Wyśnione miejsca

Powiem szczerze, że nie pamiętam już skąd mam tę książkę i jak długo czekała ona na przeczytanie, mimo że opis bardzo mnie zachęcał. Historia nastolatków, którzy spotykają się w snach, gdzie mogą zrzucić maski, które zakładają na codzień... Czyż to nie brzmi ciekawie? Jak dla mnie brzmiało.

Problem polega na tym, że opis nie do końca przedstawia to co faktycznie dzieje się w książce. Bohaterowie wcale nie spotykają się w snach, bo śpi tylko Waverly, a Marshall ma jakieś halucynacje na jawie czy coś w tym rodzaju Moim zdaniem jest to bardzo dziwny zabieg.

Dodatkowo sami bohaterowie są trochę absurdalni. Waverly powinna w trybie natychmiastowym iść na terapię, bo sama nie wie czego chce, a jak już wie to robi wszystko dokładnie na odwrót Marshall to typowy wrażliwy nastolatek w okresie buntu, który pije, pali olewa szkołę, ale właściwie z dnia na dzień potrafi to wszystko zmienić. Przyjaciółka głównej bohaterki jest tak toksyczna, że aż szkoda gadać. Jedyną postacią którą faktycznie polubiłam jest Autumn, chociaż i ona ma swoje za uszami.

Dodatkowo styl pisania autorki jakoś mnie nie porwał. Jak na książkę dla młodzieży jest w niej zdecydowanie za dużo "poetyckiego" bełkotu" o niczym.

Jest to typowy przykład zmarnowanego potencjału, bo sam pomysł był naprawdę dobry, ale wykonanie niestety już nie do końca.

Mimo wszystko nie była to bardzo zła książka. Raczej coś z gatunku "zrelaksuj się i nie myśl"

Powiem szczerze, że nie pamiętam już skąd mam tę książkę i jak długo czekała ona na przeczytanie, mimo że opis bardzo mnie zachęcał. Historia nastolatków, którzy spotykają się w snach, gdzie mogą zrzucić maski, które zakładają na codzień... Czyż to nie brzmi ciekawie? Jak dla mnie brzmiało.

Problem polega na tym, że opis nie do końca przedstawia to co faktycznie dzieje się...

Wydawać by się mogło, że opowieści o miłości nastolatków było już dużo. Może nawet za dużo, bo wiele z nich wciąż zalega na półkach, czekając na swojego czytelnika. Na szczęście Brenna Yovanoff zadbała o to, by jej Wyśnione miejsca były nieco inne. Lekko magiczne. Nietypowe.

Bohaterami książki jest para nastolatków, która wcale nie jest parą, bo w szkole ich drogi rzadko się przecinają. Ona, Waverly, to atrakcyjna dziewczyna. Świetnie się uczy, ma dobre wyniki w sporcie, wierne grono przyjaciół. Niewiele osób wie, że nocą miewa trudności z zaśnięciem i dlatego biega. Czasami do utraty tchu. On, Marshall, to klasyczny niegrzeczny chłopak. Pali, pije, trzyma ze swoim starszym bratem i jego kumplami. A szkoła się nie przejmuje, bo czy jest czym?

I tych dwoje – z dwóch różnych światów – spotyka się we śnie. W jej śnie. Waverly zapala świeczkę, kładzie się do łóżka i zasypia. A wtedy z niejasnych powodów odwiedza Marshalla, dzięki czemu ma okazję poznać go bliżej. Wątek ten, niewątpliwie zaczerpnięty z literatury fantastycznej, nie jest tu jednak dominujący. Wyśnione miejsca pozostają historią relacji, a raczej wielu różnych relacji, bo przecież każdy z bohaterów ma swój krąg znajomych i swoje problemy.

Dla mnie największą zaletą książki jest jej łagodność. Bo choć pojawiają się tu sytuacje nieprzyjemne i prawdziwe tragedie, to jednak Wyśnione miejsca przypominają balsam dla duszy. Uspokajają, odprężają i niosą nadzieję. I nie ma tu sztuczności wielu współczesnych YA, tego idealizowania postaci i ucinania problemów psychicznych. To też cenna rzecz.

Więcej recenzji:
https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Wydawać by się mogło, że opowieści o miłości nastolatków było już dużo. Może nawet za dużo, bo wiele z nich wciąż zalega na półkach, czekając na swojego czytelnika. Na szczęście Brenna Yovanoff zadbała o to, by jej Wyśnione miejsca były nieco inne. Lekko magiczne. Nietypowe.

Bohaterami książki jest para nastolatków, która wcale nie jest parą, bo w szkole ich drogi rzadko...

I kolejna książka dla młodzieży trochę starsza i podtrzymuję moje zdanie one są o niebo lepsze od współczesnych młodzieżówek. Piękna książka balansująca na granicy jawy i snu. Jednak przeważnie snu. Weverly i Marshall spotykają się tylko we ...śnie. I tylko tam mogą być sobą. Piękna opowieść dwojga młodych ludzi i ich perspektywy w osobnych rozdziałach. Czy odważą się przenieść miłość w rzeczywistość???? Polecam!!!

I kolejna książka dla młodzieży trochę starsza i podtrzymuję moje zdanie one są o niebo lepsze od współczesnych młodzieżówek. Piękna książka balansująca na granicy jawy i snu. Jednak przeważnie snu. Weverly i Marshall spotykają się tylko we ...śnie. I tylko tam mogą być sobą. Piękna opowieść dwojga młodych ludzi i ich perspektywy w osobnych rozdziałach. Czy odważą się...

Ogólnie świetna książka, tylko strasznie pogmatwana. W sumie można by ją skrócić o 1/3 i nic by na tym straciła. Zakończenie bardzo fajne. Polecam.

Ogólnie świetna książka, tylko strasznie pogmatwana. W sumie można by ją skrócić o 1/3 i nic by na tym straciła. Zakończenie bardzo fajne. Polecam.

Bardzo fajna książka, dzięki niej można spojrzeć na świat i ludzi z innej perspektywy, co prawda kilka rzeczy na pewno bym w niej pozmieniała, ale mimo to książka wychodzi na plus. I ma piękne i wzruszające zakończenie <3

Bardzo fajna książka, dzięki niej można spojrzeć na świat i ludzi z innej perspektywy, co prawda kilka rzeczy na pewno bym w niej pozmieniała, ale mimo to książka wychodzi na plus. I ma piękne i wzruszające zakończenie <3

uwielbiam Marshalla.

uwielbiam Marshalla.

Czy lubicie czytać młodzieżówki?

Ja czasami sięgam po książki z tego gatunku, żeby odpocząć i nie myśleć zbyt wiele w trakcie lektury. Niestety „Wyśnione miejsca" Brenny Yovanoff okazały się inną pozycją niż się spodziewałam. Cechował je oniryzm i niedopowiedzenia. Jako, że głównym punktem fabuły były spotkania Waverly i Marshalla w trakcie kiedy dziewczyna spała, cała książka wydaje się odrealniona i magiczna niczym sen. Brzmi bajecznie, jednak na papierze prezentuje się znacznie gorzej. I nie jestem w stanie w tym przypadku stwierdzić co nie zagrało. Głównych bohaterów da się lubić, szczególnie Waverly, która czuje się jak robot wśród swoich rówieśników. Jej zachowania i sposób życia ukazują zhiperbolizowane wątpliwości i bolączki każdego nastolatka. To ciągłe poczucie ostracyzmu i odstawania od innych. Brak umiejętności adekwatnego do sytuacji okazywania emocji czy niekiedy brak empatii. Natomiast Marshall to kolejny bad boy ze złotym serduszkiem. Zmuszony przez otoczenie do grania nie swojej roli. Chłopak z problemami, brakiem wsparcia od najbliższych i skłonnością do używek. Zetknięcie się tych dwóch różnych światów wychodzi jednak książce nienaturalnie. Ich relacja postępuje zbyt szybko, jak sami przyznają przeskakują przez te typowe pytania jak na przykład ulubiony kolor, co jednak jest pewną niekonsekwencją. Później bowiem okazuje się, że wiedzą o sobie prawie wszystko, mimo iż mieli możliwość porozmawiać może parę razy po kilka minut. Mimo iż książkę czytałam parę tygodni temu nie potrafię sobie przypomnieć zakończenia. Zgaduję, że to było coś w stylu bądź sobą niezależnie od tego co inni pomyślą, a najlepiej rób to przy boku przystojnego bad boya, bo przecież nie możesz być samotną power girl.

Czy lubicie czytać młodzieżówki?

Ja czasami sięgam po książki z tego gatunku, żeby odpocząć i nie myśleć zbyt wiele w trakcie lektury. Niestety „Wyśnione miejsca" Brenny Yovanoff okazały się inną pozycją niż się spodziewałam. Cechował je oniryzm i niedopowiedzenia. Jako, że głównym punktem fabuły były spotkania Waverly i Marshalla w trakcie kiedy dziewczyna spała, cała...

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Historia sama w sobie jest dość przyjemna, ale jej potencjał nie został dostatecznie wykorzystany. Chciałabym bardziej poznać bohaterów, którzy wydają się być głęboko złożonymi i skomplikowanymi ludźmi, a w rzeczywistości mogłam jedynie zajrzeć do ich wnętrz jak przez grubą, brudną szybę.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Historia sama w sobie jest dość przyjemna, ale jej potencjał nie został dostatecznie wykorzystany. Chciałabym bardziej poznać bohaterów, którzy wydają się być głęboko złożonymi i skomplikowanymi ludźmi, a w rzeczywistości mogłam jedynie zajrzeć do ich wnętrz jak przez grubą, brudną szybę.

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

„Wyśnione miejsca” to zwyczajna książka młodzieżowa, z pozoru, ładnie i intrygująco wyglądającą okładką (z pozoru, bo gdy czytelnik się przypatrzy zauważy wiele brzydkich grafik i zwyczajne niechlujstwo). W takich przypadkach zawsze jest obawa, że nawet ciekawa warstwa wizualna może zakrywać faktyczną, średnią treść.

Jest to książka momentami podobna do wielu zwyczajnych młodzieżówek z obowiązkowymi wątkami romantycznymi, jednak w jej głębi można dopatrzeć się podjęcia przez autorkę wielu problemów. Przede wszystkim, historia opowiada o idealnej dziewczynie, która z pozoru ma wszystko, o czym można by pomarzyć. Niestety, dziewczyna tylko sprawia pozory wspaniałego życia, codziennie zakłada maskę i męczy się z wieloma problemami natury psychicznej. Cierpi na bezsenność i boi się uzyskać pomoc na swoje bolączki, nie chce wyrwać się z obrazu, jaki w swej głowie każdy o niej założył. Powieść przedstawia również problemy rodzinne, między innymi, zdradę małżeńską, radzenie sobie w rodzinie dysfunkcyjnej, chorobę rodzica i wpływ tego wszystkiego na dorastanie młodego, inteligentnego człowieka, pełnego pasji i zwyczajnej chęci do wyłamania się ze stereotypów. Podobało mi się w niej przedstawienie problemu bezsenności, jak również samookaleczania się (poprzez nie zważanie na kontuzję w trakcie biegu),ponieważ autorka zrobiła to z wielką delikatnością dla ważności tych tematów. Czasem tylko miałam wrażenie, że Brenna Yovanoff uwikłała w historię zbyt wiele wątków, przez co nie każdy z nich odpowiednio, z należytą starannością, został przedstawiony. Często akcja przeskakiwała z jednej, na drugą, co momentami mnie drażniło (a niektóre opowieści były zwyczajnie nużące i nic nie znaczące).

Bohaterowie książki są dość drażniący, ale na przełomie całości powieści zmieniają się znacznie i dojrzewają. Są dla siebie toksyczni (rodzice dla Marshalla czy Maribeth dla Waverly),a postać Waverly niezwykle denerwuje tym, że nie wie czego chce, ale można im to wybaczyć zważywszy na fakt, że są typowymi nastolatkami (a w książkach zdarzają się gorsze nastoletnie postacie). Podobała mi się również postać Autumn, która wiele dodała do powieści i nie była tylko „tłem”, a faktycznie miała coś do powiedzenia w ciągu całej akcji książki. Zgrzytało mi jedynie zachowanie schematów znanych z tego typu powieści młodzieżowych, tj. idealna dziewczyna z artystyczną duszą i inteligentny „bad boy”, narkoman z ciężką sytuacją rodzinną. Tutaj faktycznie autorka się nie postarała, ale zachowała głębię tych postaci, za co na pewno należy jej się plus.

W książce występuje również motyw fantastyczny, z pozoru nie realny, jednak mimo wszystko, popycha on fabułę do przodu i nie jest bardzo wyczuwalny, przez co nie jest wadą dla historii. Autorka świetnie ujęła rozmowy bohaterów, które nie były tylko dodatkiem, a faktycznie miały swoją wartość, przez co czytelnik bardziej poznał ich tok rozumowania, wzory zachowań i to, do czego dążą, skąd pochodzą.

„Wyśnione miejsca” to utwór dość dobrze napisany, prostym językiem, przez co książkę czyta się bardzo szybko, wręcz za jednym posiedzeniem. W trakcie lektury można wczuć się w historię bohaterów i wraz z nimi przeżywać całą akcję, odczuwając wiele emocji, przez smutek i niezrozumienie, po zwyczajną radość.

„Wyśnione miejsca” to zwyczajna książka młodzieżowa, z pozoru, ładnie i intrygująco wyglądającą okładką (z pozoru, bo gdy czytelnik się przypatrzy zauważy wiele brzydkich grafik i zwyczajne niechlujstwo). W takich przypadkach zawsze jest obawa, że nawet ciekawa warstwa wizualna może zakrywać faktyczną, średnią treść.

Jest to książka momentami podobna do wielu zwyczajnych...