Magic Molly. Tajemniczy kucyk

Wydaje mi się, że ta książka dla dzieci 4 plus będzie idealna. Może nawet dla bardziej cierpliwego trzylatka, który zaciekawi się treścią i obrazkami co kilka stron wplecionymi w całość. Treść bardzo prosta, bez zbędnych zawirowań, mówiąca o przygodach małej kaczuszki i dziewczynki, która martwiła się jej losem, zainteresuje dziecko, do tego bardzo urocze obrazki rysowane ołówkiem. Całość fabuły mało wymagająca, ale ogólnie pozytywne wrażenie.

Tina Nolan to autorka, jak na razie 11-tomowej serii, w której głównymi bohaterami są różne zwierzęta - koty, psy, konie, kaczka, królik, lis. Ewa i Karol Mareccy wraz ze swoimi dziećmi Ewą i Karolem prowadzili schronisko ,,Cichy kąt", gdzie oferowali pomoc i opiekę wszystkim potrzebującym zwierzętom. Kolejnym psem, który potrzebował ich pomocy była Łatka, którą ktoś zostawił przed ich domem w kartonie. Byli pewni, że ktoś po prostu ją porzucił, jednak postanowili to sprawdzić. Cenię sobie i uwielbiam wszelkiego rodzaju książki o zwierzętach. Najbardziej lubię te o kotach, jednak nie mogę wciąż o nich czytać. Zdecydowałam się na zakup serii ,,Na pomoc zwierzakom", gdyż spodobała mi się różnorodność bohaterów oraz przepiękne wydanie. Cena także nie jest zbyt wygórowana, więc zakupiłam. Minęło sporo czasu zanim zabrałam się za lekturę, jednak zaręczam, że było warto to zmienić. Nie zawsze wszystko układa się tak, jakbyśmy chcieli. Nie wszystkie zwierzęta mogą mieć dobrych właścicieli, ciepły kąt i miskę strawy, gdy tego zapragną. Seria ukazuje, że warto przygarniać zwierzęta ze schronisk, dbać o nie, będąc np. wolontariuszem. Tak niewiele potrzeba, by komuś pomóc. Przyznam szczerze, że nie czuję się na siłach, by chodzić do schroniska, pewnie chciałabym przygarnąć stamtąd wszystkie kotki :) Można jednak pomóc także w inny sposób, wpłacając pieniądze na dane miejsce. ,,Łatka - niechciany szczeniak" to pierwszy tom serii, warte uwagi młodych czytelników oraz miłośników zwierząt. Dość duża czcionka oraz ilustracje dość znacznie przyśpieszają czytanie. Ja taką książeczkę czytam raptem pół godziny. Odnośnie ilustracji są one trochę inne, niż w książkach z innych serii. Wyraźnie widać, jakby zostały narysowane pociągnięciem ołówka, nie są jakieś wyidealizowane. Ja przeczytałam już 4 tomiki, o których będę pisała na dniach, a w planach mam pozostałe 7. Już nie mogę się doczekać ich lektury! Moja ocena: 5,5/6

Książka całkiem miła. O dziewczynce mieszkającej z tatą (mama nie żyje) i szczeniaczku (suczce). Dziewczynka po klasowej wycieczce do schroniska Przytuliska namawia tatę na wzięcie smutnego szczeniaka na 2 tygodniowy urlop od schroniska. 5,5 letniemu dziecku lektura całkiem się podobała, dla mnie była przewidywalna, ale poprowadzona z dobrym smakiem. Nie musiałam zmieniać tekstu. Bez brutalnych scen

Najnowsza seria książeczek angielskiej autorki Holly Webb bardzo podoba się najmłodszym czytelnikom, ale nie tylko. Nawet wśród dorosłych słychać i widać pozytywny odbiór przygód małej Molly. Idąc więc "za ciosem" opowiem Wam dziś o trzecim spotkaniu siedmiolatki z magicznym zwierzątkiem. W dniu czwartych urodzin Kitty, siostrzyczki Molly, rodzice zorganizowali przyjęcie. Główną atrakcją dla zaproszonych gości oraz samej solenizantki był magik - Fantastyczny Feliks. Magik czarował, żonglował i jeździł na monocyklu, ale największą frajdą dla dzieciaków było wyciągnięcie króliczka z cylindra. Do sztuczki Fantastyczny Feliks zaprosił Kitty wraz z siostrą. Molly podczas wyciągania króliczka odkryła, że to magiczne zwierzątko, ponieważ króliczek zmienił kolor futerka. Kiedy dzieci poszły na podwieczorek, dziewczynka postanowiła porozmawiać ze zwierzątkiem. Śnieżek, bo tak miał na imię króliczek, okazał się być przemiłym stworzeniem i na dodatek żartował ze swoim właścicielem na temat zmieniania koloru podczas przyjęć urodzinowych. Kilka dni po przyjęciu Kitty, Molly wciąż nie mogła przestać myśleć o Śnieżku, tak bardzo chciała znów się z nim spotkać. Jej marzenie spełniło się w piątek , kiedy to spotkała magika wraz z króliczkiem w klinice weterynaryjnej swojego taty. Okazało się, że zwierzątko dostało uporczywej czkawki, podczas której znika. Czy zwykłe kropelki na problemy żołądkowe pomogą? Czy Molly uda się dotrzymać obietnicy i dobrze zaopiekuje się króliczkiem podczas nieobecności Feliksa? Co zrobi Molly jeśli Śnieżek nadal będzie znikał? Książeczka jest trzecim tomem przygód małej Molly, jednak poszczególne historie można czytać w dowolnej kolejności, nie przeszkadza to zupełnie w odbiorze danej historii. Przygody dziewczynki są opowiedziane w sposób idealny dla dziecka w wieku powyżej lat trzech. Autorka obok pouczającego morału i kilku ważnych informacji o życiu ludzi i zwierząt przekazuje czytelnikowi również trochę magii. "Znikający króliczek" to spory nacisk na odpowiedzialność, jaką ponosi dziecko chcące posiadać swojego zwierzaka. Serdecznie polecam kolejną magiczną książeczkę.

Nadal bardzo podoba mi się sam pomysł - to połączenie książeczki obyczajowej o przyjaźni dziewczynki i kotka z elementami magii, wprowadzeniem tego innego, cudownego świata, pełnego mroku, choć za pierwszym razem zrobił większe wrażenie (to druga książka z serii, którą przeczytałam, a tak w ogóle to 8, więc też nie wiem jak długo można "jechać" na tym samym, choć wdzięcznym, patencie). Dla dzieciaków nadal uważam że seria super, ja czekam czy któryś tom mnie jeszcze zaskoczy.

Jak może wiecie Holly Webb napisała bardzo dużo książek, w tym wiele o zwierzętach i oto jedna z takich serii. Nie jest to jednak seria podobna do "Zaopiekuj się mną", co to to to nie, bo tutaj zwierzątka nie są takie zwyczajne, one są magiczne, a główna bohaterka potrafi z nimi rozmawiać. Tomów jest łącznie sześć i każda z nich to jakby inna historii, z tą samą bohaterką w roli głównej, więc na upartego można by je czytać nie po kolei. Mi jakoś osobiście ta seria nie przypadła mocno do gustu, ale jest lekka i przyjemna w czytaniu. Jest sympatyczna w odbiorze, choć napisana raczej prostym językiem dla młodszych czytelników oraz bardzo szybko i dobrze się ją czyta.

Przeczytałam "Piątkę z Zakątka" już jako dorosła osoba i też z tej perspektywy oceniam ją jako przyjemną lekturę, choć nie jest ona pozbawiona wad. Książka opowiadana jest z perspektywy rezolutnego, wygadanego dziewięciolatka, ucznia klasy III. W krótkich rozdziałach i w dość zabawny sposób przedstawia on siebie i swoich dziecięcych przyjaciół, a także przygody, jakie ich spotykają. Spotkałam się z porównaniem tej książki do przygód Mikołajka i faktycznie widać podobieństwa, ale codzienność, w jakiej żyją nasi bohaterowie, jest na wskroś polska z lat 90. XX wieku. Z tej perspektywy jej wady, czyli np. to, że spośród sławnych polskich kobiet uczniowie są w stanie wymienić tylko Marię Curie-Skłodowską albo stereotypowe postrzeganie koleżanek, są bardziej zrozumiałe. Na plus jednak oceniam przykłady dziecięcej spostrzegawczości, która odsłania hipokryzję dorosłych, a także naukę właściwego podejścia do zwierząt. Nie bez znaczenia jest humor, z jakim wszystkie wydarzenia są opowiedziane - sprawia on, że także dorosły czytelnik nieraz parsknie śmiechem przy lekturze.

Ta książka to moja 3 przeczytana z tej serii. Jak dotąd jest ona moim faworytem wśród moich wszystkich książek. Może głownie dlatego, że też kocham tańczyć (akurat nie balet). Była taka jedna chwila gdzie serce biło mi jak szalone, to było na stronie 86-90. Najlepsze jednak w tej książce był kolor kotka. Strasznie mi się spodobał! Gorąco zachęcam do czytania i zapewniam, że czytając tą książkę nie zawiedziecie się i będzie lepsza niż wam się wydawało :).

Trzy opowieści o kotach łączy chwilowy pobyt w Przytulisku Marty Zakrzewskiej, której pomaga nastoletnia Aneta. Pełne ciepła miejsce dla zwierząt daje im nadzieję na spokojną teraźniejszość, odpowiednią opiekę lekarską, troskę ludzi i nadzieję na prawdziwy dom. Pierwsza opowieść pokazuje nam koteczkę trafiającą w ręce bogatego, rozkapryszonego chłopca, którego rodzice zajęci swoimi sprawami nie mają ani siły, ani czasu, ani ochoty na zajęcie się własnym dzieckiem, a tym bardziej zwierzakiem. Kiedy mała, puchata pupilka nudzi się chłopcu zapomina ją nakarmić, sprzątać po niej, a przed wyjazdem na wakacje porzuca ją. Koteczka poznaje przedstawicielkę swojego gatunku i jej niezwykły dom: antykwariat. Niestety miłość do chłopca sprawia, że opuszcza Safonę i wędruje w poszukiwaniu swojego właściciela i przypadkowo trafia do prowadzonego przez małżeństwo emerytów domowego schroniska, które ma pomóc przepełnionemu schronisku. Wakacje są czasem, kiedy wiele zwierzaków traci domy, dlatego kotów bardzo szybko przybywa i tu. Na szczęście znajdują się dobrzy ludzie marzący i potrzebujący kociaki. Drobinka staje się kotka terapeutką dla innego kota i sprawia, że w domu znowu jest radośnie. Przypadek sprawia, że ma ona okazję jeszcze raz spotkać Safonę mieszkającą w antykwariacie i opowiedzieć jej swoje losy. Grafit jest bohaterem kolejnej opowieści. Przeprowadzka jego rodziny kończy się dla niego niechcianym rozstaniem i to wcale nie dlatego, że zostaje porzucony, ale przez swój popłoch wywołany zamieszaniem. Długa wędrówka zimą sprawia, że trafia do fabryki bombek skąd wyrusza ciężarówką do miasta, co którego przeprowadziła się rodzina, tam włóczy się po ulicach, trafia pod opiekę rudego kocura i przez przypadek do schroniska, dzięki czemu może stać się najwspanialszym prezentem Gwiazdkowym dla… swojego ukochanego właściciela. Rudy, dziki bohater też zyskuje nowy dom i rodzinę. Historia Bezy jest nieco odmienna. Kotka nigdy nie miała ludzkiej rodziny. Mama urodziła ją w piwnicy i dobrze chowała się przed ludźmi Wędrując po mieście gubi swoją kocią rodzinę i trafia do schroniska. Przypadek sprawia, że schorowana kotka zostaje wybrana przez dziewczynkę marzącą o swoim kotku. Niestety musza czekać na wspólne zamieszkanie, ponieważ zwierzak jest chory. Po zamieszkaniu ze swoją panią Beza czasami ucieka. Pewnego dnia znika na dłużej. Poszukiwania dziewczynki są długie i wytrwałe, a do tego kończą się nie tylko znalezieniem kota, ale i nowej przyjaciółki jeżdżącej na wózku. Proste, piękne opowieści pełne serca, dobroci, sprawiają, że mali czytelnicy stają się wrażliwsi na otoczenie. Pokazane wzorce współpracy, empatii sprawiają, że dzieci otrzymują wielką lekcję, z której mogą wyciągnąć wnioski sprawiające, że będą lepsi nie tylko dla zwierząt. Konieczność pomagania słabszym uczy, że nie wolno nikogo traktować przedmiotowo, że każdy jest interesujący taki jaki jest, z bagażem wad i zalet. Kolejny ważny wniosek to podbudowanie wiary w siebie i swoje możliwości. Dzieci odkryją, że wcale nie są tak słabe i mogą pomagać innych, a przez to uczyć się samodzielności i otwartości. Całość oprawiono w grubą okładkę, wzbogacono interesującymi szkicami. Niedługie rozdziały wydrukowano dużymi literami, dzięki czemu czytanie staje się przyjemniejsze. Pozornie bardzo gruba książka dzięki połączeniu trzech opowieści staje się doskonałym ćwiczeniem pamięci małych czytelników. Wielkim plusem jest prosty język i strona czynna zdań, przez co czytanie sprawia przyjemność. „Kto mnie przytuli?” to świetna lektura do słuchania dla przedszkolaków oraz bardzo interesująca książka dla dzieci w wieku szkolnym.

Jak dla mnie - 10 :) Rewelacyjna książeczka o pieskach, miłości do nich, a także o rodzinnych relacjach. Moje dzieci miały jedno zastrzeżenie do niej - za krótka! Rozdzialiki krótkie. Pani Wanda Chotomska z wielkim wyczuciem wplątała w prozę elementy swojego poetyckiego talentu :) Polecam wszystkim!

Relacje między rodzeństwem często bywają trudne nawet w najserdeczniejszych rodzinach. W rodzinie Pawła, jego więź z młodszym bratem Kubą powinna być jeszcze silniejsza, gdyż po zniknięciu taty to oni byli jedynymi mężczyznami w domu i powinni zadbać o mamę. W związku z tym powinni bardziej się zżyć i doskonale umieć się dogadywać (nawet bez słów). Niestety ich relacje od jakiegoś czasu były coraz gorsze. Apogeum osiągnęły, gdy przez nieuwagę Kuby zginął chomik Pawła. Wtedy to Paweł zaczął udawać, że wcale nie ma brata, zupełnie go ignorował. Paweł miał łatwiej - miał wielu kolegów, więc nie odczuł straty, natomiast Kuba swe smutki i frustracje zajadał i robił się coraz grubszy. Paweł ze swoim bratem nie dzielił się żadnymi sprawami, nie zwierzał mu się, ani nawet nie chwalił. Nie przyznał się nawet do korespondowania z Tajemniczym Dżejmsem, a przecież w życiu chłopca było to bardzo ważne wydarzenie. Tajemniczy Dżejms jednak wiele wiedział o Pawle i często wypytywał go o jego brata. To irytowało Pawła, ale z czasem też pozwoliło spojrzeć na brata innymi oczyma. Chłopiec od jakiegoś czasu przypatrywał się bratu - zauważył ogromną zmianę w jego zachowaniu oraz.... odżywianiu. Młodszy brat postanowił się bowiem odchudzać, by znów być tym samym Kubą co kiedyś. Czy chłopcy odbudują swoje relacje? Jak rozwinie się korespondencja Pawła z Tajemniczym Nieznajomym? Czy czegoś go nauczy? Jakie są przyczyny konfliktu chłopców i jaki mają wspólny cel (cele)? Warto przekonać się samemu. Książeczka nie jest długa, czcionka duża, wyraźna, z szerokimi odstępami między linijkami. Ilustracji jest stosunkowo niewiele, ale nie jest to takie istotne, bo ciekawy tekst, często przeplatany listami wystarczająco zainteresuje czytelnika. Podoba mi się sposób w jaki autorka pomaga swojemu bohaterowi zrozumieć emocje, które tkwią w nim głęboko; jak podkreśla rolę rodziny (nawet jeśli jest niepełna). Doskonale jest tu przedstawiona postać matki chłopców. To osoba rozsądna, cierpliwa, sprawiedliwa i ogromnie kochająca synów. Potrafi z nimi rozmawiać, wie kiedy dziecko trzeba zostawić, by samo przeżywało swoje emocje, a kiedy pomóc mu je zrozumieć i "przetrawić". Wspiera swoich synów, jednocześnie wychowując na dobrych, dojrzałych chłopców. Głównie za to książkę polecam!

Bardzo sympatyczna propozycja dla małoletnich czytelników, która nie tylko bawi, ale i dostarcza wartościowych treści. Akcja rozgrywa się w Azylu Zoologicznym, dokąd trafiają potrzebujące zwierzaki z całego świata, sprowadzane tam przez założyciela ośrodka i zarazem ciotecznego dziadka głównej bohaterki. W tej odsłonie serii do placówki przywiezione zostają dwie młodziutkie pandy, których obecność służy zarówno do nakreślenia wątku siostrzanych sporów, jak również przemycenia kilku kształcących informacji o pandach wielkich. Co więcej, dydaktyczne walory utworu obejmują też istotę ochrony środowiska ogółem oraz pochwałę miłości do zwierząt. Więcej na temat książki w blogowej recenzji, dostępnej pod tym adresem: http://crouschynca.blogspot.com/2018/02/zosia-i-jej-zoo-figlarna-panda-recenzja.html

Pierwsza część książki dla dzieci tak od 1 klasy podstawówki. Tomów tej książki jest bardzo dużo. Cztery dziewczynki, które trafiają do Nibylandii i poznają wróżki. Nie chcę zdradzić zbyt wiele. Powiem tyle, że poprzez mrugnięcie tam trafiają. Dla dziewczynek książka idealna. Polubią bohaterki książki.

Zuzka w tym opowiadaniu jest zdumiewająco samokrytyczna. Na potwora spod łóżka nie pomaga ani świecenie latarką, ani przejeżdżaniem samochodem, ani wciąganie do odkurzacza, ale za to odstrasza brzydka buźka Zuźki. I co, Zuza już nie jest taka narcystyczna, prawda?

Grzeczna, wzorowa Strusia i niegrzeczny Łysol - gadający pies. Pies z absurdalnym poczuciem humoru i z kreatywnością wymykającą się jakimkolwiek ramom. Oboje przeżywają historie, które są trudne do przewidzenia. Zabawne, niedorzeczne, takie trochę bardzo nie z tego świata. Czytałem synowi przed snem. Obiecałem po jedynym rozdziale dziennie a stanęło na trzech 🙂 Książka bogata w ilustracje w formie komiksu. Zabawna, wciągająca, absurdalna z sytuacjami nie do przewidzenia. Podam tylko jeden przykład. Kto by pomyślał, że można sprzedać szkołę? . A można. I to razem z panią dyrektor i dziećmi. Gadający pies dużo może. Nie wiem czy chciałbym takiego mieć. Syn też zwątpił. Stwierdził, że woli milczące zwierzątka. Polecam. Doprawdy niezła rozrywka na koniec dnia.

Czy nie chcielibyście wiedzieć, co zwierzęta żyjące w naszym otoczeniu mają nam do powiedzenia? Zdolność słyszenia tych stworzeń posiada Zosia, główna bohaterka tej serii. Dziadek Horacy co jakiś czas przywoził do ZOO nowe zwierzęta, które w nowym miejscu mogły znaleźć opiekę, pomoc i zrozumienie. Dość długo nie wracał ze swojej wyprawy, przez co Zosia oraz jej mama bardzo martwiły się o krewnego. Pewnego dnia jednak w górze zobaczyli balon, a w nim dziadka Horacego. Nowym zwierzątkiem, które przywiózł być lewek, Leoś. Seria ,,Zosia i jej ZOO" składa się jak na razie z trzech tomów. Od lektury pierwszej części minęło już 7 miesięcy, jednak nie przeszkodziło mi to w odbiorze książeczki o lwiątku. Każdą opowieść można czytać oddzielnie, jednak przyjemnie jest zapoznać się z wszystkimi trzema historiami. W tej o lwiątku mamy do czynienia z prawdziwą determinacją, siłą ducha. Razem z bohaterami odczuwamy strach, ale także radość. Momentami bywa wzruszająco. Jeden tomik czyta się niezwykle szybko, ok. 30 minut. Duża czcionka zdecydowanie ułatwia szybkie czytanie. Na końcu znajdują się dwie karty z lwiątkiem. Jedną z nich można odesłać i gdy zbierzemy odpowiednią ilość kart zdobędziemy jakąś nagrodę. Ja myślę jednak, że dobrze nadadzą się też do gry w memory. W chwili, gdy mamy dużą ilość książeczek z kartami gra może trwać naprawdę długo. ,,Zosia i jej ZOO. Samotne lwiątko" to seria, której bohaterami są egzotyczne zwierzęta, które możemy zobaczyć tylko w ZOO. To jedyna seria, którą kolekcjonuję o istotach, których nie można zobaczyć na terenie Polski na wolności. Jeżeli lubicie zwierzęta, powinna Wam się spodobać. Moja ocena: 5,5/6

''Ale nie przejmuj się, opowieści układają się same. Tak już jest i będzie. A wiesz, które ja lubię najbardziej? Nowe, zabawne, zaskakujące. Takie, w których nigdy nie jestem pewna, co czeka mnie na następnej stronie'' ''Księga legend'' Shannon Hale to książka z uniwersum Ever After High. Co roku w Baśnioceum odbywa się Dzień Dziedzictwa podczas, którego uczniowie przyrzekając podążać tą samą drogą co ich bajeczni przodkowie- od Śpiącej Królewny do Pinokia. Wierzą, że jeśli nie wypełnią swojego przeznaczenia wyparują tak jak ich opowieści. Raven Queen, córka Złej Królowej wątpi w swoją przyszłość, bo nie chcę iść w ślady matki i stać się zła. Natomiast Apple White, córka Królewny Śnieżki nie może doczekać się podpisania księgi legend i zostania kolejną królową. Losy dziewczyn są już od początku ze sobą związane. Jak zakończy się ich baśń? Jako fanka całej franczyzy miałam duże oczekiwania co do książki. I na szczęście zostały one sprostane. Książka przybliża nam bardziej świat Ever After jak i postacie. Może niektórym się wydawać, że jest to prosta opowieść o księżniczkach, ale to nie prawda. Pokazuje nam ona, że ludzie będą od nas oczekiwać wiele, a tak na prawdę liczy się to jak my swoje życie poprowadzimy. Na plus jest również, że czytamy książkę z dwóch perspektyw- Apple i Raven. Akcja dzieje się ekspresowo, praktycznie nie zwalnia dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko. A dzięki zakończeniu mamy dobry wstęp do tomu 2. Jeszcze napomnę o pięknym wydaniu książki. Okładka jest zrobiona na wzór księgi legend i jest opatrzona w piękne kolory, a strony mają mnóstwo detali. W Ever After High lubię to, że każda postać jest wyjątkowa na swój własny sposób. Z głównych bohaterek ja bardziej wolę Raven, która przy okazji jest moją ulubioną bohaterką z całego EAH. Ja osobiście jakoś za Apple nigdy nie przepadałam, ale podoba mi się, że w książce jest ona lepiej wykreowana. A co do reszty bohaterów nie mam tak, że kogoś nie lubię tylko mam postacie, które bardziej wolę. Jak miałabym wybrać top 5 to- Raven, Brair, Ashlynn, Maddie, Hunter. Podsumowując książka pozytywnie mnie zaskoczyła i pogłębiła moją miłość do EAH. Nie mogę doczekać się przeczytania kontynuacji. 8,5/10

Prosto z Francji, czy Anglii, z Rosji oraz z Persji, baśnie nie tylko znane są na całym globie ziemskim, ale pochwalić się mogą również różnorodnym pochodzeniem. Geneza niektórych z nich sięga nawet VI wieku przed naszą erą. Niektóre bardziej znane, inne mniej, wciąż przewijają się przez światową kulturę. Towarzyszą rodzinom podczas opowieści na dobranoc i uprzyjemniają czas, kiedy oglądamy ich barwne ekranizacje. W zbiorze „Złota księga bajek” znajdziemy prawie 70 najróżniejszych bajek, których twórcami są nie tylko bracia Grimm, czy Andersen, ale też Iwan Kryłow, czy Ezop. Peter Holeinone wraz z ilustratorami próbuje na nowo przekazać czytelnikowi twórczość znanych i cenionych światowych bajkopisarzy. W potężnym zbiorze bajek czytelnik będzie mógł zapoznać się z baśniami braci Grimm, Andersena, czy baśniami angielskimi. Nie zabraknie tutaj króciutkich bajek Ezopa, a także Pinokia od Collodiego. Poczytamy przepiękne opowieści zrodzone w umyśle Perraulta, a także te, które narodziły się w głowie Szeherezady. Tą podróż po świecie baśni zakończą bajki prosto z Rosji. Bez względu na to czy bohaterami tych siedemdziesięciu historii są ludzie o dobrych i złych sercach, magiczne istoty, jak chociażby wróżki, czy niezwykłe zwierzęta. Cześć jest nam znana mniej bądź bardziej, ale wszystkie mają na celu nie tylko umilać czas młodemu czytelnikowi, ale też i nauczyć go odpowiednich zachowań. Przekazywane od tysięcy lat z pokolenia na pokolenie, niekiedy źródło ich pochodzenia jest całkowicie nieznane- baśnie przetrwały do dziś dzień. Zatem docenić należy zbiory takie jak „Złota księga bajek”, bowiem to one stanowią dziedzictwo najznakomitszych bajkopisarzy. W zbiorze tym nie zabraknie dobrze znanych nam historii, jak chociażby „Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków” od Grimmów, „Mała Syrenka” od Andersena, „Przygody Gulliwera” prosto z Anglii, „Pinokio” od Collodiego, „Kopciuszka” od Perraulta, czy „Lampy Aladyna” ze Wschodu. Wszystkie były wielokrotnie interpretowane przez współczesnych twórców, także filmowych, przez co dorobiły się różnych wersji z różnymi zakończeniami. Chyba to z „Małej Syrenki” zdecydowanie odbiega od tego, z którym zapoznała nas wytwórnia Walta Disneya. Jednakże, czy to oznacza, że jest gorsza? Zdecydowanie nie! W tym zbiorze znajdziemy także inne historie, do których dotychczas mielibyśmy problem z dotarciem, gdyż rzadziej się je przybliża w podobnych publikacjach. Wśród nich znajdują się te od Ezopa, które stały się inspiracją dla Jeana de La Fontaine'a. To w tych opowiastkach znajdziemy jedynie zwierzęta, które stanowią uosobienie ludzkich cech, a także praw natury i okrutności życia codziennego. Przykładem jest tutaj „Wilk i jagnię”, gdzie niewinność nie zawsze musi ratować nas w obliczu prawdziwego okrucieństwa, czy „Osioł, któremu się zdawało, że jest mądry” próbujący uzmysłowić, że najłatwiejsze rozwiązania niekoniecznie muszą być najlepszymi. Nie oszczędza się też zadufanych w sobie ludzi zaprezentowanych w „Zarozumiałej żabie”, czy też dowodu na to, że warto jest pomagać innym, aby potem oni mogli pomóc Tobie w „Koniu i ośle”. Te małe satyry, choć nieznane z nazwy funkcjonują do dziś, a niektóre ze stwierdzeń w nich zawartych stosujemy jako przysłowia. Niezwykle piękne są też historie ze Wschodu i z Rosji. Mają w sobie niesamowity klimat charakterystyczny dla tych okolic. Dodatkowo część z nich pozostaje nam nieznana, choć baśnie z Persji i Arabii znajdziemy w zbiorze „Baśnie tysiąca i jednej nocy”, najpopularniejszym dotyczącym tego regionu. Nie wiadomo skąd się wzięły, wiadome jest tylko, że narratorką jest tutaj żona króla, która opowiada mu baśnie, aby uniknąć śmierci. Wśród tych znanych historii znajdują się też te, o których nie słyszmy aż tak często. Jest to między innymi „Rubinowy Książę”, gdzie przepiękny rubin zamienia się w przystojnego księcia, dla którego niemalże zgubna okazuje się ciekawość jego żony. Ponadto poczytać możemy o przygodach dzielnego Saida w baśni „Przygody Saida”, które stanowią odzwierciedlenie drogi każdego człowieka, aż w końcu dojdzie do tego co najważniejsze. Znajdziemy tu tez mini historię, w której to własność do jednego małego elementu w całym domu może uprzykrzyć człowiekowi życie w „Salem i gwóźdź”. Z drugiej zaś strony mamy także historie rodem z Rosji. Mroźne, ale i pełne wspaniałości bajki, które także mogą wnieść coś do naszego życia. Przede wszystkim znajdziemy tutaj potwierdzenie siły ludzkich marzeń w osobie młodego chłopaka, który uznawany za marzyciela i obiboka dorobił się więcej niżeli inni ludzie, a robiący to co lubi najbardziej, w bajce „Jezioro Złotych Ryb”. Nie brakuje też przepięknego dowodu na to, że dobre uczynki zawsze zostają wynagrodzone w „Domu z zielonym dachem”, a także potwierdzenia na to jak bardzo budujące jest dobro a niszczące jest zło w historii „Córki puszczy”. Wrażenia podczas lektury tych baśni wzmacniają dodatkowo niezwykłe ilustracje znanych i cenionych artystów. Nie są to jedynie rysownicy, ale też ludzie zajmujący się ogólnie pojętą sztuką. Z baśniami każdy z nich miał do czynienia już od dłuższego czasu, a w zbiorze „Złota księga bajek” znalazły się ich najlepsze prace. To właśnie one oddają charakter pełnego kolorów i życia Wschodu, a także surowość i chłód Rosji. Nie przesadzają z barwami, starając się, aby postacie wyglądały jak najbardziej realistycznie. Przy radośniejszych opowieściach szaleją z większą ilością kolorów, natomiast przy tych, które mają nas bardziej przestraszyć zobaczymy bardziej stonowane barwy. W wielu przypadkach rysunki wyglądają jak żywe. Bardzo trudno jest się nie zachwycać pięknem tych prac, w szczególności jeżeli dotyczą magicznych przedmiotów, cudownych wróżek czy przepięknych dziewcząt. Idealnie pasują do tematyki, starając się jak najlepiej przedstawić opowiadaną historię. Jedne prostsze, inne bardziej rozbudowane. Niektóre zaprezentowane w pierwotnej formie, a jeszcze inne stanowiącą swobodną interpretację autora zbioru. „Złota księga bajek” zawiera wszystko to czego może oczekiwać każde dziecko, ale też i dorosły. Jest jednak w czym wybierać, bowiem baśnie w tym zbiorze pochodzą z różnych stron świata, spod pióra zupełnie różnych pisarzy. Każda z nich ma duszę i każda stara się trafić do naszej duszy. Opowieści, które w prześmiewczy sposób prezentują ludzkie niedoskonałości, a także historie, w których dobro zostaje sowicie nagrodzone miłością, pieniędzmi oraz długim i szczęśliwym życiem, natomiast zło marnie kończy w piecu, bądź z rozciętym brzuchem. Jedne kończą się pozytywnie, innym do tego daleko. Jednakże wpływ tych historii na nasze życie, a także życie naszych dzieci, czy wnuków pozostaje nieoceniony.

Książka napisana w nietypowy sposób. Daje dużo do myślenia i pozwala zastanowić się nad swoim życiem. Pokazuje też, że często boimy się czegoś zrobić, bo wmawiamy sobie, że nie damy rady. Jest to książka, która pozwala otworzyć nasz umysł i daje nam cenne wskazówki. Szybko i dobrze się czyta. Piękne ilustracje.