Hilda i ptasia parada

Powieść graficzna tocząca się w fantastycznym świecie, w którym mała dziewczynka Hilda mieszka obok trolli, olbrzymów, elfów, czy duchów. Świat przedstawiony w książce przypomina Norwegię.

Powieść graficzna tocząca się w fantastycznym świecie, w którym mała dziewczynka Hilda mieszka obok trolli, olbrzymów, elfów, czy duchów. Świat przedstawiony w książce przypomina Norwegię.

Hilda przeprowadza się z mamą do miasta. Mijają tygodnie, ale jest jej tu ciężko. Tęskni za swoim poprzednim domem w sąsiedztwie magicznych stworzeń. Dziewczynka przesiaduje w pokoju z widokiem na ulice Trolberg. Uważa to miasto za nudne, nie potrafi w nim znaleźć swojego miejsca. Jej mama też wydaje się bardziej zestresowana, martwi się o córkę, boi się jej pomysłów i przygód w nowym środowisku.
Dziewczynka przekonuje mamę, aby ta pozwoliła jej wyjść na Ptasią Paradę, a także by razem z kolegami z nowej szkoły poznał okolicę. Widać jednak, że od nich odstaje - wyglądem, zachowaniem (nie chce na przykład rzucać kamieniami w ptaki). A gdy jeden z latających braci mniejszych zostaje ranny, empatyczna Hilda udziela mu pomocy.


Hilda to mądra i pełna energii dziewczynka. Mała poszukiwaczka przygód, która ma też charakterek i potrafi walczyć o swoje. Jest też pyskata, kłótliwa i nieznośna. Jak prawie każdy dzieciak. Jest prawdziwa, dlatego tak łatwo ją polubić.
Sam komiks ma fajną kreskę. Jest barwny. Okienka są różnych wielkości, ale dostosowane są do zmieniającej się akcji. Postacie nie są płaskie, ich twarze "pracują" z emocjami.
Dobry komiks dla młodych Czytelników.

Hilda przeprowadza się z mamą do miasta. Mijają tygodnie, ale jest jej tu ciężko. Tęskni za swoim poprzednim domem w sąsiedztwie magicznych stworzeń. Dziewczynka przesiaduje w pokoju z widokiem na ulice Trolberg. Uważa to miasto za nudne, nie potrafi w nim znaleźć swojego miejsca. Jej mama też wydaje się bardziej zestresowana, martwi się o córkę, boi się jej pomysłów i...

Trzeci tomik o przygodach Hildy połknąłem w moment. Luke Pearson coraz lepiej z każdą częścią - nie dziwię się, że Netflix sięgnął po ten tytuł, bo animacja jest wspaniała. Ptasia Parada jest ciekawą historią, która również znalazła się w ekranizacji (z lekkimi zmianami) - kompletne i naprawdę przemyślane dzieło. Przeczytam z córką. Kiedy myślę o idealnej serii komiksowej dla dzieci 5-10l., to mówię "Hilda".

Trzeci tomik o przygodach Hildy połknąłem w moment. Luke Pearson coraz lepiej z każdą częścią - nie dziwię się, że Netflix sięgnął po ten tytuł, bo animacja jest wspaniała. Ptasia Parada jest ciekawą historią, która również znalazła się w ekranizacji (z lekkimi zmianami) - kompletne i naprawdę przemyślane dzieło. Przeczytam z córką. Kiedy myślę o idealnej serii komiksowej...

Fajny komiks. Szybko się czyta.

Fajny komiks. Szybko się czyta.

Po tę Hildę sięgnęłam...nie wiedząc, że to trzecia część! Bardzo ciekawe rysunki, które przekazują wiele treści, bez używania dialogów. W zasadzie akcji nie ma zbyt wiele, wszystko rozwiązuje się na dwóch ostatnich stronach komiksu, ale myślę, że młodszym dzieciakom (5-8 lat) bardzo przypadnie do gustu.

Po tę Hildę sięgnęłam...nie wiedząc, że to trzecia część! Bardzo ciekawe rysunki, które przekazują wiele treści, bez używania dialogów. W zasadzie akcji nie ma zbyt wiele, wszystko rozwiązuje się na dwóch ostatnich stronach komiksu, ale myślę, że młodszym dzieciakom (5-8 lat) bardzo przypadnie do gustu.

"Ptasia parada" ma wszystkie cechy pozostałych części cyklu. Hilda jest mądrą i pełną empatii dziewczyną, ale potrafi pokłócić się z matką i pokazać charakterek. Dzięki temu będzie bliższa waszemu dzieciakowi niż inni (wyidealizowani lub zbyt infantylni) bohaterowie. Wizualnie też na poziomie, niektóre plansze wprost oszałamiają paletą barw i mnogością szczegółów, a kreska Pearsona jest przesympatyczna.

"Ptasia parada" ma wszystkie cechy pozostałych części cyklu. Hilda jest mądrą i pełną empatii dziewczyną, ale potrafi pokłócić się z matką i pokazać charakterek. Dzięki temu będzie bliższa waszemu dzieciakowi niż inni (wyidealizowani lub zbyt infantylni) bohaterowie. Wizualnie też na poziomie, niektóre plansze wprost oszałamiają paletą barw i mnogością szczegółów, a kreska...

Z czysto komiksowego punktu widzenia trzeci tom jest jeszcze lepszy od poprzedniego (który był lepszy od pierwszego),bo kreska Luke`a Pearsona jest coraz bardziej pewna, więc mimika postaci, żarty sytuacyjne i ruch na tym zyskują. Jednak nadal bardziej lubię poprzedni tom, bo tam były góry, muminkowy klimat, baśnie i legendy. Najnowsza miejska przygoda Hildy też stoi na wysokim poziomie, ale mogłaby już wrócić w góry. Tak po prostu, bo subiektywnie bardziej mnie to kręci, niż bieganie Hildy i jej rówieśników po mieście (choć trochę baśniowego klimatu końcówka dostarczyła). Muminki też wolałem w ich dolinie, niż na jakiejś tam riwierze. :) Czekam na więcej.

Z czysto komiksowego punktu widzenia trzeci tom jest jeszcze lepszy od poprzedniego (który był lepszy od pierwszego),bo kreska Luke`a Pearsona jest coraz bardziej pewna, więc mimika postaci, żarty sytuacyjne i ruch na tym zyskują. Jednak nadal bardziej lubię poprzedni tom, bo tam były góry, muminkowy klimat, baśnie i legendy. Najnowsza miejska przygoda Hildy też stoi na...

Doskonała pozycja aby wprowadzić dziecko do świata komiksów. Świetne, czytelne rysunki, baśniowa historia rozgrywająca się w rzeczywistym, otaczającym nas świecie. Pomimo sugerowanego wielu 9+ nadaje się również dla znaczenie młodszych dzieci. Moja 5-letnia córka była zachwycona i kazała sobie ją czytać codziennie, aż do zdobycia kolejnych (równie dobrych) części:) Polecam!

Doskonała pozycja aby wprowadzić dziecko do świata komiksów. Świetne, czytelne rysunki, baśniowa historia rozgrywająca się w rzeczywistym, otaczającym nas świecie. Pomimo sugerowanego wielu 9+ nadaje się również dla znaczenie młodszych dzieci. Moja 5-letnia córka była zachwycona i kazała sobie ją czytać codziennie, aż do zdobycia kolejnych (równie dobrych) części:) Polecam!

Pierwsze plansze omawianego albumu pokazują, na zasadzie przeciwieństw, różnicę jakościową między mieszkaniem w górach, a mieszkaniem w mieście – bardzo prosty zabieg, ale dobitny. Dodatkowo od przeprowadzki matka niechętnie pozwala córce biegać i odkrywać nowy świat, gdyż miasto jest potencjalnie bardziej niebezpieczne, do tego większe. Dlatego umawiają się, że wieczorem wspólnie udadzą się na Ptasią Paradę.
A tymczasem, dzięki wsparciu kolegów ze szkoły, Hildzie udaje się w końcu przekonać rodzicielkę, aby pozwoliła jej wyjść z nimi, poznać miejskie rozrywki i trochę pobiegać po okolicy. Niebieskowłosa dziewczynka wyraźnie różni się od pozostałych dzieci. Nie widzi nic zabawnego w straszeniu i dręczeniu zwierząt czy w wydzwanianiu bez powodu do drzwi sąsiadów. Nie chce brać udziału w konkursie na celność rzucania kamieniami w ptaki. W tym aspekcie komiks brytyjskiego twórcy uczy młodych czytelników empatii i zrozumienia dla cierpienia innych. W trakcie „zabawy” jeden z ptaków zostaje trafiony w skrzydło i spada na ziemię. Nasza bohaterka pospiesznie ofiarowuje mu pomoc, co nie jest mile widziane przez jej współtowarzyszy(...)

- - -
całość można przeczytać tu:
http://dybuk.wordpress.com/2014/05/19/hilda-i-ptasia-parada/

Pierwsze plansze omawianego albumu pokazują, na zasadzie przeciwieństw, różnicę jakościową między mieszkaniem w górach, a mieszkaniem w mieście – bardzo prosty zabieg, ale dobitny. Dodatkowo od przeprowadzki matka niechętnie pozwala córce biegać i odkrywać nowy świat, gdyż miasto jest potencjalnie bardziej niebezpieczne, do tego większe. Dlatego umawiają się, że wieczorem...

Moim zdaniem słabsze niż poprzednie części.

Moim zdaniem słabsze niż poprzednie części.