Moc coachingu. Poznaj narzędzia rozwijające umiejętności i kompetencje osobiste (wyd. II Rozszerzone)

Gdyby poniekąd obrać te 9 zasad z duchowości i religijności, byłoby o minimum jedną gwiazdkę wyżej. Dla mnie osobiście było jej zbyt dużo, nie przeszkadzało to jednak bardzo w ogólnym odbiorze. Do mnie szczególnie trafił rozdział 2, w którym zawarta jest definicja stresu. Chyba nigdy sama bym w ten sposób nie pomyślała definiując stres. Książka dotyczy równowagi pomiędzy marzeniami a nawykami, tym jak postrzegamy samych siebie a jak widzą nas inni, równowagi w jedzeniu, miłości, w życiu duchowym i materialnym. Każdy znajdzie coś dla siebie :)

Całkiem spoko. Podoba mi się wyjaśnienie dylematu przez pojęcia cienia, animusa, animy i projekcji. Przemawia do mnie wyjaśnienie przedstawione przez autorkę. Spokojnie, poprzez analogię można odnieść tę wiedzę do innych płaszczyzn życia. Rozumiem, że autorka działała na dużym stopniu ogólności, jednak nawet biorąc na to poprawkę, myślę że warto byłoby pogłębić i rozbudować obraz o szersze wyjaśnienia niż tylko odniesienia do patriarchatu. Tak aby współczesne kobiety, nie tylko te identyfikujące się z 'silną kobietą' znalazły wskazówki dla siebie. Sama nie odnalazłam się w obrazie kobiety przedstawionej przez autorkę. Mimo to książka ciekawa, warta przeczytania.

Kreatywność to obecnie jedna z najbardziej pożądanych cech przez pracodawców. Jednak jak być kreatywnym pracownikiem? Czy da się być kreatywnym, gdy nad nami stoi szef i ulegamy presji czasu? Jan Falzagić odpowiada na te pytania. Stworzył on moim zdaniem podręcznik kreatywności. Nadaje się zarówno dla osób, które chcą pracować kreatywnie, ale również dla pracodawców, którzy chcą mieć kreatywnie pracujący zespół. Korzystając z własnego doświadczenia oraz różnego rodzaju teorii autor, autor kro po kroku przeprowadza nas przez pojęcie kreatywności i sposoby jej uaktywniania. Rozprawia się on z różnego rodzaju mitami i odpowiada na wiele pytań, które zadawali mu uczestnicy szkoleń. Dzięki temu zostaje rozwiane wiele nurtujących nas kwestii. Książka nie zawiodła mnie. Zawiera wszystkie niezbędne informacje poparte przykładami z życia codziennego. Autor pisze w sposób logiczny, zrozumiały dla przeciętnego odbiorcy. Nie używa on wysublimowanego słownictwa, a trudne pojęcia są od razu tłumaczone. Wprowadzonych jest wiele ciekawostek i cytatów z różnych dziedzin, takich jak: historia, fizyka czy kultura popularna.Książka podzielona jest na rozdziały, a po każdym z nich wymieniona jest literatura, z której autor korzystał, co również uważam za duży plus. Nie zgadzam się z niektórymi stwierdzeniami, czy pomysłami autora lecz całość oceniam bardzo dobrze i na wielki plus. Książka jest przystępna dla każdego, więc jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś o kreatywności to warto po nią sięgnąć.

Dla każdego kto czuje, że jego granice są naruszane! Tematy z każdej gałęzi życia, dialogi czasem sztuczne (nie miałem żadnego problemu jaki tam wystąpił) mimo wszsytko pomogła mi, komunikat Ja jest ważny tak jak ważne jest przeczytanie książek Ayn Rand psia mać!

Dobra pozycja dla tych, którzy otwierają się na holistyczne podejście do zdrowia. Orina dotyka bazowych tematów holistyki i medycyny integralnej, przeprowadzając wywiady z różnymi specjalistami. Każdy rozdział koncentruje się na wybranej tematyce, choć oczywiście tematy przenikają się, wszystko jest połączone w spójną całość, akcentując naszą rolę w procesie utrzymania zdrowia czy zdrowienia. Nie jestem laikiem w tym temacie, ale i tak bardzo mnie zaciekawiła. Będę ją polecać osobom zaczynającym swoją drogę. Tematyka jest szeroka: makrobiotyka, rola aktywności fizycznej (z mocnym akcentem na jogę czy qigong),moc oddechu, duchowy rozwój (z silnym akcentem na buddyzm zen),medycyna integralna, proces chorobowy i jego przyczyny, TCM, ziołolecznictwo, psychologia i emocje, genetyka, cancer coaching, medytacja oraz rola duchowości w psychologii. Dodatkowy plus za piękne wydanie i skład. 7.5

Liv Larsson, szwedzka mediatorka, trenerka Porozumienia bez Przemocy, autorka wielu książek na temat komunikacji, także "Porozumienia bez Przemocy w związkach" porównała potrzebę dbania o relację z drugim człowiekiem do dbania o swój samochód. Co roku oddajemy nasze auto do przeglądu, by służył nam jak najdłużej. Gdy pojawi się usterka, zazwyczaj naprawiamy ją od razu, nie odkładając tego na później. A jak jest z naszymi związkami? Czy dbamy o nie na co dzień? Bywa z tym różnie... Niniejszy poradnik to propozycja zbadania swoich relacji właściwie w każdym związku. Znajdziecie tu kilka "testów", składających się z pytań otwartych, na które warto odpowiedzieć. Dajcie sobie czas, skoncentrujcie się, nie spieszcie. Najefektywniej jest pracować z drugą osobą, z którą jesteśmy w relacji. Na podstawie obrazu Waszych potrzeb i emocji, będziecie mogli poprawić wzajemne porozumiewanie się. Bo przecież lepiej gasić pożary, niż je wzniecać. Lepiej rozwiązywać nieporozumienia na bieżąco, niż się później awanturować. Lepiej dbać o swoje związki, niż odchodzić... Autorka dzieli się swoimi sprawdzonymi narzędziami, do których zainspirowały ją poniższe założenia Porozumienia bez Przemocy: 👉 Wszyscy mamy te same potrzeby 👉 Potrzeby wszystkich są ważne 👉 Uczucia mówią ci, czego potrzebujesz 👉 Działaniami ludzi kieruje chęć zaspokajania potrzeb 👉 Ludzie czerpią satysfakcję z pomagania 👉 Oddzielanie obserwacji od interpretacji czyni przestrzeń wspólną 👉 Łatwiej rozwiązywać konflikty, kiedy stawiasz na kontakt 👉 Jeśli szanujesz wolną wolę ludzi, łatwiej jest ci odnieść się do ich decyzji 👉 Wszyscy mają zdolność przeżywania i okazywania współczucia Jest to bardzo bliskie mojemu sercu. Ta skromna w objętości, niepozorna książeczka ma w sobie ogromną moc! Jej lektura i praca na jej podstawie może wiele zmienić w życiu 💞

To nie jest zbiór frazesów ani tanich receptur na... szczęście. To raczej poradnik, zbiór myśli, doniesień z badań, ćwiczeń pozwalających nam na pracę z samym sobą. Pokazujących, że istota szczęścia leży w naszym pojmowaniu go. Zachęcający do stawiania sobie celów, poszukiwania strategii osiągania ich i uczenia się w ten sposób... Nie jest to książka na jeden wieczór czy na dwa... To publikacja, którą wart studiować i dzięki temu lepiej poznawać samego siebie.

Książki nie czyta się lekko, ale na pewno warto to zrobić. Na początku abstrakcją dla mnie było twierdzenie, że szczęście można zaprojektować. Zawsze myślałam, że szczęście to stan umysłu, podejście do życia, nastawienie. Ale autor podaje konkretne przykłady, poparte naukowymi badaniami, na to, że na poczucie szczęścia można wpływać. Naprawdę wartościowa pozycja.

Klasyczna, przystępna praca w stylu amerykańskim, nasycona historiami z życia i pełna optymizmu. Choć nie każda rekomendacja autorki okaże się uniwersalna, a jej model matematyczny nie przetrwał próby czasu, lekturę tę można uznać za wzbogacającą. Z pracy Fredrickson płynie kluczowa konkluzja: pozytywność to potężny instrument rozwoju, a nie cel sam w sobie. I choć autorka momentami usiłuje ująć ludzki dobrostan w zbyt sztywne i dyskusyjne ramy, to jej wywód przypomina o kwestii fundamentalnej: warto pielęgnować wewnętrzne wartości, które stymulują nasz wzrost, o ile wynikają one z autentyczności, a nie z prób negowania własnej natury.

Autor wykazuje, że pesymizm bierze się ze sposobu myślenia i poczucia bezradności. Przytacza badania według których od początku XX wieku aż do dziś liczba osób, cierpiących na depresję wzrasta, a wiek się obniża. Saligman dowodzi, że pesymizm ma negatywny wpływ na wszystkie aspekty życia - m.in. obniża sprawność systemu immunologicznego, jeśli chodzi o zdrowie, wpływa na wyniki wyborów itd. Z drugiej strony pokazuje jak na optymizm lub jego brak może wpływać ustrój polityczny czy wyznawana religia. Książka ma około 400 stron, z czego dopiero ostatnie 100 zawiera wskazówki jak nauczyć się optymizmu. Według badacza dzisiejsza - a właściwie ta sprzed 35 lat - tak duża szansa na depresję wynika z ogromnego wyboru jaki jest dostępny w każdej dziedzinie życia i umniejszenia roli społeczności. W dzisiejszym świecie, zdaniem autora, nie ma wartości ponadczasowych, będących antidotum na depresję. Problemem jest też wyolbrzymienie roli jednostki. Z dzisiejszego punktu widzenia niektóre poglądy mogą wydawać się nieaktualne, sądzę jednak, że wciąż warto tę książkę przeczytać.

Przeczytałam kilka pozycji o rozwoju duchowym, medytacji, uważności,samouzdrawianiu, ale żadna nie dała mi tak dużo jak ta książka. To przewodnik nie tylko świadomej medytacji i leczenia, ale i życia. Jest to ksiazka dla każdego, kto chce osiągnąć wewnętrzny spokoj.

Kolejna książka Aleksandra Lovena którą miałam możliwość przeczytać ale nie tak pozytywna, jak mógłby wskazywać tytuł. W bardzo dużej mierze traktuje o zdarzeniach w życiu, które odbierają radość, a powodują smutek i złość, której już nie jest tak łatwo się pozbyć. Zdarzenia te często mają miejsce w dzieciństwie i w ogromnej mierze wpływają na dorosłe życie człowieka.

Nie będę pisał o tym, że książka Christophe’a André to „alfa i omega” wśród pozycji poświęconych samorozwojowi. Nie odkrywa nowego, wspaniałego świata. Po lekturze „Niedoskonałych, wolnych i szczęśliwych” czytelnik nie będzie w 100% żyjącym w swawoli człowiekiem. Nie ma i nie będzie takiej pozycji. Jednak recenzowany poradnik podsuwa zbiór ciekawych spostrzeżeń. Nie jest to kolejna uduchowiona „biblia”, po przeczytaniu której poznasz oświecone, przepełnione energią nowe „ja”. Ma wymiar terapeutyczny. Bazuje na wieloletnim doświadczeniem autora (praktyka psychiatryczna). Pokazuje pewne modele zachowania, powtarzające się schematy uniemożliwiające czerpać radości z życia i cieszyć się nim. I wskazuje, jak wyjść im naprzeciw. Nie jest to podręcznik, instrukcja nadczłowieka. To zaproszenie do akceptacji siebie, cieszenie się życiem i odnalezieniem wymiarów, w których czujesz się dobrze. Do pozwolenia sobie na odrobinę niedoskonałości w naszym, coraz to doskonalszym i skrojonym co do sekundy projekcie zwanym życie. Tyle i tylko tyle. Niby proste i banalne, ale jak łatwo o tym zapomnieć. Źródło: www.zzyciaksiazek.blogspot.com

Rewelacyjna, obszerna, dokładna, bardzo zrozumiale napisana i wyjaśniająca po ludzku zawiłości, choć jak się później okazuje - prostotę, praktyki uważności. Dużo lepsze i łatwiejsze w przyswajaniu kompendium wiedzy niż Biblia mindfulness, czyli "Gdziekolwiek jesteś, bądź" Jona Kabata-Zinna.

Rzeczywiście jest to książka "O tym, jak znalezienie pasji zmienia wszystko" ale to nie jest książka o tym jak znaleźć pasję :D Niestety. Są ciekawe treści, inspiracje, na pewno coś tam można liznąć czy zaczerpnąć... ale spodziewałem się jakichś chyba spektakularnych rad jak tą pasję znaleźć ale tu ich nie znalazłem... Są pewne inspirujące wskazówki/wnioski, podsumowania i może to być pomocne, ale to jednak nie to, tak ogólnie... Można przeczytać ale nie należy spodziewać się rewolucji i że samo przeczytanie tej książki zmieni nasze życie. A ja chyba za dużo się spodziewałem. Fajny cytat o popełnianiu błędów (i drugi taki po prostu ciekawy ;) ): "Najbardziej spodobało mi się w tej sytuacji to, że ilustruje ona, że dzieci, kiedy są bardzo młode, nieszczególnie boją się popełnić błąd. Jeśli nie są pewne, co zrobić w określonej sytuacji, po prostu odważnie coś strzelą i zobaczą, co się stanie. To nie znaczy, że być w błędzie znaczy to samo, co być kreatywnym. Czasem być w błędzie, to po prostu być w błędzie. Prawdą jest jednak to, że jeśli nie jesteś przygotowany na to, że możesz popełnić błąd, nigdy nie zrobisz nic oryginalnego." (pdf.str.27) "Wielu z nas żyje dziś jak rosyjskie lalki usadowione w wielowarstwowej tożsamości kulturowej. Rozbawiło mnie na przykład, kiedy ostatnio przeczytałem, że dziś być Brytyjczykiem to znaczy jechać do domu niemieckim samochodem, zatrzymać się, kupić belgijskie piwo i turecki kebab albo indyjskie jedzenie na wynos, spędzić wieczór wśród szwedzkich mebli, oglądając amerykańskie programy w japońskim telewizorze. A najbardziej brytyjska cecha ze wszystkich? Podejrzliwość wobec wszystkiego, co obce." (pdf.str.169) (czytana/słuchana: 10-13.10.2025) 3/5 [6/10]

Lubię czytać książki o tematyce poświęconej "szczęściu" i z jednej strony nam ludziom niewiele do tego szczęścia potrzeba, a z drugiej trzeba się nieźle napracować żeby to "szczęście" osiągnąć i utrzymać. Ciekawa pozycja, mogąca pomóc w przeprogramowaniu mózgu w kierunku optymistycznego nastawienia do życia.

Książka chce zwrócić uwagę na problemy związane z kształtowaniem swojego głosu, a co nierozerwalnie z tym związane, również z kształtowaniem samego siebie! Ćwiczeń wbrew pozorom jest tu stosunkowo niewiele, ale to dlatego, że autorka wyznaję filozofię ścisłej zależności między ćwiczeniem a konkretnym przypadkiem. Czytelnik jest wprost zachęcany, by "kombinować" po swojemu. Praca nad głosem to zdaniem autorki nierozerwalnie praca nad wewnętrznym dzieckiem, co praktycznie zawsze jest mniej lub bardziej nieprzyjemne, ale gdy zaakceptujemy emocje, nie dając im złych czy dobrych ocen, damy sobie szansę na zaopiekowanie się tym wewnętrznym malcem. Książkę przeplatają cytaty i aforyzmy, co daje wyraz przekonaniu autorki, iż odpowiedź na nurtujące nas pytania można znaleźć wszędzie: w literaturze, muzyce, architekturze. Polecam, aczkolwiek wspaniale że jest krótka, ze względu na stosunkowo luźne przedstawienie poważnych kwestii, nieprzekonującą strukturę i powtarzanie się autorki co do wniosków.

Mam troszeczkę mieszane uczucia co do tej książki. Ze względu na to, że chwilami odnosiłam wrażenie, że każda negatywna opinia jest hejtem. Jak dla mnie brak jasnego rozgraniczenia czy jest hejt, a czym konstruktywna krytyka. Sposoby radzenia sobie z hejtem jak najbardziej na plus.

Przedstawienie zmian zachodzących na naszych oczach w związkach damsko-męskich. Przedstawienie z punktu widzenia i polemiki dwojga wspaniale mądrych ludzi...Przedstawienie plusów i minusów z punktu widzenia obu płci. To w ogóle jest swego rodzaju fajne "przedstawienie" :) Warto do książki wracać. Ja zaliczyłam już drugi raz po latach. I nadal aktualna treść :)

To kolejna książka o traumach transgeneracyjnych, po którą sięgnęłam – choć przyznam, że długo leżała na mojej półce. Zniechęcała mnie nieco jej bardziej akademicka forma. Jednak po lekturze Losu, który dziedziczysz temat wciągnął mnie na dobre i postanowiłam drążyć dalej. Książka przyniosła mi wiele nowych odkryć i przemyśleń. Bardzo doceniam, że autorka nie wysnuwa pochopnych wniosków – tam, gdzie brakuje jednoznacznych dowodów, pozostawia temat otwarty. To podejście sprawia, że książka daje przestrzeń do refleksji, a jednocześnie opiera się na solidnych podstawach naukowych. Polecam szczególnie osobom zainteresowanym tematem – nie zrażajcie się akademickim stylem! To dzięki niemu widać, jak rzetelną i głęboką pracę wykonała autorka.