Kiedy powstałem? Problem początku jednostki ludzkiej w historii, filozofii i nauce

Norman A. Ford na łamach swojego studium etycznego próbuje wyznaczyć moment, w którym jego zdaniem powstaje człowiek, człowiek w rozumieniu odrębnej jednostki ontologicznej. Wspomnę tylko, że jest on zwolennikiem tzw. opóźnionej animacji zarodka ludzkiego. Autor zaczyna od Arystotelesa, kreśląc w przejrzysty sposób pojęcia aktualności, potencjalności osoby oraz teorię hylemorfizmu. Dla mnie była to najciekawsza część książki, pewnie dlatego, że nie byłam (czego bardzo żałuję) wystarczająco dobrze zaznajomiona z filozofią arystotelejską. Z dużym zaskoczeniem czytałam o porażającym szowinizmie tej filozofii, która przecież odcisnęła znaczące piętno na naszym europejskim kręgu kulturowym. Obszerne fragmenty poświęcone są stanowisku kościoła katolickiego, co oczywiście nie powinno dziwić, jako że autor jest księdzem, niemniej dla mnie, ateistki, były to zdecydowanie najnudniejsze fragmenty. Naprawdę nie interesuje mnie opinia KK na jakikolwiek temat. W późniejszych rozdziałach śledzimy bardzo dokładnie poszczególne stadia rozwoju zygoty, a potem zarodka. Norman Ford poszukuje w tym procesie momentu, w którym można mówić o organizmie z pewną nadrzędną organizacją, która kieruje dalszym rozwojem jednostki, będącej tożsamą (ontologicznie) z późniejszym dzieckiem, dorosłym. Odnajduje ten moment wraz z pojawieniem się smugi pierwotnej, zaczątku systemu nerwowego (ok. 16.-19. dnia od zapłodnienia). Wtedy też wszystkie komórki pochodzące od zygoty są ukierunkowane – m. in. wiadomo, które rozwiną się w zarodek właściwy, a które w struktury pozarodkowe (np. łożysko). Ponadto, pojawienie się smugi pierwotnej, uniemożliwia rozwój kolejnego organizmu – bliźniaka, i co za tym idzie znamionuje początek jednostkowości.

Norman A. Ford na łamach swojego studium etycznego próbuje wyznaczyć moment, w którym jego zdaniem powstaje człowiek, człowiek w rozumieniu odrębnej jednostki ontologicznej. Wspomnę tylko, że jest on zwolennikiem tzw. opóźnionej animacji zarodka ludzkiego. Autor zaczyna od Arystotelesa, kreśląc w przejrzysty sposób pojęcia aktualności, potencjalności osoby oraz teorię...