rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Most

Okładka książki Most autorstwa Iain Banks
Okładka książki Most autorstwa Iain Banks
Iain Banks
6,5 / 10
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka literatura piękna
287 str. 4 godz. 47 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
The Bridge
Data wydania:
1998-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1998-01-01
Liczba stron:
287
Czas czytania
4 godz. 47 min.
Język:
polski
ISBN:
837180945X
Ofiara ciężkiego wypadku samochodowego, leżąc bez przytomności w szpitalu, przeżywa w podświadomości inne życie. Trafia w nim do świata, gdzie sen, fantazja, przeszłość i przyszłość stapiają się w nierealną rzeczywistość, z której są tylko dwa wyjścia; jedno wiedzie z powrotem do świata realnego... Most jest ogromny, mieści tak wiele: i gabinet doktora Joyce'a, któremu trzeba opowiadać sny, i bar "U Dissy Pitton", w którym można się napić, i mieszkanie, gdzie można się kochać z Abberlaine... Jest tak wielki, że mieszkańcom wydaje się całym światem. Nawet nie są ciekawi, co jest poza nim, dokąd zmierzają pociągi pędzące poziomem kolejowym. Jednak pewnego dnia John Orr wsiada do jednego z nich i wyrusza w podróż... [Prószyński i S-ka, 1998]
Średnia ocen
6,5 / 10
5 opinii 39 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Most w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Most

Średnia ocen
6,5 / 10
39 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
2 ocen
9
2 ocen
8
6 ocen
7
9 ocen
6
11 ocen
5
3 ocen
4
5 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Most

avatar
83
7
Carlitos
10.04.2023
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

7/10

7/10

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
633
123
StefanGJ
05.07.2019
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Czytając, czułem jakbym zanurzył się w świecie Franza Kafki z "Procesu"... Poznajemy razem z bohaterem inny świat, zupełnie nam obcy, chociaż w nim żyjemy.

Czytając, czułem jakbym zanurzył się w świecie Franza Kafki z "Procesu"... Poznajemy razem z bohaterem inny świat, zupełnie nam obcy, chociaż w nim żyjemy.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
301
131
Karolina
05.01.2018
4 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Okrutne

Fajny, ciężki klimat od samego początku. Jest tajemnica, jest nowy świat, panują nowe, nie rozumiałe zasady. Jesteśmy ciekawi co przydarzyło się bohaterowi. W jaki sposób dowie się kim jest. Zgrabny zwrot akcji, wywalają go z mieszkania i musi zacząć zyc jak zwykły biedny obywatel tej antyutopii najwyraźniej. I wtedy cos w tej książce pęka. Serio, fragmenty snu zrozumiem. Ale fragmenty gdzie narratorem jest ktoś poważnie upośledzony - serio nie dało się tego napisać normalnie? Pomimo iż opowieść ma za zadanie przekazać nam jakies wartości - można sięgnąć po nieco bardziej eleganckie dzieła, które dadzą nam o wiele więcej. Nie polecam absolutnie. Kaszana. A szkoda.

Fajny, ciężki klimat od samego początku. Jest tajemnica, jest nowy świat, panują nowe, nie rozumiałe zasady. Jesteśmy ciekawi co przydarzyło się bohaterowi. W jaki sposób dowie się kim jest. Zgrabny zwrot akcji, wywalają go z mieszkania i musi zacząć zyc jak zwykły biedny obywatel tej antyutopii najwyraźniej. I wtedy cos w tej książce pęka. Serio, fragmenty snu zrozumiem....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

102 użytkowników ma tytuł Most na półkach głównych
  • 54
  • 47
  • 1
25 użytkowników ma tytuł Most na półkach dodatkowych
  • 19
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Więcej
więcej
Iain Banks
Iain Banks
Iain Menzies Banks – szkocki pisarz, piszący powieści głównego nurtu pod nazwiskiem Iain Banks oraz science fiction jako Iain M. Banks. Studiował anglistykę, psychologię oraz filozofię na uniwersytecie w Stirling. W swojej prozie często łączył oryginalne zabiegi fabularne oraz narracyjne. Był honorowym członkiem brytyjskiej National Secular Society. W 2008 „The Times” umieścił Banksa na liście "50 najwybitniejszych brytyjskich pisarzy od 1945 roku".
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ścieki, gaz i prąd Matt Ruff
Ścieki, gaz i prąd
Matt Ruff
Zaskakująco trafna prognoza współczesności sprzed prawie 30 lat! Samolot wlatujący w jeden z najsłynniejszych wieżowców świata i wrzawa wokół Donalda Trumpa to dopiero początek... Z drugiej strony - rasistowski wirus, bezwzględnie wyniszczający rasę negroidalną. Do tego wszechobecne androidy, wzorowane na "murzyńskiej służbie" z czasów kolonializmu, tworzące prawdziwą armię... dosłownie i w przenośni.
Kasia b - awatar Kasia b
ocenił na67 lat temu
Ptak śmierci Harlan Ellison
Ptak śmierci
Harlan Ellison
Niektóre opowiadania rewelacyjnie, inne mocno średnie. Te pierwsze szarpnęły jednak mną na tyle mocno, że książki na pewno nie zapomnę. Nie mam ust, a musze krzyczeć - zdanie, które dźwięczy mi w głowie i powoduje gęsią skórkę do dziś, mimo że czytane wiele lat temu.
lizzy - awatar lizzy
ocenił na71 rok temu
Człowiek ilustrowany Ray Bradbury
Człowiek ilustrowany
Ray Bradbury
Bradbury to bardzo dobry pisarz SF. Niełatwy, przez niektórych uznawany za proroka. Książka zawiera wiele świetnych opowiadań, a wspomnę o jednym z nich - krótki Rakieciarz (Rocket Man),które było inspiracją do skomponowania piosenki przez Eltona Johna o tym samym tytule. Polecam i pozdrawiam.
AKwap - awatar AKwap
ocenił na83 miesiące temu
Ilustrowany Człowiek i inne opowiadania Ray Bradbury
Ilustrowany Człowiek i inne opowiadania
Ray Bradbury
Czytając po wielu, bardzo wielu latach te klasyczne opowiadania Bradburego, zorientowałem się z miłym (?) zaskoczeniem, że opisywana przez niego tak krytycznie konsumpcyjno-egoistyczno-narcystyczna Ameryka, to dzisiejsza Polska. Tak jak ona przyziemna i niezdolna do zmierzenia się z czymś, co niepojęte, ponadzmysłowe,, a przede wszystkim - nieprzeliczalne na pieniądze. "Jesteśmy pospolici, zgadza się? I tu, na Ziemi, szczycimy się tym. Nadszedł czas zwykłego człowieka. Jesteśmy dumni ze swej małości" - deklaruje w przerysowany może nieco sposób w "Betoniarce" Ziemianin Marsjaninowi. A gdy ten rozmawia z chętną Ziemianką, to gasi jej apetyty na siebie, gdy wspomina coś o książkach, kiedy ona zaprasza go do kina. W koncu mówi mu, że "przypomina jej komunistę"..... Jako społeczeństwo, jesteśmy gdzieś w tym właśnie miejscu. Nie zestarzało się zupełnie metafizyczne opowiadanie "Człowiek" o spotkaniu na innej planecie z Jezusem - nierozpoznanym przez zadufanego kapitana ziemskiej rakiety. W efekcie, gdy w opowiadaniu "Miasto" tytułowy żywy organizm mści sie okrutnie za Ziemianach za ich winy sprzed tysiącleci, to nawet im przesadnie nie współczujemy. To uczucie pojawia się zaś tylko podczas lektury opowiadania "Ostatnia noc przed końcem świata" - a koniec świata jest tu niemal taki jak u Miłosza: "A którzy czekali błyskawic i gromów Są zawiedzeni A którzy czekali znaków i archanielskich trąb Nie wierzą że staje się już Dopóki słońce i księżyc są w górze Dopóki trzmiel nawiedza róże Dopóki dzieci różowe się rodzą Nikt nie wierzy Że staje się już Tylko siwy staruszek który byłby prorokiem Ale nie jest prorokiem bo ma inne zajęcie Powiada przewiązując pomidory Innego końca świata nie będzie Innego końca świata nie będzie"
Łukasz Starzewski - awatar Łukasz Starzewski
ocenił na84 lata temu
Krwawe żniwo Dashiell Hammett
Krwawe żniwo
Dashiell Hammett
Sięgając po tę pozycję byłem pełen nadziei, bowiem Hammett uznawany jest za prekursora czarnego kryminału. To on jest również autorem znakomitego klasyka "Sokół maltański". A że uwielbiam kino noir, to byłem ciekaw jak zaprezentuje się takie opowiadanie na kartach powieści. No i powalić mnie nie powaliło. Debiutanckie dzieło Hammetta opowiada o bezimiennym detektywie, który przyjeżdża do fikcyjnego miasta Personville (ironicznie zwanym Poisonville) w celu rozwiązania morderstwa. Tam wpada w sam środek przegniłego bagna. W miasteczku gangi, skorumpowani gliniarze, różna masa rzezimieszków to chleb powszedni, a i nasz bohater nie jest świętym. Na papierze wygląda to świetnie, w praktyce nie do końca. Przede wszystkim zabrakło mi jakiegokolwiek zarysowania postaci, nawet o detektywie niewiele wiemy. Treść książki ograniczona jest do niezbędnego minimum, ciągle się coś dzieje, pada dużo nazwisk, więc łatwo się też pogubić. Trudno się z kimkolwiek utożsamić, kimś się przejąć, bo to bardzo papierowe postacie. Dobre są natomiast dialogi, przesycone ironią, cynizmem i stosownymi one-linerami. Ale cóż, tyle mi nie wystarczyło, im dłużej się czytało, tym większa obojętność losami Personville. Nie skreślam jednak Hammetta i po literackiego "Sokoła maltańskiego" z pewnością sięgnę. Liczę też, że styl Raymonda Chandlera bardziej mi podejdzie, jeśli mowa o legendarnych autorach czarnego kryminału.
Pauleta - awatar Pauleta
oceniła na62 lata temu
Schismatrix Bruce Sterling
Schismatrix
Bruce Sterling
Fabuła książki miejscami co nieco zagmatwana, dlatego najlepiej nie robić zbyt długich przerw w trakcie jej czytania. Wydana została po raz pierwszy w 1985 roku, lecz czytając ją obecnie, nie dało się odczuć ani odrobiny czasowego "trącenia myszką" i gdybym tej książki nie znał, mógłbym się bez problemu nabrać na to, że została napisana choćby w tym roku. Powieść to dość twarda fantastyka cyberpunkowa, czytając ją nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że w wielu innych książkach sf, wydanych znacznie później, widzę wiele rzeczy i pomysłów, których inspiracją był właśnie Schismatrix. Ja z całą pewnością sięgnę po kolejne książki Sterlinga.
Grzech - awatar Grzech
ocenił na81 rok temu
Zderzenie czołowe Bruce Bethke
Zderzenie czołowe
Bruce Bethke
Rok 1984, George Orwell. Pierwsze skojarzenie czym inspirował się autor w pierwszych rozdziałach "Zderzenia". I na inspiracji się skończyło. I w sumie dobrze. Nie miałem ochoty na moralizowanie czytelnika tylko na nieskrępowaną rozrywkę. I nie zawiodłem się! Bohater wywalony z bezdusznej korporacji zaczyna bawić się na własną rękę w wirtualnej rzeczywistości. Tak zaczyna się odjechany cyberpunk jakim jest opisywany tytuł. Okulary wirtualne, rękawice sensoryczne, skarpety sensoryczne i pewna... hmm... zabawka (także sensoryczna, a jakże) od zespołu projektowego ProctoProd TM. Książka ta pisana z perspektywy pierwszej osoby położyła mnie na łopatki. Czyta się ją jak żywy pamiętnik, przemawia do nas osobiście. Powieść napisana w 1995 r. (2002 r. wydanie PL) daje mocno w kość odrobinę chybionymi wizjami roku 2005. w sferze zabawy w wirtualnej rzeczywistości. W sferze środków są nietrafione. Jednak pojawiające się schematy działają jak najbardziej. Nie przytaczam własnych porównań aby nie psuć zabawy przyszłym czytelnikom. Jedyne co mogę powiedzieć to, że wątek samochodu bohatera ciągnący się całą powieść rozśmieszał mnie za każdym razem. Powiem tylko tyle, dzieje się grubo, dzieje się szybko i wszystko po bandzie. Zakończenie lekko przewidziałem ale nie zepsuło mi to luźnej zabawy ani trochę. Jedyne co mogę zarzucić to moja niezaspokojona chęć głębszego poznania świata. Niektóre momenty bezczelnie przegadane gdzie chciałbym poznać więcej szczegółów. No może jeszcze drugim minusem jest w sumie brak głębszego sensu. Zapaleńcy pewnie znajdą ten morał, sens, nadzieję na lepsze jutro. Po co? - pytam się. Dużo się dzieje, z humorem, prosty język, cięte riposty, bohater nawiązuje kontakt z czytelnikiem i w sumie nie zanudza go. Mocna, dobra, (nawet bardzo dobra, niech zaryzykuję) pozycja rozrywkowa. Polecam! Aha, ocenę na BDB przyklepał fakt, że zdołałem tę książkę połknąć w dwa dni. Wchłonąłem ją jak Bugatti Veyron cały bak paliwa czekając na jeszcze. A stacji paliw po prostu NI MA...
WojteK - awatar WojteK
ocenił na711 lat temu
Kiedy zawodzi grawitacja George Alec Effinger
Kiedy zawodzi grawitacja
George Alec Effinger
Wyobraźcie sobie klasycznego, nonszalanckiego detektywa rodem z opowiadań Chandlera czy Hametta przeniesionego w futurystyczny świat metropolii XXII wieku, gdzie królują powszechnie arcynowoczesne technologie i masowo zażywa się zaawansowane substancje psychoaktywne. Należy jeszcze dodać, że ta metropolia jest arabska, więc dominującą siłą wyznaniową jest islam. W takim tle rozgrywa się powieściowa intryga kryminalna, bowiem powieść G. E. Effingera jest klasycznym kryminałem przebranym w szaty SF. Fajnie się to czyta, bo to literatura wybitnie rozrywkowa, żonglująca dobrze znanymi z popkultury motywami. Jest nieco klimatu noir, są straszne i posępne typy ludzkie, nieco wynaturzeń i perwersji podanych jednak ze względnym umiarem. Długo się zastanawiałem ile gwiazdek dać, 6 czy 7, w końcu postanowiłem być bardziej hojny i docenić sprawność warsztatową autora oraz dobrą rozrywkę jaką zaserwował czytelnikowi. Lekko wchodzące i wciągające lektury jak ta są czasem potrzebne.
romeo - awatar romeo
ocenił na72 lata temu
Wybrzeże Moskitów Paul Theroux
Wybrzeże Moskitów
Paul Theroux
Co za koszmarna tortura. Allie Fox jest gorszy od dżumy i seryjnych zabójców. Bierze w szczytne idee i przerabia je na absurdalny koszmar karmiący wyłącznie jego ego. Po drodze krzywdzi i rani, ale też, dla zmyłki, pomaga. Jest uosobieniem każdej rewolucji, która prowadzona przez despotę z wyzwolenia zmieniła się w krwawą tyranię. Jednak najwięcej miejsca w opowieści zajmuje spojrzenie na uzależnionych od narcyza ludzi - rodzinę, bo narratorem jest syn Alliego, Charlie. Psychologicznie ciekawe, ale poza tym, jak wspomniałam koszmarna tortura, cały czas myślałam "czemu oni sobie nie pójdą" i niby na to odpowiada ta książka, ale łatwo się ocenia z dystansu. Serdecznie polecam lekturę terapeutom.
Ficar - awatar Ficar
ocenił na77 miesięcy temu
Papierowy człowiek Dashiell Hammett
Papierowy człowiek
Dashiell Hammett
Już od pierwszych stron wciągnęła mnie bardziej niż słynny i przereklamowany Sokół Maltański, który jest średni szczerze mówiąc. Tutaj intryga i jej rozwiązanie są o wiele ciekawsze. Mamy tu sporo barwnych postaci; wciągające wątki porąbanej rodzinki. Również były detektyw i jego żona budzą większą sympatię niż Sam Spade. Tylko tytuł słabo dobrany; ów papierowy człowiek (w sensie chudzielec - The thin man) jest tylko wspomniany pod koniec. O ile Sokół mnie trochę znudził, o tyle tutaj nie mam dość i chętnie poczytałbym o dalszych losach Nicka i Nory Charles. Co prawda jest to ostatnia książka Hammetta, ale po jej zekranizowaniu nakręcono kilka kontynuacji i serial.
Brexxxer - awatar Brexxxer
ocenił na75 miesięcy temu
Późne lato John Crowley
Późne lato
John Crowley
Długo miałam tą książkę na liście 'kup', ale jak do tej pory dużo innych książek okazywało się wazniejszych do nabycia. Jednak ciekawość w końcu zwyciężyła i kupiłam 'Późne Lato'. Treść w dwóch trzecich tej opowiści jest cudownie intrygująca - przedstawia wyimaginowaną historię postapokalipycznej osady ludzi żyjących 'po staremu' tj. sprzed ery industrializacji Ziemi, którzy zbierają pozostałości i budują z tego nowe obiekty. Są tu delikatne wzmianki o społeczności sprzed 100 lat (zwanej Aniołami, ponieważ nie tylko byli bardzo rozwinięci technologicznie),która zamieszkiwała Wielką Korporację, o jakiejś burzy, która trwała rok i przetrzebiła ludzkość oraz o wojnie, która także dokonała zniszczenia. Pozostali przy życiu Aniołowie zbudowali miasto pod kopułą, na którym odlecieli i dryfują wokół Ziemi. Dzieci Aniołów, które pozostały na powierzchni planety, zestarzały się tu i mają wiedzę o przeszłości, uznawani są za mędrców. Nowych tubylców fascynują np. slajdy, których szamanki używają do wróżenia przyszłości osadników. W osadzie jest pełno dziwnych artefaktów pozbieranych z ruin budynków, (które to rzeczy dla nas ludzi XXI w. są zwyczajne, a dla osób żyjących w czasie po zniszczeniu rozwiniętej technologicznie cywilizacji, którzy nigdy ich nie widzieli, stanowią zagadkę),np. sztuczna noga, obrazy, kryształy, itp. Zapada w pamięć scena, kiedy ojciec i syn palą ognisko na szosie i patrzą na pozostałości dawnej cywilizacji - kręte autostrady, węzły drogowe, mosty, zrujnowane miasta i zastanawiają się nad ich ówczesnym zastosowaniem. 'Droga służyła do zabijania'. No tak, pośrednio :) Syn zakochany w dziewczynie ze swojej osady postanawia wyruszyć na jej poszukiwanie, kiedy ona odchodzi z grupą handlarzy. Związek ten przypomina mi relację osoby uzależnionej z unikową. Chłopak goni za dziewczyną, a ona ma go gdzieś. W końcu jakimś sposobem okazuje się, że przekształca się w Anioła z tych mieszkających ponad Ziemią... I właśnie te pozostale 1/3 książki, kiedy pojawia się temat pięciu tajemniczych kuli przechowujących ważne awatary Aniołów, i które w innej osadzie z pomocą osób wtajemniczonych wchodzą w określone osoby i dzięki temu odżywają w ludzkim ciele, cała ta późniejsza filozofia i przeskok do Aniołów i ich egzystencji, tego już mój mózg nie mógł przetrawić. Brakuje jakichś fundametalnych danych, żeby sobie poskładać w głowie co do czego pasuje w całej tej historii. Jednak ta opowieść mogłaby z powodzeniem służyć jako scenariusz do animowanego filmu utrzymanego w przyrodniczo-dystopijnym klimacie. Na koniec dodam, że bardzo podobała mi się scena odnalezienia przy drodze gipsowej głowy jakiegoś pomnika, w której główny bohater pomieszkiwal przez jakiś czas :) Jak ktoś lubi dziwne książki, to polecam.
Draconina - awatar Draconina
oceniła na73 miesiące temu
Spook Country. W kraju agentów William Gibson
Spook Country. W kraju agentów
William Gibson
Ta książka, czyli druga część tzw. trylogii Blue Ant, podobała mi się w niektórych aspektach bardziej od pierwszej części, czyli Rozpoznania Wzorca. Być może to przez samo tłumaczenie, być może to przez styl Gibsona, który był tu znacznie lżejszy i przyjemniejszy w odbiorze, a być może to przez ukazanie historii z kilku perspektyw, które zmieniają się co rozdział, w przeciwieństwie do "Rozpoznania", gdzie mieliśmy tylko jeden punkt widzenia. Książka ma swoje lepsze i gorsze momenty, a zakończenie, choć nie jest aż tak oderwane i znikąd jak w pierwszej części, przeciwnie - można powiedzieć, że pasuje, to nie zrobiło na mnie żadnego wrażenia. Nie było nawet w ten sposób do końca skonstruowane według mnie. Szkoda również, że poza strzępkami poszlak, które nie muszą wcale nimi być, nie jest wyjaśnione kim jest pewna postać, a byłoby to ciekawym powiązaniem z Rozpoznaniem Wzorca. Jeśli chodzi o postacie, można niektóre z nich polubić, ale nie jest łatwo się z nimi w jakikolwiek sposób utożsamić. Są poniekąd duchami, przemieszczają się, szukają, obserwują i tylko czasem tak naprawdę coś robią, coś co ma znaczenie. Myślę, że warto czytać tę książkę między wersami - to, co się tam dzieje jest mniej ważne, od tego kiedy i gdzie to się dzieje, w jakich czasach, okolicznościach, jaki jest postęp technologiczny i jakie są jego skutki, plusy i minusy; jak ta technologia jest wykorzystywana przez ludzi, np. w celach innych, niż te pierwotnie przewidziane, vide - geohacking i sztuka lokacyjna (locative media),czyli cyfrowa sztuka z wykorzystaniem systemu gps i rozszerzonej rzeczywistości, taki zarys początku, jakby nie patrzeć, cyberpunku, który rozwija się teraz, na naszych oczach. Inny przykład to przemycanie danych, które zaszyfrowane są w muzyce wgranej na Ipoda. Podsumowując, jak na tyle stron (ok. 330),mogło dziać się w tej książce znacznie więcej. Podobały mi się najbardziej rozdziały z perspektywy Milgrima - narkomana, który pełnił rolę swego rodzaju obserwatora i był on niestety postacią bierną. Gdzieś w trakcie rozpłynęło się też znaczenie wspomnianej sztuki lokacyjnej i innych podobnych motywów, tak samo zabrakło tu na koniec jakiejś ciekawej puenty. Wystawiam jednak taką ocenę, ponieważ czytało mi się tę książkę bardzo dobrze i jeśli będę kiedyś wracać do Gibsona, to poza trylogią "Ciągu" i "Mostu", wrócę również do tej książki (nie wiem jak z Zero History, ale do Wzorca Rozpoznania raczej nie tak prędko).
RYDer - awatar RYDer
ocenił na76 lat temu
Wyspa J.G. Ballard
Wyspa
J.G. Ballard
Sięgając po Wyspa autorstwa J. G. Ballard, wiedziałem, że to będzie coś osobliwego — ale nie spodziewałem się aż tak dziwnego doświadczenia czytelniczego. Punkt wyjścia jest prosty: wypadek samochodowy, pas ziemi między autostradami i bohater uwięziony w samym środku cywilizacji, a jednak całkowicie poza nią. Szybko jednak okazało się, że to nie jest historia o przetrwaniu w klasycznym sensie. To raczej opowieść o izolacji, stopniowym odklejaniu się od rzeczywistości i dziwnym procesie oswajania własnego „więzienia”. Ta książka jest mocno niepokojąca i chwilami wręcz absurdalna. Relacje między bohaterami, ich zachowania i decyzje bywają trudne do zrozumienia, a całość przypomina bardziej eksperyment myślowy niż tradycyjną powieść z fabułą. Ballard tworzy duszny, surowy klimat i pokazuje, jak cienka jest granica między uporządkowanym światem a chaosem. Czytałem tę dziwną książeczkę z mieszanką konsternacji i ciekawości. Nie wszystko mnie przekonało, nie zawsze czułem sens tego, co się dzieje, ale trudno odmówić jej oryginalności i sugestywnej atmosfery. To lektura osobliwa, momentami dziwaczna, a jednak intrygująca — niezła, choć zdecydowanie nie dla każdego.
Lucyferus - awatar Lucyferus
ocenił na61 miesiąc temu
Czysta robota. Opowiadania Raymond Chandler
Czysta robota. Opowiadania
Raymond Chandler
Nie da się przecenić wpływu Chandlera na estetykę filmu noir, której jestem wielkim fanem. I to nie tylko metaforycznie, pociągając za sznurki Philipa Marlowe'a na kartach swojej prozy - także dosłownie, konstruując scenariusze filmowe. W tym miejscu warto wymienić przede wszystkim rewelacyjne "Double Indemnity" z 1944 w reżyserii Billy'ego Wildera. I choć wstyd przyznać, było to moje pierwsze poważniejsze zetknięcie z dziełem Chandlera. "Czysta robota" to zbiór opowiadań, które - choć nie brak w nich zwrotów akcji - koniec końców okazują się być schematyczne i nieco rozczarowujące. Ktoś może powiedzieć, że konwencja gangsterskiego noir siłą rzeczy implikuje ubóstwo fabularne (z czym można się częściowo zgodzić),niemniej nadal pozostaje spory niedosyt - mówimy w końcu o jednym z najbardziej znanych autorów kryminałów w skali światowej. "Czystą robotę" czyta się dobrze, względnie lekko, choć nie jest to literatura najwyższych lotów - mam nadzieję, że kolejne starcie z Chandlerem będzie jednak bardziej spektakularne.
Yarek44 - awatar Yarek44
ocenił na64 lata temu
Witaj, Ameryko J.G. Ballard
Witaj, Ameryko
J.G. Ballard
Powiem szczerze, że nie miałam żadnych wymagań. Zaskoczyłam się o dziwo w miarę pozytywnie, bo nawet jeśli początek mnie wynudził, bohaterowie to tabula rasa z jedną cechą, co by jakoś ich odróżniać (gdzie cechą jednej z postaci jest po prostu fakt, że to kobieta... serio, jej cel istnienia został sprowadzony do bycia kobietą),tak znalazło się tu sporo ciekawych i całkiem mocnych rzeczy, których nie powstydziłyby się głośniejsze pozycje postapo. Przede wszystkim w oczy rzuci się świat - Ameryka po poważnych zmianach klimatycznych, do których doprowadzili sami ludzie (i to głównie Amerykanie). Cały kontynent zamienił się w niezdatną do życia pustynię. Większość ludności uciekła do Europy, a ci, którzy pozostali - głównie rdzenni mieszkańcy - dostosowali swoje życie do nowych warunków. A później znów przyszedł biały człowiek, aby zabrać im ziemię... Bardzo to hamerykańskie. Z jednej strony miałkie, płaskie postaci i dość długa nuda, z drugiej bardzo dobre oddanie świata po katastrofie, gdzie trzeba było zacząć życie na nowo, na innych warunkach i wszystko należące do starego świata jest tylko wspomnieniem. Wspomnieniem nie zawsze zrozumiałym dla nowych pokoleń, które nigdy nie widziały tej ,,starej Ameryki". Stąd takie absurdy jak nadawanie dzieciom imion od nazw past do zębów (???) lub nazywanie kobiet Xerox - bo robią dobre kopie! Dla nas może wydawać się śmieszne, ale czy my też trochę nie zgadujemy podczas wykopalisk archeologicznych? Z tym że my mamy bardziej zaawansowaną technologię niż wielbłąd i dzida. Polecać, nie polecać - oto jest pytanie! Ja mimo wszystko bawiłam się dobrze, bo bardzo szybko poczułam falloutowy klimat: zniszczonych pustkowi, dziwacznych gangów, dzikich zwierząt i walki o przetrwanie oraz odbudowy cywilizacji. Szczególnie przyszło mi na myśl moje ukochane NV - gdzie główna oś fabuły rozgrywa się właśnie w zniszczonym Las Vegas! Książka może nie zapadnie głęboko w pamięć, ale spełniła swoją rolę jako czysta rozrywka.
TerraEpsilon - awatar TerraEpsilon
ocenił na63 lata temu
Wyzwolenie Ziemi William Tenn
Wyzwolenie Ziemi
William Tenn
Kto by pomyślał, że taka niepozorna książeczka z heroiczną i obowiązkowo "od czapy' Okładką, będzie taką perełką? Bo to raptem siedem opowiadań ale w ich doborze widać pewien zamysł redaktorów. Teksty otwierający i kończący zbiorek, zdecydowanie "odstają" od reszty. Pierwszy i ostatni sprawiają wrażenie i z nim pozostawiają. Pozornie lekkie opowiastki zawierają głębszy sens skłaniający do refleksji. Napisane z przekora maja ten "ukryty pazur". Nieźle :) Pozostałe teksty są świetnie humorystyczne i ironiczne. W dowcipny sposób wyśmiewają amerykańskie społeczeństwo i mieszczańskie postawy. Ale nie jest to zwykła szydera. Tekst jest jak najbardziej fantastyczny (za zawsze "naukowo fantastyczny") i inteligentnie naigrywa się z rodaków Tenna. Tak też czytelniku, będziesz bawił się dobrze, zarechoczesz, westchniesz a jeśliś nie kiep - zadumasz. Czy trzeba chcieć więcej od opowiadań z połowy XX wieku?
Lis Gracki - awatar Lis Gracki
ocenił na85 lat temu
Światło Michael John Harrison
Światło
Michael John Harrison
Książka trudna, ale oceny absolutnie nie sprawiedliwe. Moim zdaniem mocne 8. Autor posługuje się specyficznym, poetyckim i nie szablonowym stylem. Ciężko jest nadążyć, ale świat który przedstawia jest obłędny. Aby ktoś mógł odnieść się do moich słów, poniżej lista sci-fi z moimi ocenami: Expansja - 9/10 Hyperion - 8,5/10 Lód - 8,5/10 Głębia - 8,4,/10 Projekt Hail Mary 8/10 Bobiverse -8/10
Grzegorz - awatar Grzegorz
ocenił na101 rok temu
Nova Swing Michael John Harrison
Nova Swing
Michael John Harrison
To jest jak nowa wersja Pikniku na skraju drogi Strugackich, tylko, z większym polotem. Ogólnie druga część nie ma podbicie do pierwszej, jest to po prostu zwykły sf z elementami beketrystyki, ale patrząc jak wiele osób odbiło się od pierwszego tomu, to pewnie dla większości ludzi lepiej. Ja ze swojej strony bardzo czekałam na takie same dzieło jak pierwsza część, więc jestem zawiedziona, ale tylko dlatego. To jest dobra książka, podoba mi się, że wszystko jest w jakiś sposób jednak połączone, jest wiele odniesień i mrugnięć w stronę pierwszego tomu, co jest cudowne. Akcja zaczyna się kilka lat po tym jak w pierwszej część Ed rozwala Trakt a jego część spadają tworząc osobliwość zdarzeń na biednej poranionej planecie. Ach czego tu nie ma, wyraziste postacie, ciekawie poprowadzone wątki, świetnie opisana strefa, miasto niby pełne życia a takie zapadające się, umierające i ci bohaterowie.. Ach niby to jest sf ale tyle tutaj jest dobrej beletrystyki w stylu Marqueza, Carrola, te postacie takie zrezygnowane, udręczone, to miasto, które się dusi, ta ATMOSFERA! Świetnie się to czyta, dosłownie jednym tchem, naprawdę już mało jest wydawanych tak dobrych książek a zwłaszcza mało ambitnych sfów powstaje z postaciami z krwi i kości, z drugim dnem i przesłaniem oraz pewną delikatnością w stosunku do swoich bohaterów. Szczerze polecam.
Marta - awatar Marta
oceniła na82 lata temu
Wielka księga ekstremalnego SF, tom 1 Charles Stross
Wielka księga ekstremalnego SF, tom 1
Charles Stross Stephen Baxter Pat Cadigan Alastair Reynolds Gregory Benford Paul Di Filippo Cory Doctorow Geoffrey A. Landis Robert Reed Jerry Oltion Lawrence Person Stephen L. Gillett Mike Ashley
Zaskakująco dobra antologia SF. Najmniej przypadło mi do gustu opowiadanie Pat Cadigan "Śmierć w ziemi obiecanej". Futurystyczne śledztwo w sprawie jednoczesnego morderstwa w rzeczywistości wirtualnej i tej zupełnie realnej nie porywa, a zakończenie nie daje satysfakcji. Drugim, co najmniej przeciętnym opowiadaniem, są "Anomalie" Gregory Benforda. Tyci pomysł, może nie aż tak zły, ale przedstawiony na 18 stronach, to o 17 stron za dużo. Z tego mógł być świetny, zaskakujący szorciak. Pozostałe opowiadania są dobre albo bardzo dobre. Moje ulubione, to "Długi pościg" - świetny pomysł, świetna pointa i ani jednego zbędnego słowa oraz "Wodny świat" - klasyczne SF z technicznym problemem do rozwiązania, zaskakująco wykreowanym światem i walką płci w tle. No i wreszcie opowiadanie najbardziej ekstremalne: "Zagadka Pacyfiku". Najbardziej ekstremalne bo z niemożliwą akcją. Alternatywna wersja historii i Pacyfik, którego nie da się pokonać. Owacje dla Stephena Baxtera.
Tomek - awatar Tomek
ocenił na76 lat temu
Wszystkie jutra William Gibson
Wszystkie jutra
William Gibson
Różnie mi było z Gibsonem. Od chwil wysokich uniesień i wrażenia, że czytam rzeczy, których nikt już nigdy nie powtórzy (Neuromancer, Johnny Mnemonic, Trylogia Ciągu),przez wrażenia ambiwalentne, bywa świetnie, bywa letnio (początek trylogii Mostu, peryferal) po smutne stany schyłkowe (maszyna różnicowa). Byłem na festiwalu muzycznym w Katowicach, włóczyłem się po mieście bez planu i celu. Wszedłem do taniej księgarni, kupiłem "wszystkie jutra" za 12 zeta. Usiadłem w parku miejskim i zacząłem czytać, czekając na pierwsze koncerty. Czytałem dalej w takim zakątku Czech wciśniętym pomiędzy kotlinę Kłodzką a głęboki zielony ocean. Przyjemne to było. Gibson zawsze dla mnie miał dwie strony. Jedna z nich, to jak fantastycznie potrafi opisywać przyszłość, która stała się już przeszłością. Technologie jutra, dla nas ciągle niedostępne, u niego są już szmelcem, rdzewiejącym reliktem, obwiniętym taśmą, połatanym recyklowanym plastikiem, szczepione kurczowo przewodami bez izolacji. Ludzie żyją na śmietniskach rzeczy, idei, budują swoje konstrukcje, realne i wirtualne, na fundamentach szczątków cywilizacji, rewolucji technologicznych, które wybuchły i dokonały się na długo przed początkiem narracji. Lubię bardzo ten śmieciowy klimat zmierzchu, workaroundu na wysypisku, myślę o obrazach Stalenhaga. Ale fabuły ten Gibson miał (a może miewał) zawsze takie sobie. Miewał i miewa postacie która pojawiają się nie wiadomo po co, których początek i koniec egzystowały jakby w innych książkach. Miewał wątki które kończyły się dlatego, że nie było już więcej stron do przeczytania, a nie dlatego ze doszliśmy do jakiś logicznych fabularnych konkluzji. Uwielbiał operować niedopowiedzeniem, zostawiał sobie furtki na następną książkę, ale co mi z tego, jak z "Idoru" pamiętam tyle, że kiedyś ją czytałem, a "wszystkie jutra" ciągną ją tak, jak gdyby nie minęło 20 lat życia, mojego, nie książki. "Wszystkie jutra" mają wszystkie zalety i wszystkie wady o których napisałem powyżej. Nie wiadomo co się wydarzyło, a wydarzyło się stosunkowo mało. Ale czytało się dobrze, na trawie, w przesuwającym się cieniu sosny, bez zasięgu telefonii, z czeską telewizją i granicą państwa w środku lasu.
iHS - awatar iHS
ocenił na62 lata temu

Cytaty z książki Most

Więcej

Niektóre rzeczy odbijają głos bardziej niż inne. Czasami słyszę ostatni dźwięk, który nigdy nie odbija się echem, ponieważ nie ma od czego się odbić; to dźwięk ostatecznej nicości dociera z hukiem przez wielkie rury, tworzące pozbawiony szpiku kościec mostu, niczym huragan, niczym pierdnięcie Boga, niczym wszystkie krzyki bólu zebrane i odtworzone. Słyszę go zatem – hałas rozrywający bębenki, rozłupujący czaszki, rozwalający ściany i niszczący dusze.

Niektóre rzeczy odbijają głos bardziej niż inne. Czasami słyszę ostatni dźwięk, który nigdy nie odbija się echem, ponieważ nie ma od czego s...

Rozwiń
Iain Banks Most Zobacz więcej

Cóż, stan pacjenta jest stabilny; nie żyje. Już bardziej, kurwa, stabilny być nie może, prawda? Owszem, w porządku, rozkład i tak dalej; i tak tylko żartowałem, to tylko taki mój żarcik. Chryste, niektórzy ludzie nie mają poczucia humoru; uspokójcie się tam z tyłu.

Cóż, stan pacjenta jest stabilny; nie żyje. Już bardziej, kurwa, stabilny być nie może, prawda? Owszem, w porządku, rozkład i tak dalej; i t...

Rozwiń
Iain Banks Most Zobacz więcej
Więcej