Zła przepowiednia

Z horrorem ta książka ma niewiele wspólnego.To raczej błyskotliwy i całkiem wciągający kryminał z mistycznymi elementami .
Niestety opowieść jest bardzo krótka,przez co autor trochę zmarnował potencjał tej nietypowej dla Mastertona pozycji.

Z horrorem ta książka ma niewiele wspólnego.To raczej błyskotliwy i całkiem wciągający kryminał z mistycznymi elementami .
Niestety opowieść jest bardzo krótka,przez co autor trochę zmarnował potencjał tej nietypowej dla Mastertona pozycji.

Książkę przeczytałam po "Czerwonej masce", bo nie wiedziałam jeszcze wtedy, że to cykl, a nie pojedyncza pozycja. O ile przy masce bawiłam się wyśmienicie, tam akcja była cały czas bardzo wartka, żywa, to w przypadku tej, było nieco łagodniej. Historia opowiada losy Sissy Sawyer, która mimo, że jest tytułowym bohaterem, to jednak jej wątek nie wybija się aż tak na pierwszy plan. Spotkamy tu też po raz pierwszy (jak się okazało🫣) niezwykłą talię kart, które można powiedzieć są "narratorem" i kierunkowskazem zdarzeń mających tu miejsce. Bardzo trafnie pokazują co będzie się działo w przyszłości, stanowią wręcz szkielet na podstawie, którego nadbudowana jest cała historia.
Mamy zbrodnie i dziwne motywy, szaleństwo i bezsensowną przemoc, którą chore umysły tłumaczą niesprawiedliwością jaką w ich mniemaniu skrzywdziło ich życie. A w tle tli się ludzkie pragnienie zrozumienia i potrzeby bycia kochanym, niezależnie od popełnianych błędów, okoliczności i tego jak chore myśli potrafią zalęgnąć się w umyśle. Towarzyszymy bohaterom w tej szalonej drodze pełnej dziwnych splotów okoliczności i pozornych absurdów aż do finału... Który mógł być troszeczkę... Bardziej rozbudowany. Miałam takie subiektywne odczucie, cytując klasyka "psssyt, iskierka zgasła"🫣a można było zrobić niezłe ognisko🥹👍 druga część podobała mi się dużo bardziej, ale przy tej też miło spędziłam czas.

Książkę przeczytałam po "Czerwonej masce", bo nie wiedziałam jeszcze wtedy, że to cykl, a nie pojedyncza pozycja. O ile przy masce bawiłam się wyśmienicie, tam akcja była cały czas bardzo wartka, żywa, to w przypadku tej, było nieco łagodniej. Historia opowiada losy Sissy Sawyer, która mimo, że jest tytułowym bohaterem, to jednak jej wątek nie wybija się aż tak na pierwszy...

Muszę przyznać, że nie spodziewałem się niczego nadzwyczajnego przystępując do lektury i zostałem nie tyle zaskoczony, co wręcz już kupiony od pierwszych stron. Opis okładkowy sugeruje thriller ze szczyptą mistycyzmu w postaci wróżenia z kart DeVane wymyślonych przez autora i właśnie taką historię otrzymujemy. Można by powiedzieć, iż autor oparł główny wątek snajpera na prawdziwej historii snajpera, który to terroryzował mieszkańców Waszyngtonu. Być może pan Masterton wykorzystał prawdziwy sposób dostosowania samochodu do oddawania tego typu strzałów, lecz reszta jest już jedynie fikcją literacką. Książka składa się z trzech zmieniających się w poszczególnych rozdziałach wątków. Pierwszy dotyczy Sissy Sawyer, która potrafi przewidywać przyszłość za pomocą talii DeVane. Drugi wątek dotyczy nastolatka kubańskiego pochodzenia, który to ucieka z domu i łapie stopa. Traf chce, że trafia na mężczyznę, który to stara się odnaleźć po rozwodzie i utracie wszystkiego. Pomiędzy nimi tworzy się nić specyficznego porozumienia. Trzeci wątek dotyczy detektywa i jego partnerki, którzy prowadzą sprawę dotyczącej ataków snajpera, który to zabija przypadkowe osoby. Osobiście uważam to za świetny pomysł, rozdziały są dość krótkie, dzięki czemu jako czytelnik ani razu nie byłem znudzony poszczególnym wątkiem. Świetnym pomysłem było ponadto uczynienie starszej kobiety główną bohaterką. Sekwencje z jej udziałem czytało się z prawdziwą przyjemnością. Jedyne do czego mógłbym się przyczepić jeśli chodzi o historię, to za mało Sissy Sawyer w książce, która ma opowiadać o niej. Ocena może i zawyżona, zdaje sobie z tego sprawę, ale opowieść czytało się wyśmienicie.

Muszę przyznać, że nie spodziewałem się niczego nadzwyczajnego przystępując do lektury i zostałem nie tyle zaskoczony, co wręcz już kupiony od pierwszych stron. Opis okładkowy sugeruje thriller ze szczyptą mistycyzmu w postaci wróżenia z kart DeVane wymyślonych przez autora i właśnie taką historię otrzymujemy. Można by powiedzieć, iż autor oparł główny wątek snajpera na...

Przyjemnie się czytało tę książkę, ale nie jest to wybitna pozycja i dobrze, że jest tak krótka, bo to znacznie poprawia jej odbiór.

Przyjemnie się czytało tę książkę, ale nie jest to wybitna pozycja i dobrze, że jest tak krótka, bo to znacznie poprawia jej odbiór.

Rozwodnik, uciekinier i wróżka - tarocistka. Lekkie i niestety, ciut infantylne czytadełko. Ot w sam raz na kilkugodzinną podróż pociągiem na wakacje albo na plażowy relaks.. Polubiłam jednak Sisi więc będę do niej wracać. Ale Masterton ma w swoim dorobku dużo lepsze i ambitniejsze pozycje. Niemniej - polecam.

Rozwodnik, uciekinier i wróżka - tarocistka. Lekkie i niestety, ciut infantylne czytadełko. Ot w sam raz na kilkugodzinną podróż pociągiem na wakacje albo na plażowy relaks.. Polubiłam jednak Sisi więc będę do niej wracać. Ale Masterton ma w swoim dorobku dużo lepsze i ambitniejsze pozycje. Niemniej - polecam.

Będąc fanką autora ciężko mi dokonać obiektywnej oceny.
Niestety muszę przyznać, że to nie jest jedna z tych książek które zapadną w pamięć.
Na plus - historia jest tak prosta, że czyta się ekspresowo.
Jeśli ktoś szuka książki Mastertona, przy której można się odstresować i nie myśleć za bardzo, o tym co się czyta, to Przepowiadnia będzie dobrym wyborem.

Uważam, że opowieść miała bardzo duży potencjał. Mogła być z tego naprawdę wyjątkowa historia. Niestety całość została bardzo spłycona.
Sam opis na okładce zapowiadał większe wrażenia z historii jaką miała być przedstawiona w książce.

Do napisania Przepowidni zainspirowały Mastertona realne wydarzenia kiedy to w Waszyngtonie dwóch psychopatów zbailo dziesięć osób z karabinu snajperskiego. Brzmi jak fabuła na świetna książkę. Niestety zamiast tego dostajemy rozwodnika, uciekającego z domu Kubańczyka i wróżkę w kwiecie wieku.

Dla samej postaci Sissy przeczytam kolejny tom. Może będzie ciekawiej.

Będąc fanką autora ciężko mi dokonać obiektywnej oceny.
Niestety muszę przyznać, że to nie jest jedna z tych książek które zapadną w pamięć.
Na plus - historia jest tak prosta, że czyta się ekspresowo.
Jeśli ktoś szuka książki Mastertona, przy której można się odstresować i nie myśleć za bardzo, o tym co się czyta, to Przepowiadnia będzie dobrym wyborem.

Uważam, że...

Polubiłam tytułową bohaterkę z innej książki pana Mastertona, dlatego sięgnęłam też po ten tytuł. Nie jest to najlepszy horror, ma dość mankamentów, ale też szczerze mówiąc nie spodziewałam się ambitniejszej lektury, dlatego nie czuję się rozczarowana.

Polubiłam tytułową bohaterkę z innej książki pana Mastertona, dlatego sięgnęłam też po ten tytuł. Nie jest to najlepszy horror, ma dość mankamentów, ale też szczerze mówiąc nie spodziewałam się ambitniejszej lektury, dlatego nie czuję się rozczarowana.

Dziwna to była książka... A jeszcze dziwniejsze jest przyporządkowanie jej do kategorii "horror". Przecież to z horrorem nie miało zupełnie nic wspólnego! To jest najzwyklejszy kryminał, a do tego dosyć marny...
Fabuła prowadzona jest trójtorowo. Z jednej strony przedstawiona jest historia podstarzałej wróżki, z drugiej młodego Kubańczyka, który uciekając z patologicznego domu, spotyka na swojej drodze podejrzanego typa i postanawia jechać z nim w nieznane, z trzeciej zaś śledzimy kolejne morderstwa popełnione przez tajemniczego snajpera oraz poczynania policji. Jak łatwo przewidzieć - losy wszystkich bohaterów splatają się w dalszej fazie opowieści.
Od początku nie mogłam się zbytnio wciągnąć w fabułę. Sporo opisów, zwłaszcza wygląd każdej postaci jest szczegółowo opisany, nawet jeśli występuje ona jedynie epizodycznie. Kilka razy miałam ochotę rzucić książkę, zatrzymało mnie przy niej chyba tylko to, że była cienka... Bohaterowie częstokroć zachowywali się całkowicie nielogicznie. Mimo to, całość była i tak bardzo przewidywalna. O jedynej scenie erotycznej nawet nie chcę wspominać, była zbyt zła, żeby poświęcać jej uwagę.
Zalety? Muszę przyznać, że finał był całkiem niezły. Na ostatnich 20 stronach nieźle się bawiłam, choć wszystko rozwiązało się niezwykle szybko. Zapałałam też sympatią do wróżki Sissy Sawyer i całego jej wątku. Był taki... ciepły i podtrzymujący na duchu. Niestety nic więcej nie mogę pochwalić. Nie polecam. Stawiam 3 gwiazdki tylko dlatego, że doczytałam do końca.

Dziwna to była książka... A jeszcze dziwniejsze jest przyporządkowanie jej do kategorii "horror". Przecież to z horrorem nie miało zupełnie nic wspólnego! To jest najzwyklejszy kryminał, a do tego dosyć marny...
Fabuła prowadzona jest trójtorowo. Z jednej strony przedstawiona jest historia podstarzałej wróżki, z drugiej młodego Kubańczyka, który uciekając z patologicznego...

Już drugi raz sięgnęłam po tą książkę, gdyż ma dwa tytuły. Absolutnie nie żałuje. Po 5 latach znowu poznałam Sissy Sawyer i poczułam tą samą sympatię do jej postaci. Polecam.

Już drugi raz sięgnęłam po tą książkę, gdyż ma dwa tytuły. Absolutnie nie żałuje. Po 5 latach znowu poznałam Sissy Sawyer i poczułam tą samą sympatię do jej postaci. Polecam.

No i porządny kryminał, na dzisiejsze wręcz thriller, prosto, a błyskotliwie, logicznie choć - niestety - z wróżką, która "popsuje" pracę śledczych swym jasnowidzeniem. Ale nudzić się nie można a problem psychologiczno społeczny wciąga...
Do tego przywołany z innego autora cytat, którym Masterton wyjaśnia swe credo pisarskie, swoją koncepcje tworzenia: "Książki są po to by wyjaśniać wam pewne rzeczy. Książki nadają życiu sens" [ Julian Barnes, pisarz ]. Całkiem rozsądne podejście...
To, że nie musimy się domyślać, kto złym, w niczym nie ujmuje emocji śledzenia wydarzeń; są zagadki rozwiązywane na ostatniej stronie i są sytuacje gdy od pierwszej scena klarownie pokazuje wszystkich bohaterów i ich charaktery, bez zasłon. Wiemy co zrobią ale śledzimy - jak i szukamy wyjaśnienia - dlaczego. I tak jest na tych kartach.

No i porządny kryminał, na dzisiejsze wręcz thriller, prosto, a błyskotliwie, logicznie choć - niestety - z wróżką, która "popsuje" pracę śledczych swym jasnowidzeniem. Ale nudzić się nie można a problem psychologiczno społeczny wciąga...
Do tego przywołany z innego autora cytat, którym Masterton wyjaśnia swe credo pisarskie, swoją koncepcje tworzenia: "Książki są po to...