Ucieczka z raju

dnf nie porwała mnie ta część,niby wojna zaczyna się na serio,kosmici niszczą wszystko na swojej drodze,a w polityce dalej przepychanki ,w sumie bardzo realistyczna książka. ale może to nie jest czas na tą książkę
większość to ewaluacja korporacyjne planety i jakoś do żadnego bohatera nie jestem przywiązany ,a wręcz są tacy sami

dnf nie porwała mnie ta część,niby wojna zaczyna się na serio,kosmici niszczą wszystko na swojej drodze,a w polityce dalej przepychanki ,w sumie bardzo realistyczna książka. ale może to nie jest czas na tą książkę
większość to ewaluacja korporacyjne planety i jakoś do żadnego bohatera nie jestem przywiązany ,a wręcz są tacy sami

Pierwsza część „Łatwo być bogiem” w moim odczuciu pozostawiła pewien niedosyt. Kontynuacja już w pełni zaspokoiła moje oczekiwania.
Plusy:
+ ciekawe wyjaśnienie losów załogi „Nomady”, który w pierwszej części był krótkim epizodem i pozostawił mnie z wieloma pytaniami, a może to przewrotność autora;
+ bardzo podobała mi się koncepcja „Aniołów” i do czego potrzebowali prymitywnych ludzi sprzed ponad 40 tysięcy lat;
+ ciekawa teoria dlaczego obcy zaatakowali skolonizowane Ramię Oriona;
+ jakie tajemnice skrywa kolonia na Delcie Ulietty, czy może to pomóc w walce;
+ czasami próba pomocy może być niebezpieczeństwem dla całej ludzkości;
+ walka kapitana Święcickiego o uratowanie jak największej liczby ludzi;
+ poświęcenie wielu jednostek dla ratowania tysięcy, nie każdego na to stać;
+ nawet w obliczu zagrożenia dla ludzkości muszą być knowania polityczne;
+ zgrabne połączenie wszystkich wątków niby nieistotnych z pierwszej części;
+ już mam ochotę na kolejną część, żeby się dowiedzieć co dalej.
Minusy:
- retrospekcja z opisem „Kuźni” może i dobra, ale wybiła mnie z fabuły;
- wiem, że wojna to nie zabawa, ale nie lubię gdy ginie zbyt wielu bohaterów.
Ogółem książka bardzo dobra.

Pierwsza część „Łatwo być bogiem” w moim odczuciu pozostawiła pewien niedosyt. Kontynuacja już w pełni zaspokoiła moje oczekiwania.
Plusy:
+ ciekawe wyjaśnienie losów załogi „Nomady”, który w pierwszej części był krótkim epizodem i pozostawił mnie z wieloma pytaniami, a może to przewrotność autora;
+ bardzo podobała mi się koncepcja „Aniołów” i do czego potrzebowali...

Fajna pozycja i tyle. Są Obcy, są polityczne smrodki, ciekawe zwroty. Trochę wkurza mnie ten Święcki-MacGyver ale reszta rekompensuje.

Fajna pozycja i tyle. Są Obcy, są polityczne smrodki, ciekawe zwroty. Trochę wkurza mnie ten Święcki-MacGyver ale reszta rekompensuje.

Tom pierwszy mnie lekko wynudził ale był dobrym kawałkiem światotwórstwa i niezłą podbudową do początku hucznie zapowiedzianej w blurbie spcae opery. Miał swoje mocne strony jak kreacja obcej, prymitywnej rasy wojowników. Mrugał okiem do widza i fana starożytnych kosmitów ale jednocześnie miał całkiem sporo dłużyzn i był przeciętnym techno thrillerem. Zdecydowanie brakowało mu rozmachu. Tom drugi w końcu wjeżdża z buta z właściwą historią. Dostajemy odpowiedzi na wiele pytań z tomu pierwszego, nie wiem czy nie nazbyt szybko. Trochę byłem zawiedziony, że główni antagoniści są tak szybko odzierani z tajemnicy ale mam nadzieje, że autor zaskoczy mnie jeszcze w przyszłych tomach i podobnie jak w finale tego tomu odwróci czytelnicze oczekiwania i przewidywania o 180 stopni. Dużo mamy tu militarystyki więc niektórych może to odrzucić, mi się podobało. Sporo klasycznych space operowych buzzwordów, czyli to co fani lubią najbardziej. Tarcze energetyczne, podprzestrzeń, nadprzestrzeń, ładunki kinetyczne, kolapsary, tunele czasoprzestrzenne, lasery, bajery. A do tego bitwy i potyczki w kosmosie, a raczej totalna rzeź. Dochodzą nam dwaj nowi bohaterowie z perspektywy których śledzimy fabułę na wyższych szczeblach władzy ale wracamy też do znanych z poprzedniego tomu Nike'a i Henryan'a. Ten ostatni nie przekonywał mnie zbytnio. W pierwszym i do połowy drugiego tomu był mało charyzmatyczny, nie mogłem złapać z nim więzi, ale w końcu mnie do siebie przekonał i powoli zaczynam go lubić. Główny rdzeń fabularny książki dotyczy wątku rozgrywającego się na jednej planecie i jej ewakuacji. To bardzo dobrze i wyczerpująco poprowadzony kawał historii. A pomysł na planetę na której ewolucja potoczyła się trochę inaczej niż na Ziemi i zabawa myślowa dotycząca tego, że nie tylko zwierzęta mogą królować na szczycie łańcucha pokarmowego jest świetny i tu ogromny plus za wrócenie do motywów ze złotej ery SF. W czasie lektury bawiłem się wyśmienicie, polecam każdemu kto szuka dobrej rozrywki z gatunku SF. W najbliższej przyszłości na pewno sięgnę po następny tom 7/10

Tom pierwszy mnie lekko wynudził ale był dobrym kawałkiem światotwórstwa i niezłą podbudową do początku hucznie zapowiedzianej w blurbie spcae opery. Miał swoje mocne strony jak kreacja obcej, prymitywnej rasy wojowników. Mrugał okiem do widza i fana starożytnych kosmitów ale jednocześnie miał całkiem sporo dłużyzn i był przeciętnym techno thrillerem. Zdecydowanie brakowało...

No i wpadłem w tą serie jak śliwka w kompot. Święcki to nasz James Holden. Na prawdę chciałbym zobaczyć ekranizację tej serii. Kontynuacja rozpoczyna się praktycznie zaraz po zakończeniu książki "Łatwo być Bogiem". Święcki kierując się empatia podejmuje się zadania niemożliwego. Pomagają mu pracownicy korporacji. Wiadomo jak to bywa, plany powstają, plany padają, akcja ma wiele zwrotów itd. Wszystko to jest świetnie opisane i do rze wyjaśnione. Na duży plus to że mamy rozwinięcie postaci Generał Ruty oraz wątków politycznych. Widzimy, że świat poszedł do przodu, pozornie się zjednoczył ale walka o władzę wcale się nie zmniejsza. Można powiedzieć nawer, że wraz z rozwojem cywilizacji człowieka rozwija się i ona, przybiera na silę. Świetne polskie sci-fi, ani chwili nudy.

No i wpadłem w tą serie jak śliwka w kompot. Święcki to nasz James Holden. Na prawdę chciałbym zobaczyć ekranizację tej serii. Kontynuacja rozpoczyna się praktycznie zaraz po zakończeniu książki "Łatwo być Bogiem". Święcki kierując się empatia podejmuje się zadania niemożliwego. Pomagają mu pracownicy korporacji. Wiadomo jak to bywa, plany powstają, plany padają, akcja ma...

Cały cykl "Pola dawno zapomnianych bitew" uważam za genialny. Zdecydowanie powinien być kontynuowany. Autor przez cały czas trzyma nas w napięciu i zaskakuje zwrotami akcji, pokazując jednocześnie uniwersalne zachowania charakterystyczne dla ludzkości nawet w odległej przyszłości i w trakcie kontaktu z obcymi cywilizacjami.

Cały cykl "Pola dawno zapomnianych bitew" uważam za genialny. Zdecydowanie powinien być kontynuowany. Autor przez cały czas trzyma nas w napięciu i zaskakuje zwrotami akcji, pokazując jednocześnie uniwersalne zachowania charakterystyczne dla ludzkości nawet w odległej przyszłości i w trakcie kontaktu z obcymi cywilizacjami.

Drugi tom za mną. Kolejny pełen akcji, z ciekawymi bohaterami i dobrze przemyślaną fabułą. Ten także jest pełen plastycznych opisów, które aż proszą się o ekranizację.

Drugi tom za mną. Kolejny pełen akcji, z ciekawymi bohaterami i dobrze przemyślaną fabułą. Ten także jest pełen plastycznych opisów, które aż proszą się o ekranizację.

I proszę, pojawili się obcy, którzy chcą nas zmieść z powierzchni kosmosu. Mamy również naszych polubionych wcześniej bohaterów. Tom jest zwarty, akcja dynamiczna, nawet mamy wyjaśnienie - co, jak i dlaczego :). Nic, tylko czytać :)

I proszę, pojawili się obcy, którzy chcą nas zmieść z powierzchni kosmosu. Mamy również naszych polubionych wcześniej bohaterów. Tom jest zwarty, akcja dynamiczna, nawet mamy wyjaśnienie - co, jak i dlaczego :). Nic, tylko czytać :)

Świetna kontynuacja, fabuła zaczyna się spinać. Czysta rozrywka.

Świetna kontynuacja, fabuła zaczyna się spinać. Czysta rozrywka.

Drugi tom serii - kontynuacja wątków pierwszego i pojawienie się kilku nowych. Ale robi się trochę monotonnie w narracji mimo kilku fajnych pomysłów i głównego bohatera, który jakiś taki sympatyczny na razie jest. Konstrukcja fabuły jak łatwo się domyślić podporządkowana jest raczej „produkcji” kolejnych tomów a nie prezentacji czegoś bardziej oryginalnego ( np nowych i intrygujących pomysłów lub jakichś spójnych kreacji SF). Ale czyta się nieźle i fabuła nawet wciąga.

Drugi tom serii - kontynuacja wątków pierwszego i pojawienie się kilku nowych. Ale robi się trochę monotonnie w narracji mimo kilku fajnych pomysłów i głównego bohatera, który jakiś taki sympatyczny na razie jest. Konstrukcja fabuły jak łatwo się domyślić podporządkowana jest raczej „produkcji” kolejnych tomów a nie prezentacji czegoś bardziej oryginalnego ( np nowych i...