choroby serca, lecz obarczania się winą z powodu choroby Ingi. Ale w końcu sam uświadamia sobie podłoże swoich problemów, nieszczęść. Jeżeli chodzi o miłość Sary i Eryka też nie jest usłana różami. Droga, którą razem zaczynają kroczyć przynosi im dużo cierpienia. Na początku szczęście, namiętność, plany na przyszłość, a potem wstrząs, gdy Eryk dowiaduje się, że Sara jest córką Ingi z którą romansował.
W tej książce jest silne uczucie, miłość, ale też wielka tragedia. Inga popełnia samobójstwo. Ponieważ nie daje sobie rady przede wszystkim ze samą sobą. Krzywdząc w ten sposób najbliższych zwłaszcza swoją córkę. Przez co Sara na nowo staję się zagubioną dziewiętnastolatką. Dostrzega to Peorgina "zbyt wiele się wydarzyło. Zaledwie trzy miesiące temu siedziała w szkolnej ławce. A potem klatkę otwarto i z zapałem wyfrunęła na spotkanie życia... Przeżyła bolesny upadek i musi chwile przeczekać, aż się pogodzi z faktem, że my ludzie nie mamy skrzydeł. A kiedy o tym zapominamy i chcemy pofrunąć spotyka nas kara." Lubię tę książkę lekka do czytania i przyjemna. Dobra na popołudniowy deser do kawy. I kolejny sposób pokazania problemów w rodzinie, miłości w ogóle w relacji między ludzkiej.

W życiu zdarzają się różne tragedie każdy dzień zaskakuje nas w inny sposób. Wydawać się może, iż miłość dwóch kobiet do tego samego mężczyzny jest już nieporozumieniem. Ale prawdziwym nieporozumieniem jest miłość matki i córki do tego samego mężczyzny. To jest dopiero ból. Na pozór udana rodzina. Mąż Konrad wybitny naukowiec, piękna blond włosa żona Inga i córka Sara....

Książka ma tematykę miłosną. Pokazuje, że prawdziwa miłość przezwycięży wszystko. Polecam i na pewno wrócę do tej książki.

Książka ma tematykę miłosną. Pokazuje, że prawdziwa miłość przezwycięży wszystko. Polecam i na pewno wrócę do tej książki.

Troszeczkę więcej spodziewałam się po tej książce. Podobała mi się jej tematyka. Miłość matki i córki do tego samego mężczyzny. Lecz niektóre postacie bardzo mnie irytowały. Zwłaszcza Inga i Sara, czyli matka i córka. Zachowanie matki mogę jeszcze zrozumieć. Jest zagubioną kobietą, zaniedbywaną przez męża. Ale jednocześnie wielką egoistką, zachwiana emocjonalnie, mężczyzn traktuje przedmiotowo, nie dostrzega, a raczej nie obchodzi ją choroba męża. Natomiast jeśli chodzi o Sarę bardzo irytował mnie jej stosunek do Marka - chłopca, który bardzo ją kochał. Ciągle go zwodziła, traktowała jak zabawkę. Tak naprawdę matka i córka są do siebie bardzo podobne. Polubiłam za to mężczyzn przedstawionych w książce - Eryka oraz Konrada, a także ciotkę Sary.
Na pewno książka ma ciekawy temat, lecz nie za bardzo spodobało mi się jego przedstawienie.

Troszeczkę więcej spodziewałam się po tej książce. Podobała mi się jej tematyka. Miłość matki i córki do tego samego mężczyzny. Lecz niektóre postacie bardzo mnie irytowały. Zwłaszcza Inga i Sara, czyli matka i córka. Zachowanie matki mogę jeszcze zrozumieć. Jest zagubioną kobietą, zaniedbywaną przez męża. Ale jednocześnie wielką egoistką, zachwiana emocjonalnie, mężczyzn...

super

super

Bardzo przyjemna książka o zawiłości uczuć, o tym jak pewne tajemnice nie mogą pozostać w ukryciu.
Czyta się ją bardzo przyjemnie, jest tu trochę akcji, książka nie nudzi. Zakończenie nie jest do końca przewidywalne.
Nie jest to jakaś nadzwyczajna książka, ale bardzo miła i warto przeczytać, za wiele z niej nie wyniesiemy, po prostu ciekawa opowieść o miłości.

Bardzo przyjemna książka o zawiłości uczuć, o tym jak pewne tajemnice nie mogą pozostać w ukryciu.
Czyta się ją bardzo przyjemnie, jest tu trochę akcji, książka nie nudzi. Zakończenie nie jest do końca przewidywalne.
Nie jest to jakaś nadzwyczajna książka, ale bardzo miła i warto przeczytać, za wiele z niej nie wyniesiemy, po prostu ciekawa opowieść o miłości.