Baśnie dla dzieci i dorosłych

Rzadko wystawiam tak niskie oceny, jednak tę książkę bardzo wymęczyłam i niejednokrotnie zastanawiałam się co ja czytam dziecku. Nie podobały mi się historie, sposób ich napisania, nachalność narzucania własnych poglądów autorki. Uważam, że ważne jest żeby książki przekazywały różne wartości, jednak w pozycjach dla dzieci bardzo ważny jest sposób ich przekazywania. Tutaj było to zrobione w bardzo nachalny sposób (szczególnie w Baśni o Złotym Ptaku).

Rzadko wystawiam tak niskie oceny, jednak tę książkę bardzo wymęczyłam i niejednokrotnie zastanawiałam się co ja czytam dziecku. Nie podobały mi się historie, sposób ich napisania, nachalność narzucania własnych poglądów autorki. Uważam, że ważne jest żeby książki przekazywały różne wartości, jednak w pozycjach dla dzieci bardzo ważny jest sposób ich przekazywania. Tutaj...

Mimo mojej miłości do książek Beaty Pawlikowskiej, tej nie mogę dodać do moich ulubionych. Irytowały mnie wszędzie wtrącane powtórzenia, jakby autorka nie wierzyła w inteligencje czytelnika i musiała mu wielokrotnie powiedzieć to samo , żeby dotarło. Przesłanie fajne, same bajki też, ale żeby moja córeczka , której czytałam się nie zanudziła musiałam pomijać całe fragmenty rozmów z kotem Kolumbem, bo one dla dziecka były zwyczajnie nudne. Dla mnie najciekawsze opisy wartości odżywczych i wpływu na organizm warzyw i owoców, ale to tez rozdział dla dorosłego lub starszego dziecka a nie dla czterolatki.No i duży plus za śliczne obrazki.

Mimo mojej miłości do książek Beaty Pawlikowskiej, tej nie mogę dodać do moich ulubionych. Irytowały mnie wszędzie wtrącane powtórzenia, jakby autorka nie wierzyła w inteligencje czytelnika i musiała mu wielokrotnie powiedzieć to samo , żeby dotarło. Przesłanie fajne, same bajki też, ale żeby moja córeczka , której czytałam się nie zanudziła musiałam pomijać całe fragmenty...

Książka napisana w nietypowy sposób. Daje dużo do myślenia i pozwala zastanowić się nad swoim życiem. Pokazuje też, że często boimy się czegoś zrobić, bo wmawiamy sobie, że nie damy rady. Jest to książka, która pozwala otworzyć nasz umysł i daje nam cenne wskazówki. Szybko i dobrze się czyta. Piękne ilustracje.

Książka napisana w nietypowy sposób. Daje dużo do myślenia i pozwala zastanowić się nad swoim życiem. Pokazuje też, że często boimy się czegoś zrobić, bo wmawiamy sobie, że nie damy rady. Jest to książka, która pozwala otworzyć nasz umysł i daje nam cenne wskazówki. Szybko i dobrze się czyta. Piękne ilustracje.

Jedyny plus to za wydanie książki. Ilustracje, zdjęcia. Jednak same opowiadanie, baśnie pomimo początkowego zapału nie "przekonały" nas do siebie. Może po prostu styl p.Beaty nam nie odpowiada.
Polecam chyba jedynie dla fanów autorki.

Jedyny plus to za wydanie książki. Ilustracje, zdjęcia. Jednak same opowiadanie, baśnie pomimo początkowego zapału nie "przekonały" nas do siebie. Może po prostu styl p.Beaty nam nie odpowiada.
Polecam chyba jedynie dla fanów autorki.

Baśnie napisane przez Beatę Pawlikowską są fascynujące. Tym bardziej, że przekazał je jej kot Krzysio Kolumb.
Dowiadujemy się z nich jak życie postrzegają koty, a jak ludzie; kto to Złoty Ptak i gdzie go można znaleźć, a także jak wyjść z szaro-burego życia, aby być szczęśliwym człowiekiem, a wesołe owoce, drzewa i warzywa opowiedzą o tym jak chętnie karmią człowieka swoim bogactwem witamin i minerałów.
Dla mnie były fajną odskocznią od jej książek podróżniczych i kulinarnych. Wierzę także w to, że dzieciom także się bardzo ona spodoba.

Baśnie napisane przez Beatę Pawlikowską są fascynujące. Tym bardziej, że przekazał je jej kot Krzysio Kolumb.
Dowiadujemy się z nich jak życie postrzegają koty, a jak ludzie; kto to Złoty Ptak i gdzie go można znaleźć, a także jak wyjść z szaro-burego życia, aby być szczęśliwym człowiekiem, a wesołe owoce, drzewa i warzywa opowiedzą o tym jak chętnie karmią człowieka swoim...

Złoty Ptak, Waleczny Groszek i Indianka o imieniu Leśny Dzwonek choć baśniowi a jednak tak podobni do innych ludzi. Nie bójmy się podejmować odważnych decyzji. :)

Złoty Ptak, Waleczny Groszek i Indianka o imieniu Leśny Dzwonek choć baśniowi a jednak tak podobni do innych ludzi. Nie bójmy się podejmować odważnych decyzji. :)

spoko :)

spoko :)

Książka nikogo z nas niestety nie wciągnęła. Czytałam kilka rozdziałów pierwszej opowieści i moja córka zdążyła zasnąć, maż przysypiał (pomimo jak mówił najlepsze co było to mój sposób czytania - ze zmianą intonacji, głosów) a syn niecierpliwie się kręcił, aby na koniec cichutko powiedzieć "mamo ta książka mi się nie podoba, nudziłem się". Jak usłyszałam to same słowa również od córki, to wiedziałam, że czas książkę oddać. Może niewystarczająco daliśmy szansę książce Beaty Pawlikowskiej, może potrzebowała więcej czasu, ale z książkami dla dzieci tak jest, że jak nie wciągną od razu, to już nic powstałej niechęci nie zmieni. I u nas tak właśnie było. Szkoda, liczyłam na ciekawe opowieści z tylu interesujących miejsc, ale widocznie to nie był zamysł tej książki. trochę przypominała mi mądrości Coehlo.

Książka nikogo z nas niestety nie wciągnęła. Czytałam kilka rozdziałów pierwszej opowieści i moja córka zdążyła zasnąć, maż przysypiał (pomimo jak mówił najlepsze co było to mój sposób czytania - ze zmianą intonacji, głosów) a syn niecierpliwie się kręcił, aby na koniec cichutko powiedzieć "mamo ta książka mi się nie podoba, nudziłem się". Jak usłyszałam to same słowa...

Po pierwsze uwielbiam książki Beaty Pawlikowskiej, po drugie baśnie są cudowne opowiadane przez samą autorkę jak i przez jej kota Krzysztofa Kolumba. Ktoś mógłby uznać, że przerywane myśli pomiędzy nimi w trakcie baśni są irytujące, ale ja myślę, że właśnie o to w niej chodziło. Przecież właśnie przez nich jest opowiadana dana baśń. Każda baśń jest z morałem. Znając zdrowy sposób żywienia Beaty Pawlikowskiej można było tylko się spodziewać takich zakończeń i wspaniałości. POLECAM każdemu tą książkę. Dzieciom powyżej 10 lat, młodzieży, dorosłym jest to również cudowny pomysł na prezent. Zwłaszcza jeśli się kupi ją za tą cenę co ja. Muszę jeszcze zwrócić uwagę na przepiękne ilustracje o które autorka poprosiła swojego nauczyciela. Książka pięknie wydana. Ja jestem nią zachwycona :)

Po pierwsze uwielbiam książki Beaty Pawlikowskiej, po drugie baśnie są cudowne opowiadane przez samą autorkę jak i przez jej kota Krzysztofa Kolumba. Ktoś mógłby uznać, że przerywane myśli pomiędzy nimi w trakcie baśni są irytujące, ale ja myślę, że właśnie o to w niej chodziło. Przecież właśnie przez nich jest opowiadana dana baśń. Każda baśń jest z morałem. Znając zdrowy...

Raczej dla ciut starszych dzieci, sześciolatka nie do końca zrozumiała sedna.

Raczej dla ciut starszych dzieci, sześciolatka nie do końca zrozumiała sedna.