Przetrwać w czasie...

Przyznam szczerze, że czytając opis tej książki pomyślałam, że to może być coś dla mnie. Chyba odkąd prowadzimy tego bloga zdarzy mi się to po raz pierwszy, ale przytoczę Wam tekst jaki możecie przeczytać na odwrocie tej lektury.

Sonia jest piękną młodą kobietą i obiektem pożądania kilku wysokich rangą oficerów.

Dziewczyna bawi się mężczyznami, flirtując po kolei z każdym z nich. Po upojnej nocy spędzonej z Armandem wyjeżdża za granicę. Tam spotyka Leo, który podstępem wywozi ją do willi Zorbiego – obrzydliwego, tłustego Araba.

Sparaliżowana strachem dziewczyna nie potrafi zareagować. Zorbi przetrzymuje Sonię, a dziewczyna podejrzewa, że zamierza sprzedać ją do burdelu.

Boi się, że zostanie zgwałcona. Postanawia uciec…


Pewnie teraz większość z Was pomyślało, że to musi być niesamowita książka. Trzymająca w napięciu, ekscytująca, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji. Ja przynajmniej tak myślałam. I już zacierałam ręce sądząc, że po raz kolejny trafi mi się niezły kąsek do schrupania. Nie patrzyłam na gabaryty książki, na ilość stron. Po prostu miałam ochotę na taką lekturę. Na odrobinę adrenaliny. Gdy więc ta książka zawitała do mojego domu, byłam zaskoczona. Malutka i cieniutka. Przypomina bardziej nowelkę niż powieść sensacyjną. Ale, nie zrażając się przystąpiłam do lektury.

Po godzinie było już po wszystkim, a ja poczułam się nieco oszukana. Faktycznie, książka ta omawia wszystkie te wydarzenia, o których czytamy w opisie. Jest to historia Soni, która uciekając przed grupką adoratorów. I w obawie, że pogubi się we własnych uczuciach postanawia wyjechać na jakiś czas. Tak naprawdę, nie wiem czy to jedyny powód jej podróży, ale jeśli nie, to nigdy nie dowiemy się jaki był ten prawdziwy. I rzeczywiście kobieta wkrótce trafia w niezbyt przyjazne środowisko i trafia do domu mężczyzny, który patrzy na nią nie jak na kobietę, czy gościa lecz jak na przedmiot handlu. Wszystko się zgadza, tylko, że opis ten nie przedstawia nam początku tej lektury tak by wzrósł nam apetyt na nią, lecz w zasadzie przedstawia nam cała fabułę. Bo potem nie dzieje się już zbyt wiele.

Co więcej, książka ta to nie opowiadanie czy powieść. Mnie ona raczej przypominała streszczenie. Jak te, które młodzież kupuje, gdy nie chce im się czytać lektury. Suche fakty pisane w dość dziwny jak na mój gust sposób. Jakby ktoś opowiadał nam w skrócie wydarzenia, które miał okazje obserwować gdzieś z boku. Nie ma tu w zasadzie żadnych opisów, autorka nie buduje napięcia, nie trzyma nas w niepewności. Ale z drugiej strony, nie ma się co dziwić, skoro ujęła tak trudny i skomplikowany temat na dosłownie kilkudziesięciu stronach. Niekiedy miałam wrażenie, że to nie książka, tylko jakieś luźne spostrzeżenia. Przemyślenia autorki, które później planowała rozwinąć pisząc swoją powieść.

W tekście także często trafiamy na liczne pytania. Bohaterowie często zadają je sobie nie rozumiejąc zachowanie innych, bądź też będąc w jakiejś trudnej sytuacji. Jest ich całkiem sporo i szczerze powiedziawszy nie potrafiłam się do nich przyzwyczaić. To chyba one miały budować to napięcie i sprawiać, że będziemy w skupieniu oczekiwać dalszego ciągu. Ale na mnie to zupełnie nie działało. Wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej się zniechęcałam.

Podsumowując, uważam, że sam pomysł na tę powieść jest świetny. Gdyby tylko autorka zechciała go bardziej rozwinąć, byłoby super. Tutaj po prostu zabrakło mi... książki! Nie miałam ochoty czytać notatek autorki, lecz fajną sensacyjną książkę, którą bym wspomniała przez kolejnych kilka dni. Brakowało mi tu fantazji. Opisów, chwil pełnych napięcia, akcji. Możliwe, że autorce właśnie o to chodziło, może taki był plan, ale mnie on zupełnie nie odpowiada.

Przyznam szczerze, że czytając opis tej książki pomyślałam, że to może być coś dla mnie. Chyba odkąd prowadzimy tego bloga zdarzy mi się to po raz pierwszy, ale przytoczę Wam tekst jaki możecie przeczytać na odwrocie tej lektury.

Sonia jest piękną młodą kobietą i obiektem pożądania kilku wysokich rangą oficerów.

Dziewczyna bawi się mężczyznami, flirtując po kolei...

Moja ocena zmusza mnie do krótkiej recenzji, choć tak naprawdę wcale nie zamierzałam jej pisać. Ale skoro coś się krytykuje, to powinno się wyjaśnić dlaczego.

Ta książka choć porusza całe mnóstwo ważnych tematów tak naprawdę według mnie jest o niczym. A przynajmniej ja nie dostrzegłam w tej fabule niczego istotnego. Piękna kobieta rozchwytywana wśród oficerów nie potrafi zdecydować się, z którym chciałaby być. Z jednym spędza miło czas, inny ja pociąga itp. W końcu postanawia na pewien czas wyjechać. Po co? Hm... trudno powiedzieć. Tam wpada w złe towarzystwo. Jest przetrzymywana. Domyśla się, że chcą ją sprzedać do domu publicznego. Ucieka. O dziwo pomaga jej w tym człowiek, który ją w to wszystko wpakował (jak na mój gust mało prawdopodobne, tym bardziej, że kobieta prawie nie zna języka). Przez pewien czas jest ukrywana przez swojego porywacza przed ludźmi człowieka, który miał dokonać transakcji. Po pewnym czasie dostaje ciekawą prace, jest doceniania, lecz rezygnuje ze wszystkiego. Wraca do domu. Kończy znajomość z jednym z oficerów, z drugim spędza noc, a nazajutrz jadąc do trzeciego poznaje czwartego... ech... To bardzo duży skrót, ale chciałam w ten sposób opisać nie tylko fabułę, ale również pokazać jak prosto i w ogromnym skrócie jest ta książka napisana. Nie ma tu miejsca na opisy, na chwile napięcia, na uczucia. To takie skróty myślowe. Jakbym czytała nie książkę, tylko jej streszczenie. Zupełnie nie w moim stylu.

Moja ocena zmusza mnie do krótkiej recenzji, choć tak naprawdę wcale nie zamierzałam jej pisać. Ale skoro coś się krytykuje, to powinno się wyjaśnić dlaczego.

Ta książka choć porusza całe mnóstwo ważnych tematów tak naprawdę według mnie jest o niczym. A przynajmniej ja nie dostrzegłam w tej fabule niczego istotnego. Piękna kobieta rozchwytywana wśród oficerów nie potrafi...

Nie tego się spodziewałam - tymi oto słowami zacznę swoją recenzję książki "Przetrwać w czasie" autorstwa Hanny Marii Janiny Kasperskiej. Toż ta powieść liczy sobie niewiele ponad 80 stron! Nie spodziewałam się, iż będzie tak mała objętościowo, automatycznie pomyślałam, że autorka tak naprawdę nie mogła się wykazać na przestrzeni kilkunastu kartek. I poniekąd miałam rację.

Z tą książeczką uporałam się w zaledwie godzinę, co nie jest jakimś specjalnym wyczynem i spokojnie można przeczytać ją za jednym "zamachem". "Przetrwać w czasie" opowiada historię Sonii - kobiety wyzwolonej, obiektu pożądania kilku oficerów. Po spędzonej nocy z jednym z nich kobieta wyjeżdża za granicę, gdzie poznaje nieodpowiednich ludzi i wplątuje się w zawiłe relacje.

Dosyć ciężko ocenić mi tą lekturę, bowiem nic po niej nie zyskałam. Może gdyby objętościowo byłaby większa, to autorka miałaby większe pole do manewru, a tak, to nie bardzo mnie zainteresowała swoją zbyt naciąganą fabułą. Czy polecam? Pozostawiam tą decyzję Wam, z drugiej strony godzina z naszego życia na lekturę "Przetrwać w czasie" to wcale nie jest tak dużo.

http://mojeksiazkoweniebo.blogspot.com/2013/11/122-hanna-maria-janina-kasperska.html

Nie tego się spodziewałam - tymi oto słowami zacznę swoją recenzję książki "Przetrwać w czasie" autorstwa Hanny Marii Janiny Kasperskiej. Toż ta powieść liczy sobie niewiele ponad 80 stron! Nie spodziewałam się, iż będzie tak mała objętościowo, automatycznie pomyślałam, że autorka tak naprawdę nie mogła się wykazać na przestrzeni kilkunastu kartek. I poniekąd miałam...

Hanna Maria Janina Kasperska napisała książkę zaliczającą się do gatunku sensacji.

Sonia spotykała się z różnymi oficerami, kilkoma na raz. Po nocy spędzonej z jednym z nich wyjechała za granicę, miała tam do wykonania pewną misję. Niestety, trafiła do nieodpowiednich ludzi i jej życie potoczyło się zupełnie inaczej, niż się tego spodziewała…

Do książki nie byłam zbytnio przekonana, ale postanowiłam dać jej szansę. Z opisu wynikało mi to raczej na dobrą komedię, niż sensację, więc postanowiłam to sprawdzić. Pozycja nie jest zbyt gruba, ma ledwie 90 stron, a jej lektura zajęła mi niecałą godzinę.

Styl autorki był prosty, taki naturalny. Podzielona na rozdziały sprawiła, że nie nudziłam się podczas jej czytania. Co jakiś czas na końcu rozdziału pojawiały się także ilustracje z różnymi widokami, co było czymś nowatorskim, a zarazem spodobało mi się.

Sensacyjną książkę wyobrażałam sobie inaczej, niż to, co otrzymałam. Jest to lekka pozycja poruszająca jakieś ważne problemy, jednak do końca nie wiadomo, jaki był sens podróży Sonii za granicę lub bynajmniej ja go nie zrozumiałam.

Poruszony został problem prostytucji, sprzedawania młodych dziewczyn do domów publicznych. Nie zawsze spotkanie z nieznajomym mężczyzną musi być dla nas bezpieczne, dlatego uważajmy, z kim wsiadamy do samochodu.

Pojawił się także wątek Żydów, którzy przeżyli wojnę. Jaki on miał związek z całą fabułą i czy wpłynął jakoś na bieg wydarzeń? O tym przekonajcie się sami.

Pozycja pozornie jest nawet ciekawa, taka lekka powieść na wolną chwilę, w której zdążymy ją przeczytać. Mi się podobała, aczkolwiek nie zachwyciła mnie w takim stopniu, jakbym się tego spodziewała.

,,Przetrwać w czasie...” to książka o Sonii, dla której los przygotował różne niespodzianki, z którymi musiała się uporać. Jest to książka życiowa, z którą można się zapoznać w bardzo krótkim czasie. Sami zdecydujcie, czy chcecie to uczynić.

Moja ocena: 4/6

Hanna Maria Janina Kasperska napisała książkę zaliczającą się do gatunku sensacji.

Sonia spotykała się z różnymi oficerami, kilkoma na raz. Po nocy spędzonej z jednym z nich wyjechała za granicę, miała tam do wykonania pewną misję. Niestety, trafiła do nieodpowiednich ludzi i jej życie potoczyło się zupełnie inaczej, niż się tego spodziewała…

Do książki nie byłam zbytnio...