Celebryci i śmierć

Ponieważ planuję przeczytać całą serię nie będę się powtarzać, chyba że zdarzy się jakaś wyjątkowa zmiana w stylu autorki, lub wyjątkowe obniżenie lotów. Moja bardziej szczegółowa opinia, która odnosi się również do tej książki, zamieszczona jest przy tomie pierwszym przygód Eve Dallas pt "Dotyk śmierci". Całkiem niezła.

Ponieważ planuję przeczytać całą serię nie będę się powtarzać, chyba że zdarzy się jakaś wyjątkowa zmiana w stylu autorki, lub wyjątkowe obniżenie lotów. Moja bardziej szczegółowa opinia, która odnosi się również do tej książki, zamieszczona jest przy tomie pierwszym przygód Eve Dallas pt "Dotyk śmierci". Całkiem niezła.

Spoiler Portret śmierci-- Eve świętuję wyjazd Summerseta na 3 tygodniowe wakacje, niestety przed samym wyjazdem schodząc po schodach potyka się on o Galahada i łamie nogę, Roarke bardzo to przeżywa. Morderca kontaktuję się z Nadine. Roarke we współpracy z doktor Dimatto otwierają schronisko dla ofiar przemocy. Zatrudniona jest tam kobieta z Irlandii która mówi Roerkowi że znała jego prawdziwą matkę. Peabody dostaje rekomendacje od Eve by przystąpić do egzaminu na detektywa. Roarke jedzie do Irlandii i poznaje swoją rodzinę. Eve dowiaduje się od Summerseta ze to on zabił ojca Roarke. Jedna z kolejnych ofiar zostaje siostra Cracka, właściciela klubu gdzie Eve miała panienki. W śledztwie pomaga Yancy - policyjny rysownik. Trueheart zostaje ostatnią ofiarą mordercy ale udaje się go uratować.

Przeczytałam już większość książek z tej serii i tą także polecam :) Różnorodni bohaterowie, sprawy kryminalne z dreszczykiem, humor, akcja. No i Eve Dallas - moja ulubiona policjantka! Charyzmatyczna, silna, wytrzymała, odważna - idealny wzór do naśladowania. Gorąco polecam całą serię "In death".

Czasami okazuje się, że mroczne sekrety z przeszłości są powiązane z tragicznymi wydarzeniami z teraźniejszości... Z taką właśnie sytuacją, ramię w ramię, stają Eve Dallas i Roarke. Tym razem, oprócz realnego niebezpieczeństwa, muszą też zmierzyć się z własnymi demonami, ale również innym podejściem do sprawiedliwości, zemsty i wybaczenia...

Przyznaję, początek w ogóle mnie nie urzekł. Nic a nic. Czytałam bo nie lubię porzucać zaczętych książek. Ale w drugiej połowie akcja naprawdę się rozkręciła i mocno się zaangażowałam w opowieść. Także książka dla cierpliwych. Ale druga połowa nabiera tempa, akcja się zagęszcza i wynagradza początkowy niedosyt.

Przeczytałam książkę jako jedyną z cyklu o Evie Dallas. Mam bardzo sprzeczne odczucia oceny . Od wartkiej , byskotliwej akcji , czasami bardzo ostrej i brutalnej po głębokie psychoanalizy i częstre retrospecje. Tych ostatnich według mnie stanowczo za dużo. Niby w ogólnym kontekście są uzasadnione i niejako tłumaczą drastyczność kolejnych scen / w sumie spojrzenia w tył też są mocne/. To trochę tak jak , że muzyka łagodzi obyczaje ... Dla mnie osobiście za dużo .

Sięgnąłem po książkę nieznanej mi autorki bo zainteresował mnie opis fabuły. Zresztą właściwie każda książka polecana mi przez Iwonkę zasługuje na uwagę. Wrażenia ? Raczej pozytywne, choć nie obeszło się bez pewnych zgrzytów. Zdjęcie z nierozwiązanej sprawy sprzed ponad 30-stu lat staje się początkiem całej akcji. Młoda asystentka prokuratora zauważa swoje uderzające podobieństwo do postaci z fotografii. Narracja przyspiesza a coraz to nowe wydarzenia sprawiają, iż bohaterka zaczyna obawiać się o własne życie. Autorka sprawnie łączy ze sobą poszczególne elementy opowieści, umiejętnie wprowadza do akcji nowe postacie. Całość zmierza do zaskakującego, choć może niezbyt nowatorskiego finału. A te zgrzyty, o których wspomniałem wyżej ? Otóż cały romansowy wątek wydał mi się sztuczny, momentami wręcz nienaturalny. Owszem, można kochać się w kimś latami nie okazując tego, ale potem para dorosłych ludzi zaczyna zachowywać się jak zachwycone sobą nastolatki. Uprawianie seksu bez względu na okoliczności nie przemawiało do mojej wyobraźni. Cukierkowe zakończenie też nie należy do specjalnych atutów powieści. Tym niemniej warto poświęcić parę godzin w wolne popołudnie, aby poznać tę historię. 7/10.

Szybko i lekko się czyta. Byłam zaskoczona rozwiązaniem śledztwa, a to chyba w kryminałach najważniejsze. Irytował mnie jedynie wątek miłosny. Za dużo i za płytko :) Dlatego 6 gwiazdek, ale też nie była to nie wiadomo jak lotna literatura. Choć czytało się przyjemnie. http://jeszczejedenrozdzial.blog.pl/2016/10/01/k-robards-cienie-dawnych-lat/

Bardzo dobrze czytało mi się tę książkę. „Pogoń za duchami” to moje pierwsze zetknięcie z tą autorką i z całą pewnością nie ostatnie. W moim odczuciu jest to lekka książka, z piętrzącymi się niewiadomymi i subtelnie - banalnym poczuciem humoru, który zdecydowanie przypadł mi do gustu. Sprytnie namieszała w moich domysłach „kto, co, komu i jak”. Osobiście polecam. Nie jest to z całą pewnością dzieło sztuki, ale czytanie tej pozycji sprawiło mi dużo przyjemności.

Bardzo fajna książka, szczególnie dla fanów stylu Dana Browna. Powieść jest pełna tajemnic z przeszłości i przygód, a akcja toczy się szybko i ciekawie. Szkoda, że nie znamy prawdziwej tożsamości autora, bo z chęcią przeczytałabym jeszcze jakąś inną jego książkę!

Abby Radwell ma nadprzyrodzony dar jest specjalistką w dziedzinie takich woluminów działa rynku z książkami paranormalnymi. Dziewczyna jest tego bardzo świadoma z igrającego niebezpieczeństwa, że kilka razy zawiódł ją na bardzo niebezpieczne terytorium. Zaczynają krążyć plotki, że na tym czarnym rynku wypłynął legendarny manuskrypt. To jest powód, że ku temu Abby otrzymuje anonimowe groźby od prześladowcy. Wynajmuje prywatnego detektywa, tajemniczego ów mężczyznę Sama Coppersmitha sama potrzebuje pomocy on jest ekspertem od magicznych kryształów. Od pierwszej tej chwili ten przystojny, tajemniczy mężczyzna oczarował ją i rozpalił w niej zmysły i namiętność, a jednak Abby wie, że Sam ma swoje, własne powody by poszukać księgi. Historia bardzo ciekawa, fabuła znakomita, szybkie zwroty akcji i trzyma w doskonałym napięciu ta powieść. Dobrze napisana, pozytywna, wspaniała główna bohaterka, zaś Sama niezbyt polubiłam miał coś w sobie odpychającego. W powieści jest wątek kryminalny, miłość, zjawiska paranormalne. Zakończenie zaskakujące, zaskakuje i szczęśliwie się kończy. "Miedziana plaża" to przyjemna, lekka, super i cudowna lektura przeczytana z przyjemnością zapewniła mi miły relaks, mnóstwo emocji, wrażeń niezwykłych.

Podobało mi się. Nie uznałabym tej książki za sensację, prędzej za romans z elementami sensacji + wiele wydarzeń było naprawdę grubymi nićmi szyte, wręcz nieprawdopodobne, ale ogólnie podobała mi się. Fajnie się czytało, bardzo lekko, także to jest na plus.

Bardzo dobra pozycja. Akcja, bohaterowie, opisy... wszystko jak najbardziej na plus. Czasami czyta się z ciężkim sercem, gdyż nie brakuje tutaj trudnych sytuacji. Jedynie "egzorcyzmy" mogły potrwać troszkę dłużej, bo tak odnosi się wrażenie, że ich romans został bardzo skrócony i przyspieszony na koniec. W głównej mierze książka opiera się raczej na tragicznej przeszłości i drodze do zemsty, ale nie odbiera to wcale uroku całości. Polecam.

Bardzo dobry kryminał z śledztwem paranormalnym. Ciekawi pierwszo i drugoplanowi bohaterowie. Bezwzględny morderca. Przemyślana fabuła. Wątek romantyczny. Kilka zaskakujących momentów. Brutalne morderstwa i śledczy obdarzeni paranormalnymi zdolnościami. Wyścig o życie ofiar ze zdeterminowanym, pokręconym mordercą. Może się podobać. Szkoda, że autorka z wykreowanych bohaterów nie wyciągnęła więcej, bo wtedy ta książka z tym pomysłem fabularnym i światem byłaby jeszcze bardziej emocjonująca i ciekawsza. Czyta się szybko i z dreszczykiem, więc warto.

“Nie do opisania” to drugi tom z trzech wydanych w Polsce kryminałów połączonych z romansem autorstwa Laury Griffin. Miałam nadzieję, że wciągnie mnie jeszcze bardziej niż poprzednia część lub będzie na tym samym poziomie. Chciałam, żeby tak było, bo opis podobał mi się bardziej niż ten w “Nie do wykrycia”. Elaina McCord to agentka FBI na której ciąży ogromne brzemię. Jest córką jednego z lepszych agentów FBI w historii, a obecnie znanego pisarza. Jej marzeniem jest zostanie profilerem. To dlatego wstąpiła do Akademii i zależało jej na dostaniu przydziału pracy w wielkich miastach Stanów. Niestety dziwnym trafem zostało jej przydzielone Austin. Zostaje oddelegowana do śledztwa w sprawie serii zabójstw gdzie ofiarami są młode kobiety, otumanione narkotykami i brutalnie mordowane. W życiu Elainy pojawia się kolejny pisarz Troy Stockton, który ma reputację playboya i któremu bardzo zależy, aby zdobyć materiały do kolejnej książki. Kobieta stawia sobie za punkt honoru, aby trzymać się jak najdalej od Troy’a. Staje się to jednak trudne, ponieważ zabójca zaczął się kontaktować z Elainą. Jej życie jest zagrożone, a Troy sprawia wrażenie jakby naprawdę mu zależało… Byłam bardzo ciekawa jak będzie wyglądał wątek kontaktu mordercy z Elainą. Jednak ta historia bardzo mocno mnie rozczarowała. Uważam, że można to było bardziej rozbudować, bo niestety, ale to było takie nijakie. Nawet powiem, że tego kontaktu na linii Elaina a morderca było za mało. To bardzo ciekawy motyw i miał potencjał, ale autorka zdecydowanie wolała postawić na wątek miłosny, który w tym tomie był zdecydowanie bardziej wyeksponowany. To trochę ostudziło mój zapał do czytania. Na dodatek bardzo szybko domyśliłam się kto jest seryjnym mordercą. To też było trochę rozczarowujące, ponieważ autorka podała to jak na tacy i każdy czytelnik powinien na to wpaść po tym jednym rozdziale. W kryminałach najbardziej sobie cenię możliwość tropienie mordercy wraz z głównym bohaterem, a tu to zostało mi zabrane. Główni bohaterowie podobali mi się. Elaina to druga mocna bohaterka tego cyklu. Mocno stąpająca po ziemi, co prawda podejmując się pracy w bardzo męskiej organizacji jaką jest FBI musiała być twarda. Na dodatek obciążona jest legendą ojca, więc to było to dla niej dodatkowe utrudnienie. Uważam jednak, że miała dobre predyspozycje do tego, aby być agentką FBI, a w przyszłości profilerką. Na dodatek umiała dobrze łączyć kropki podczas badania sprawy. Jeśli zaś chodzi o Troy’a to nie mama do niego żadnych uczuć czy emocji. Był typową męską postacią, którą łatwo znaleźć w książkach, więc pewnie szybko o nim zapomnę. Trochę rozczarowała mnie ta część, bo spodziewałam się dużo więcej na linii kontaktów Elaina - morderca. Jednak dobrze mi się czytało, więc w zasadzie książka spełniła swoje zadanie, ale sama fabuła miała zdecydowanie większy potencjał, który nie został wykorzystany.

Całkiem zgrabny kryminał z romansem w tle Czyta się go szybko, język jest prosty, przystępny, a cała książka dość szybko wciąga Brakowało mi trochę lepszego nakreślenia postaci, pomimo, ze wiemy o bohaterach dość sporo, to i tak brakowało mi tej kropki nad i Kompletnie zmarnowanym potencjałem jest postać Olivera Burke`a. Gdyby rozwinąć trochę tą postać, ukazać w całej krasie jego portret psychologiczny, śmiało dołożyłabym jeszcze ze dwie gwiazdki, tak pozostanę przy sześciu Podobała mi się również postać Sky i Jane, ale one również zostały potraktowane po macoszemu, a można by je naprawdę pięknie rozwinąć Najsłabszym ogniwem tej książki jest detektyw Williams. Niby policjant, niby powinien błyszczeć jako filar tej książki, a tymczasem, to taka mameja bez jaj, że aż przykro było czytać Polecam jako lekki odmóżdżacz na urlop lub długą podróż pociągiem

Książka porusza problem stalkingu. Akcja rozgrywa się w środowisku muzyków country, które jest tu pokazane od kuchni i w dość interesujący sposób. Może za bardzo jest przekombinowane zakończenie, wersji "ostatecznych" jak dla mnie jest zbyt wiele. Niemniej książka czyta się dobrze i trzyma w napięciu.

Książki Laury Griffin kupiłam kilka lat temu, gdy planowałam mieć swoją własną biblioteczkę. Zainteresowało mnie wtedy połączenie kryminału z romansem. Myślę, że gdybym przeczytała je te kilka lat temu podobałby mi się zdecydowanie bardziej niż teraz, kiedy mój gust literacki jest dużo bardziej wymagający niż na początku mojej przygody z czytaniem na poważnie. Alexandra Lovell to prywatna detektyw. Pomaga swoim klientkom zniknąć, a także rozpocząć nowe bezpieczne życie. Gdy pewnego dnia pomaga Melanie Bess, która jest żoną policjanta z doskonałymi układami w policji Alex nie wie jeszcze jak ta sprawa wpłynie na nią i jej życie. W momencie, gdy Melanie przestaje odpowiadać na wiadomości Alex podejrzewa, że mąż odnalazł kobietę i zamordował. Swoją teorią dzieli się ze znajomym detektywem z wydziału zabójstw Nathanem Devereaux, który uważa, że bez ciała nie ma zbrodni, a na dodatek mąż Melanie to w pracy szanowany policjant z wydziału zabójstw, który w żaden sposób nie pasuje do obrazu damskiego boksera, a tym bardziej mordercy. Czy intuicja Alex ją zawiedzie? Muszę przyznać, że trochę obawiałam się połączenia kryminalu z romansem. Zazwyczaj jest tak, że romans dominuje i wychodzi z książki takie nie wiadomo co. Laura Griffin całkiem dobrze poradziła sobie z tym zadaniem. Nie czułam żeby bohaterowie i ich romans dominował, a nawet miałam wrażenie, że czasem jest tego trochę za mało. Alex początkowo jako główna bohaterka nie robi piorunującego wrażenia. W sumie to oprócz uporu to niczym się nie wyróżniała. Dopiero wraz z rozwojem akcji stawała się coraz bardziej realną postacią, ale dalej nie jakoś mega wybitną. Podejmowała decyzje, które kończyły się dla niej kłopotami, a wtedy do akcji musi wkroczyć Nathan niczym rycerz na białym koniu. Osobiście rozumiem upór Alex, bo ja podobnie jak ona, jak się czegoś uczepię to nie jestem w stanie odpuścić. Tak było w przypadku haftu krzyżykowego. Nie odpuściłam póki nie opanowałam podstaw. Z tym, że mnie z tego powodu nie groziła śmierć. Mam też wrażenie, że ten upór Ale napędzał całą powieść. Wątek romantyczny mi pasował. Uważam, że został dobrze skonstruowany. Podobało mi się to jak bohaterowie na siebie działali i początkowo próbowali to ukryć. Naprawdę byłam mocno zdziwiona, że wątek miłosny nie zdominował powieści. Napawało mnie to optymizmem, jeśli chodzi o kolejne części. Nawet przeszło mi przez głowę, że szkoda, że w Polsce wydawnictwo Prószyński wydało tylko trzy tomy tej serii, a pozostałych nie. Czy polecam? Jeśli lubicie takie połączenie kryminału z romansem i oczywiście nie oczekujecie bardzo mocno trzymającego w napięciu kryminało to myślę, że pozycja Laury powinna Wam się spodobać. Ja z chęcią sięgnęłam po drugi tom.

Książka przyjemna, czyta się szybko. Bohaterowie przyjemni, można ich polubić. Mimo swojego fachu sprawiali wrażenie swojskich, przystępnych ludzi. Wątek paranormalny jak dla mnie nieco przesądzony, tzn. zbyt dużo rzeczy działo się po sobie w szybkim tempie. Jak dla mnie była to miła rozrywka na dwa wieczory. Jeżeli ktoś spodziewa się literatury górnych lotów, niech nawet za tę książkę nie łapie. Dla mnie ok.