Modlitwa rachunku sumienia

Kogoś może zastanawiać, czy można napisać całą książkę o świętym Józefie, skoro na kartach Ewangelii nie wypowiada on żadnego słowa. Ewangeliści nie poświęcają rzeczywiście ziemskiemu ojcu Naszego Zbawiciela zbyt wiele miejsca, ale autor książki pokazuje, że nawet z tych słów można wyczytać więcej niż się wydaje. Milczenie Józefa nie jest przypadkowe. Jego pokora, pracowitość, poddawanie się woli Bożej i sprawiedliwość (ewangelista Mateusz nazywa go "człowiekiem sprawiedliwym") od wieków były i są przykładem dla wszystkich ojców.

Na zawsze Sa różne historie.. Jedne uczą, inne inspirują, jeszcze inne bolą i smucą.. A historia opisana w tej książce oprócz tego wszystkiego jest potężnym świadectwem wiary, zaufania i miłości, ponad cierpienie i śmierć.. To historia młodej, energicznej dziewczyny, która na pierwszy rzut oka niczym się nie wyróżnia. Zakochuje się w chłopaku z którym się kłóci, rozchodzi, podejmuje próby wrócić do siebie.. Jednak zupełnie inaczej wygląda Chiara po ślubie(z tym że chłopakiem ). Sakrament Maleństwa przemienia serca współmałżonków i poprzez trudne doświadczenia ( rzadkie choroby dwójki dzieci (z roczną różnicą) w łonie mamy i śmierć niemalże od razu po narodzinach)jeszcze bardziej zbliża ich do siebie.. Chiara niesamowicie fascynuje swoim sposobem bycia, prostą radością i postawą ucznia Jezusa, który wierzy w Zmartwychwstanie i nie zatrzymuje się na śmierci, na żałobie, na odejściu. Przyjmuje to, że dostała w darze od Boga dzieci, mimo, że dwójka z nich poszła od razu do domu Pana.. Moje matczyne serce niejednokrotnie się ściskało podczas czytania tej książki (a było to moje trzecie podejście do niej i wreszcie przeczytałam całość). Czułam przeróżne emocje, płakałam, cieszyłam się, odkładałam książkę i głęboko oddychałam.. patrzyłam na swoje dzieci.. Lekkość, radość, zaufanie, ale też żywe emocje Chiary jak niepewność, lęk, żal które też miały miejsce, zmęczenie bólem spowodowanym nowotworem, który był wykryty w trzeciej ciąży.. Dobrze jest przeczytać o kobiecie tak bliskiej, normalnej, proste, jednak niesamowicie mężnej, ufnej, uległej, wiernej, pięknej, głębokiej..: „Zaraz po postawieniu diagnozy ci, którzy ich odwiedzali w domu, doświadczali pokoju, jaki przenika osoby, które pozwalają Bogu przeniknąć do swego serca. Uśmiech, słodycz i uroda Chiary były jak najdalsze od depresji kogoś, kto jest skupiony na własnym cierpieniu.” Nie będę Wam streszczać książki, bo zdecydowanie jest ona warta samodzielnego przeczytania i przepuszczenia przez siebie.. Dla każdej osoby (w szczególności kobiety, ale uważam, że i mężczyźni wezmą dla siebie tutaj dużo dobrego od Chiary i jej męża Enrico). Ta książka nie jest wyrzutem sumienia dla mam po stracie! Bardzo, ale to bardzo zachęcam szczególnie takie mamy do sięgnięcie po tę lekturę- ona pomoże odkryć radość życia, pokaże, że można inaczej spojrzeć na to, co wydaje się niejednokrotnie ciężarem nie do przyjęcia, że strata na ziemi może być narodzeniem dla nieba..(jakby to górnolotnie nie brzmiało). Książka przyjemnie się czyta, mimo, że nie jest to łatwa historia.. Jest utkana ze szczerego podziwu, prawdziwej przyjaźni i bliskości serc autorów (małżeństwo, które się przyjaźniło z Chiarą i jej Mężem) z samą Chiarą. A Poprosił o spisanie świadectwa życia tej cudownej kobietywłaśnie je mąż- Enrico. To jest naprawdę inspirująca i przesiąknięta miłością historia, Miłością Zmartwychwstałego! To książka, która bardzo głęboko poruszyła moje serce i myślę, że porusza(y) każde serce, które jest otwarte na łaskę, na przyjęcie, na dar! 💜Czy potrafię tak, jak Chiara? Zaufać i poddać się, ulec Woli Bożej i w tym odnaleźć spokój, spełnienie i radość? Czy jestem w stanie zrezygnować ze swoich pomysłów, marzeń i odkryć piękno Bożej wolności?💜 Te i inne pytania zostawiam tutaj dla Was, dla siebie.. A książkę bardzo gorąco polecam. Ufam, że potrafi zmienić życie nie jednej osobie 💜 Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Promic.

Trudno oceniać papieską adhortację jak każdą inną książkę, chociażby dlatego, że to dokument (przyznawać gwiazdki dokumentowi?). Natomiast jestem zwolenniczką, aby te adhortacje i encykliki czytać, gdy chcemy się wypowiadać na temat nauczania papieskiego i nauczania kościoła. Sama Amoris Laetitia jest... szczególnie warta przeczytania. Przy okazji też "lżejsza" (chociażby pod względem łatwości czytania) niż wiele jej podobnych. Tematyka małżeństwa, rodziny, miłości, ważna jest zawsze i dyskutowana bardzo emocjonalnie. Nie tylko "w dzisiejszych czasach". Ale jeżeli chcemy merytorycznie dyskutować o nauczaniu KK na ten temat, to róbmy to porządnie ;) A refleksji nad miłością i rodziną, niezależnie od wiary i światopoglądu nigdy nie za wiele.

Książka szczególnie polecana dla tych, którzy stoją przed dokonaniem życiowego wyboru i zastanawiają się którą drogą pójść i co jest ich prawdziwym powołaniem. Książka bazuje na doświadczeniach św Ignacego i okraszona jest dużą ilością świadectw osób które rozeznawały swoje powołanie.

Podtytuł tej książki - "Nasza droga do Kościoła katolickiego" dokładnie opisuje jej treść. Jest napisana przez parę małżeńską. Wychowani w rodzinach ściśle powiązanych z protestantyzmem, należeli do prezbiteriańskich zborów i aktywnie w nich działali. Jako wykształceni teologowie potrafią znacznie lepiej zrozumieć wiele aspektów wiary, aniżeli zwykli członkowie kościoła. To, co najbardziej uderzyło mnie w treści tej książki, to niesamowita dokładność danych i słów przytaczanych wprost z Pisma Świętego. Ta niezwykle poruszająca i intelektualnie inspirująca lektura, opisuje niełatwą i długą drogę do jedności z Kościołem katolickim. Zachodząca w bohaterach duchowa przemiana jest dla nas znakomitą okazją do analizy teologicznej wiary katolickiej, przekonań i praktyk, stosowanych na co dzień niemal odruchowo. Dzięki spojrzeniu z zewnątrz, a chwilami jest to spojrzenie wręcz podszyte zachwytem, mamy możliwość przekonać się, w jak głęboki sposób warto przeżywać to, co najbardziej istotne w wierze katolickiej. Scott Hahn jest doktorem teologii i byłym pastorem protestanckim, który od wczesnych lat angażował się głęboko w działalność duszpasterską. Jego proces proces konwersji jest pełen pytań, odkryć i duchowych dylematów. Równolegle toczy się historia jego żony Kimberly – kobiety równie zaangażowanej w protestancką służbę. Dla niej decyzja męża o przejściu do katolicyzmu była ogromnym ciosem, wręcz dramatem duchowym i rodzajem zdrady umowy małżeńskiej. Jest to świadectwo wyjątkowe, bo dokładnie analizujące wiele aspektów i dogmatów wiary katolickiej, a także argumenty, które przemawiają za jej słusznością. Katolikom odświeży, a może i naświetli wiele problemów, a osobom spoza tego wyznania pozwala poznać wzruszającą historię wędrówki w poszukiwaniu życiowych prawd.

Ojciec rekolekcjonista Timothy M. Galagher w książce zatytułowanej „ Rozeznawanie duchów. Św. Ignacy uczy jak świadomie kroczyć przez życie” zajmuje się 14 regułami rozeznawania duchów św. Ignacego Loyoli. Te reguły są to ćwiczenia duchowe pomagające w podążaniu przez życie drogą wiary, sprawiając tym samym, że sama wiara będzie bardziej uduchowiona. Istotnym elementem tych reguł jest walka z grzechem własnymi słabościami, określana też w dyskursie teologicznym jako walka z nieprzyjacielem , po prostu szatanem, Te 14 reguł dotyczy bardzo ważnych problemów: odchodzenia od Boga, a więc pojawiających się wątpliwości, powrotów do Boga, a więc ożywianie wiary na nowo, dalej pocieszeń duchowych, strapień duchowych. Omawiane są wszelkie rodzaje pocieszeń i strapień duchowych, także jak rozeznawać problemy. Celem tej książki jest przedstawienie tych koncepcji św. Ignacego, które mają pomóc czytelnikowi jak nauczyć się w swoim życiu duchowym pokornego i wytrwałego odróżniania dobrych duchów od złych. No i w efekcie rozeznwać to co jest dla każdego z nas dobre, prowadzi do Boga. Autor omawiając te reguły świętego Ignacego omawia to wszystko na przykładach, chociażby świętych np. świętego Augustyna, Franciszka z Asyżu, innych znanych osób np. Pascala, kardynała Stefana Wyszyńskiego, i osób świeckich mniej znanych. Te przykłady mają uświadomić czytelnikowi, jak te osoby radziły sobie z rozeznawaniem duchów i walką ze złem. Cieszę się, że za pośrednictwem tej książki miałem okazję zorientować się na czym o wszystko polega, jednak te tekst nie jest tekstem prostym. Autor snuje tutaj typowo teologiczne rozważania. Wynika z tego, żeby w pełni zrozumieć materię zagadnień mam wrażenie trzeba mieć dobrą orientacje teologiczną lub przynajmniej mieć bardzo głęboką wiarę o znajomość teologii opartą. Na pewno warto zapoznać się z tą książką i przemyśleć to wszystko. Warto przeczytać.

Książka pomaga odkryć wartość wdzięczności i pokazuje możliwości jej praktykowania. Autor przedstawia swoją koncepcję czterech okien wdzięczności, gdzie każde okno odnosi się do innych darów, za które możemy być wdzięczni. Dzięki takiemu uporządkowaniu można zauważyć i docenić wszystko co nas spotyka w życiu oraz zbudować stałą wdzięczność, a nie tylko związaną np. z wielkimi wydarzeniami. Czytelnik zostaje też zaproszony do zrozumienia i czerpania szczęścia z darów trudnych. Autor jako doktor psychologii i zakonnik znakomicie łączy swoją psychologiczną wiedzę z tematem wiary. Omawiając poszczególne zagadnienia powołuje się na konkretne badania naukowe oraz własne doświadczenia. Czytelnik chcący pogłębiać swoją wiedzę na temat wdzięczności znajdzie też cały rozdział z literaturą cytowaną i polecaną.

Ktos ponizej napisal, ze wszystko w tej ksiazce jest odrealnione. Na pierwszy rzut oka tak. Ale ja mialem to szczescie, ze przed przeczytaniem tej ksiazki bylem u Jezuitow na rekolekcjach ignacnajnskich, a o samych Jezuitach i o sw. Ignacym wiedzialem tyle co nic. I dopiero po tym doswiadczeniu wzialem ksiazke do reki. No i tak... to zupelnie inna perspektywa. Trudno tu o jakas literacka ocene, bo to zapis przezyc. Ale sama wartosc ksiazki na dyche. Bez 2 zdan.

Bardzo głęboka książka o duchowości. Niezwykle inspirująca. Są nawiązania do Ewangelii, cytaty Świętych np. Jan od Krzyża, Teresa z Lisieux. Bardzo polecam, książka krótka, przystępna, napisana z pasją i niezwykle w tym pociągająca, człowiek czytają zaczyna pragnąc.

Jak to ze świętymi z odległych czasów ich życiorys nie jest znany w szczegółach. Tu biografia świętej zamknęła się w około 1/3 książki. Reszta to szerzenie kultu w Polsce, cuda i świadectwa osób. Ciekawe był świadectwo piosenkarki Eleni, która podobnie jak święta przebaczyła mordercy jej bliskiej osoby. Ogólnie Rita jest świętą od spraw beznadziejnych czy trudnych. Jej życie napawa nadzieja, że bez względu na stan w jakim żyjemy świętość jest możliwa.

Książkę polecił mi przyjaciel i po dwóch latach od polecenia wreszcie po nią sięgnąłem. Potężna lektura i to nawet nie w sensie objętości, ale treści. Mocny krok na drodze ku duchowemu wzrostowi i wolności. Mi pod wieloma względami pomogła, ale jestem świadomy jak niełatwa jest to jednocześnie droga.

James Martin jest autorem bestsellerów „Jezus” i „Siedem ostatnich słów Jezusa”. To wspaniały jezuita i wybitny rekolekcjonista, jego zakon wywodzi się od Św. Ignacego Loyoli, który założył Towarzystwo Jezusowe, zapewniające ludziom ”sposób postępowania”, czyli życiowe spełnienie i satysfakcję. Tym razem James Martin proponuje nam „Jezuicki przewodnik po prawie wszystkim”, czyli codzienna duchowość przeżywana ze Św. Ignacym Loyolą (duchowość ignacjańska). Nie jest to przewodnik umożliwiający zrozumienie wszystkiego ze wszystkich dziedzin, ale pokazuje on raczej jak odnaleźć Boga w każdym wymiarze swojego życia, jak dostrzec Go we wszystkim, także w każdym człowieku. Dlatego w kolejnych rozdziałach autor tłumaczy czytelnikowi: Co powinien robić w życiu? Kim być? Jak podejmować ważne decyzje? Jak być dobrym przyjacielem? Jak stawić czoło cierpieniu i chorobie? Jak być szczęśliwym? Jak kochać Boga i bliźniego? Jak się modlić? Ignacy Loyola zawsze mówił, by swój czas tak zagospodarować, aby zostało go na modlitwę. Jednak większość z nas prowadzi aktywne życie, w którym brakuje czasu na modlitwę i medytacje. Nadrzędną troską w życiu niektórych ludzi staje się zarabianie pieniędzy- tzw. pogoń za pieniądzem. Wtedy brakuje czasu na spędzanie paru chwil z bliskimi, bądź inne osoby postrzega się, jako narzędzia do swojej kariery zawodowej, lub co gorsza, jako przeszkody na prowadzącej do niej drodze. Z czasem wszystko zaczyna się kręcić wokół pracy, kariery i żądzy zarabiania. Praca wszak jest częścią powołania w życiu każdego człowieka, ale jeśli zauważysz (pisze ojciec Martin),że oprócz pracy nie ma nic innego, co się w życiu liczy, to praca staje się dla ciebie bożkiem. Ojciec Martin bardzo jasno i klarownie tłumaczy nam poszczególne pytania, a także przytacza wesołe dowcipy, np. o modlitwie błagalnej, który pozwolę sobie tutaj przytoczyć ”Pewien mężczyzna rozpaczliwie szuka miejsca parkingowego pod Kościołem. Ma się rozpocząć ślub, a on jest świadkiem, więc nie może się spóźnić. Modli się – Boże - w każda niedzielę do końca życia będę chodził do kościoła tylko znajdź mi miejsce na parkingu. Gdy się pojawia jedno wolne miejsce mówi- Zresztą nieważne Boże - właściwie znalazłem”. Ten dowcip jasno pokazuje nam, jaki człowiek jest roszczeniowy wobec Boga oraz to, że sam chce polegać na sobie. Poradnik zawiera również ćwiczenia duchowe, które zaczynają się od dobrej rady odnajdywania Boga we wszystkim, w modlitwie, rodzinie, miłości, muzyce, przyrodzie, podejmowaniu decyzji, pracy, a nawet w chwilach cierpienia. Jednak autor kończy swój poradnik przepiękną, a jednocześnie bardzo trudną modlitwą, którą tutaj przytoczę, aby Was zachęcić do przeczytania, bo książka jest naprawdę fantastyczna i napisana bardzo prostym językiem: „Zabierz Panie i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę mą całą cokolwiek mam i posiadam, Ty mi to wszystko dałeś Tobie to Panie oddaję Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli. Daj mi jedynie miłość Twą i łaskę albowiem to mi wystarcza. Amen”. Drogę Ignacego przeszły miliony ludzi, przejdź i Ty w swoim codziennym życiu. Życzę owocnych przemian.

„O naśladowaniu Chrystusa” to rodzaj duchowego przewodnika, który jest równocześnie prosty i skomplikowany. Już objaśniam o co chodzi. Prosty, ponieważ przekazane w niej prawdy są jasne, proste i klarowne a skomplikowany, bo niekiedy człowiekowi pogubionemu duchowo niełatwo wprowadzić je w życie. Czasami na drodze może stać własna pycha, egoizm bądź jakiś inny grzech. Moim zdaniem warto jednak czytać takie dzieła, gdyż pomagają oddzielić ziarno od plew a mianowicie wskazać co jest ważne w duchowym rozwoju a co powinniśmy odrzucić. Nie jest tajemnicą, że człowiek pochłonięty przez sprawy tego świata oddala się od Boga, kiedy jednak postawi Go na pierwszym miejscu wtedy wszystko będzie miało właściwy porządek i wszystko się ułoży. Nie da się całkowicie zrezygnować z doczesności, to jasne, ale można próbować szukać duchowej równowagi w tym zwariowanym świecie. Książka posiada bardzo cenne wskazówki dla osób już wierzących a niewierzących może wręcz nawrócić, bo taka jest jej siła. Polecam. Ocena maksymalna (arcydzieło).

Wspaniała książka, którą polecam każdemu - zarówno wierzącym, jak i wątpiącym. Napisana przystępnym językiem, ale wciąga lepiej niż niejedna powieść. Opisuje, przypomina i wyjaśnia czym jest Eucharystia, a także jej żydowskie korzenie. Jestem pewna, że będę do niej wracać.

[759] "Strach w życiu duchowym nie jest wystarczająco mocną siłą, by powstrzymać człowieka przed grzechem, ale miłość nią jest." Piękna książka, z której wylewa się miłość do Ducha Świętego, zafascynowanie Nim, pragnienie podążania za Jego głosem. Do tego jest bogata w odniesienia do Biblii, teksty w oryginalnym języku, pokazująca głębię, która jest niewidoczna na pierwszy rzut oka. Jestem zachwycona tą lekturą, która łączy w sobie serce i rozum. Wielkie brawa dla Autorki, której od dziś jestem fanką!

Jakiego rodzaju dojrzałości wymaga od człowieka relacja przyjaźni? Czy relacja ta niesie coś w darze innym, będącym "na zewnątrz" czy może zbiera jedynie zazdrosne westchnienia i spojrzenia? Jeśli niesie, to co takiego? Co ją niszczy, a co ją karmi? Co jest jej źródłem? Niezwykle aktualne rozważania na ten temat, pochodzące z XII w (!),a wzbogacone własną wiedzą i doświadczeniem, przedstawia - jak zwykle interesująco, przystępnie i z dużą dozą humoru - ks. Krzysztof Grzywocz. Ilustrując, oczywiście, przykładami współczesnej (i nie tylko) sztuki i literatury. Dostępne na rynku również w wersji audio. Serdecznie polecam!

Ciekawa i intrygująca, chodź niewielkich rozmiarów (ledwo 60 stron pracy dotyczy wypowiedzi mnicha Serafina),książeczka prezentująca duchowość rosyjskiego prawosławia pod którym podpisać się mogą również katolicy. Zarazem bardzo aktualna zważywszy na czas żywota autora publikowanych słów. Należy jednak uprzedzić czytelnika, że publikacja nie jest klasyczną rozmową, jakich teraz pełno pojawia się na półkach księgarń, między osobą duchowną a prowadzącą wywiad. Nie ta epoka, a same zapiski zostały wydane dopiero w 70 lat po przeprowadzonej rozmowie i po kilku latach od śmierci człowieka który rozmawiał z Starcem. W związku z powyższym nie wiemy na ile zachowano autentyczny zapis rozmowy, a na ile poddano go przekształceniom by umożliwić jego wydanie. Mimo tego warto po nią sięgnąć by lepiej zrozumieć duchowość prawosławną i przy okazji samemu przybliżyć się do Absolutu jakim jest Bóg.

Książka ta zawiera wybór opisów związanych bezpośrednio z ziemskim życia Maryi - fragmentów zawartych w obszerniejszej publikacji wizji bł. Anny Katarzyny Emmerich p. t. "Żywot i Bolesna Męka Pana Naszego Jezusa Chrystusa i Najświętszej Matki Jego Maryi wraz z tajemnicami Starego Przymierza". Z przyjemnością prześledziłem jeszcze raz ów wyciąg tekstów dotyczących ziemskiego żywota Królowej Niebios i - co szczególnie dotyczy nas, Polaków - Królowej Korony Polskiej. Swoją drogą ciekaw jestem, czy podobnie jak w przypadku filmu "Pasja" Mela Gibsona, również dla najnowszej jego produkcji filmowej, skupionej teraz na okresie tuż po zmartwychwstaniu Pana Jezusa, wizje bł. A. K. Emmerich stanowią element inspiracji powstającego filmu. Kiedy zobaczę film (jeśli będę mógł zobaczyć),to ocenię źródło inspiracji Gibsona, mając na świeżo w pamięci treści zawarte w przeczytanej i omawianej tutaj króciutko książce.

Dobrze się czyta, szczególnie pierwszą połowę, w której spisane są katechezy Franciszka na temat rozeznawania. Ojciec Święty wymienia w nich elementy rozeznawania. Czuje się też, że ma dużo praktycznego doświadczenia w tego rodzaju modlitwie. Jeśli chodzi o rozeznawanie, polecam też dwa numery jezuickiego czasopisma Manreza („Rozeznawanie” cz. I i II).

Moja ocena to 6. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało