Pan raczy żartować, panie Feynman! Przypadki ciekawego człowieka

Inspiruje i daje do myślenia. Nie tylko przedstawia inne, pełne pasji i ciekawości podejście do nauk ścisłych, ale również do życia. Richard P. Feynman przedstawiony w tej autobiografii nie przestaje zaskakiwać i inspirować do odkrywania piękna tego świata, do bycia prawdziwym i wiernym sobie bez względu na opinie innych.

Inspiruje i daje do myślenia. Nie tylko przedstawia inne, pełne pasji i ciekawości podejście do nauk ścisłych, ale również do życia. Richard P. Feynman przedstawiony w tej autobiografii nie przestaje zaskakiwać i inspirować do odkrywania piękna tego świata, do bycia prawdziwym i wiernym sobie bez względu na opinie innych.

Pokaż mimo to

Czytając "Pan raczy żartować, panie Feynman"...

Odnoszę nieodparte wrażenie, że gdyby ludzie pióra potrafili posługiwać się fizyką, choć w połowie tak dobrze, jak Richard Feynman władał słowem pisanym.
Ludzkość już dawno sięgnęłaby gwiazd...

Serdecznie polecam.

Czytając "Pan raczy żartować, panie Feynman"...

Odnoszę nieodparte wrażenie, że gdyby ludzie pióra potrafili posługiwać się fizyką, choć w połowie tak dobrze, jak Richard Feynman władał słowem pisanym.
Ludzkość już dawno sięgnęłaby gwiazd...

Serdecznie polecam.

Pokaż mimo to

Na wstępie powiem że w czasach szkolnych nigdy nie przepadałem za fizyką. Po książkę sięgnąłem dzięki opiniom innych użytkowników "lubimy czytać" . Nie wdając się w szczegóły powiem że książka jest rewelacyjna i na pewno przeczytam kolejną część

Na wstępie powiem że w czasach szkolnych nigdy nie przepadałem za fizyką. Po książkę sięgnąłem dzięki opiniom innych użytkowników "lubimy czytać" . Nie wdając się w szczegóły powiem że książka jest rewelacyjna i na pewno przeczytam kolejną część

Pokaż mimo to

Kto by pomyślał, że tak szanowny noblista może być takim niezłym ziółkiem. Przeważnie autobiografię są przelukrowane, ale na szczęście Feynman mówi o sobie wprost i bez bajkopisarstwa. Czyta się lekko, choć czasami autor zapędza się w naukowe tłumaczenia, przez które gubi się wątek. Mimo to jest to książka dla każdego, co jest jej dużym atutem.

Kto by pomyślał, że tak szanowny noblista może być takim niezłym ziółkiem. Przeważnie autobiografię są przelukrowane, ale na szczęście Feynman mówi o sobie wprost i bez bajkopisarstwa. Czyta się lekko, choć czasami autor zapędza się w naukowe tłumaczenia, przez które gubi się wątek. Mimo to jest to książka dla każdego, co jest jej dużym atutem.

Pokaż mimo to

Bardzo ciekawa pozycja, pan Feynman był człowiekiem szerokich horyzontów o dociekliwym umyśle i dużej inteligencji. Autobiografia zawiera dużo interesujacych faktów z jego życia, bije z niej też dystans do siebie, który sprawia, że z dużym zaciekawieniem towarzyszyłam panu Feynmanowi w jego odkryciach, przemyśleniach czy podróżach. To człowiek korzystający z wszystkich uroków życia i pewnie niektorzy uznają, że sporo z jego przygód jest dość kotrowersyjnych. Ja natomiast chętnie zostałabym jego studentką. Polecam gorąco!

Bardzo ciekawa pozycja, pan Feynman był człowiekiem szerokich horyzontów o dociekliwym umyśle i dużej inteligencji. Autobiografia zawiera dużo interesujacych faktów z jego życia, bije z niej też dystans do siebie, który sprawia, że z dużym zaciekawieniem towarzyszyłam panu Feynmanowi w jego odkryciach, przemyśleniach czy podróżach. To człowiek korzystający z wszystkich...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Nie jest to książka którą planowałabym przeczytać, ale miałam do niej dostęp dzięki uprzejmości znajomych. O postaci Feynmana wiedziałam niewiele, fizyka czy matematyka nigdy nie były dziedzinami moich zainteresowań, niemniej jednak wspomnienia w tej formie był niezwykle ciekawe i przystępne do poznania. Autor nie tylko dał nam wycinek swojego życia, które było szalenie barwne i zróżnicowane, ale podał też sporo tła historycznego pokazując współczesnemu czytelnikowi jak bardzo zmieniło się amerykańskie społeczeństwo. Jednakże, mimo widocznych zmian boryka się ono ciągle z tymi samymi problemami - brakiem umiejętności logicznego myślenia, krytyki, wykorzystywania wiedzy w praktyce i systemem edukacji, który najkrócej mówiąc jest porażką bo prowadzi prościutko do wcześniej wymienionych rzeczy.

Książkę czyta się bardzo szybko, Feynman ma dar opowiadania. Jest człowiekiem bystrym, odważnym i samokrytycznym, przez co jego przygody i psikusy, które ciągle komuś robił czytało się z uśmiechem na twarzy, współczując przy tym jego współpracownikom bo na pewno był trudny do wytrzymania w zawodowym życiu. Z drugiej strony jego otwartość i ciekawość na świat, plus zdolność do widzenia go takim jaki jest poprzez umiejętność filtrowania fałszu, manipulacji i wyolbrzymiania są niesamowite i godne podziwu. Nie był to jednak człowiek, dla którego relacje międzyludzkie były zbyt ważne. Miał trzy żony, o których nie dowiadujemy się zbyt wiele, nie poświęca im kompletnie uwagi zupełnie tak, jakby nie istniały. Plus ma bardzo średniowieczne podejście do poznawania kobiet, co zrzucam na karb tamtych czasów, niemniej jednak czytałam o tym z niesmakiem. Najwyraźniej jednak nawet najbardziej bystre umysły nie potrafią znaleźć w życiu równowagi, a Feynman zawsze skupia się na tylu różnych elementach otaczającej go rzeczywistości próbując wszystko wyjaśnić, że może z łatwością tracić ogólny obraz.

Jednym z ciekawszych i mocno przerażających tematów był ten dotyczący bomby atomowej. Autor był jedną z osób pracujących nad tym tematem na zlecenie rządu, jednak tajność tego przedsięwzięcia i sposób zabezpieczania danych były na szalenie niskim poziomie, co Feynman oczywiście wytknął. Nie sposób było też nie zauważyć jego pierwotnej dumy zastąpionej potem przez niepokój, a nawet wyrzuty sumienia z powodu brania udziału w tym kontrowersyjnym projekcie, który koniec końców ocenił jednak jako inspirujący i ważny moment jego życia i kariery.

Podsumowując, książka jest warta przeczytania, nawet gdy fizyka czy biografie nie leżą w kręgu Waszych czytelniczych zainteresowań. Tą pozycję czyta się jednak lekko i szybko, autor szybko przeskakuje pomiędzy etapami swojej kariery zasypując nas anegdotkami i obrazkami z jego pracy, co koniec końców wychodzi mu uroczo i bardzo ludzko. Zupełnie nie odebrałam go jako poważnego, naburmuszonego i oddalonego od ludzi naukowca, do którego lepiej nie podchodzić. Widziałam go bardziej jako wszechstronnie zainteresowanego światem, chłonącego informacje jak gąbka kawalarza, który dzieli się każdym swoim spostrzeżeniem z otoczeniem. Przyjemna lektura, nie żałuję że wpadła mi w ręce :)

Nie jest to książka którą planowałabym przeczytać, ale miałam do niej dostęp dzięki uprzejmości znajomych. O postaci Feynmana wiedziałam niewiele, fizyka czy matematyka nigdy nie były dziedzinami moich zainteresowań, niemniej jednak wspomnienia w tej formie był niezwykle ciekawe i przystępne do poznania. Autor nie tylko dał nam wycinek swojego życia, które było szalenie...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Feynman to ciekawa osobowość. Czytając go można nabrać apetytu na naukę - na poznawanie świata. Dla samego siebie a nie dlatego, że w szkole jest potrzebne, albo ktoś wymaga do czegoś.
Podoba mi się też komentarz odnośnie systemu edukacji i podejścia do weryfikowania teorii. Jakby to powiedział Łona - bądź uprzejmy mieć wątpliwość.
Z drugiej strony można odnieść wrażenie, że autor się nieco wywyższa, popisuje co od razu wzbudza we mnie podejrzenie, że jednak ma jakieś kompleksy, które każą mu ciągle coś sobie udowadniać. Podbija to też jego adorowanie kobiet, które z dzisiejszej perspektywy wygląda seksistowsko, ale w tamtych czasach było pewnie czymś normalnym.

Feynman to ciekawa osobowość. Czytając go można nabrać apetytu na naukę - na poznawanie świata. Dla samego siebie a nie dlatego, że w szkole jest potrzebne, albo ktoś wymaga do czegoś.
Podoba mi się też komentarz odnośnie systemu edukacji i podejścia do weryfikowania teorii. Jakby to powiedział Łona - bądź uprzejmy mieć wątpliwość.
Z drugiej strony można odnieść wrażenie,...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Książka o bardzo interesującej osobie, a w dodatku z humorem, bardzo przyjemnie się czyta

Książka o bardzo interesującej osobie, a w dodatku z humorem, bardzo przyjemnie się czyta

Pokaż mimo to

Autobiografia Feynmanna jest przyjemna i nawet momentami pouczająca i motywująca, da się znaleźć parę prawd życiowych, które kogoś mogą oświecić. W gruncie rzeczy jest był to człowiek o niepowtarzalnej historii i charakterze, polecam cieplutko

Autobiografia Feynmanna jest przyjemna i nawet momentami pouczająca i motywująca, da się znaleźć parę prawd życiowych, które kogoś mogą oświecić. W gruncie rzeczy jest był to człowiek o niepowtarzalnej historii i charakterze, polecam cieplutko

Pokaż mimo to

Dick Feynmann był bezpośredni jako człowiek i taka jest jego autobiografia, która jest raczej zbiorem wspomnień niż typowym biogramem, co tylko działa na jej korzyść. Genialny fizyk miał odwagę żyć pełną piersią, próbować, doświadczać (mimo, że był w dużej mierze fizykiem teoretycznym:), podchodzić do wszystkiego z pozytywnym nastawieniem i niemal chłopięcą ciekawością. I ten humor oraz celne obserwacje są obecne na każdej stronie książki. Anegdota goni anegdotę, aż po pewnym czasie czytelnik łapie się za głowę, ile życiorysów można nimi obdzielić. Otwieranie sejfów w Los Alamos podczas prac nad konstrukcją pierwszej bomby atomowej czy halucynacje w komorze deprywacyjnej zbudowanej przez samego Johna C. Lilly'ego, to tylko niektóre z przykładów, które same w sobie byłyby niezłym materiałem na dobre powieści. Sama fizyka stała się dzięki Feynmannowi bliższa przeciętnemu odbiorcy - może nie mniej zawiła, ale już nie przerażająca dla bardziej humanistycznych umysłów. Książka to też barwny obraz Ameryki lat 40. i 50. Skrzącej się światłami Las Vegas, które gwałtownie rozwinęło się m.in. dzięki naukowcom z projektu Manhattan czy budującej potęgę techniczną w okolicach kalifornijskiej Pasadeny. To również okazja do spotkania innych największych umysłów pierwszej połowy XX wieku: Einsteina, Bohra czy Fermiego.

Dick Feynmann był bezpośredni jako człowiek i taka jest jego autobiografia, która jest raczej zbiorem wspomnień niż typowym biogramem, co tylko działa na jej korzyść. Genialny fizyk miał odwagę żyć pełną piersią, próbować, doświadczać (mimo, że był w dużej mierze fizykiem teoretycznym:), podchodzić do wszystkiego z pozytywnym nastawieniem i niemal chłopięcą ciekawością. I...

więcej

mniej

Pokaż mimo to