Mężczyzna w brązowym garniturze

Niezły kryminał. Dobrze się czyta, mimo że jest trochę naiwny. Polecam

Niezły kryminał. Dobrze się czyta, mimo że jest trochę naiwny. Polecam

Czytam kryminały Agathy Christie chronologicznie i póki co ten jest najsłabszy. Główna bohaterka nie przypadła mi go gustu, nie wspominając o turbo szybkiej miłości. No ale sytuację ratuje to, że intryga jak zawsze zawiązana jest niczym marynarski węzeł.

Czytam kryminały Agathy Christie chronologicznie i póki co ten jest najsłabszy. Główna bohaterka nie przypadła mi go gustu, nie wspominając o turbo szybkiej miłości. No ale sytuację ratuje to, że intryga jak zawsze zawiązana jest niczym marynarski węzeł.

Styl nie do podrobienia.

Styl nie do podrobienia.

Bardzo śmieszne zakończenie.

Bardzo śmieszne zakończenie.

Uwielbiam kryminały retro!

Uwielbiam kryminały retro!

Niestety, książka mnie nie urzekła. Główna bohaterka jest niewiarygodna, losy postaci średnio interesujące i sama fabuła też “głowy nie urywa”. Christie ma zdecydowanie lepsze książki.

Niestety, książka mnie nie urzekła. Główna bohaterka jest niewiarygodna, losy postaci średnio interesujące i sama fabuła też “głowy nie urywa”. Christie ma zdecydowanie lepsze książki.

No i to mi się podobało! Bardzo fajne, powieść przygodowa!

No i to mi się podobało! Bardzo fajne, powieść przygodowa!

O tym, jak się wplątać w międzynarodową aferę, czekając na przyjazd metra.
Główna bohaterka Anna postanawia przeżyć przygodę życia i w związku z tym ochoczo angażuje się w potężną intrygę - za bardzo nie wiem o co w niej chodziło, ale dużą rolę grały jakieś skradzione diamenty, ktoś tam został zamordowany, ktoś inny wpadł pod pociąg w niecodziennych okolicznościach, takie tam rzeczy.
Tak jak większość książek Agathy Christie, które nie są czystymi kryminałami, a bardziej wpisują się w nurt przygodowo-szpiegowski, tak i ta nie jest szczególnie udana. Fabuła jest nadmiernie zawiła i przeładowana postaciami, z których połowa ma jakąś ukrytą tożsamość, główna bohaterka potrafi zadziwić swoją naiwnością, a wątek romantyczny został wciśnięty wybitnie na siłę, nie wiadomo właściwie po co i dlaczego. Całość jest zwyczajnie rozwleczona i nieciekawa, a do tego te same pomysły w toku powieści powtarzają się kilkukrotnie. Niby człowiek wiedział, że nie będzie dobrze, ale i tak się łudził - zwłaszcza, że początek czytało się jeszcze w miarę ciekawie.

O tym, jak się wplątać w międzynarodową aferę, czekając na przyjazd metra.
Główna bohaterka Anna postanawia przeżyć przygodę życia i w związku z tym ochoczo angażuje się w potężną intrygę - za bardzo nie wiem o co w niej chodziło, ale dużą rolę grały jakieś skradzione diamenty, ktoś tam został zamordowany, ktoś inny wpadł pod pociąg w niecodziennych okolicznościach, takie...

Przerażony mężczyzna ginący w niewyjaśnionych okolicznościach pod kołami pociągu.

Zamordowana kobieta odnaleziona w przeznaczonej do wynajęcia posiadłości nad Tamizą.

Drogocenne diamenty skradzione w Afryce z pilnie strzeżonego miejsca i tajemniczy pułkownik.

Tak zaczynamy książkę Ag. Christie „Mężczyzna w brązowym garniturze” i tę powieść czyta się jednym tchem. Spójna fabuła, szybko następujące po sobie wydarzenia i niespodziewane zwroty akcji powodują, że trudno jest oderwać się od perypetii bohaterów.

Dobrze wykreowane postacie przez autorkę każda posiada zupełnie inne cechy i osobowość. Agata Christie jak zwykle po mistrzowsku stworzyła niebanalną historię, w której umieściła wyjątkowych na swój sposób bohaterów.

Dla mnie jest to bardzo odświeżająca zmiana, unikatowa dla książek Królowej Kryminału.
Główną mocną stroną powieści jest centralna postać samej Anny. Jako bohaterka jest zaradna, mądra i niezwykle niezależna jak na swoje czasy.

„Mężczyzna w brązowym garniturze” to żywe opisy otoczenia i sympatyczne postacie pomagają zanurzyć się w stworzonym przez autorkę świecie.

Według mnie powyższa książka jest świadectwem jej wszechstronności jako pisarki i pozostaje mniej znanym klejnotem w jej obszernym dorobku literackim. Na koniec nasuwające się pytanie: „Kto jest winny?”. Polecam.

Przerażony mężczyzna ginący w niewyjaśnionych okolicznościach pod kołami pociągu.

Zamordowana kobieta odnaleziona w przeznaczonej do wynajęcia posiadłości nad Tamizą.

Drogocenne diamenty skradzione w Afryce z pilnie strzeżonego miejsca i tajemniczy pułkownik.

Tak zaczynamy książkę Ag. Christie „Mężczyzna w brązowym garniturze” i tę powieść czyta się jednym tchem....

Praktycznie rzecz biorąc, to jest dosłownie rewrite "Tajemniczego przeciwnika", tylko dużo lepszy i, przede wszystkim, dużo zabawniejszy. I tym razem fabuła się lepiej spina, ale nie dziwię się, że Christie jest bardziej znana z kryminałów niż powieści szpiegowskich, kiedy ma najwyraźniej jeden pomysł so far na trzon fabuły thrillera.

Mój największy zarzut to to, jak okropnie się ta książka zestarzała pod kątem kolonialnym, no ale trudno oczekiwać czegoś innego.

Jak dotąd, moja ulubiona książka Christie.

Praktycznie rzecz biorąc, to jest dosłownie rewrite "Tajemniczego przeciwnika", tylko dużo lepszy i, przede wszystkim, dużo zabawniejszy. I tym razem fabuła się lepiej spina, ale nie dziwię się, że Christie jest bardziej znana z kryminałów niż powieści szpiegowskich, kiedy ma najwyraźniej jeden pomysł so far na trzon fabuły thrillera.

Mój największy zarzut to to, jak...