Tomek na wojennej ścieżce

Druga część z cyklu ' Złoto Gór Czarnych'. Wojownik Tehewanka, na skutek dokonanych czynów, staje się ważną osobistością w życiu swojego plemienia i otrzymuje imię Przebiegły Waż. Drugą część interpretuję jako swoisty 'pomost' po pierwszej, bardzo intensywnej części a trzecią, częścią która również taka jest. W mojej opinii nieco słabsza od pierwszej części, ale nadal bardzo dobra.

'Orle Pióra' to pierwsza z trzech części z cyklu ' Złoto Gór Czarnych' Bardzo młody Indianin z plemienia Dakotów, Tehewanka, wyrusza w pierwszą niebezpieczną wyprawę celem znalezienia żywności, aby jego bliscy przetrwali najbliższą zimę. Z czasem Wielki Duch przeznacza go do pełnienia ważnej roli w społeczności Dakotow. Książka nie tylko bardzo ciekawa, ale posiadająca bardzo duży walor edukacyjny. Opisuje życie Indian, wartości którymi się kierowali, sposoby wojowania, organizację polowań na bizony, zasady działania hierarchii społecznej, relacje z innymi plemionami i wiele innych rzeczy związanych z codzienną egzystencją. W mojej opinii książka wyjątkowa w swojej klasie, stąd maksymalna ocena.

Książka Alfreda Szklarskiego pt. „Tomek w krainie kangurów” Opowiada, o ciekawym świata chłopaku Tomku, który wyrusza wraz z jego ojcem i załogą statku „Aligator” w podróż po Australii. W moim odczuciu książka, ta ma bardzo dużą ilość scen akcji, i nikt przy niej ni będzie się nudził. Książka ma, do zaoferowania różnorodne przygody, w których najczęściej głównym bohaterem jest, oczywiście Tomek. Chłopak jest, dobrym wzorem do naśladowania w dobrym tego słowa znaczeniu, ponieważ, jego marzenia które, można wyczytać książce są, oparte na świecie i jego, odkrywaniu. Choć w książce Tomek czasami podejmuje zbyt, pochopnie decyzje przez co nie idą po jego, myśli. W książce Tomek ujawnia swój, nieustraszony charakter który, pomaga w różnych rozgrywających się w książce akcjach. Przez co przygody nabierają przysłowiowych kolorów i sensu. Ten tom, wspaniałych przygód Tomka rozpoczyna moją długą historię z dalszymi częściami serii Alfreda Szklarskiego.

„Tomek na tropach Yeti” to nadal dobra i klimatyczna część serii, choć nie zrobiła na mnie takiego wrażenia jak wcześniejsze tomy. Momentami fabuła wydaje się trochę przeciągnięta i miałem poczucie, że zabrakło czegoś, co wcześniej mocniej wciągało. Z drugiej strony są też fragmenty naprawdę ciekawe, z tajemniczą atmosferą i motywem wyprawy w nieznane. Ogólnie to książka, którą można spokojnie przeczytać — szczególnie jeśli jest się fanem serii o Tomku.

Powiedzą, że przestarzała, ale jak dla mnie to mimo wszystko rewelacyjna książka przygodowa. Może i bohaterowie są nieco przerysowani, ale dzięki temu wyraziści i interesujący. Historia przedstawiona z dużą wrażliwością (przede wszystkim na tamtejsze XIX-sto wieczne standardy!),niezwykle wciąga i inspiruje. Myślę, że z ochotą wrócę jeszcze do Maya.

„Tomek wśród łowców głów” to wciągająca i dynamiczna część serii. Tym razem bohaterowie wyruszają w głąb egzotycznych terenów, gdzie mierzą się nie tylko z trudną przyrodą, ale też z kulturą i obyczajami rdzennych plemion, które budzą respekt już samą swoją reputacją. Wyprawa ma charakter badawczo-przygodowy, ale szybko pojawiają się realne zagrożenia i sytuacje wymagające odwagi oraz rozsądku. Książka jest pełna napięcia, nie brakuje trudnych momentów i niepewności co do dalszego przebiegu wydarzeń. Czyta się ją szybko, bo akcja jest płynna i konkretna. To solidna, przygodowa odsłona cyklu, która szczególnie spodoba się tym, którzy w serii najbardziej cenią klimat niebezpiecznej ekspedycji w nieznane.

Jako nastolatek zaczytywałem się książkami autora. Ile to pozytywnych wzruszeń przeżyłem śledząc losy jego bohaterów. Jeśli nie należał do moich najulubieńszych autorów, to na pewno był w czołówce. Twórczość autora, bez wątpienia, należy do kanonu literatury młodzieżowej. Jego powieści przygodowe i fantastyczno - naukowe fascynują do dziś, niezależnie od wieku. Należy tutaj wspomnieć, że niektóre fantastyczne pomysły autora stały się rzeczywistością. Był inspiracją dla innych twórców. Twórczość autora jest ponadczasowa. Jego książki były przetłumaczone na wiele języków i są dostępne na całym świecie. Były, są i będą czytane przez kolejne pokolenia. Mam nadzieję, że do nich dołączysz !!! 10 gwiazdek za całokształt twórczości. " Najgorsza " z jego książek uważana jest za literackie arcydzieło. POLECAM !!!

„Skarb w Srebrnym Jeziorze” to jedna z najbardziej znanych i dojrzałych powieści Karla Maya, w której przygoda splata się z głębokim przesłaniem moralnym. Choć fabuła rozgrywa się na Dzikim Zachodzie, między pustkowiami, górami i jeziorami, jej prawdziwym tematem jest walka dobra ze złem oraz moralna wartość uczciwości, wierności i sprawiedliwości – ideałów mocno zakorzenionych w chrześcijańskim światopoglądzie autora. Akcja koncentruje się wokół legendy o ukrytym skarbie w Srebrnym Jeziorze. W poszukiwaniu bogactwa wyruszają zarówno bandyci kierowani chciwością, jak i bohaterowie, dla których liczy się honor, przyjaźń i prawda. Na czele tych drugich stoją niezapomniani bohaterowie Karla Maya – Old Firehand, Old Shatterhand i Winnetou, symbolizujący odwagę, szlachetność i wiarę w dobro. Karl May, wierny swojej duchowej wizji, przedstawia chciwość jako główne źródło zła – nie tylko w sensie materialnym, ale duchowym. Złoto i bogactwo stają się tu metaforą pokusy, która niszczy serce człowieka, jeśli nie jest ono zakorzenione w wartościach. W przeciwieństwie do rabusiów, bohaterowie kierują się sumieniem, lojalnością i miłosierdziem, gotowi poświęcić własne życie, by chronić niewinnych. W tym sensie powieść ma wymiar moralnej przypowieści o cnocie i grzechu. Szczególne znaczenie ma postać Winnetou – duchowego przewodnika i uosobienia sprawiedliwości. Choć nie mówi wiele o Bogu, jego czyny i słowa odzwierciedlają chrześcijańskie cnoty: pokój, pokorę i ofiarność. Jest jak człowiek wierzący sercem – kierowany głosem sumienia, wrażliwy na zło i gotów oddać życie za innych. W finale powieści tytułowy skarb, o który toczy się cała walka, nie przynosi żadnego szczęścia – zostaje utracony, jakby sam Bóg chciał przypomnieć, że prawdziwy skarb nie jest z tego świata. To zakończenie ma wymiar duchowy: zwyciężają nie ci, którzy gromadzą złoto, lecz ci, którzy zachowują czyste serce. „Skarb w Srebrnym Jeziorze” można więc czytać nie tylko jako western, ale jako chrześcijańską przypowieść o moralności. Karl May przypomina, że dobro i zło rodzą się w sercu człowieka, a prawdziwa wartość człowieka nie mierzy się majątkiem, lecz wiernością prawdzie i Bogu. To powieść o człowieczeństwie odkupionym przez miłość i wierność sumieniu. W świecie, w którym łatwo ulec pokusie bogactwa i przemocy, Karl May ukazuje, że tylko człowiek żyjący w prawdzie, pokoju i braterstwie naprawdę zwycięża. „Skarb w Srebrnym Jeziorze” pozostaje więc nie tylko klasyką przygodowej literatury, lecz także pięknym moralitetem o tym, że największym skarbem człowieka jest czyste serce i przyjaźń zakorzeniona w dobru.

Moja ukochana ksiązka z dzieciństwa, czytana wielokrotnie,piękna,ciekawa,wciągająca i otwierająca świat przed czytelnikiem. Swiata tego juz nie ma ale w czasach Verna tylko książki były nośnikami tych treści.Dzisiaj, na starość przeczytałam ponownie i ze zdziwieniem stwierdzam, że podoba mi się tak samo jak kiedyś. Ta ksiazka i wiele innych Verna są ponadczasowe.

Główny bohater Ryszard Kos jest Polakiem. Dobro walczy ze złem. Przypomina, że wolność nie jest wieczna, a często trzeba o nią walczyć, niestety, nie zawsze z pozytywnym skutkiem. Książka na swój sposób patriotyczna, promująca najważniejsze wartości moralne, które każdy powinien znać i się do nich stosować !!! Podczas czytania nasuwają się skojarzenia z " Winnetou " K. Maya, co traktuję jako zaletę. Idealna lektura dla młodzieży. POLECAM !!!

Główny bohater Ryszard Kos kojarzy się z Jankiem Kosem. Dobro walczy ze złem. Przypomina, że wolność nie jest wieczna, a często trzeba o nią walczyć, niestety, nie zawsze z pozytywnym skutkiem. Książka na swój sposób patriotyczna, promująca najważniejsze wartości moralne, które każdy powinien znać i się do nich stosować !!! Podczas czytania nasuwają się skojarzenia z " Winnetou " K. Maya, co traktuję jako zaletę. Idealna lektura dla młodzieży. POLECAM !!!

Do portowej tawerny melduje się stary podejrzany emerytowany marynarz, który każe wypatrywać pewnego kuternogi synowi właścicieli. Sam szwenda się po nabrzeżu z lunetą i na coś czeka i czegoś się boi. Wkrótce okazuje się, że posiada on mapę do zaginionego skarbu kapitana Flinta, na który chrapkę ma wiele barwnych postaci - w tym jego dawni piraccy przyjaciele, oraz lokalny dziedzic. Na wyprawę rusza też nasz główny bohater Kuba Hawkins jako chłopiec okrętowy. Tak - Kuba - nie Jim. Czytałem e-book Siedmiorogu z tłumaczeniem przedwojennym stąd Kuba i Długi Jan Silver Długi Jan Silver - archetyp pirata z najbardziej znanej książki o nich. Poszczególne motywy z "Wyspy skarbów" były powtarzane w tak niezliczonej ilości innych książek, komiksów i filmów aktorskich i animowanych, że nawet czytając po raz pierwszy miałem wrażenie jakbym wracał do znanej historii. Naprawdę miło wrócić do takiej literatury - piraci, rum, sztormy, zdrady, strzelaniny i walki na szpady, gadające papugi i skarb korsarza, mapa, bezludna wyspa itp. Polecam każdemu kto za młodu lubił klasyczne powieści przygodowa Maya, Szklarskiego czy Londona.

Trylogia Arkadego Fidlera jest rewelacyjna. Wszystkie przygody zainspirowane życiem na Gujanie nie są wyssane z palca, samo życie. Walka w obronie Indian, sprawiedliwości oraz walka przeciwko ciemiężcy holenderskim . Wszystko kończy się dobrze i w spokoju.

Jeden z moich ulubionych polskich autorów z okresu mojej wczesnej młodości. Niezapomniana lektura i czas z nią spędzony !!! Wszystkie książki autora, które przeczytałem, były dla mnie wielką przyjemnością, większość z nich do dziś pamiętam. Wydane w 23 językach, w przeszło 10 - milionowym nakładzie. Autor, polski patriota, znany z miłości do ojczyzny, to jeden z wielkich mistrzów polskiej literatury przygodowej. POLECAM !!!

Autor bestselleru " Doktor Jekyll i Mr. Hyde " i niezapomnianej " Wyspy skarbów". Trudno żebym nie rekomendował kolejnej książki tego autora z okresu mojej młodości. To klasyczna szkocka powieść przygodowa wydana w 1886 r., w Polsce po raz pierwszy w 1903 r. Do tej pory uznawana jest za jedną z najlepszych książek przygodowych w historii literatury angielskiej. Należy do światowej klasyki !!! POLECAM !!!

Urocza ramotka z lat 60 dziesiątych. Dawne harcerstwo, ,obóz w górach świętokrzyskich - pionierka, własnoręczne przygotowanie namiotów ,latryny, ogniska, warty, gotowanie posiłków. Do tego przygody zastępu czarnych stóp - to wszystko napisane barwnym językiem. Łza się w oku kręci jak to dawniej bywało , dziś współczesnym harcerzom włos tylko może zjeżył się na głowie i raczej nie uwierzą . Polecam w celach poznawczych.

Sentymentalny powrót do dzieciństwa, gdy jako 10-12-latek zaczytywałem się książkami o przygodach Tomka Wilmowskiego i spółki. Dzisiaj jestem już 30+ i postanowiłem sięgnąć po ostatnią część cyklu, jakoś wcześniej nie wpadła mi w ręce. To już nie to co kiedyś, trudno powiedzieć czy zmęczenie materiału i wyszła najsłabsza książka z cyklu czy zrzucić to na karb wieku że taka literatura już tak bardzo nie zachwyca jak kiedyś jednak czytało się bez większego entuzjazmu. Postacie dawały radę; wciąż ten sam szlachetny Tomek i jowialny Tadek Nowicki ze swoimi odzywkami, opisy przyrody i ciekawostki historyczne, wszystko niby zgodnie ze schematem serii jednak fabuła i dialogi jakby poniżej oczekiwań. Warto przeczytać jeśli jest się fanem serii ale bez większych oczekiwań

Z całej trójki najlepiej oceniam trzecią powieść pt " Łowcy przygód" napisaną przez polską tłumaczkę trudniącą się tłumaczeniem powieści Curwooda a używającą pseudonimu Jerzym Marlicz. Moim zdaniem treść tej powieści jest najbardziej poczytna ze względu na szeroki zakres opisu przyrody, miejsca,czasu, wartkiej akcji przygody itd łącząc umiejętnie opowiadanie z dialogami. Postacie w tej powieści są bardziej wyraźne, przez czytelnika odbierane w pewnej formie bliskości, która nacechowana jest umiejętnie opisanymi zaletami ,wadami, różnymi wesołymi momentami. Cechy te powodują większą namacalność bohaterów. Akcja prowadzona jest z dbałością o relacje między ludzkie i człowieczeństwo. Dobrze , że zaakcentowano w niej postać młodej indianki Minnetaki dzięki czemu powieść nabiera delikatności. Z mojej punktu widzenia, tą powieść z całej trylogii mogę polecić z czystym sumieniem, co do pierwszej i drugiej powieści z pod pióra Curwooda mam pewne zastrzeżenia gdyż momentami były za bardzo rutyniarsko -traperskie i pozbawione głębszych emocji oraz charakterystyki bohaterów. Suma summarum polską powieść stawiam bezwarunkowo na pierwszym miejscu.

Książki autora to mój okres młodzieńczy, myślę, że wszystkie przeczytałem. Miałem z nimi dużo przyjemności i niezapomniany czas, który razem spędziliśmy !!! Co do rekomendowanej pozycji muszę wykorzystać ks. Józefa Tischnera i jego góralskie prawdy: " jest święta prowda, tyz prowda i gówno prowda ". Skoro wcześniej polecałem książki Karola Maya, nic nie stoi na przeszkodzie polecenie polskiego alter ego Niemca. Co z przyjemnością czynię !!! Gwiazdka dodatkowo za fantazję !!!