Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem.

Name: Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem.
Rating: 7,6 (64 reviews)
Author: Charles Dickens
ISBN: 8388103563

Charles Dickens

7,6 / 10

64 ocen

3 opinii

CIL Polska-Kolekcje Sp. z o.o.

Wydawnictwo: CIL Polska-Kolekcje Sp. z o.o. Seria: Arcydzieła Literatury Światowej [CIL Polska] klasyka

307 str.

Kategoria:: klasyka
Format:: papier
Seria:: Arcydzieła Literatury Światowej [CIL Polska]
Tytuł oryginału:: Christmas Books. A Christmas Carol. The Chimes. The Cricket on the Hearth
Data wydania:: 2000-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2000-01-01
Liczba stron:: 307
Czas czytania: 5 godz. 7 min.
Język:: polski
ISBN:: 8388103563
Tłumacz:: Maria Kreczowska, tłumacz nieznany

więcej

Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem

[Tłumaczenie "Opowieści wigilijnej" to SKRÓCONA wersja anonimowego tłumaczenia z 1913 r.]

Średnia ocen

7,6 / 10

3 opinii 64 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem. w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Martwy punkt Aro Sáinz de la Maza

6,3

Monet Jackie Wullschlager

7,0

Kasandra w ruinach. Tom 1 Magda Knedler

7,5

Tam, gdzie zmrok zapada szybciej Wojciech Chmielarz

7,5

Trucizna Klaudia Muniak

8,5

Agata Szajba. Spisek w metrze Lena Jones

6,5

Mary Miasta Hanna Szczukowska-Białys

więcej

Oceny książki Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem.

Średnia ocen

7,6 / 10

64 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem.

Sylwia Jurczak

08.01.2024

7 / 10

Na półkach:

kupiłam skuszona w antykwariacie okładką i chęcią przeczytania w okolicy świąt książki w tej tematyce :)

Obejrzałam wielokrotnie film animowany opowieść wigilijna i samą historię szczerze uwielbiam, stąd czytając książkę jednocześnie oglądałam dzięki mojej pamięci też film. Książka została wiernie odwzorowana i sama opowieść trzyma w napięciu, rozczula, ani razu nie odpłynęłam.

Jeśli chodzi o dzwony i świerszcz za kominem tu z tym pływaniem było już różnie. Nie chcąc zbytnio spoilerować, a jednocześnie trudno tego uniknąć, w dzwonach dickens sprytnie zakończył opowieść, historia w środku była dość poplątana i były wątki nic nie wnoszące. Świerszcz za kominem myślę podobnie, bo w środku gdzieś przysnęłam, pod koniec wróciłam i raczej przekaż złapałam. Urocze są dość te historie, ale mi się nieco dłużyły, pomijając opowieść wigilijną.

Podsumowując całą książkę, bardzo przyjemnie przyjemnie zostałam wprowadzona w klimat świąt Bożego Narodzenia.

więcej Pokaż mimo to

525

Roberto

22.12.2023

9 / 10

Na półkach: ,

Opowieść wigilijna to chyba jedna z tych nielicznych pozycji do których po pierwsze wraca się chętnie bez względu na wiek ale po drugie (i to chyba ważniejsze) w czasie kiedy się jej nie czytało umknęło niejako jak wybitna i wieloaspektowa jest to książka ...
Tzn zarys i fabułę pamięta się dość dobrze bo jest to niby taki oklepany motyw , jednakże nadchodzi potem takie grudniowe popołudnie , kiedy godziny dzielą od nadchodzących świąt sięga się na zakurzoną półkę ( choć po porządkach trochę mniej zakurzoną :)) i człowiek stwierdza jak wybitny był Dickens . Sam motyw duchów z których każdy odpowiada za inny czas dotyka jego tajemnic i zagadek tak samo aktualnych w XIXw jak w 2023 roku ... Przeszłość , teraźniejszość , przyszłość i wzajemne przenikanie oraz najważniejsze wnioski co jesteśmy w stanie zmienić a co pozostaje poza zasięgiem naszej woli .
Jeżeli istniałaby uniwersalna lista lektur obowiązkowych do przeczytania jestem przekonany że opowieść wigilijna powinna zająć jedno z czołowych miejsc .

więcej Pokaż mimo to

Igor Żukowski

24.12.2020

6 / 10

Na półkach: ,

Jak się okazuje, Dickens napisał więcej, niż jedną opowieść świąteczną. Żadna z nich nie jest tak dobra, jak znana nam wszystkim Opowieść Wigilijna. Co więcej, wszystkie są podobne do siebie - zawierają motyw świąt (choć Dzwony są o Nowym Roku),wątek świątecznych duchów i postać starego bogatego zrzędy przechodzącego przemianę. Gdybym przeczytał tę książkę każdego innego dnia w tym roku, byłbym wobec niej cyniczny i szczególnie narzekałbym na to, że te opowiadania są strasznie "cukierkowe", ale dzisiaj po tej lekturze jestem w odpowiednim nastroju i być może tylko o to w tym wszystkim chodzi.

więcej Pokaż mimo to

726

Szymon Juraszek

17.04.2016

7 / 10

Na półkach: , ,

Opowieści, które zmuszają do spojrzenia na nasze dotychczasowe życie i refleksji nad nim. Klasyka godna polecenia.

Pokaż mimo to

189

ewelina

01.12.2014

6 / 10

Na półkach:

oceniam tylko opowieść wigilijną
reszta opowiadań nie porwała mnie :/

Pokaż mimo to

1170

554

Lenkaite

27.01.2013

10 / 10

Na półkach: ,

Paradoksalnie, choć nie przepadam za Dickensem uważam, że to jedna z najważniejszych książek, jakie zostały kiedykolwiek napisane. Pomijając bijący po oczach dydaktyzm - losy Scrooge'a uświadamiają, że większość zła na świecie bierze się z ludzkiej ślepoty, głupoty i niewiedzy - mało jest ludzi naprawdę do szpiku złych, a źródło cierpienia, które sprawiamy innym, tkwi tak naprawdę w naszych zranieniach. Szkoda, że każdy z nas przynajmniej raz w życiu obowiązkowo nie przechodzi tej samej wędrówki przy boku trzech duchów... do wielkiej przemiany punktu widzenia wystarczyłaby tylko wiedza płynąca z tego doświadczenia.

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

191 użytkowników ma tytuł Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem. na półkach głównych

Przeczytane 144
Chcę przeczytać 45
Teraz czytam 2

74 użytkowników ma tytuł Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem. na półkach dodatkowych

Posiadam 60
Ulubione 5
Lektury 3
Klasyka 2
Domowa biblioteczka 2
Chcę przeczytać- posiadam 1
British literature - Victorian Era 1

Tagi i tematy do książki Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem.

Boże Narodzenie

Inne książki autora

Więcej

7,0

Oliver Twist David Cerqueira, Philippe Chanoinat, Charles Dickens

7,1

Bitwa o życie Charles Dickens

6,9

Świerszcz za kominem Charles Dickens

Okładka książki Świąteczne opowieści Louisa May Alcott, Hans Christian Andersen, Jane Austen, Charles Dickens, E.T.A. Hoffmann, Selma Legerlöf, Lucy Maud Montgomery, Władysław Stanisław Reymont

8,2

Świąteczne opowieści Louisa May Alcott, Hans Christian Andersen, Jane Austen, Charles Dickens, E.T.A. Hoffmann, Selma Legerlöf, Lucy Maud Montgomery, Władysław Stanisław Reymont

9,5

Mała opowieść wigilijna Charles Dickens, Joe Sutphin

7,0

Opowieść wigilijna. Lektura z opracowaniem Charles Dickens, Baba od polskiego

7,0

Urzeczony Charles Dickens

więcej

Angielski powieściopisarz. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela powieści społeczno-obyczajowej w drugiej połowie XIX w. w Anglii. Był synem urzędnika admiralicji. Jego ojciec został w 1824 roku uwięziony za długi, przez co rodzina popadła w nędzę. Dickens musiał wówczas podjąć pracę zarobkową, początkowo w fabryce pasty do butów, a później jako urzędnik sądowy. Zdobył pewne wykształcenie i w 1832 roku zaczął pracować jako sprawozdawca parlamentarny oraz dziennikarz w londyńskich dziennikach liberalno-reformatorskich. W tym okresie zaczął pisać pierwsze, publikowane w czasopismach, szkice, wydane jako Szkice Boza (Sketches by Boz 1836, wydanie polskie 1955). Po sukcesie Klubu Pickwicka zajął się przede wszystkim twórczością literacką. Dickens odwiedził Amerykę dwa razy – w latach 1842 i 1868. 9 czerwca 1865 roku, wracając z Paryża wraz z Ellen Ternan przeżył katastrofę kolejową w Staplehurst. Siedem pierwszych wagonów spadło z żelaznego mostu, który był wówczas w naprawie. Jedynym wagonem, który pozostał na torze, był wagon pierwszej klasy, którym podróżował Dickens. Opuszczając wagon, zorientował się, że zostawił w nim rękopis powieści „Nasz wspólny przyjaciel” i wrócił po niego. Doświadczenie z tragedii w Staplehurst oraz informacje o katastrofie w tunelu Clayton wykorzystał później, pisząc opowiadanie „The Signal-Man”. 18 kwietnia 1869 roku w Chester, podczas podróży z odczytami po Anglii, Szkocji i Irlandii, Dickens dostał pierwszego udaru mózgu. 22 kwietnia 1869 roku zemdlał w Preston i lekarz nakazał mu przerwać podróż. Drugiego udaru Dickens doświadczył 8 czerwca 1870 roku w swoim domu w Gads Hill Place, po całodziennej pracy nad powieścią „Tajemnica Edwina Drooda”. Nie odzyskał przytomności i zmarł następnego dnia. W licznych powieściach dał wyraz wrażliwości na niesprawiedliwość, krzywdę społeczną i bezduszność praw wobec ludzi ubogich. Realistyczny i drobiazgowy opis środowisk społecznych (mieszczańskich, biedoty miejskiej) zespalał z romantyczną atmosferą baśniowości i liryzmem. Stał się kronikarzem życia ówczesnego Londynu. Często utrwalał postacie dziwaków i ekscentryków o rysach karykaturalno-groteskowych. Dickens operował szeroką skalą humoru, często o zabarwieniu satyrycznym.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Gavroche. Fragment powieści "Nędznicy"

Victor Hugo

Bardzo wzruszająca opowieść. Ukazująca czasy XIX-wiecznej Francji i walki o równość, godność i sprawiedliwość społeczną. Młody chłopak Gavroche pomimo nędzy, życiu na ulicy, braku wsparcia ze strony rodziny pozostaje pełen pogody ducha, radości, dziecięcej zadziorności. Chłopak pomaga studentom w walce na barykadzie, zagrzewając ich do walki o lepsze jutro, o wolność tak bardzo upragnioną.

Tomek

ocenił na102 lata temu

O królu Arturze i rycerzach okrągłego stołu

Chrétien de Troyes

Tytuł jest trochę mylny, ponieważ jest to tak naprawdę opowieść o Percewalu i Gowenie, zaś król Artur przewija się jedynie gdzieś w tle. Książka jest krótka - tylko 133 strony, jednakże jest napisana średniowiecznym językiem, więc może być to dość trudna lektura dla ludzi, którzy nie lubią tego stylu.

Wojciech Detko

ocenił na610 lat temu

Szkarłatna litera

Nathaniel Hawthorne

Na pewno nie jest to łatwa w odbiorze powieść, która skupia jest na zachowaniach głównych bohaterów w określonej sytuacji,która dla obojga jest problemem. Główna bohaterka Hester Prynne doświadcza tego czego symbolem jest tytułowa Szkarłatna Litera w sytuacji w której ukrywa kto jest ojcem jej córki. Sama powieść obfituje w portrety psychologiczne bohaterów, w wątpliwości głównych bohaterów podczas podejmowania decyzji.Jest bardzo ciekawym studium w czasie którym wyjawienie prawdy mogło doprowadzić do skomplikowanej sytuacji wobec obojga bohaterów.

Andrzej

ocenił na61 miesiąc temu

Oliver Twist

Charles Dickens

Widać, słychać i czuć, że jest to książka z innej epoki. Przekartkowałam ostanie 40% książki żeby tylko się dowiedzieć jak się skończy ta historia. I jeśli jest to w dalszym ciągu lektura szkolna to współczuję tym dzieciom, trudny język, zawiłe opisy bardzo prostej historii.

Zuzanna

oceniła na63 miesiące temu

Don Juan

George Gordon Byron

Jak czytamy na wikipedii „Don Juan Tenorio – na wpół legendarny szlachcic hiszpański, żyjący w Sewilli w XVI wieku. Słynął z urody, uroku osobistego, ale także z przedmiotowego traktowania kobiet i egoizmu”. A jak w wersji Byrona? Trochę inaczej. Nie mamy tu do czynienia z samcem alfa, którego podstawowym celem postępowania jest uwodzenie i wykorzystywanie kobiet. Pomimo, iż również jest czuły na wdzięki kobiece, to jednak jest bardziej delikatny, nieskazitelny. To kobiety są dominujące, to one zabiegają o względy Don Juana. Sama fabuła nie wydaje mi się jakoś szczególnie wybitna, ale nie to jest najważniejsze. Istotne są mądrości życiowe zawarte w książce. Nie przypominam sobie drugiego takiego dzieła, gdzie tyle cytatów, wyśmienitych bon motów bym wyłowił (nie licząc Szekspira). Nie ma sensu tego powtarzać w recenzji – spójrzcie sobie na listę cytatów, jest tego z kilkadziesiąt aforyzmów.

Grot

ocenił na98 lat temu

Beowulf. Średniowieczny anglosaski poemat heroiczny

autor nieznany

Książka godna polecenia szczególnie ludziom zainteresowanym szeroko pojętą kulturą dawnej północy. Niestety przez chrześcijańskie przekłady teksy mógł dużo stracić ze swej oryginalnej wartości, niemniej i tak polecam zapoznać się z historią silnego Beowulfa, która z pewności była inspiracją dla wielu.

Porzeczkowa-Pani-Mey Zagórska

oceniła na85 lat temu

Teresa Raquin

Emil Zola

Niestety bardzo krótki dramacik, do przeczytania w jeden wieczór. Klimat jednak jest nie do podrobienia, groza, ciemność i duchota od pierwszych stron. Po prostu czułam zapach pleśni i zatęchłego powietrza. Wiele dało również to, że wcześniej oglądałam ekranizację - film trwa nawet chyba dłużej niż czytanie tego tomiku, warto było jednak do niego zajrzeć.

sylwiahc

ocenił na73 lata temu

Kozeta

Victor Hugo

Gdy zaczynałam czytać Kozetę nie wiedziałam, że jest częścią „Nędzników”. Zapewne dlatego, że czytałam to osławione dzieło już dawno temu i niestety niewiele pamiętam. Niemniej jednak opowieść o małej Kozecie bardzo mnie poruszyła i muszę przyznać, że niezależnie, czy czyta ją małe dziecko, czy dorosła osoba, z pewnością poruszy niejedno serce. Dużo emocji i wzruszenia zapewnił nam Wictor Hugo tym opowiadaniem. Po przeczytaniu od razu człowiek widzi świat inaczej, jest bardziej troskliwy i wrażliwy na dziecięcy los. To, w jaki sposób nazywana jest ta mała istota: „mysz służąca u słonia”, czy też „biedny skowronek”, już rusza za serce, a mówimy o kilkuletniej dziewczynce, która zostawiona przez matkę u właścicieli oberży, zostaje potraktowana jako człowiek najniższej kategorii, jako służąca i „dziewczynka do bicia”. Jest to smutna historia, która zmusza do refleksji i której przeczytanie uważam za obowiązek.

mozaikaliteracka

oceniła na910 lat temu

Strachy

Maria Ukniewska

Strachy nie są jakąś wybitną literacko książką, ale są też ostatnią. Jednak jest bardzo ciekawa, ponieważ narratorką jest siedemnastoletnia dziewczyna tańcząca w teatrze w czasach dwudziestolecia międzywojennego. Książka po raz pierwszy ukazała się w 1938 roku. I choć nie jest to powieść stricte autobiograficzna, to autorka w krótkiej przedmowie wyjaśnia, że sama także tańczyła i napisała ją z tęsknoty za występami. Można więc przypuszczać, że opisane postacie i wydarzenia nie są zupełnie wyssane z palca. Narratorką jest Teresa Sikorzanka, młoda dziewczyna, która dzięki przypadkowi nauczyła się tańczyć i trafiła do zespołu tańca przy prywatnym teatrze w Warszawie. Dziewczyna przez pryzmat swojej pracy opisuje realia życia biedoty miejskiej niedługo przed II Wojną Światową. Jest to bardzo ciekawa perspektywa, bo nie ma zbyt wielu książek, które poruszają tematy związane z byciem biedną kobietą w tamtych latach. 👻 Być tancerką Teresa pochodzi z ubogiej rodziny, w której ojciec – szewc – jest głównym żywicielem. Niestety, nie można o nim powiedzieć, że jest wzorowym rodzicem, i gdy ucieka z kochanką, to Teresa, jako najstarsza córka, musi utrzymać matkę i trójkę rodzeństwa. Dostaje pracę jako “girlsa”, czyli tancerka w zespole wykonującym utwory rewiowe, kabaretowe, a nawet baletowe. Życie tancerki nie było łatwe. Raz, że taka rozrywka przędła cienko, więc często dziewczyny nie dostawały regularnych wynagrodzeń. Bieda aż piszczała. Często żyły w wieloosobowych pokojach, bez bieżącej wody czy ustępów, nie jadły dobrze, zadłużały się wszędzie. Chodziły w jednych zniszczonych butach i starych ubraniach. Dwa, że tancerki miały wtedy opinię panienek lekkich obyczajów. Trudno było się takiej opinii pozbyć, nawet jeśli to tylko stereotyp. 👻 Tak naprawdę było Największą zaletą książki Strachy jest jej autentyczność. Ukniewska pisze, jak mówi. Tu nie było wielkiej redakcji, wyszło, jak wyszło, momentami kwadratowo. Ale to wcale nie przeszkadza, bo wydaje mi się, że autorka nie kolorowała za bardzo swoich wspomnień. Nie tylko bieda jest tłem, ale także niewiedza młodych dziewczyn (a nawet ich matek) na tematy prokreacyjne czy ogólna naiwność i uległość wobec mężczyzn skorych do płacenia za wiadomo co. Ukniewska porusza także temat samego “puszczania się” oraz jego owoców w postaci niechcianych ciąż i tego, co się w takich przypadkach robiło. Bardzo to smutny obrazek. Kobiety nie miały łatwo, oj, nie miały. Dzisiaj jest naprawdę znacznie lepiej, a od tamtych czasów minęło tylko niecałe sto lat. To i dużo i mało jednocześnie. 👻 “Głód zmusza do wszystkiego. Taka jest ohydna siła głodu”. s. 247 Mimo że ogólny obraz ówczesnego życia jest dość przygnębiający, Strachy nie są książką smutną. Teresa radzi sobie, jak umie, choć momentami jej zachowanie prawdziwie irytuje. Ostatecznie jednak wychodzi na prostą, choć życie nadal rzuca jej pod nogi róże, wprawdzie piękne, ale z kolcami.

PrzeCzytana

oceniła na624 dni temu

Nicholas Nickleby

Charles Dickens

Pierwsza część przygód Nicholasa Nickleby, półsieroty, którego ojciec zmarł, a matka żyje w nieco alternatywnej rzeczywistości. Z tego względu zarówno młody Nicholas, jak i jego siostra Kate, są skazani na łaskę bogatego stryja, który obiecuje znaleźć im pracę i nieodmiennie pakuje w kłopoty. Nicholas trafia do szkoły w Yorkshire, prowadzonej przez tyrana, którą szybko opuszczą, paląc za sobą mosty. Później zaczepia się w objazdowym teatrze, a żegnamy go, gdy wezwany przez przyjaciela, wraca do Londynu, by pomóc swojej siostrze. Książka dobra dla młodzieży, choć charaktery poszczególnych bohaterów bardzo irytują.

hiszpan

ocenił na611 miesięcy temu

Henryk VIII

William Shakespeare

Kardynał Wolsey dostał się do wysokiej pozycji i potrafi wpływać na decyzje króla. Doprowadza do śmierci Buckighama i knuje przeciwko królowej. Henryk prawdopodobnie znudził się Katarzyną i wolał młodszą Annę Bullen. Dlatego chciał się rozwieść z Katarzyną, a nie z powodu, że była ona kiedyś żoną jego brata. Kiedy Katarzyna jest już po rozwodzie, towarzyszą jej Patience i Griffith. To są postacie symboliczne zapewne. Wielokrotnie powtarza się w wypowiedziach różnych osób słowo "cierpliwość". Patience, jako towarzyszka Katarzyny, oznacza, że ona znosi swoje cierpienie z cierpliwością. Griffith możliwe, że pochodzi od słowa "grief" (żałość),chociaż nie wiem czy to nie jest już nadinterpretacja. Katarzyna mówi: "Zbliż się, Pacyjencjo, posadź mię niżej. Wnet się trud twój skończy." W polskim tłumaczeniu "Pacyjencja" traci swoje pierwotne znaczenie. Dosłownie mogłoby to być tak przetłumaczone: "Cierpliwości, bądź przy mnie wciąż, posadź mię niżej: [tu może metaforycznie chodzi o pokorę?] już nie będę cię długo trudzić." Najlepsze fragmenty to ostatnia wypowiedź Wolseya i błogosławieństwo Cranmera dla Elżbiety. W wypowiedzi Cranmera jest wiele biblijnych odniesień, np. porównanie Elżbiety do bogatej królowej Saby, która rozmawiała z królem Salomonem, a następca Elżbiety został porównany do cedrów górskich (cedry Libanu to motyw wielokrotnie pojawiający się w Biblii). Cranmer także zapowiedział o Elżbiecie, że będzie ona uwielbiana i będzie wzbudzać strach.

Agnes-Anna

oceniła na75 lat temu

Ostatnie dni Pompei

Edward Bulwer-Lytton

Podeszłam do tej książki z ogromnym zapałem i tak samo wielkimi nadziejami. Dziewiętnastowieczna powieść, w której akcja dzieje się w starożytnych Pompejach - to coś wprost dla mnie. Niestety trochę się zawiodłam. Sama pomysł na książkę , a nawet akcja są niewątpliwie ciekawe i mogłyby być bardzo wciągające, gdyby nie sposób prowadzenia tejże akcji. Styl autora, a także umiejętności pisarskie nie uniosły tematu. Moim zdaniem powieść historyczna powinna być znacznie obszerniejsza, operować w swej narracji detalami historycznymi i kulturowymi , które autor co prawda wykorzystał w opisach, ale zostało to zrobione "po łebkach". Mam problem z oceną tej książki, gdyż zawiera przesłanie, które jest moim mottem życiowym. Z bólem serca daję sześć. Siedem to jednak za wysoko.

JoannaDorota

oceniła na67 miesięcy temu

Wojna Trojańska

Jan Parandowski

Dla leniuszków !!! To krótkie streszczenie " Iliady " i " Odysei ". Pisarz był dwukrotnie nominowany w latach 1957 i 1959 do Nagrody Nobla. Niestety, nie był komunistą, jak chociażby Szymborska, czy działaczkom, jak ta druga "gwiazda" antychrześcijańsko - tęczowo - lewackiego odchylenia i... d.... zbita, jak to się mówi. O tym, że autor był świetnym historykiem i obserwatorem niech świadczy fakt, że w 1947 r. w " Odrodzeniu " napisał: " Niebawem rozpoczną Niemcy wielką ofensywę moralną przeciw tym, których wczoraj zabijali i tępili z zamiarem całkowitej zagłady. W coraz już śmielszej propagandzie ludność polska, nawet księża polscy są przedstawiani jako nieludzcy oprawcy na Ziemiach Odzyskanych, Można być pewnym, że w niedalekiej przyszłości znajdą się pióra dość nikczemne, by, najpierw zohydzić męczeńskie narody, następnie zaryzykować rehabilitację katów Europy. Nie wystarczy protestować, karcić, oburzać się, trzeba zmusić do myślenia, trzeba także pióra złamać wstydem. Może to zaś uczynić tylko ciągła naoczność faktów " No, tak. Wszystko przewidział, tylko jednego... nie. Nie połączył faktów związanych z rozbiorami Polski z tym, że należy do Wielkiego Narodu IDIOTÓW. Powinien przewidzieć, że kilka dekad później, Polską będzie rządził niemiecki namiestnik !!! Książkę POLECAM !!!

ando

ocenił na823 dni temu

Czarownice z Salem

Arthur Miller

Dotychczas dramat jako gatunek nie kojarzył mi się ze szczególnie interesującą lekturą, ponieważ jedyne dramaty z jakimi miałam wcześniej do czynienia to były lektury szkolne. Natomiast „Czarownice z Salem” czytało mi się zaskakująco dobrze. Na podstawie faktów historycznych autor stworzył bardzo ciekawą historię, która dzięki swej uniwersalności nie straciła na znaczeniu.

Kwiat_kasztanowca

oceniła na82 miesiące temu

Baryłeczka i inne opowiadania

Guy de Maupassant

Za nowelami nigdy nie przepadałam, ale tu już od pierwszej nie mogłam się oderwać. Guy de Maupassant jest faktycznie mistrzem noweli. Po komentarzach zorientowałam się, że chociaż różne wydawnictwa wydawały zbiór nowel autora pod wspólnym tytułem to zamieszczone nowele były różne. W moje ręce trafiła "Baryłeczka ..." z 1956 roku wydana przez Czytelnika z 23 nowelami: Baryłeczka, W rodzinnym gronie, Tatuś Szymka, Jedyna miłość, Opowieść o pewnym Normandczyku, Przejażdżka, Ryby, Klejnoty, Sznurek, Stary, Parasol, Naszyjnik, Beczułka, Przechadzka, Powrót, Porzucony syn, Jeńcy, Chrzciny, Pchła, Rozalia Prudent, Diabeł, Clochette, Włóczęga. Na uwagę zasługuje też posłowie Ireny Szymańskiej. Polecam to wydanie. Z pewnością przeczytam inne nowele Autora.

basia

oceniła na93 miesiące temu

Most

Jerzy Szaniawski

Była to moja druga lektura, kilka lat temu czytałam pierwszy raz razem z kilkoma innymi autora. W sumie dosyć mało z akcji pamiętałam. Nie czytałam w życiu jakoś bardzo dużo dramatów i ogólnie dalej jestem przyzwyczajona do wierszowanych, te pisane prozą częściej jakoś mniej na mnie oddziałują. W przypadku tego autora i wcześniej, i teraz, mam pozytywny odbiór. Wypowiedzi są napisane w sposób naturalny, nie dają wrażenia wymuszonych, ale przy tym jest w nich "ciężkość". W tym utworze dochodzi jeszcze to, że tematyka jest, w pewnym sensie, bardzo prosta, "przyziemna", co jakoś tak ciekawie "funkcjonuje" z subtelnością, jakąś taką ciszą mimo rozmów. Często wolę utwory "minimalistyczne" bardziej od tych "na bogato". Tutaj jest jakoś tak dużo przestrzeni, coś pod Schulza, dużo się dzieje poza słowami. Ocena nie jest wyższa chyba dlatego, że inne utwory J. Szaniawskiego wywarły na mnie większe wrażenie. Plusik za wydanie, zawsze powinno być tak, że przed właściwym tekstem nic nie ma. No, może prawie zawsze. Posłowie trochę pitu-pitu, ale ok, ujdzie, jakieś dane osobowe nawet były.

olaleksandra

oceniła na73 lata temu

Fortunne i niefortunne przypadki sławetnej Moll Flanders...

Daniel Defoe

Bohaterem tego romansu lotrzykowskiego są pieniądze i Defoe. Pieniądze jako coś , co wartościuje człowieka, daje mu pozycję społeczną. W ówczesnej Anglii taki był układ społeczny. Mimo upływu kilku stuleci w Anglii nic się nie zmieniło: jak się nosisz, do takiej klasy społecznej należysz, co masz, ile masz. Pieniądze jako objaw kapitalizmu, znak rozpoznawczy człowieka. A Defoe, był dziennikarzem, oglądały ówczesną rzeczywistość , umiał to przełożyć na literaturę. Narratorem jest kobieta,, Moll Flanders bohaterka , która spowiada się czytelnikom że swojego życia. Mam wrażenie, że to był niezły żart Defoe. Kobieta w wieku siedemnastym w Anglii miała status żony przy mężu. Nasza bohaterka zmienia mężów i związki małżeńskie jak karty do gry. Prawie zawsze ma szczęście i spada jak kot na cztery łapy. Zna wszystkie, może prawie wszystkie środowiska spoleczne. Defoe też miał bogaty życiorys. Wiele zdarzeń z tej książki ma wiele wspólnego z jego życiorysem. Obserwacja dziennikarska plus swój życiorys składają się na fabułę tej zabawnej książki. A że bohaterem jest kobieta. No cóż, autor może napisać wszystko, czytelnik musi rozpoznać jego triki. Polecam tę klasykę czytelnikom.

Napisane z polotem i niesamowitym wyczuciem dramaturgi, dzieło będące idealna satyrą na swoją epokę i życie "wyższych sfer" oraz przemian obyczajowych w ówczesnej Anglii. Skarbnica bezcennych cytatów, świetnie oddających poglądy Wilde na życie, uniwersalnych i demaskatorskich, ukazujących stosunki międzyludzkie w niebywale jaskrawych barwach :) Dzieło pełne kontrastów, a zarazem zadziwiająco spójne i przemyślane, prawdziwe dzieło sztuki!

Matea

oceniła na712 lat temu

Jeździec bez głowy

Thomas Mayne Reid

"Jeździec bez głowy" Thomasa Mayne’a Reida to powieść, która ma w sobie klimat dawnych historii – egzotyczna sceneria Teksasu, namiętności, zazdrość, honor i tajemnica, która spaja całą fabułę. Widać, że książka miała kiedyś ogromną siłę oddziaływania: osnuta wokół romansu, rywalizacji i zbrodni, rozgrywa się na tle dzikiej przyrody, mustangów i słońca południa. Autor umiejętnie buduje intrygę, a sama postać tytułowego jeźdźca przyciąga uwagę i daje tej historii mroczny, nieco gotycki posmak. Przyznam jednak, że spodziewałam się czegoś więcej. Miejscami akcja dłuży się, a styl, mimo całej barwności opisów, bywa nieco ciężki i archaiczny. To, co kiedyś mogło zachwycać rozmachem i egzotyką, dziś chwilami wydaje się zbyt rozwlekłe. Postacie też nie zawsze nabierają głębi – są raczej figurami podporządkowanymi fabule i dramatowi niż żywymi bohaterami. Mimo to, powieść ma swój urok. Można ją czytać jako podróż w czasie – do epoki, kiedy literatura przygodowa miała przede wszystkim bawić i trzymać w napięciu. I rzeczywiście: mimo moich zastrzeżeń, intryga ciągle wciąga, a tajemnica „jeźdźca bez głowy” sprawia, że chce się dobrnąć do końca. Dla mnie to książka ciekawa jako doświadczenie literackie i spotkanie z dawną klasyką. Nie zachwyciła tak, jak oczekiwałam, ale też nie rozczarowała całkowicie – pozostawiła raczej wrażenie solidnej, przygodowej historii, która ma swoje momenty, ale nie wybija się ponad przeciętność współczesnych oczekiwań.

Antares

ocenił na66 miesięcy temu

Cytaty z książki Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem.

On ma możność uczynienia nas szczęśliwymi lub nieszczęśliwymi; uczynienia życia naszego lżejszym lub cięższym, a pracy naszej przyjemną lub przykrą. Cóż z tego, że ta jego władza przejawia się tylko w dobrym słowie, poczciwym spojrzeniu, w drobiazgach tak nieuchwytnych, że ich mierzyć, ważyć ani analizować nie podobna? To nic nie znaczy, gdyż nie w tym spoczywa jądro rzeczy. Szczęście, jakie on roztacza dokoła siebie, jest tak wielkie, a dla nas tak drogie, że się niczym opłacić nie da.

Rozwiń

Charles Dickens Opowieść wigilijna. Dzwony. Świerszcz za kominem Zobacz więcej

Więcej