Azor i Azja, czyli jak pies z kotem

Przyznajcie się, kto pamięta jeszcze "Teleranek"? Tak, tak, ja należę do dinozaurów Instagrama 😂😂😂 i wyczekiwałam na ten program w niedzielny poranek. A pamiętacie akcję z niewidzialną ręką? Jeśli nie- nic nie szkodzi Cecylka Knedelek też na początku nie znała jej zasad. Kiedy na strychu odnalazła pamiętnik Eleonory nie wiedziała nic na ten temat. Całe szczęście pani Ludmiła wszystko wyjaśniła zarówno jej, jak i gąsce Walerce 🙂I tu zaczynają się przygody... --------------------------------------- Muszę się przyznać, że zachwyciłam się totalnie tą książką. Był moment, że ustawiłam ją w hierarchii wyżej nawet od Tappiego 🙈, ale później uznałam, że zweryfikuję to z innymi częściami z tej serii 🙂 ----------------------------------------- Książka napisana jest tak przyjemnie, że czyta się jednym tchem. Opowiada, jak dzieci mogą pomagać innym, poruszając temat wolontariatu. Pokazuje jak wielką radość może przynosić bezinteresowność. A kiedy ją czytacie czujecie się jakbyście jedli ciasteczko z leśnymi poziomkami. Dlaczego? Sami sprawdźcie 😉

Książeczka obyczajowa dla dzieci. Każdy rozdział stanowi osobne opowiadanie. Format mniejszy. Okładka miękka z elementami lakierowanymi. Dowcipnie zilustrowała Katarzyna Nowowiejska. Książka nie jest przeładowana malunkami. Dużo jest stron cało tekstowych. Bardzo dobry, grubszy papier. Wyrazista czarna czcionka. Zastosowano też technikę kolorowej większej czcionki dla ważniejszego słownictwa, po to by kilkulatek nauczył się powtarzać słowa, przedszkolak ewentualnie ich czytać. Niektóre z wyrazów nawet są przesylabizowane. Treść poświęcona jest sympatycznemu rodzeństwo Lence i Toniowi, mieszkających w domu z ogródkiem. Do rodziny oprócz dzieci, mamy i taty należy pies Tymianek i osiołek Oset. Dzieci na co dzień przeżywają różne przygody w zależności od pewnych okoliczności. U nich każdy dzień jest ważny i niesie za sobą jakieś zdarzenie, o którym warto wspominać. A to dzieci znajdują się na bajkowym spotkaniu z wróżką w bibliotece, uczą się korzystać z internetowej kamerki komputerowej, jadą po przygodę ze swoim tatą tramwajem, chorują w domu na ospę wietrzną, odwiedza je babcia z wielką walizą prezentów dla całej rodziny, świetnie bawią się w cyrku, biorą udział w dożynkowym konkursie, rozbijają biwak w ogrodzie, pieką ciasteczka itd. Nawet najprostsza czynność wywołuje u nich dobry humor i zabawę. Książeczkę czyta się lekko i przyjemnie. Bardzo ciepła, rodzinna, pełna humoru niejedna historia. Dzieciaki są rozradowane podczas czytania ,poczynając od żłobkowych maluchów, przez przedszkolne i kończąc na wczesnoszkolnych. Ja również świetnie się z nimi bawiłam. Można czytać całościowo , ale i też po wybiórczym opowiadaniu. Super lektura! Polecam!

„Jak Rudy polubił Gwiazdkę” to książka z serii „Zaopiekuj się mną” wydawnictwa Zielona Sowa. Stosunkowo krótka (48 stron),ale z przesłaniem, a w dodatku ładnie ilustrowana (a ilustracji jest wiele). Celem tej książeczki jest uświadomienie dzieciom, że zwierzęta to nie zabawki i nie nadają się na prezenty gwiazdkowe (czasem mam wrażenie, że takie przesłanie jest bardziej potrzebne rodzicom niż dzieciom). Rudy jest szczeniaczkiem, który stał się właśnie takim prezentem gwiazdkowym, jednak bardzo szybko okazało się, że nigdy nie powinno tak się stać – nie wynikło z tego nic dobrego, ani dla Rudego, ani dla jego nowej rodziny (w zasadzie to bardziej właścicieli). Chłopiec, dla którego był prezentem, nie potrafił się z nim obchodzić i Rudy czuł się przez niego dręczony. Właściciele też nie byli zadowoleni, bo szczeniakiem trzeba było się zajmować – spacery szybko znudziły się chłopcu, nikt nie nauczył pieska sygnalizować, że potrzebuje wyjść za potrzebą, a w dodatku z czasem szczeniaczek urósł i stracił swój wcześniejszy urok. Aż wreszcie przyszły wakacje i kłopot z psem jeszcze się powiększył – skończyło się na tym, że Rudy został porzucony. Historia jakich zapewne wiele – na pewno niejednokrotnie o tym słyszeliście, ale dzieci zapewne jeszcze nie. Rudy spędził resztę lata i jesień w parku – dokarmiany przez dzieci z okolicznego przedszkola i szkoły. Jednak z nastaniem zimy zaczęły się problemy – z chłodem i głodem. Na szczęście akurat ta historia ma happy end, ponieważ Rudy znalazł nową rodzinę, kochającą i odpowiedzialną. Ale warto, aby dzieci poznały ta historię i dowiedziały się, jakie mogą być konsekwencje nieprzemyślanych i nieodpowiedzialnych decyzji, przez które ucierpieć mogą np. niewinne zwierzęta. Książka całkiem fajna, o wartościowej treści skłaniającej dzieci do przemyśleń (przynajmniej taką mam nadzieję).

Doskonały zbiór wierszy dla dzieci. Niektóre książki o tej tematyce, aby zapewnić różnorodność i szeroki zakres tematów, są zbiorami z dziełami wielu autorów. Pani Agnieszka sama jedna napisała tak wiele świetnych wierszy, że warto było to wydać jako jeden tom. Jestem zdumiony i zachwycony.

Historia opowiada o Mirku, pięcioletnim chłopcu. Historia rozpoczyna się w grudniu i opowiada o świętym Mikołaju. Jednak głównym wątkiem historii jest nieśmiałość chłopca oraz przywiązanie do dziadków i rodziców a tym samym niechęć i strach przed pójściem do przedszkola. Rodzice chcą by chłopiec bardziej się otworzył dlatego prezentują mu pieska. Pamiętajmy,, że pies to nie zabawka. Jednak chłopiec szybko zaprzyjaźnia się z psiakiem. Pierwszy dzień w przedszkolu jest bardzo emocjonujący. Jednak chłopiec dostrzega, że strach ma wielkie oczy. Wszystkie sytuacje, które mu się przydarzają okazują się całkiem inne po chwili gdy opadną emocje a dzieci są miłe i wyrozumiałe, chociaż pierwsze wrażenie było mylne. Dlatego każdemu warto dać szansę by go lepiej poznać. Dzięki posiadaniu psa chłopiec szybko zyskuje nowego przyjaciela. Historia dla fanów zwierzaków i rozwiania strachu przed nowym środowiskiem. https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2021/04/55-21-seria-zaopiekuj-sie-mna-w-kolorze-marzena-kwietniewska-talarczyk/

Piękna książka z wierszami o kotach, z pokaźnym wstępem napisanym prozą . Jak to się zaczęło… Twarda oprawa. Format większy. Czcionka wyrazista, biała lub czarna, w zależności od tła. Zilustrowana przez Iwonę Całą. Mieliśmy cały szereg książeczek o charakterystycznych kolażach z kotami u państwa Pawlaków, a tu spotykamy coś równie pięknego jak u nich. Też są kocie kolaże ze skrawków filcu i innych materiałów, kawałki ściereczek, obrusów, dywaników, koronek, firanek itp. Powiedzcie sami , jak tu się nie zachwycać z wrażenia. Jest czym, jest. Książka zaczyna się prozą – wspomnienia z urlopu z Mazur. Pani Agnieszka opowiada historię kociąt rasy ,,dachowiec mazurski''. Opisuje wszystko od dnia przybycia ich mamy z pięcioma maluszkami. Są buraski i biało-czarne. Część znalazła domy za pomocą wici , które ruszyły w świat w ich poszukiwaniu. Dwa kiciachy zostały prawie umyślnie u autorki, która miała już psa labradora. Z kolei przechodzimy do części artystycznej poezji. Pani Agnieszka przy pomocy wierszy dokumentowała zachowanie kotków po powrocie do domu, ich układy z psem i byt codzienny. Powstały piękne przepojone miłością wierszyki, które już sami przeczytacie. ,, Znów się więc uśmiechać staram i przestaję zrzędzić zaraz, nie wypada wszak się wściekać, burczeć, warczeć i narzekać, gdy są blisko dwa koty i psisko’’. Na tym jednak się nie skończyło , gdyż następnego roku pani Agnieszka pojechała również na Mazury. Jaka nowa kocia przygoda ją spotkała? Przeczytajcie sami. Na końcu znajdziecie piękne kolorowe fotografie kotków i pieska. Wszystko zdarzyło się naprawdę. Polecam dla kociarzy z krwi i kości , a nie takich co kochają koty w przelocie na płocie. Czytajcie po cichu dorośli , a na głos dzieciom. Doceńcie wysiłek autora bez zbędnej krytyki. POLECAM!

Co wspólnego ma słońce z obiadem? Wbrew pozorom, bardzo dużo. Przekonuje się o tym Antek, który śmiał się z młodszej siostry, która porę obiadu określiła za pomocą położenia słońca względem rosnącej w pobliżu sosny. Przysłuchujący się dyskusji rodzeństwa rodzice stają po stronie kilkuletniej Tosi, a cała sytuacja daje impuls do rozmów o mierzeniu czasu, o tym, jak robiono to w przeszłości, a jak obecnie. Korzystając z pięknej pogody, z pomocą taty, dzieci konstruują na plaży prosty zegar słoneczny, a także piaskowy. W kolejnych dniach dzieci poznają zawiłości kwadransów, określania godzin w systemie dwunasto- i dwudziestoczterogodzinnym. Zmiana pogody (jak to nad polskim morzem bywa) nie gasi entuzjazmu taty - pokazuje on dzieciom własnoręcznie wykonany budzik, a efekty tego eksperymentu długo będą pamiętane nie tylko przez Antka i Tosię, ale również przez ich gospodarzy :) W książkach Marcina Pałasza nigdy nie brakuje humoru - tak jest i tym razem. Wyjątkowe szczęście Antka do bliskich spotkań z mewami wywołuje niepowstrzymany uśmiech na twarzy czytelnika. Rozmowy rodzeństwa pełne są przekomarzanek, ale również ciepła i sympatii. Ilustracje Artura Nowickiego podkreślają urok tej wakacyjnej (choć edukacyjnej) książeczki. Książka pana Pałasza to znakomita pomoc do nauki określania czasu - przyda się zarówno na samym początku przygody z zegarkiem, jak i wtedy, gdy potrzebujemy poćwiczyć te wszystkie "wpół do", "za kwadrans", czy "dziesięć po". Autor kapitalnie również pokazuje, jak zwykłe sytuacje mogą stać się okazją do nauki poprzez kreatywną zabawę. Wystarczy chcieć. :)

Tym razem o książce w formie audiobooka; wspaniała, urocza, pełna wdzięku i prostoty bajka dla dzieci o przyjaźni, która czasami bywa niezrozumiała. Chłopczyk Adaś zaprzyjaźnia się ze słoniem, ale nie takim zwyczajnym z zoo, lecz pluszową przytulanką, która na dodatek potrafi mówić ludzkim językiem i mieć bardzo ciekawe przemyślenia na temat otaczającego świata. Dwadzieścia krótkich historii, które poprawią Wam humor i staną się źródłem uśmiechu, ale także zastanowienia nad tym co tak naprawdę jest istotne… Na uwagę zasługuje bardzo ciekawa i „żywa” narracja, którą stworzył Artur Barciś. Znakomicie moim zdaniem wpisuje się w opowieści i potrafi kapitalnie przedstawić przezabawne perypetie oraz relacje chłopca z maskotką. A wiadomo, że w audiobookach dobry narrator to więcej niż połowa sukcesu. Tym samym szczerze zachęcamy wszystkich do zapoznania się z tymi właśnie historiami, które daję słowo poprawią Waszym najmłodszym pociechom humor i pozwolą zapomnieć o szarej, mokrej aurze za oknami.

Babcia Adela nie jest stereotypową babcią. Kąpie się codziennie w morzu, jeździ kolorowym samochodem i ... buduje rakiet.Razem z wnuczką Marysia i towarzyszącą jej wszędzie gąską Gizelą, wyrusza latającym wehikułem w kosmiczną podróż, aby z bliska zobaczyć szmaragdową kometę. Staruszka, mimo swoich siedemdziesięciu lat (według wnuczki jest stara jak dinozaur) potrafi wybrnąć z każdej sytuacji. Śmieszne przygody działają na wyobraźnię, natomiast sama lektura sprawia dużą przyjemność. Agnieszka Stelmaszyk - znana pisarka książek dla dzieci i młodzieży stanęła na wysokości zadania, przedstawiając nam mądrą i zabawną historię, a przede wszystkim udowadniając, że nie ma rzeczy niemożliwych. W ten oto cudowny sposób pokazuje,że marzenia - niezależnie od wieku są dla wszystkich, a ich realizacja sprawia, iż nasze życie jest pasmem fascynujących doświadczeń Na szczególną uwagę zasługuje tu ilustratorka, Monika Filipna, dzięki której książka zachwyca, ale również staje się doskonała pod każdym względem.

Franek bardzo chciałby wygrać jakiś konkurs - to jego marzenie. Chciałby być w czymś najlepszy. Próbuje więc swoich sił w Jogurtowym Konkursie, a jego prezentacja dotyczy sztuczki z jo-jo. Niestety, nie odnosi sukcesu. Próbuje więc wytrwale dalej, nie poddaje się: staje do Konkursu dla Zwierzaków - jego papuga zaprezentuje śmieszny komentarz. Niestety, nie wszystko idzie gładko. Ostatnim konkursem jest "Gofrowisko". Czy tym razem się uda? Czy standardowo jego próby są skazane na porażkę? Przygody Franka wciągają, a piękne ilustracje cieszą oko. Polecam dzieciom trenującym samodzielne czytanie!

Pięknie zilustrowana książeczka z serii Niesforne Zwierzaki. Książka jest napisana jest rymowanym tekstem, przez co czyta się ją bardzo przyjemnie. Każda książka opowiada historię innego zwierzaka - mieszkańca domu babci Lejli. Książka opisuje przygody rozgniewanego pająka, którego sieci zostają co chwila zniszczone przez współlokatorów.. Pająk się zastanawia, jak ukarać winowajców. W końcu chłonie i dochodzi do wniosku, że po prostu są mało widoczne. Wpada na ciekawy pomysł, aby inni zauważyli i docenili jego pracę i cała złość pryska. Brawo za rymowane tłumaczenie dla Pań Danuty Kownackiej oraz Agnieszki Aysen Kaim. Polecam do przeczytania z przedszkolakiem.

🩺🐿️🦡„Klinika Małych Zwierząt w Leśnej Górce” to niezwykle ciepła i urocza opowieść, która od pierwszych stron wciąga czytelników w świat przyjaźni, troski i przygód. To książka pełna empatii, w której leśni bohaterowie codziennie dbają o zdrowie swoich pacjentów. Jest to idealna propozycja dla młodszych dzieci, która nie tylko bawi, ale i uczy. Głównymi bohaterami tej opowieści są zwierzęcy mieszkańcy Leśnej Górki, gdzie profesor Borsuk prowadzi niezwykłą klinikę weterynaryjną. Wspierają go doktor Łasiczka, Suseł, siostry Wiewiórki, sanitariusz Ryś i wielu innych mieszkańców lasu.Każdy bohater ma unikalne cechy, które dodają historii niezwykłego uroku, a ich różnorodność sprawia, że szybko stają się nam bliscy. Zespół kliniki w Leśnej Górce codziennie staje przed trudnymi wyzwaniami – złamane skrzydełka, bolące ząbki, zadławienia czy kontuzje po spotkaniu z ludzkimi wynalazkami to dla nich chleb powszedni. Profesjonalizm i doświadczenie profesora Borsuka i jego ekipy sprawiają jednak, że klinika działa jak dobrze naoliwiona maszyna, a mieszkańcy lasu powierzają im swoje zdrowie z pełnym zaufaniem. Opowieść składa się z 9 krótkich histori, które przenoszą nas w świat codziennych wyzwań kliniki – pełne troski, trudnych przypadków, ale i wielu radosnych, wzruszających chwili . Autor w subtelny sposób wprowadza młodych czytelników w temat opieki zdrowotnej oraz troski o drugą istotę. Książka uczy odpowiedzialności i empatii, przybliżając dzieciom, jak ważna jest opieka nad zwierzętami, współpraca i wzajemna pomoc. To doskonały punkt wyjścia do rozmów z dziećmi o wartościach takich jak przyjaźń, opieka nad innymi i odpowiedzialność. Na uwagę zasługują również piękne ilustracje, które świetnie dopełniają klimat opowieści, pomagając młodym czytelnikom wyobrazić sobie opisywane sceny. To idealna lektura na wspólne czytanie – bawi, wzrusza, a przede wszystkim przekazuje piękne wartości. Polecamy ją każdemu, kto szuka książki pełnej serca i przygód dla swojego dziecka! 💕📖

Na tę książkę składają się cztery krótkie historie (1. Święty Mikołaj wchodzi kominem, 2. Święty Mikołaj puszcza latawce, 3. Święty Mikołaj pociesza smoka, 4. Święty Mikołaj mówi dobranoc) a każda z nich ma swój urok. Co ciekawe, autorowi udało się wpleść w tekst także kilka geograficznych ciekawostek, które mogą być atrakcją dla najmłodszych czytelników. Mariusz Niemycki pokazuje, że Święty Mikołaj to człowiek, który ma swoje problemy oraz kłopoty, z którymi musi sobie w jakiś sposób radzić. Czasami coś zgubi, czasami niepotrzebnie się martwi. Co najważniejsze, potrafi jednak poprosić o pomoc i nie wstydzi się tego. Przyznawanie się do własnych słabości to bowiem żaden wstyd. Ta książka uczy dzieci, że należy być miłym i uprzejmym dla innych, ponieważ nie zawsze każdy z nas ma dobry dzień. Jeśli jesteście ciekawi, z jakimi przeciwnościami losu musi zmierzyć się Święty Mikołaj w wigilijną noc, to koniecznie zajrzyjcie do tej pozycji. Dowiecie się także, że każdemu po wykonanej pracy należy się chwila odpoczynku. Nawet mikołajowym reniferom.

Książka bardzo mi się podobała. Było w niej wiele przygód, tych radosnych i tych smutnych. Jest to historia o dziewczynce, która miała na imię Kornelia. Miała 7 lat. Pewnego dnia w święta, poznała małego elfa i wtedy zaczęła się ich wielka przygoda. Jak czytałam tę książkę czułam, że zbliżają się święta. Wyobrażałam sobie, że to ja jestem Kornelią i przeżywam to samo co ona. Zachęcam bardzo do przeczytania tej książki.

Po książce o koniach przyszedł czas na koty, a że te uwielbiamy bardzo to i historie opisane przez autorkę czytaliśmy z rozrzewnieniem. Dziesięć różnych historii o kotach, pięknych, mądrych, przytulaśnych i przyjacielskich. Każdy niepowtarzalny i niebanalny jak na kota przystało. Opowieści z różnych zakątków ziemi, pouczające i wzruszające, wszystkie bez wyjątku pokazujące jak niebywałe jest to zwierze. Pierwsza historia jest o kotce, która pływała na okręcie wojennym, trudniła się tam łapaniem mysz i dawaniem radości strudzonym marynarzom. Każdy chętnie głaskał miłą kotkę a ona mruczała i łasiła się z wdziękiem. Na statku powiła też pięcioro maluchów, co wcale nie przeszkodziło jej w pełnieniu obowiązków. Pewnego razu, kiedy okręt został ostrzelany przeżyła naprawdę trudne chwile, zwłaszcza, że kociątka były małe i wymagały jej troski i pomocy... Ale i z tym sobie poradziła. Druga opowieść dotyczy pewnego ciekawego hotelu, gdzie pracują koty. Każdy gość po zameldowaniu w recepcji dostaje do pokoju kota. Jakże miło mieć mruczącego i ciepłego zwierzaka daleko od domu. Od razu sobie wyobraziłam, że też jestem gościem tego hotelu. Mrrr. Trzecia historia pokazuje, że kot jest dobry na wszystko nawet na obłaskawienie naburmuszonego chłopca. Czwarte opowiadanie mrozi krew w żyłach, bo kot ratuje swoich opiekunów od katastrofy. Bardzo wzruszająca historia o mądrości i miłości kociej. Piąta opowieść jest o kocie, który był policjantem ochotnikiem. Mieszkał na komisariacie i rozpoznawał przestępców w oka mgnieniu. Był niezawodny w swoim wyczuciu. W szóstej historii mamy niezwykłą przyjaźń pomiędzy kotem a niewidomym psem. Niezwykła opowieść o empatii, wyczuciu i wsparciu. Siódme opowiadanie jest zabawne i ciekawe, bo dowiadujemy się w nim, że w pewnym mieście na Alasce kot jest burmistrzem, który z powodzeniem piastuje swój urząd od szesnastu lat. Ósma opowieść jest o kotce przyjaciółce i opiekunce trójki rodzeństwa. Dziewiąta traktuje o bardzo przebiegłej i mądralińskiej kotce. Dziesiąta to opowieść o wielce dostojnym kocie, który miał ostateczny głos w doborze chłopaków swojej opiekunki. A nosa w tych sprawach miał doskonałego. Bardzo ciepłe i przemiłe opowieści, polecam.

Dlaczego oczy kota świeca w nocy ? Wspaniała kolorowa książka ❤️ zdecydowanie dla dociekliwych i "pytalskich" z przewagą pytań dlaczego 🤫 ale tylko mamy mogą zrozumieć jak to jedyne pytanie potrafi doprowadzić zarówno do śmiechu jak i do szału 😂 Wspaniałe informacje przedstawione w ciekawy sposób który zadowoli nawet najbardziej wymagające małe umysły 🤩 Dodatkowo dla umilenia śliczne ilustracje 😻

Książka „Anatol i przyjaciele” Beaty Ostrowickiej zabiera czytelnika w świat przygód pewnego zająca. Książka wydana w twardej oprawie, uzupełniona pięknymi ilustracjami, które namalował Piotr Rychel. Przedszkolaki słuchały z zainteresowaniem, czekały z niecierpliwością na kolejne rozdziały. W pewnym parku mieszka niezwyczajny zając Anatol. Nie przykicał z lasu czy z łąki. Zapewne ktoś go zgubił, jak również jego przyjaciela. Zając ma pluszowego towarzysza, zielonego dinozaura Plotka. Pluszaki nie smucą się z tego powodu, ponieważ mają wokół siebie wielu przyjaciół. Wraz z rozwojem fabuły poznajemy wiewiórki, sroki, wróbla Ksawerego, mrówkę Olę. Wszyscy przeżywają przeróżne przygody, prawdziwe i troszkę wymyślone, bardzo podobne do tych, jakie mogą spotkać każdego przedszkolaka, jego kolegów lub rodzinę. Autorka opowiada o rzeczach najważniejszych: przyjaźni, troskliwości, tolerancji, ale opowiada tak, że wszystkie te wielkie słowa zrozumieją dobrze nawet maluchy. Książka warta uwagi dla najmłodszych czytelników.

Bardzo fajna seria książek o psach i ich ważnych i odpowiedzialnych rolach. W tym tomie poznajemy psa lawinowego, który pomaga odnajdywać ludzi przysypanych lawinami. Dowiemy się też trochę o sprzęcie, jakiego używają GOPRowcy, czym jest GOPR i dlaczego takie ważne jest zapoznawanie się z jego komunikatami nim wyruszymy w góry. Będzie też przestroga o tym, aby nie zbaczać ze szlaków. Znajdzie się tu też kilka informacji o Tatrach, największych polskich górach. Mądra, a zarazem prosta książka, w sam raz na pierwsze czytelnicze przygody. Polecam.