Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater

Okładka książki Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater autora Rich Wilson, 9788363785116
Okładka książki Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater
Rich Wilson
6,5 / 10
Wydawnictwo: Karga biografia, autobiografia, pamiętnik
436 str. 7 godz. 16 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Lifting Shadows
Data wydania:
2014-04-02
Data 1. wyd. pol.:
2014-04-02
Liczba stron:
436
Czas czytania
7 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788363785116
Tłumacz:
Anna Cichosz
Średnia ocen
6,5 6,5 / 10
6 opinii 33 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater

Średnia ocen
6,5 / 10
33 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
0 ocen
9
4 ocen
8
6 ocen
7
7 ocen
6
9 ocen
5
3 ocen
4
1 ocen
3
2 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater

avatar
53
16
Ulver87
05.11.2024
2 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Muzyka

Przeciągnięta, przeładowana treścią, nudna, całkowicie nieadekwatna do muzyki, którą tworzy ten wyśmienity zespół. Zasypiałem tysiąc razy!

Przeciągnięta, przeładowana treścią, nudna, całkowicie nieadekwatna do muzyki, którą tworzy ten wyśmienity zespół. Zasypiałem tysiąc razy!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
9
7
Czarnyslimak
27.01.2023
4 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Książka to nic innego jak taki konspekt dyskografii zespołu opisujący po kolei wydawnictwa do roku 2011. Suche fakty, absolutnie nie przybliżające postaci. Sprowadzono w niej protagonistow do nudnych perfekcjonistow.
Książka osobiście mnie rozczarowała.

Książka to nic innego jak taki konspekt dyskografii zespołu opisujący po kolei wydawnictwa do roku 2011. Suche fakty, absolutnie nie przybliżające postaci. Sprowadzono w niej protagonistow do nudnych perfekcjonistow.
Książka osobiście mnie rozczarowała.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
742
623
Michal39
07.02.2021
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Trochę nudna ta biografia. I ten zachwyt autora, jaki to wspaniały zespół i, że każda następna płyta lepsza, a przecież jest właściwie odwrotnie. To nie tak, że nie lubię DREAM THEATER, jestem ich fanem, kiedyś wielkim, a płyty Images... oraz Scenes From... mają u mnie 10/10 jednak ta książka nie zachwyca

Trochę nudna ta biografia. I ten zachwyt autora, jaki to wspaniały zespół i, że każda następna płyta lepsza, a przecież jest właściwie odwrotnie. To nie tak, że nie lubię DREAM THEATER, jestem ich fanem, kiedyś wielkim, a płyty Images... oraz Scenes From... mają u mnie 10/10 jednak ta książka nie zachwyca

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

51 użytkowników ma tytuł Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater na półkach głównych
  • 38
  • 13
19 użytkowników ma tytuł Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater na półkach dodatkowych
  • 11
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Metallica. Bez przebaczenia Joel McIver
Metallica. Bez przebaczenia
Joel McIver
W 2013 roku miałem okazję przeczytać inną monografię poświęconą Metallice, której autorem był Mick Wall. I chyba tamta książka wydała mi się ciekawsza. „Bez przebaczenia” jest równie obszerna, choć mniej efektownie wydana. I niestety tym razem lektura mi się dłużyła. Zachodzę w głowę dlaczego tak się stało i dochodzę do wniosku, że Joel McIver zbyt wiele miejsca poświęcił wypowiedziom muzyków z innych zespołów: co myślą o Metallice, o ich osiągnięciach, jaki był wpływ grupy na historię metalu. Dotyczy to zwłaszcza początków istnienia tego niezwykle medialnego bandu. Zabrało to zdecydowanie zbyt dużo miejsca, choć poszerza wiedzę o trash metalu. Czasami drażniło zbyt duża ilość zacytowanych wywiadów z członkami zespołu. Ale trzeba też oddać, że widoczny jest wkład autorski: rozprawianie się z „mitami o grupie”, próby recenzowania płyt i oceny poszczególnych utworów. To nieważne, że bywają czasem mocno krytyczne, bo pozwalają wyrobić swoje własne zdanie i zwracają uwagę na nieraz drobne szczegóły. Cieszy, że poświęcono więcej miejsca basistom: nieodżałowany Cliff Burton i niedoceniany Jason Newsted. Ze smutkiem jednak stwierdzam, że Metallica nie tworzy utworów na jakie czekam. Ostatnie dwa albumy przesłuchałem może po trzy razy… i wystarczy. Bodaj ostatnią płytą jaką wysłuchałem z zaciekawieniem był tak krytykowany przez Autora „St. Anger”. Może dlatego, że był zaskoczeniem, że taki odmienny, ta agresja w głosie Hetfielda, ten specyficzny dźwięk bębnów Ulricha. Być może rację ma Autor, że Metallica stała się bardzo sprawnie zarządzanym przedsiębiorstwem ? Z drugiej strony wydanie pięciu epokowych płyt to znakomite osiągnięcie. W tym roku pojawiło się wznowienie tej książki, chyba do niego nie sięgnę, poprzestając na pierwszym polskim wydaniu (w wersji oryginalnej doprowadzone do albumu „Magnetic Death”, uzupełnione posłowiem Pana Roberta Filipowskiego doprowadzającym historię do roku 2014).
Kedar - awatar Kedar
ocenił na71 rok temu
Roman Kostrzewski. Głos z ciemności Mateusz Żyła
Roman Kostrzewski. Głos z ciemności
Mateusz Żyła Roman Kostrzewski
W moim przypadku, czyli osoby która nigdy nie zgłębiała się w szczegóły życia Romka, książka dostarczyła naprawdę sporo informacji na jego temat. Napisana tak, że czyta się ją całkiem przyjemnie, choć z jakiegoś powodu autor bywa dla mnie irytujący, może to coś w sposobie zadawania niektórych pytań. W każdym razie poleciłabym książkę osobom, które o życiu muzyka Kat nie miały do tej pory zbyt wielkiej wiedzy, bo przypuszczam że dla maniaków większość przedstawionych faktów i opowieści jest już znana.
velka - awatar velka
oceniła na72 lata temu
Peter Gabriel Daryl Easlea
Peter Gabriel
Daryl Easlea
Ostatnia z trzech dostępnych na polskim rynku książka o Gabrielu, z którą miałem okazję obcować. Jest to najbardziej kompletna oraz najbardziej aktualna (bo zawierająca opis wydarzeń z życia Gabriela aż do wydania płyty I'll Scratch Yours z 2013 roku) biografia artysty. Jednocześnie zawiera chyba najwięcej interesujących smaczków ze wszystkich trzech książek o muzyku. Można natomiast wymienić dwie wady: po pierwsze, w niektórych miejscach autor ewidentnie odpłynął jeśli chodzi o swoje przypuszczenia (mówię tu np. o fragmencie odnośnie piosenki Wallflower. Według autora inspiracją do jej stworzenia była postać... Lecha Wałęsy, co jest oczywiście nieprawdą. https://www.songfacts.com/facts/peter-gabriel/wallflower Postać Wałęsy w życiorysie Gabriela się pojawiła, ale znacznie później). Drugą wadą jest zaś fakt, że książka nie rozwija tematu życia osobistego Gabriela do stopnia, na jaki temat ten zasługuje. Był to przecież główny powód odejścia artysty z Genesis, a późniejsze terapie grupowe podjęte w celu ratowania małżeństwa z Jill miały znaczny wpływ na jego twórczość od płyty "Melt" (wskazuje na to sam Richard Macphail - przyjaciel Gabriela, który uczestniczył z nim w terapiach oraz znał go już od czasów niesławnej szkoły Charterhouse). Perfekcyjne zrobił to moim zdaniem Spencer Bright w biografii swojego autorstwa, którą serdecznie polecam. Podsumowując, po przeczytaniu wszystkich trzech biografii Gabriela: od opisywanej pozycji chyba warto zacząć swoją przygodę z tym wybitnym muzykiem. Tak jak już wspomniałem jest ona najbardziej kompletna i zawiera najwięcej informacji. Nie ma przy tym wielu personalnych opinii, które rzutowałyby na jakość pozycji (co jest bolączką biografii autorstwa Nowakowskiego). Później z kolei warto sięgnąć po pozycję Brighta, która będzie świetnym suplementem poruszającym dogłębnie tematykę życia rodzinnego oraz co równie ważne duchownego Gabriela. Pozycję Nowakowskiego polecam sobie odpuścić, bo szkoda na nią czasu.
MWojtylak - awatar MWojtylak
ocenił na84 lata temu
Moje krwawe korzenie Max Cavalera
Moje krwawe korzenie
Max Cavalera
Bardzo fajna autobiografia. Daję ocenę 10 za samo to, że Max ją napisał :) Czyta się szybko. Jest tu wiele informacji o Sepulturze i jej członkach. Spodziewałem się większej ilości opisów ekscesów alkoholowych i narkotycznych :) Obowiązkowa lektura dla fanów Maxa i starej Sepultury. Od momentu, gdy Max zaczyna pisać o historii Soulfly nie jest już tak ciekawie. Może dlatego, że nie lubię tego zespołu bo nie podoba mi się jego żadna płyta, ani żaden utwór. Natomiast byłem na koncercie Soulfly i na żywo było super. Byłem również na koncercie 'nowej' Sepultury i braci Cavalera. Oba były bardzo fajne. Jestem więc szczęśliwym fanem :) Na wszystkich przyszłych koncertach w Warszawie także się stawię.
ELBE - awatar ELBE
ocenił na105 lat temu
Idę tam gdzie idę. Dalej. Autobiografia. Kazik Staszewski
Idę tam gdzie idę. Dalej. Autobiografia.
Kazik Staszewski Rafał Księżyk
Bardzo ciekawy wywiad-rzeka z fantastycznym twórcą, tekściarzem, artystą. Odbiór tej książki zakłócały mi tylko dwie rzeczy: ogromna ilość pseudonimów i nazwisk, które pojawiały się w historii znikąd, oraz skomplikowane słownictwo z zakresu komponowania muzyki. Reszta bez zarzutów, czekam na kolejne rozszerzone wydania.
Olek12345678910 - awatar Olek12345678910
ocenił na82 lata temu
Lemmy Mick Wall
Lemmy
Mick Wall
Moja ocena – 8,3/10 Kolejna biografia legendy rocka i kolejna pozycja pióra cenionego w branży Micka Walla. Lemmy Kilmister to nietuzinkowa postać – charakterystyczne bokobrody oraz stylówka. Kolekcjoner nazistowskich (i nie tylko) pamiątek wojennych, założyciel, wokalista, basista, główny autor tekstów i jedyny stały członek brytyjskiego zespołu heavymetalowego Motörhead. W młodości członek ekipy Jimmy’ego Hendriksa jako pracownik techniczny. Jak przystało na rockmana starej daty – człowiek niestroniący od wszelkiego rodzaju używek. Mick Wall opisuje historię Lemmy’ego od urodzenia, poprzez okres dorastania i początek kariery muzycznej – od Hawkwind po Motörhead. Świetna biografia, w której nie brakuje zakulisowych smaczków oraz wielu szczerych wypowiedzi bohatera książki w rozmowach z autorem. Frontman darzy dziennikarza dużą sympatią i szacunkiem, jako jednego z niewielu z branży – znają się od wielu lat. Kolejna bardzo dobra pozycja wydawnictwa In Rock autorstwa Micka Walla. Polecam fanom mocnego brzmienia oraz ciekawskim, pragnącym poznać historię rocka. Lemmy to legenda i jego biografia to pozycja obowiązkowa. Zapraszam na mój bookstagram https://www.instagram.com/libroholic87/
Kamil - awatar Kamil
ocenił na89 dni temu
Kucem być Kamil Staniszek
Kucem być
Kamil Staniszek
Zbiór felietonów znanego dziennikarza i popularyzatora muzyki metalowej, Kamila Staniszka, wydany pod jego netowym nickiem „Maria Konopnicka”, opisujący narastającą od dzieciństwa fascynację autora heavy metalem, wpływ, jaki ta muzyka miała na jego życie, młodzieńcze przygody i przeżycia. „Kucem Być” to z jednej strony wspaniała popkulturowa jazda przez wczesne lata 90te, postawy i zachowania ówczesnych nastolatków, z drugiej pełne żaru, emocji i autentycznej fanowskiej pasji opisy kolejnych muzycznych odkryć, i rewelacyjne, jedyne w swoim rodzaju (nikt nie pisze o metalu tak, jak Maria Konopnicka, choć wielu by chciało) recenzje wybitnych płyt w historii gatunku. Książka napisana jest wręcz brawurowo, łączy lekkie, rozrywkowe pióro, kapitalne poczucie humoru i dystans do samego siebie (uważać w miejscach publicznych, można bowiem dostać tu i ówdzie ataków histerycznego śmiechu!). Wciągają kolejne przygody autora, opisane od wczesnych lat podstawówki do, mniej więcej początków studiów, komiczne akademie i występy szkolne, bójki i przepychanki uliczne, zalewane alkoholem imprezy licealne i koncerty metalowe. No i cały czas towarzyszy nam heavy metal ! Jedyne zastrzeżenie, to brak jakiejś większej konstrukcji całej książki. To zbiór lekko podrasowanych felietonów, jakie Maria publikował na swej stronie rejsowej (kto nie zna, ten gapa - niech natychmiast szuka na necie „Marii Konopnickiej”),owszem, ułożonych, mniej więcej chronologicznie, ale wydaje się, że można było całości nadać jeszcze bardziej atrakcyjną formę. Niemniej lektura „Kuca” to rewelacyjna zabawa dla każdego, komu trafi w ręce, dla fana metalu to dodatkowe przeżycie - lektura wspaniałych (czasami lepszych od samej muzyki…) recenzji i opisów muzycznych Marii. Totalnie polecam ! \m/
Galfryd - awatar Galfryd
ocenił na85 lat temu
I'm the Man. Autobiografia tego gościa z Anthrax Jon Wiederhorn
I'm the Man. Autobiografia tego gościa z Anthrax
Jon Wiederhorn Scott Ian
Muzyka Anthrax'u nigdy nie przemawiała do mnie tak jak dzieła pozostałych członków zacnego grona 'Wielkiej Czwórki', stąd do autobiografii Scott'a Ian'a nie podchodziłem z wielkim zaciekawieniem, nie interesowałem się nigdy wcześniej losami kapeli z NYC, nawet nie kojarzyłem sporej części nazwisk członków zespołu. Przyznam, że lektura skłoniła mnie do spojrzenia na twórczość zespołu z większym zaangażowaniem, na pewno zachęcił do tego łatwy język i moc przygód, które opisuje Scott na kartkach swojej książki. Trzeba przyznać, że ilość porażek, jakie dotknęły Anthrax (głównie w drugiej połowie lat 90 i latach 2000) położyłyby niejedną kapelę do grobu. Panom z Anthraxu udało się jednak siłą woli pokonać przeciwności losu i doczekać znacznie ciekawszych dla nich czasów. Lektura jak najbardziej godna polecenia, nie tylko dla fanów zespołu!
Kuba Stankiewicz - awatar Kuba Stankiewicz
ocenił na71 rok temu
Iron man. Moja podróż przez Niebo i Piekło z Black Sabbath Tony Iommi
Iron man. Moja podróż przez Niebo i Piekło z Black Sabbath
Tony Iommi
Moja ocena – 8,4/10 Biografia kolejnego z członków jednej z moich ulubionych kapel rockowych – Black Sabbath. Tym razem lidera i współzałożyciela zespołu, jednego ze 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów według kultowego magazynu Rolling Stone – Tony’ego Iommiego. Podobnie jak autobiografia Ozzy’ego – Ja, Ozzy – jest to pozycja napisana bardzo lekkim i przystępnym językiem, zawierająca masę anegdot i zakulisowych historii ze zwariowanego świata gwiazd rocka. Jednak inna niż biografia Księcia Ciemności, bo też są to dwaj zupełnie inni charakterologicznie ludzie. Z pewnością poza szalonym życiem rock’n’rollowca jest to zarazem inspirująca historia samouka, który jeszcze przed startem poważnej kariery uległ wypadkowi w pracy. Wypadkowi, który w praktyce pozbawił go szansy grania na gitarze, czyli tego, co najbardziej kochał i z czym wiązał swoją przyszłość. Nie poddał się jednak i wszedł na sam szczyt heavy metalu. Polecam książkę nie tylko fanom Black Sabbath. Myślę, że podczas lektury dobrze będą się bawić również osoby, które nigdy nie słyszały o bohaterze tej książki, ale bardzo możliwe, że obiły im się o uszy jego genialne riffy. A jeśli interesuje Was historia rocka, ta książka zdecydowanie powinna znaleźć się na Waszej półce. Zapraszam na mój bookstagram https://www.instagram.com/libroholic87/
Kamil - awatar Kamil
ocenił na829 dni temu
Biała gorączka Ian Fraiser 'Lemmy' Kilmister
Biała gorączka
Ian Fraiser 'Lemmy' Kilmister
Zaskoczyła mnie „Biała gorączka”, nie powiem. Spodziewałem się wygładzonej dla potrzeb czytelnika historii człowieka, znanego lepiej jako Lemmy. Tymczasem czeka nas niezwykle naturalna i bezpośrednia wypowiedź muzyka, który z niejednego pieca jadł chleba. Nie unika tematów drażliwych, nie unika słów obraźliwych, mówi prosto z mostu, pozostając przy tym sobą. Czytając poszczególne rozdziały wręcz słyszałem jego charakterystyczny chrapliwy głos, tak jakby siedział tuż obok. Niektórych czytelników może razić swobodne podejście do spraw damsko-męskich, zażywanie narkotyków w ilościach „przemysłowych”, ale „Lemmy” Kilmister opowiada o tym niezwykle rubasznie, nie starając się kreować na inną osobę niż był. Prezentowane przezeń poglądy na temat społeczeństwa, muzyki czy polityki nie straciły na oryginalności, a czytane dziś nabrały niepokojąco prawdziwego wyrazu. Przy okazji udaje mu się odwzorować klimat muzyki rockowej, zwłaszcza ten z lat 60-tych i 70-tych: naprawdę można mu zazdrościć, ile zespołów było dane mu zobaczyć na własne oczy. Książka kończy się właściwie na etapie wydania płyty „Hammered” (2002 rok); niestety nie doczekała się wydania uzupełnionego choćby o kolejną dekadę z życia tego niezwykłego basisty. Jeżeli miałbym pretensje, to tylko o zbytni pośpiech w opisywaniu lat 90-tych, anegdoty z tras oraz sesji nagraniowych z tego okresu zostały opowiedziane zbyt pobieżnie. Kilkadziesiąt dodatkowych stron z pewnością by nie znudziło, zresztą książkę czyta się wartko i z zaciekawieniem. 7+/10
Kedar - awatar Kedar
ocenił na74 lata temu
Do czego służy ten przycisk? Autobiografia Bruce Dickinson
Do czego służy ten przycisk? Autobiografia
Bruce Dickinson
Moja recenzja z : 29.11.2017 Długo czekałem na tą książkę. Tak to jest jak się słucha Ironów już ponad 30 lat:)W końcu się pojawiła i... już przeczytana. Dickinson to człowiek renesansu i wszystko czym się zajmował - opisał.I czyta się to wszystko bardzo ciekawie. Jednak nie mogę dać dychy. Pierwszy zarzut - za mało o muzyce, kawałkach, za dużo , zwłaszcza pod koniec książki o lotnictwie. Średnio mnie interesowała instrukcja obsługi samolotu. O konflikcie z Osbournami w ogóle nie wspomniał. O licznych gościnnych występach również nie. Przez 40 lat swojej kariery muzycznej na pewno przeżył wiele zabawnych zdarzeń, tu opisał tylko kilka. Szkoda i jeszcze raz szkoda. Nie ma nic o życiu prywatnym, o żonie dzieciach, ale to jestem w stanie zrozumieć i mi nie przeszkadza. Moim zdaniem niedopracowana pozycja. Mimo to czyta się naprawdę dobrze, fajnie, że poświęcił nieco miejsca na opis pierwszej wizyty IRON MAIDEN w Polsce. W sumie kiedy się dowiedziałem , że książka będzie liczyć tylko około 370 stron, już się spodziewałem, że będą "braki" że czegoś Bruce nie opisze. Mimo to - polecam:) Po ponad 7-miu latach przeczytana po raz drugi, podobne odczucia, za dużo o lotnictwie, myślę, że Dickinson powinien napisać drugą książkę tym razem bardziej o zespole, o ciekawych sytuacjach na trasach i w studio
Michal39 - awatar Michal39
ocenił na71 rok temu
Człowiek z metalu. Szczegółowa biografia Jamesa Hetfielda Mark Eglinton
Człowiek z metalu. Szczegółowa biografia Jamesa Hetfielda
Mark Eglinton
9/10 Bardzo przyjemna w czytaniu biografia, jednak momentami miałam dość analizowania każdej piosenki Metalliki. Trochę ich nagrali, a średnio interesuje mnie subiektywne zdanie autora na temat każdej z nich - można było to skrócić do omówienia najlepszych i najsłabszych albo pisać krócej. Nie mniej jednak lektura była przyjemna i sprawiła, że jeszcze bardziej płaczę z powodu, że przegapiłam moment sprzedaży biletów na ich koncert w przyszłym roku :(
SwarmOfBees - awatar SwarmOfBees
ocenił na97 lat temu
The Cure. Poletko Pana Boba Jerzy Rzewuski
The Cure. Poletko Pana Boba
Jerzy Rzewuski
Jedyna biografia zespołu, którą przeczytałam i nie znalazłam błędnych faktów czy pomylonych dat. Pod każdym względem jest ona wybitna, natomiast mogli sobie darować podpis "Roger O'Donell" pod zdjęciem z Teddym*. -_- Polecam w szczególności osobom, które nie są tak wkręcone w Kjurów jak ja, gdyż nie dowiedziałam się z niej niczego nowego :) *dla osób nie wtajemniczonych- chodzi o Perry'ego Bamonte'a
Bloodflower - awatar Bloodflower
ocenił na106 lat temu
Joy Division od środka. Nieznane przyjemności Peter Hook
Joy Division od środka. Nieznane przyjemności
Peter Hook
Książka Petera Hooka współtwórcy sukcesu Joy Division to zbiór anegdot z okresu młodości, początków powstania zespołu oraz jego rozwoju.Pokazuje 16-letnich chłopaków uwielbiających wybryki o charakterze wręcz chuligańskich, zafascynowanych ideologią punków marzących by żyć z muzyki a nie przeciętnej pracy.Ciekawym jest poznać Anglię z lat 70, w której policjanci młodocianym złodziejom sprawidliwość wymierzają pałkami w bramach.Peterk Hook ma talent do snucia opowieści i poznając historię Joy Division ma się wrażenie, że jest się wraz z nimi w brudnych salach koncertowych, gdzie szkło tłukło się kilogramami i można było stracić . Książka Hooka pokazuje również jak można żyć razem a być obok siebie. Pokazuje z jaką obojętnością członkowie grupy podchodzili do choroby Iana Curtisa , jak byli skupieni na samych sobie nie widząc tragedii jaka działa się obok. Jest swoistą odpowiedzią na pytanie jak to jest, że młodzi ludzie popełniają samobójstwo a nikt z ich otoczenia nie widzi wcześniej symptomów, które ich na tę drogę prowadzą. Strasznym się zdaje opis dnia w którym Hook dowiaduje się o śmierci przyjaciela- telefon przerwał mu obiad, ten po usłyszeniu wiadomości dalej kontynuował jedzenie i jak przyznał dopiero po latach uświadomił sobie jak on i pozostali członkowie grupy przeszli obojętnie wobec tej tragedii...
Amethis - awatar Amethis
ocenił na78 miesięcy temu
Coltrane według Coltrane’a. Wywiady z Johnem Coltrane’em Chris DeVito
Coltrane według Coltrane’a. Wywiady z Johnem Coltrane’em
Chris DeVito
Mija właśnie równo 60 lat (12..2024) od napisania pięknego poematu poświęconego Bogu – Psalmu Johna Coltrane’a oraz nagrania jednego z najsłynniejszych albumów jazzowych w historii świata przez tegoż saksofonistę – „A Love Supreme”. Właśnie też przeczytałem książkę (jedyną w języku polskim o nim) - nie do zdobycia poza niektórymi bibliotekami -„Coltrane według Coltrane’a” w znakomitym przekładzie Filipa Łobodzińskiego. Prawie 500 stron i tylko trzy literówki ;). Jest to zbiór wywiadów ledwie zarysowujący sylwetkę artysty. Może trzeba by było przeczytać z dziesięć książek o nim, żeby cokolwiek go poznać. Jednak cytując co ciekawsze wypowiedzi pokuszę się o kilka wniosków. Od młodości słucham Coltrane’a i nigdy mi się nie znudził. Jego muzyka skłania do zadumy, ożywia, łamie schematy, jest pełna ognia, ekspresji i wirtuozerii, ale ze smakiem, czasem minimalistyczna, inspiruje do pięknego życia. Trane – jak o nim mówią – urodził się w chrześcijańskiej rodzinie w 1926r., miał dwóch dziadków pastorów metodystycznych. Jego talent dość szybko został zauważony i dość szybko grał ze sławami i sam stał się sławny. Po drodze uzależnił się od heroiny i alkoholu, a w 1957r. przeżył duchowe przebudzenie, dzięki czemu przezwyciężył nałogi i oddał się intensywnej pracy twórczej. Dwukrotnie żonaty, trójka dzieci z drugą żoną – Alice. Zmarł niespodziewanie w wieku 40 lat na raka wątroby. Drugi syn - Ravi – nosi imię na cześć Ravi Shankara – w którego sitarze zasłuchiwał się John. (Ravi z zespołem odwiedzi nasz kraj w marcu przyszłego roku - w 2025). W mojej ocenie najważniejszym epizodem w życiu Coltrane’a jest fakt, że za swoją twórczość publicznie oddał chwałę Bogu. Oprócz Psalmu pochwalnego, całą płytę „A Love Supreme” ofiarował Bogu. Oczywiście, że można się czepiać duchowego poznania, znajomości Biblii, tego, że był też otwarty na różne tradycje, że „studiował Koran, Biblię, kabałę i astrologię z równą szczerością”, że zajmował się także hinduizmem, Jiddu Krishnamurtim, historią Afryki, naukami filozoficznymi Platona i Arystotelesa oraz buddyzmem zen. Jednak bardzo podoba mi się jego uniżenie przed Bogiem – niewielu artystów stać na coś takiego. Pierwsza rozmowa z poniższych fragmentów książki (nagrywana bez wiedzy Johna) daje pewne światło w kwestii jego światopoglądu, wątpliwości, rozczarowań, poszukiwań, motywacji i celów. Być dobrym (świętym) i dawać dobro, aby cały świat był dobry i szczęśliwy. Trochę naiwnie próbował znaleźć wspólny mianownik dla wszystkich religii, szukał zjednoczenia i pojednania. Wiele trafnych spostrzeżeń co do hipokryzji, co do szukania podstaw, filozofowania. Wiele takich dialogów już słyszałem w biografiach znanych punkowców, reggae’owców, rockowców, hippisowców. A teraz czytam z zaciekawieniem rozmowy Trane’a. * ciąg dalszy plus cytaty: https://lion-vision.blogspot.com/2024/12/miosc-najwyzsza-recenzjo-esej.html
PiotrAftanas - awatar PiotrAftanas
ocenił na91 rok temu
Robert Plant. Życie Paul Rees
Robert Plant. Życie
Paul Rees
Jako fanka Led Zeppelin wiedziałam, że wcześniej czy później przeczytam tę książkę. Nie miałam jednak pojęcia o tym, ile interesujących rzeczy się dowiem na temat Roberta Planta. Wspaniały człowiek, z jednej strony młody gwiazdor u szczytu sławy, korzystający z życia, z drugiej chętny do pomocy, poszukujący, dojrzały człowiek. Tak, to należy podkreślić, Robert im starszy tym pokorniejszy, ale niestrudzony w swojej pasji. Polecam!
Karolina Kułakowska - awatar Karolina Kułakowska
oceniła na88 lat temu
Mötley Crüe - Brud Neil Strauss
Mötley Crüe - Brud
Neil Strauss
Poza historią powszechną dzieje muzyki rozrywkowej lat 60 - 90 XX wieku to jeden z moich ulubionych tematów. Tym razem przyszedł czas na Motley Crue chyba najbardziej szalony zespół w historii (choć pewnie Ozzy nie zgodziłby się z tym stwierdzeniem) którego oficjalną biografię - Brud - zamierzałem przeczytać już od dłuższego czasu. Tytuł mówi w tym wypadku sam za siebie i zwiastuje to co nas czeka jeśli sięgniemy po tę książkę. Opowieść składa się z wielu tekstów. Ich narratorami są przede wszystkim czterej członkowie zespołu: Mick, Vince, Nikki i Tommy ale okazyjnie mamy też relacje technicznych, producentów czy innych osób z otoczenia grupy. Dzięki tej formie poznajemy tutaj historie z różnych perspektyw i sami możemy wyciągać ostateczne wnioski. Czyta się to bardzo dobrze i nie chcemy odłożyć publikacji na półkę dopóki jej nie ukończymy. Bohaterowie opisują wydarzenia począwszy od założenia zespołu poprzez największe sukcesy płyt Shout at the Devil, Girls, Girls, Girls, Dr. Feelgood po wzloty i upadki w latach 90. Odkrywają kulisy mega tras koncertowych i swojego życia prywatnego. Czytałem wiele biografii zespołów rockowych i oczywiście znałem różne popularne historie krążące o Motley Crue ale z obrazem takiej dekadencji jak w Brudzie rzeczywiście zetknąłem się po raz pierwszy. Ogromy ładunek seksu, alkoholu, narkotyków, zabawy, wygłupów, sukcesu i rock n' rolla przeplata się tutaj z tragediami osobistymi, wypadkami, chamstwem, odwykami, śmiercią i ludzkim nieszczęściem. Sprzeczności te zmieszane są w równych proporcjach i dają nam wybuchowy rezultat w postaci Brudu. I tak w jednym momencie myślimy, że fajnie byłoby być na miejscu któregoś z muzyków a chwilę potem dostrzegamy piękno naszego życia. Z książki wyłania się interesujący obraz sceny muzycznej Los Angeles we wczesnych latach 80 ze wszystkimi jego ekscesami w tle. Poza Motley Crue spotkamy tutaj wiele zespołów, muzyków i ciekawych anegdot z nimi związanych. Pojawiają się Ozzy Osbourne, The Ratt czy Guns n' Roses by wymienić tylko niektórych. Choćby z tego powodu publikacja będzie gratką dla fanów tego klimatu. Zdecydowanie polecam sięgnąć po ten rock n' rollowy rollercoaster.
Pawliq88 Pawlica - awatar Pawliq88 Pawlica
oceniła na83 lata temu
David Bowie. STARMAN. Człowiek, który spadł na ziemię Paul Trynka
David Bowie. STARMAN. Człowiek, który spadł na ziemię
Paul Trynka
Publikacja Paula Trynki jest bez wątpienia rzetelną biografią, podsumowującą życie i karierę jednego z najbardziej ikonicznych artystów w historii muzyki pop i dogłębną, niesamowicie szczegółową analizą twórczości muzycznej Bowiego z drobiazgowo nakreślonymi kontekstami historycznymi i kulturowymi, w których się rozwijał się muzyk i performer. Nie wiem jednak, czy to nagromadzenie faktów, silnie publicystyczny styl biografa, czy może kwestia stylu tłumaczki, sprawiły, że tę opowieść, w której tak dalece eksploruje się prywatne życie Bowiego, pełne zarówno triumfów, jak i trudności, obfitująca w wiele kontrowersyjnych wątków związanych z relacjami z rodziną, przyjaciółmi i kochankami, okresami uzależnienia od narkotyków, z seksualnością i tożsamością płciową, nie przemówiła do mnie ze spodziewaną siłą i nie dostarczyła emocji - takich, jak czytane wcześniej autobiografie Toma Jonesa, czy Bruce'a Dickinsona. Jakkolwiek, dla fanów twórczości Bowiego i nie tylko, rzecz warta docenienia i przeczytania, dająca szansę zgłębienia nie tylko biografii samego artysty, ale także jego dorobku muzycznego - choćby za sprawą kompilacji recenzji wszystkich albumów, tworzonych przez Bowiego, dołączonej na końcu książki. Polecam!
Rafał Jasiński - awatar Rafał Jasiński
ocenił na72 lata temu

Cytaty z książki Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Lifting Shadows: Autoryzowana biografia zespołu Dream Theater