Krótka historia czasu. Od wielkiego wybuchu do czarnych dziur

Książka jest próbą wyjaśnienia skomplikowanych zagadnień w formie strawnej dla laików. Niestety w moim odczuciu, nie do końca udana. W wielu przedstawianych zagadnienia, wplata się dużo stwierdzeń naukowych, zbyt słabo wyjaśnionych. Część teorii wydaje się wręcz naciągana (choć fakt nie jestem fizykiem). Nie mam zielonego pojęcia skąd się wzięły niektóre wartości, przykładowo: wielkości dodatkowych wymiarów, których nie da się dostrzec, ponieważ ich przestrzeń jest tak ciasno zwinięta iż rozmiar ich wynosi około milionowej miliardowej miliardowej miliardowej części centymetra (sic!). Być może są to tematy tak skomplikowane, iż nie da się ich wyjaśnić prostym nienaukowym językiem.
Lektura była dla mnie wyzwaniem, gdyż często musiałem ponownie czytać tekst, aby zupełnie nie pogubić się w gąszczu teorii. Mimo wszystko, uważam że przeczytanie tej książki nie było stratą czasu, choćby dlatego że pozwoliła ona na chwilę wejść w głowę ludzi którzy to ogarniają:)

Książka jest próbą wyjaśnienia skomplikowanych zagadnień w formie strawnej dla laików. Niestety w moim odczuciu, nie do końca udana. W wielu przedstawianych zagadnienia, wplata się dużo stwierdzeń naukowych, zbyt słabo wyjaśnionych. Część teorii wydaje się wręcz naciągana (choć fakt nie jestem fizykiem). Nie mam zielonego pojęcia skąd się wzięły niektóre wartości,...

Fascynująca książka! Nie mogę powiedzieć, że wszystko zrozumiałam, ale Hawking podtrzymywał cały czas moje zainteresowanie. Wierzę, że to się właśnie najbardziej liczy: ciekawość świata; choć próba zrozumienia, otworzenia się na tematy zwykle unikane przez własne ograniczenia.
Kiedy byłam dzieckiem bardzo przerażały mnie tematy związane z kosmosem, czułam się bezradna wobec jego ogromu i strasznie się bałam, że w sekundę nasza planeta zostanie zniszczona. Ten strach jednak sprawił, że szukałam informacji, chciałam dowiedzieć się jak najwięcej o tym czego się boję. To ze mną zostało i dlatego ta książka tak bardzo mnie interesowała. Już od dawna leżała na mojej półce i czekała na swój moment.
Kosmos bardzo kojarzy mi się z zimą, więc przeczytałam ją w idealnym czasie :) W trakcie czytania przypominał mi się też film Interstellar i myślałam o tym, na ile jest naukowo zgodny. Bardzo bym chciała zagłębić się w temat.
Książkę polecam każdemu, myślę, że każdy jest w stanie z niej wyciągnąć jakąś wiedzę. Jest napisana w bardzo prosty sposób 🔭❄️

Fascynująca książka! Nie mogę powiedzieć, że wszystko zrozumiałam, ale Hawking podtrzymywał cały czas moje zainteresowanie. Wierzę, że to się właśnie najbardziej liczy: ciekawość świata; choć próba zrozumienia, otworzenia się na tematy zwykle unikane przez własne ograniczenia.
Kiedy byłam dzieckiem bardzo przerażały mnie tematy związane z kosmosem, czułam się bezradna...

Choć z początku z ekscytacją odkrywałem uroki astronomii i fizyki kwantowej, to szybko ta książka mnie przerosła, mimo szczerych chęci...

Choć z początku z ekscytacją odkrywałem uroki astronomii i fizyki kwantowej, to szybko ta książka mnie przerosła, mimo szczerych chęci...

Stephen Hawking był jest dla mnie bardzo interesującą postacią. Wielki umysł z zakresu astrofizyki w dość obrazowy sposób chce wytłumaczyć ludziom jak działa wszechświat, jak powstał oraz dokąd zmierza, a to wszystko używając wyłącznie jednego wzorca - słynnego E=mc2, który znany jest interesantom tej tematyki jako wzór pochodzący ze szczególnej teorii względności autorstwa samego Einsteina. Krótka historia czasu choć momentami trudna, skomplikowana i zawiła jest niesamowicie intrygująca, ciekawa, zastanawiająca oraz dająca dużo do myślenia. Polecam serdecznie 👍

Stephen Hawking był jest dla mnie bardzo interesującą postacią. Wielki umysł z zakresu astrofizyki w dość obrazowy sposób chce wytłumaczyć ludziom jak działa wszechświat, jak powstał oraz dokąd zmierza, a to wszystko używając wyłącznie jednego wzorca - słynnego E=mc2, który znany jest interesantom tej tematyki jako wzór pochodzący ze szczególnej teorii względności autorstwa...

Jeden z najwybitniejszych umysłów świata stara się w miarę zrozumiałym językiem wyjaśnić większość znanych na tamten moment teorii - jak działa świat. Jest to książka wciągająca, ale trudna. Nawet jeśli nie jest to pierwsze zderzenie z tematyką, to i tak jest ona bardzo wymagająca, niejednokrotnie trzeba się trochę cofnąć, lub przeczytać parokrotnie jakieś zdanie, żeby zrozumieć, lub chociaż naiwnie pomyśleć, że się zrozumiało. Mimo, ze jest to jedna z łatwiejszych pozycji Hawkinga, to muszę przyznać, że nie wszystko potrafiłem ogarnąć umysłem na ten moment. Chciałbym kiedyś do niej wrócić, gdy uznam, że moja wiedza pozwoli na zrozumienie tego, czego na ten moment nie potrafiłem.

Jeden z najwybitniejszych umysłów świata stara się w miarę zrozumiałym językiem wyjaśnić większość znanych na tamten moment teorii - jak działa świat. Jest to książka wciągająca, ale trudna. Nawet jeśli nie jest to pierwsze zderzenie z tematyką, to i tak jest ona bardzo wymagająca, niejednokrotnie trzeba się trochę cofnąć, lub przeczytać parokrotnie jakieś zdanie, żeby...

Od zarania dziejów człowiek próbował zrozumieć naturę wszechświata, jego pochodzenie czy sens istnienia. Pytania o czas, przestrzeń, początek i koniec świata pojawiały się zarówno w mitologiach starożytnych, refleksjach filozofów czy w samej religii. Kosmos jest dla nas czymś odległym, abstrakcyjnym i niedostępnym dla zwykłego człowieka. Współczesna nauka - zwłaszcza fizyka i kosmologia - podejmuje jednak próbę racjonalnego, empirycznego opisu tych fundamentalnych zagadnień, posługując się coraz bardziej zaawansowanymi teoriami.

“Krótka historia czasu” podejmuje tematykę Wielkiego Wybuchu, natury czasu, czarnych dziur, mechaniki kwantowej i próbuje zunifikować prawa rządzące wszechświatem. Autor w swoich rozważaniach korzysta z fizyki teoretycznej, kosmologii, astronomii oraz samej filozofii nauki.

Warto też wspomnieć o samym autorze - Stephenie Hawkingu - jednym z najwybitniejszych fizyków teoretycznych XX wieku. Jego dorobek naukowy obejmuje przełomowe prace dotyczące osobliwości czasoprzestrzeni, czarnych dziur oraz kwantowej teorii grawitacji. Hawking zasłynął nie tylko jako uczony lecz również jako popularyzator nauki, potrafiący przybliżyć skomplikowane zagadnienia szerokiemu gronu odbiorców.

“Krótką historię czasu” po raz pierwszy opublikowano w 1988 roku. Książka szybko stała się światowym bestsellerem i do dziś uznawana jest za jedną z najważniejszych pozycji popularyzujących współczesną kosmologię. Jej celem jest — jak deklaruje sam autor — przedstawienie podstawowych idei dotyczących wszechświata „bez użycia matematyki”, w sposób dostępny dla czytelnika bez wykształcenia przyrodniczego. Chociaż według mnie wiedza fizyczna jest przydatna w celu lepszego zrozumienia opisanych w książce praw.

Autor prowadzi nas przez kosmos zaczynając od historycznych koncepcji wszechświata, zagadnienia czasu i przestrzeni, aż po najbardziej zaawansowane problemy współczesnej fizyki. Stawiając pytania o pochodzenie kosmosu, naturę czasu czy granice ludzkiego poznania zachęca czytelnika do dalszej lektury w celu poznania odpowiedzi.

W pierwszym rozdziale (Nasz obraz wszechświata) Hawking przedstawia historyczny rozwój poglądów na temat budowy świata — od Arystotelesa i Ptolemeusza, przez Kopernika, Galileusza i Newtona, aż po odkrycia XX wieku. Posługuje się przy tym anegdotami, np. historią o „świecie spoczywającym na grzbiecie gigantycznego żółwia”, aby pokazać zmienność ludzkich wyobrażeń o rzeczywistości. Podkreśla, że nawet najbardziej oczywiste dziś teorie mogą w przyszłości okazać się błędne.

Kolejne rozdziały poświęcone są zagadnieniom czasu i przestrzeni, teorii względności oraz odkryciu rozszerzającego się wszechświata. Hawking tłumaczy, że zgodnie z obserwacjami Edwina Hubble’a wszechświat nie jest statyczny, lecz się rozszerza, co prowadzi do koncepcji Wielkiego Wybuchu. Jak pisze autor, „czas rozpoczął się wraz z wielkim wybuchem, wcześniej czas po prostu nie był określony”, co radykalnie zmienia klasyczne intuicje dotyczące początku świata.

Szczególnie istotne miejsce zajmują rozdziały poświęcone mechanice kwantowej oraz czarnym dziurom. Hawking wyjaśnia zasadę nieoznaczoności i pokazuje, że prawa rządzące mikroświatem podważają determinizm znany z fizyki klasycznej. W rozdziałach Czarne dziury oraz Czarne dziury nie są czarne autor przedstawia jedno ze swoich najważniejszych odkryć — zjawisko promieniowania Hawkinga — dowodząc, że czarne dziury mogą emitować energię i stopniowo zanikać.
W końcowych partiach książki Hawking podejmuje refleksję nad pochodzeniem i losem wszechświata, strzałką czasu oraz możliwością stworzenia jednej, spójnej teorii opisującej wszystkie zjawiska fizyczne. Zaznacza, że ostatecznym celem nauki jest „kompletny opis świata, w którym żyjemy”, nawet jeśli osiągnięcie tego celu pozostaje wciąż poza naszym zasięgiem.
Bibliografia Krótkiej historii czasu nie jest rozbudowana w sensie formalnym, co wynika z popularnonaukowego charakteru publikacji, jednak opiera się na imponującym dorobku współczesnej fizyki teoretycznej oraz wieloletnich badaniach samego autora. Hawking konsekwentnie przedstawia poglądy zgodne z aktualnym stanem wiedzy naukowej, nie unikając przy tym tematów kontrowersyjnych, takich jak rola Boga w stworzeniu wszechświata. Jego stanowisko pozostaje jednak wyraźnie naukowe — autor ogranicza się do tego, co można opisać za pomocą teorii i obserwacji empirycznych.

Analizując treść książki, można stwierdzić, że Hawking spełnia obietnice zawarte we wprowadzeniu. Udaje mu się przedstawić skomplikowane zagadnienia w sposób zrozumiały, unikając nadmiernego formalizmu matematycznego, a jednocześnie nie upraszczając problemów w sposób banalny. Książka ma ogromny potencjał edukacyjny i bez wątpienia stanowi ważne wydarzenie dla popularyzacji nauki. Może ona znacząco wpłynąć na sposób, w jaki czytelnicy postrzegają wszechświat, czas i miejsce człowieka w kosmosie.

“Krótka historia czasu” nie jest jednak prostą lekturą. Wymaga ona od czytelnika wyobraźni i refleksji. Po każdym rozdziale musiałam się zatrzymać i “przetrawić” przeczytane informacje, aby w jak najlepszy sposób zrozumieć prawa wszechświata, które autor starał się przekazać. Książka ta skłania do refleksji, poszerza horyzonty i zachęca do dalszego zagłębiania się w świat nauk ścisłych. Bardzo polecam tę książkę każdemu, kto poszukuje odpowiedzi na to najbardziej nurtujące pytanie - jak to wszystko się zaczęło?

Wiktoria Kaszelny

Od zarania dziejów człowiek próbował zrozumieć naturę wszechświata, jego pochodzenie czy sens istnienia. Pytania o czas, przestrzeń, początek i koniec świata pojawiały się zarówno w mitologiach starożytnych, refleksjach filozofów czy w samej religii. Kosmos jest dla nas czymś odległym, abstrakcyjnym i niedostępnym dla zwykłego człowieka. Współczesna nauka - zwłaszcza fizyka...

Trudna, ale fascynująca. Hawking potrafi tłumaczyć złożone koncepcje wszechświata w sposób zrozumiały dla zwykłego czytelnika. Daje ogrom do myślenia

Trudna, ale fascynująca. Hawking potrafi tłumaczyć złożone koncepcje wszechświata w sposób zrozumiały dla zwykłego czytelnika. Daje ogrom do myślenia

Książka bardzo dobra, początek bardzo zachęcający lecz dla osób nieinteresujących się tematem książka może być trochę skomplikowana.

Książka bardzo dobra, początek bardzo zachęcający lecz dla osób nieinteresujących się tematem książka może być trochę skomplikowana.

Pierwsza przeczytana książka dzięki której wkręciłem się w tematykę kosmologii, astrofizyki. Hawking w przystępny sposób przedstawia zagadnienia dotyczące otaczającej nas rzeczywistości.

Pierwsza przeczytana książka dzięki której wkręciłem się w tematykę kosmologii, astrofizyki. Hawking w przystępny sposób przedstawia zagadnienia dotyczące otaczającej nas rzeczywistości.

Niestety nie dobrnęłam nawet do połowy książki, i o ile początek zapowiadał się ciekawie, to kolejne rozdziały były już naukowo zagmatwane. Zdecydowanie nie dla laików.

Niestety nie dobrnęłam nawet do połowy książki, i o ile początek zapowiadał się ciekawie, to kolejne rozdziały były już naukowo zagmatwane. Zdecydowanie nie dla laików.