Black Paradox

Jak to u Jinjo - chore pomysły, przerażające kadry, obleśne eksperymenty w laboratoriach. Nie jest to jego najlepsza manga, ale trzyma poziom

Jak to u Jinjo - chore pomysły, przerażające kadry, obleśne eksperymenty w laboratoriach. Nie jest to jego najlepsza manga, ale trzyma poziom

Grupa młodziaków, którzy usilnie chcą popełnić kiriHara, paradonity - zjawiskowe kamienie skrywające dusze zmarłych wraz z ich niewyobrażalną energią.. oraz przesadnie duże, obleśne jęzory, które liżą ludzi trując toksynami. Zapraszam na Black Paradox.

Jak dla mnie, to jedna ze słabszych mang Junjiego Ito. Chociaż wciąż wciągająca, intrygująca, dziwaczna i ciekawa. Jednakże na tle takiego Gyo, słynnej Spirali czy choćby Reminy - Black Paradox zawiera nieco mniej mięska w stylu creepy-Ito.

Grupa młodych ludzi chce na własne życzenie odejść z tego padołu łez zwanego Ziemią, ale okazuje się, że stanowią bramę do Innego Świata więc.. zmieniają zdanie, bo z owego Innego przynoszą takie okrągłe kamienie, co to ładne są i można na nich niezłą sumkę zarobić. Oto z grubsza nakreślona fabuła. Jest też robot, który ciągle namawia ekipę do hiriKara, bo on sam się boi, no ale oni nie chcą jednak.

XD

Jak to bywa w każdym tomie z twórczością Junji’ego - na końcu mamy dodatkowe, krótkie opowieści i w tym przypadku znajduje się jedna z ciekawszych - mianowicie o takiej pani, co lubi lizać ludzi. A jak już liźnie to.. oj biada!

Junji Ito - jeden z moich ulubionych dentystów, mimo że nigdy paszczy przed nim nie otwierałem, to nie raz.. paszczę przed nim otwierałem. Przed jego twórczością ma się rozumieć. Gdyż „horrorowanie” w jego stylu, to dla mnie ulubione „horrorowanie”

Każde opowiadanie jest „jakieś” Brak oklepanych motywów grozy, które już przerabialiśmy po stokroć. Ito ma oryginalne pomysły a w połączeniu z jego rysunkowym stylem - to miód, orzeszki i kilo trufli dla fanów mangi, horroru, dziwactwa i groteski.

Więcej na IG @znakiem_tego

Grupa młodziaków, którzy usilnie chcą popełnić kiriHara, paradonity - zjawiskowe kamienie skrywające dusze zmarłych wraz z ich niewyobrażalną energią.. oraz przesadnie duże, obleśne jęzory, które liżą ludzi trując toksynami. Zapraszam na Black Paradox.

Jak dla mnie, to jedna ze słabszych mang Junjiego Ito. Chociaż wciąż wciągająca, intrygująca, dziwaczna i ciekawa....

Kiedy życie traci sens, czyli o pewnym pakcie czwórki osób, niepokojących sobowtórach oraz kwestiach związanych z duszą i niezgłębionymi światami.

Emocjonujący i trzymający w napięciu tom. Niezaprzeczalnie - jak zawsze w przypadku Junji'ego Ito - hipnotyzująca kreska.

Wydanie oprócz tytułowej historii zawiera również krótkie, aczkolwiek niepokojące opowiadanie "Lizawa" oraz czterostronicowy "Upiorny Pawilon" w kolorze.

8.5/10


Ze względu na tematykę przewodnią:

800 70 2222 - Linia wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (całodobowo siedem dni w tygodniu)

116 111 - Telefon Zaufania Dla Dzieci i Młodzieży (całodobowo siedem dni w tygodniu)

116 123 - Kryzysowy Telefon Zaufania dla dorosłych. (Codziennie od 14:00 do 22:00)

800 120 002 – Ogólnopolski Telefon dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”

Kiedy życie traci sens, czyli o pewnym pakcie czwórki osób, niepokojących sobowtórach oraz kwestiach związanych z duszą i niezgłębionymi światami.

Emocjonujący i trzymający w napięciu tom. Niezaprzeczalnie - jak zawsze w przypadku Junji'ego Ito - hipnotyzująca kreska.

Wydanie oprócz tytułowej historii zawiera również krótkie, aczkolwiek niepokojące opowiadanie...

❗TW: próba sam*b*jcza, śmierć

Czytałam już tę mangę po angielsku i bardzo mi się podobała, więc gdy znalazłam na vinted polską wersję, musiałam ją kupić i sprawdzić czy będzie tak samo. Swoją drogą, czy ktokolwiek wiedział, że to zostało wydane w Polsce? Bo ja nie xD

Nie był to typowy horror, nie było nawet zbyt wielu elementów z tego gatunku. Dla mnie była to bardziej historia fantasy z małą ilością body horroru.

Więc co było w tym takiego ciekawego? Dziwność. A ja jestem fanką wszelakiej dziwności.

Historia dzieliła się jakby na dwie części. Najpierw grupa ludzi - głównych bohaterów - jechała gdzieś w celu odebrania sobie życia, po drodze spotkali swoje sobowtóry, które według legendy mają zwiastować śmierć i działy się rzeczy różne. Potem obrała inny kierunek, bo niespodziewanie jeden z bohaterów zaczął "wymiotować" tajemniczymi minerałami. I tutaj zaczęła się właściwa historia tego, jak paradonity (mam nadzieję, że nie przekręciłam),czyli wspomniane minerały, bardziej wytrzymałe nawet od diamentów, zapanowały nad światem.

Dalej były hodowle tkanek będących bramami do innego wymiaru, wchodzenie do niego, wybuchy, ludzie polujący na głównych bohaterów i ogólny chaos. Dużo chaosu. W skrócie to, co wiąże się z chęcią zarobku na czymś nowym i użytecznym. I może nie brzmi to zachęcająco, ale była to dla mnie jedna z tych książek, które sprawiają, że chce się wiedzieć co będzie dalej, tak po prostu, bez większego powodu.

❗TW: próba sam*b*jcza, śmierć

Czytałam już tę mangę po angielsku i bardzo mi się podobała, więc gdy znalazłam na vinted polską wersję, musiałam ją kupić i sprawdzić czy będzie tak samo. Swoją drogą, czy ktokolwiek wiedział, że to zostało wydane w Polsce? Bo ja nie xD

Nie był to typowy horror, nie było nawet zbyt wielu elementów z tego gatunku. Dla mnie była to bardziej...

Dziwaczna, psychodeliczna manga autorstwa Junjiego Ito. Początkowo wydawać by się mogło, że głównym wątkiem będzie chęć odebrania sobie życia przez cztery przypadkowe osoby, które poznały się za pomocą strony o tytułowej nazwie Black Paradox. Od początku zaczyna się robić niepokojąco. Zjawy, doppelganger, humanoidalny robot.... Najpierw myśli się, że manga może zakończyć się pozytywnie i jednak główni bohaterowie zrezygnują z pierwotnego zamiaru popełnienia samobójstwa. Jednak im dalej w las tym bardziej skomplikowana fabuła. Na koniec zapomina się o kwestii samobójstwa. Zastępują ją chciwość, która prowadzi do nieetycznych eksperymentów. Wszystko w imię pogoni za pieniądzem. To moja pierwsza pozycja tego autora. Fascynująca, przerażająca, momentami obrzydliwa. Podziwiam go za taką wyobraźnię , której wytwory możemy poznać na kartkach tej mangi.

Dziwaczna, psychodeliczna manga autorstwa Junjiego Ito. Początkowo wydawać by się mogło, że głównym wątkiem będzie chęć odebrania sobie życia przez cztery przypadkowe osoby, które poznały się za pomocą strony o tytułowej nazwie Black Paradox. Od początku zaczyna się robić niepokojąco. Zjawy, doppelganger, humanoidalny robot.... Najpierw myśli się, że manga może zakończyć...

Kiedy grupa anonimowych ludzi spotyka się za pośrednictwem strony internetowej Black Paradox i łączy się, by popełnić samobójstwo, ich życie przybiera nagły, nieoczekiwany obrót. Podążając za chciwością, strachem i utratą stabilności psychicznej, Ito przenosi swoje pisarstwo na zupełnie nowy poziom dzięki Black Paradox.

Teraz, jako osoba z tendencjami samobójczymi, bardzo podoba mi się sposób, w jaki Ito wykorzystuje to w tej mandze. Chociaż nie będzie to dla wszystkich – i proszę, bądź ostrożny, ponieważ w mandze zdarzają się próby samobójcze – jest w tym coś, co przemawia do ludzkiej chciwości, żądzy pieniędzy i sławy, fortuny i władzy. To interesujące, jak może wpłynąć na tych ludzi, a ich ideały i wartości zmieniają się w ciągu zaledwie sześciu rozdziałów, zwłaszcza jak zmieniają się ich kompasy moralne, gdy ujawniają się ich prawdziwe oblicze.

"Liżąca kobieta" to opowiadanie zawarte w Black Paradox jako dodatkowy rozdział. W tej historii kobieta krąży w parne, mgliste noce, liżąc językami nieznajomych. Zdarzają się morderstwa, przerażające, drastyczne morderstwa, a później historia staje się jeszcze dziwniejsza. To jest bardziej krwawa treść, dla której zacząłem czytać Ito. Chociaż nie całkiem brutalne, a bardziej graficzne, niepokojące obrazy, to nadal wypełniało moją radość z tego tematu. Ta historia sama w sobie jest kolejnym powodem, dla którego należy być ostrożnym podczas samotnych spacerów nocą, fikcyjną lub nie, i zdecydowanie kolejnym powodem, dla którego będę oglądać się przez ramię.

Kiedy grupa anonimowych ludzi spotyka się za pośrednictwem strony internetowej Black Paradox i łączy się, by popełnić samobójstwo, ich życie przybiera nagły, nieoczekiwany obrót. Podążając za chciwością, strachem i utratą stabilności psychicznej, Ito przenosi swoje pisarstwo na zupełnie nowy poziom dzięki Black Paradox.

Teraz, jako osoba z tendencjami samobójczymi, bardzo...

kocham

kocham

Dziwne jak cholera ale wciągnęło mnie niesamowicie.

Dziwne jak cholera ale wciągnęło mnie niesamowicie.

Zaczyna się ciekawie ale potem jest tylko dziwniej i dziwniej. Sensu w tym wszystkim nie znalazłam. To chyba miało tylko dziwić i zaskakiwać. Nie ma tu ani żadnego wyjaśnienia ani rozwinięcia charakterów czy historii bohaterów. Ot znaleźli bramę do innego świata i sobie tam wskakują i wyciągają dusze bo można je sprzedać. I tyle.
Niestety to jest takie krótkie a ja się przy tym męczyłam.

Zaczyna się ciekawie ale potem jest tylko dziwniej i dziwniej. Sensu w tym wszystkim nie znalazłam. To chyba miało tylko dziwić i zaskakiwać. Nie ma tu ani żadnego wyjaśnienia ani rozwinięcia charakterów czy historii bohaterów. Ot znaleźli bramę do innego świata i sobie tam wskakują i wyciągają dusze bo można je sprzedać. I tyle.
Niestety to jest takie krótkie a ja się...

Najlepsze w panu Ito jest to, że przy rozpoczęciu jego mang nie da się odgadnąć, w jakim kierunku podążą. „Black Paradox” jest również takim przykładem. Zaplanowane samobójstwo, tajemnicze sobowtóry, cielesne portale do niezwykłych i bardzo niebezpiecznych „zaświatów”, prekognicja, pojęcie duszy ludzkiej, niezwykłe technologie i ta makabryczna groza, która tę historię otaczała.
Nie da się też streścić właściwymi słowami tę niezwykłą fabułę. „Black Paradox” trzeba samemu przejść, poczuć i ocenić. Mnie się podobał sposób, w którym autor przetwarzał swoje niezwykłe pomysły. Jak sam zresztą na końcu mangi wynika, nie kroczy utartymi ścieżkami, jak inni twórcy horrorów. Nic nie jest dla niego zbyt obrzydliwe czy straszne, bo przecież tego nie powinno być ogólnie w horrorach.

Najlepsze w panu Ito jest to, że przy rozpoczęciu jego mang nie da się odgadnąć, w jakim kierunku podążą. „Black Paradox” jest również takim przykładem. Zaplanowane samobójstwo, tajemnicze sobowtóry, cielesne portale do niezwykłych i bardzo niebezpiecznych „zaświatów”, prekognicja, pojęcie duszy ludzkiej, niezwykłe technologie i ta makabryczna groza, która tę historię...