Pan raczy żartować, panie Feynman!

Po przeczytaniu 1/3 książki byłam dość sceptyczna, nie polubiłam się z bohaterem, jego żarty wydawały mi się okropne a sama książka chaotyczna. Czytając dalej zrozumiałam, że byłam niesprawiedliwa. Polubiłam tego ciekawego człowieka, przypomniał mi kim jestem i co chcę robić w życiu a o czym zapomniałam uwięziona w systemie szybkiej edukacji na moich obecnych studiach. Ta pozycja przypomniała mi jak bardzo lubię się uczyć pomimo mojej obecnej ogromnej niechęci przez nadmiar rzeczy do nauczenia na pamięć z przymusu i na wczoraj.

Po przeczytaniu 1/3 książki byłam dość sceptyczna, nie polubiłam się z bohaterem, jego żarty wydawały mi się okropne a sama książka chaotyczna. Czytając dalej zrozumiałam, że byłam niesprawiedliwa. Polubiłam tego ciekawego człowieka, przypomniał mi kim jestem i co chcę robić w życiu a o czym zapomniałam uwięziona w systemie szybkiej edukacji na moich obecnych studiach. Ta...

„Śmieszne” anegdotki z życia z pewnością ciekawego człowieka, które nic nie wnoszą. Czyta się to jak gazetę „Fakt”. Nie rozumiem tak wysokich ocen.

„Śmieszne” anegdotki z życia z pewnością ciekawego człowieka, które nic nie wnoszą. Czyta się to jak gazetę „Fakt”. Nie rozumiem tak wysokich ocen.

Kompletnie nie rozumiem z czego wynikają tak dobre recenzje książki. Książka napisana chaotycznie czasami na "odpierdziel". Takie samo jest czasami polskie tłumaczenie i redakcja z powtarzającymi się zapisami. Ciągłe powtarzanie Pana Feynmana o tym jak wszyscy uważają go za geniusza w prawie każdej dziedzinie jakiej się podejmował jest nużące i nie obiektywne. No i minus 1,5 gwiazdki za bezużyteczne opisy swoich nocnych eskapad i jego wtrącenia na temat "różnych" kobiet z którymi się kontaktował i "spółkował". Ja osobiście strasznie się zmuszałem do czytania tej pozycji.

Kompletnie nie rozumiem z czego wynikają tak dobre recenzje książki. Książka napisana chaotycznie czasami na "odpierdziel". Takie samo jest czasami polskie tłumaczenie i redakcja z powtarzającymi się zapisami. Ciągłe powtarzanie Pana Feynmana o tym jak wszyscy uważają go za geniusza w prawie każdej dziedzinie jakiej się podejmował jest nużące i nie obiektywne. No i minus...

Ciekawe przypadki ciekawskiego fizyka. Fizyka, ktory cieszył się życiem, malował, grał na bębnach oraz gustował w brazylijskiej sambie. Jednocześnie posiadał bardzo rzetelne podejście do nauki i badań i nie odpuszczał autorytetom dążąc w kierunku prawdy.

Ciekawe przypadki ciekawskiego fizyka. Fizyka, ktory cieszył się życiem, malował, grał na bębnach oraz gustował w brazylijskiej sambie. Jednocześnie posiadał bardzo rzetelne podejście do nauki i badań i nie odpuszczał autorytetom dążąc w kierunku prawdy.

Dobrze się czytało.

Dobrze się czytało.

Genialna książka o genialnym człowieku.

Genialna książka o genialnym człowieku.

Jestem zachwycona tą książką! O takim niesamowitym człowieku, jakim był Richard Feynman czyta się jednym tchem. Momentami ciężko uwierzyć, że tyle ciekawych rzeczy mogło przytrafić się jednemu człowiekowi. Nie pomyślałabym, że fizyk, który dostał Nagrodę Nobla mógł być tak zabawnym i intrygującym człowiekiem.
Książkę mogę śmiało polecić wszystkim, którzy szukają czegoś niebanalnego do poczytania. Dzięki niej można nieco inaczej spojrzeć na świat nauki i naukowców.

Jestem zachwycona tą książką! O takim niesamowitym człowieku, jakim był Richard Feynman czyta się jednym tchem. Momentami ciężko uwierzyć, że tyle ciekawych rzeczy mogło przytrafić się jednemu człowiekowi. Nie pomyślałabym, że fizyk, który dostał Nagrodę Nobla mógł być tak zabawnym i intrygującym człowiekiem.
Książkę mogę śmiało polecić wszystkim, którzy szukają czegoś...

Mam trochę problem z tą książką. Z jednej strony czytało się dobrze, z drugiej momentami jak, któryś raz autor wspomina o panienkach to już lekko oczami przewracałem. Ciężko powiedzieć na ile te historie są prawdziwe a na ile podkolorowane. Na pewno jak ktoś jest wyczulony na lekko seksistowskie anegdotki lub przechwałki to raczej nie jest to książka dla niego.

Mam trochę problem z tą książką. Z jednej strony czytało się dobrze, z drugiej momentami jak, któryś raz autor wspomina o panienkach to już lekko oczami przewracałem. Ciężko powiedzieć na ile te historie są prawdziwe a na ile podkolorowane. Na pewno jak ktoś jest wyczulony na lekko seksistowskie anegdotki lub przechwałki to raczej nie jest to książka dla niego.

ksiazka z anegdotami podpitego wujka na weselu, ktory sobie przypomnial jak to smiesznie bylo jak go wzieli do woja - bo nasikal kapralowi do hełmu / ukradł komuś kanapke / upił się i przewrócił.

ksiazka z anegdotami podpitego wujka na weselu, ktory sobie przypomnial jak to smiesznie bylo jak go wzieli do woja - bo nasikal kapralowi do hełmu / ukradł komuś kanapke / upił się i przewrócił.

Wrażenie jakbym była przy stole z dziadkami i wujkami, którzy przerzucają się anegdotami, z czego tylko kilka jest śmiesznych. Czuć upływ czasu i ta książka wcale się dobrze nie zestarzała.
Najciekawsza była opowieść o systemie nauczania w Brazylii. Zastanawiające, że można tyle wiedzieć a niewiele rozumieć. W sumie chyba najlepsze w książce było to obnażanie systemu, bo historia o tym jak uczestniczył w recenzowaniu książek szkolnych do nauki przyrody też dawała do myślenia. Podany na koniec esej jest najbardziej wartościowym elementem książki.
Na plus to, że sprawnie się czytało, choć momentami miałam ochotę przeskoczyć nad nieustanie wyciąganymi z rękawa, nic nie wnoszącymi (poza pokazaniem charakteru autora) anegdotami. Ja nie uważam go za zabawnego, raczej za rubasznego mądralę.

Wrażenie jakbym była przy stole z dziadkami i wujkami, którzy przerzucają się anegdotami, z czego tylko kilka jest śmiesznych. Czuć upływ czasu i ta książka wcale się dobrze nie zestarzała.
Najciekawsza była opowieść o systemie nauczania w Brazylii. Zastanawiające, że można tyle wiedzieć a niewiele rozumieć. W sumie chyba najlepsze w książce było to obnażanie systemu, bo...