Moje indiańskie dzieciństwo

Natłok przypisów od trzech różnych osób, podkoloryzowania i przeinaczenia historyczne oraz niekonsekwentna chronologia - a mimo to jest to nadal doskonałe źródło wiedzy o Apaczach; ich pochodzeniu, kulturze, strukturze oraz historii. +2 do oceny za bardzo trzeźwe i rozsądne spojrzenie na "oczyszczanie" Ameryki oraz obranie tego w słowa przez Turnera.

Wbrew pozorom to nie książka przygodowa, ale typowo etnograficzna i etnologiczna. Moja pierwsza " poważna " publikacja omawiająca historię i kulturę rdzennych ludów Ameryki Północnej, skupiająca się na postaciach ich wodzów. Zawiera liczne ciekawe ilustracje. Zrobiła na mnie duże wrażenie, do tej pory ją pamiętam !!! POLECAM !!!

Świetna książka. Czyta się jednym tchem od pierwszej do ostatniej strony. Czytało się jak powieść przygodową. Zadziwia szczegółowość z jaka autor pamiętał opisywane przez siebie wydarzenia. Poznajmy prawdziwe dzieje podbijania Meksyku. Na mnie szczególne wrażenie zrobiło oblężenie Tenochtitlan/Meksyku w 1521 roku. Poza walorami historycznymi, dzienniki Bernala Diaza obrazują też niezwykły kunszt wojskowy i polityczny Korteza. Na szczęście jego obraz wcale nie jest cczarno-biały - Diaz wielokrotnie krytykuje Korteza za jego decyzje.

Dosyć obszerna biografia zwycięzcy Napoleona. Autor szczegółowo przedstawia rozwój kariery wojskowej księcia, od perypetii w Indiach poprzez kampanię w Hiszpanii, aż po chwałę bohatera spod Waterloo i jego dalsze losy na polu politycznym w Królestwie. Niestety książka nie należy do najciekawszych z serii BSL. W moim odczuciu Hibbert zbyt dużo miejsca poświęca opisom spraw, że tak powiem, obyczajowych. Dominują one w sposób wyraźny nad całą treścią. Powoduje to, iż czytanie staje się dosyć nużące. Liczyłem również, że autor więcej miejsca poświęci kampanii hiszpańskiej oraz, ogólnie, czasom napoleońskim w życiorysie Wellingtona. Zamiast tego jest trochę smaczków, typu opinii księcia na temat angielskich żołnierzy, którzy mieli "zaciągnąć się do wojska tylko dla picia". Mimo pijaństwa angielscy żołnierze pod dowództwem surowego Wellingtona spisywali się całkiem nieźle w Hiszpanii, czego dowodem są niebotyczne problemy Napoleona z tamtym frontem. Zazwyczaj bez zastanowienia polecam książki z tej serii, lecz w tym przypadku tego nie zrobię.

Jerzy Kierul niczym król Midas sprawia, że sylwetka każdego człowieka, którego biografię zdecyduje się opracować, zamienia się w czytelnicze "złoto". Nie inaczej stało się z Benjaminem Franklinem. Ten zupełnie niezwykły człowiek jawi nam się tutaj jako wzorcowa postać pod wieloma względami. Kompletny parweniusz, piętnaste dziecko rodziców kwakrów, którzy wprawdzie nie grzeszyli zbyt wiele, także majątkiem, ale nie mieli względów na talenty uzdolnionego syna i postarali się, aby nie skończył więcej niż 2 klasy w szkole. Mimo ciężkich okoliczności, upór, ambicja, niespotykane wprost samozaparcie i samokontrola spowodowały, że przyszły Ojciec Założyciel USA osiągnął niebywały sukces, zarówno w aspekcie materialnym jak i duchowym. Jeden z pierwszych prawdziwych self-made manów, jakich tamte ziemie miały się doczekać wielu, postanowił zostać kowalem swojego losu, a nie kowadłem, jak było w przypadku większości jego rówieśników. Wiedział, że do ukształtowania samego siebie nie jest mu potrzebny uniwersytet, tylko ciężka, systematyczna i wytrwała praca, której owoce tym lepiej smakują, kiedy zrywa się je własnymi rękami. Jego życie to gotowy scenariusz na znakomity film, lub nawet kilka. Wisienką na torcie - co oczywiście tłumaczy specjalne zainteresowanie się Jerzego Kierula Franklinem (mnie osobiście urzekły najbardziej jego miłość do książek oraz do pływania, co w tamtych czasach było mało popularnym zajęciem) - jest jego pasja do nauki. Człowiek, który wynalazł piorunochron, ale także szereg innych rzeczy w dziedzinie elektryczności, z początku wyśmiewany i traktowany pogardliwie przez uczone głowy na całym ówczesnym świecie, stał się z biegiem czasu osobą, której otwierały się szeroko każde drzwi naukowego establishmentu, a z jego słowem i pracami liczyli się najwięksi profesorowie najsławniejszych uczelni. Również w dziedzinie politycznej dokonał wielkich rzeczy. Bez jego kontaktów, autorytetu i siły sprawczej, losy 13 kolonii walczących o niepodległość byłyby z pewnością w bardziej niepewnych terminach. To wszystko było zasługą osoby zawsze pogodnej, otwartej i powszechnie lubianej oraz szanowanej. Doprawdy trudno szukać wielu innych takich przykładów w dziejach. Książka napisana w pięknym stylu. Jerzy Kierul już nieraz udowodnił, iż przypinanie mu łatki "ścisłowca" jest grubym błędem. Pierwszorzędny pisarz, posługujący się bardzo bogatym językiem i terminologią (co nie dziwne w przypadku osoby, która tłumaczy literaturę na polski z francuskiego i angielskiego),nie zanudza czytelnika w żaden sposób. Mimo, że o Franklinie można by stworzyć dużo bardziej opasłe dzieło, praca jest zwięzła, z dobrym balansem pomiędzy szczegółem a ogółem, a także z odpowiednim rozłożeniem akcentów na poszczególne sprawy. Biografię czyta się jednym tchem i ciężko się od niej oderwać. Wielkim plusem jest także to, iż autor oparł się nie tylko na znakomitej autobiografii Benjamina, ale skorzystał z bogatej podstawy źródłowej, takiej jak choćby bardzo interesująca epistolografia Franklina. Wszystko to sprawia, że jedyną możliwą oceną może być ta najwyższa.

Książki autora to mój okres młodzieńczy, myślę, że wszystkie przeczytałem. Miałem z nimi dużo przyjemności i niezapomniany czas, który razem spędziliśmy !!! Co do rekomendowanej pozycji muszę wykorzystać ks. Józefa Tischnera i jego góralskie prawdy: " jest święta prowda, tyz prowda i gówno prowda ". Skoro wcześniej polecałem książki Karola Maya, nic nie stoi na przeszkodzie polecenie polskiego alter ego Niemca. Co z przyjemnością czynię !!! Gwiazdka dodatkowo za fantazję !!!

LC oznaczyło książkę jako powieść przygodową, podczas gdy jest to fragment wspomnień i opowiadań myśliwskich człowieka, który zawodowo zajmował się polowaniami na tygrysy ludojady w Indiach. Szczegółowy, dosyć powolny opis kilku polowań, z lokalizacją mijanych roślin i obiektów w terenie prawie co do jarda, krok za krokiem, powoli, nasłuchiwanie głosów dżungli... To sprawia, że czytając ma się wrażenie, że uczestniczy się w podejściu do zwierza :) Trochę staroświecki język. Pisane w latach 20-30 ubigłego wieku kiedy polowanie było normalną rzeczą, a czytelnicy byli chyba mniej strachliwi czy wrażliwi. Stąd pojawiają się opisy w stylu "palce dziewczyny, które tygrysica połknęła w całości, tahsildar później przysłał mi w spirytusie" albo " teraz musieliśmy znaleźć zwłoki mężczyzny, aby stwierdzić, czy zostało ich wystarczająco dużo na urządzenie przy nich zasadzki". Przyjemna lektura z małym dreszczykiem, co kryje się za najbliższą skałą.

Właściwie nie chcę pisać o tej książce, tylko o całej serii " Biografii Sławnych Ludzi " ( 10 gwiazdek dla serii ) wydawanych już od 1976 r. przez PIW, co czyni ją najstarszą serią biograficzną w Polsce. Ze względu na różnorodny wybór znanych postaci, czyni ją interesującą dla każdego czytelnika. Każdy może sobie wybrać historyczną osobę która go interesuje. Nie muszę dodawać, że niektóre życiorysy powinno się znać. Najczęściej napisane bardzo ciekawie, przez kompetentnych autorów i przystępnych w czytaniu. Dlaczego wybrałem akurat tę biografię? Uważam , że jest szczególnie ważna dla młodego pokolenia. Ich dzieci i wnuki, przyszli podróżnicy i miłośnicy ruchu na wolnym powietrzu, wyjeżdżając na kopanie szparag w Niemczech, czy na zbiory winogron we Francji, powinni zapoznać się z nadchodzącą, nową, zachodnią kulturą. Ja w dzieciństwie uczyłem się " Katechizmu młodego Polaka ". Czy następne pokolenia będą zaczynały naukę od "Nie ma bóstwa prócz Boga, a Mahomet jest Jego Prorokiem "? Może się przydać przy spotkaniu " inżyniera " wymachującego nożem lub maczetą. Niestety, prawdopodobieństwo jest duże, taką samozagładę rzadko można spotkać w historii. Piszę o tym, bo boję się co z tego wyniknie. Myślę, że nie tylko ja i nie tylko w Polsce. Czy ktoś skończy to szaleństwo ? Serię POLECAM !!!

Właściwie nie chcę pisać o tej książce, tylko o całej serii "Biografii Sławnych Ludzi " ( 10 gwiazdek dla serii ) wydawanych już od 1976 r. przez PIW, co czyni ją najstarszą serią biograficzną w Polsce. Ze względu na różnorodny wybór znanych postaci, czyni ją interesującą dla każdego czytelnika. Każdy może sobie wybrać historyczną osobę, która go interesuje. Nie muszę dodawać, że niektóre życiorysy powinno się znać. Najczęściej napisane bardzo ciekawie, przez kompetentnych autorów i przystępne w czytaniu. Dlaczego wybrałem akurat tę biografię? Bez powodu. Na półce stoi cały ich rząd. Więcej napisałem przy ocenie książki " Mahomet " z tej serii. Serię POLECAM !!!

Będąc pod dużym wrażeniem autobiografii-Gandhiego nie mogłem nie sięgnąć po jego biografię, której autor czerpał wiedzę dzięki licznym przyjaciołom i uczonym. Dużo tu zdarzeń z politycznej działalności "Bapu" (Ojcec)ale nie tylko. Nie chciałbym tutaj przesadzić w kwestii uwielbienia czy sławy duchowego przywódcy Indii w każdym razie Gandhi był człowiekiem czynu ,działającym w prostocie i pokorze. Stosował ahinsę(naukę o nie czynieniu nikomu zła) i bierny opór. Jednak nie zawsze udawało mu się działać zgodnie z powyższą wartością. W swoich działaniach politycznych starał się pójść na kompromis. Doznawał sukcesów i porażek, jednak nigdy się nie poddawał i nie wahał się przyznać do błędu i zmienić swego postępowania. Wyznawał Hinduizm. Przyszedł zmierzch życia, smutek, jednak Bóg oceni jego życie. Jakże aktualne przesłanie zawarte jest w książce.Str358. Rozdz.25 Jego Indyjskie dziedzictwo. Dr S. Radhakrishnan-drugi prezydent Indii, wybitna postać i filozof-roztropnie przestrzegał swych rodaków i świat, Największym wrogiem człowieka(...) jest broń nuklearna, która w czasie wojny może doprowadzić do zupełnego zniszczenia cywilizacji, a w czasie pokoju przynosi ludzkości bolesne i długotrwałe szkody. Gandhi starał się przygotować nas do życia w świecie pozbawionym broni. Musimy wydostać się ze świata wojny oraz nienawiści i przygotować do pracy, opartej na współpracy i harmonii(...) całkowitej wierności prawdzie, praktyce miłości i gotowości do cierpienia, będącego konsekwencją odmowy udziału w konflikcie. I tu można sobie zadać trudne pytania egzystencjalne (brzmieć to może komuś w tonie pouczającym lub irytować przez co proszę o wyrozumiałość)o sens życia, wolnej woli, wyboru , cierpienia. Dokąd dążę ? Czym się w życiu kieruję ?Gandhi kierował się takimi wartościami jak: miłość, dobroć ,prawda, piękno, sprawiedliwość, pokój , wolność, godność, współczucie, tolerancja, praca, prostota, pokora, wiara, odwaga i skromność. Książkę czyta się sprawnie, przyjemnie i szybko. Pokój jego duszy.

Historia nauki w najlepszym wydaniu. Jerzy Kierul kreśli sylwetkę jednego z najwybitniejszych i najśmielszych umysłów wszechczasów w charakterystycznym dla siebie świetnym stylu. Poznajemy Keplera jako dziecko swoich czasów, człowieka na wskroś uwikłanego w uwarunkowania początku epoki nowożytnej - połączenia religijnego fanatyzmu i obskurantyzmu z rodzącym się powoli naukowym spojrzeniem na procesy zachodzące we wszechświecie. Kepler, będąc w swoich czasach prekursorem kopernikanizmu, rozwinął twórczo osiągnięcia swojego wielkiego poprzednika. Wprowadził do astronomii podejście oparte na fizyce, co nie było zrozumiane, a nawet zostało zlekceważone przez tak genialne umysły jak choćby Galileusza. Wielkość Keplera polega przede wszystkim na odwadze w niestandardowym podejściu do zastanej tradycji naukowej. Zburzenie przez niego jej skostniałej struktury było tym, co stawia go w szeregu wielkich naukowych rewolucjonistów. Książka została napisana z rozmachem. Na 518 s. mamy do czynienia nie tylko z opisem genialnych osiągnięć niemieckiego uczonego. Wielkim plusem pracy jest to, co nie odnosi się stricte do tych zagadnień, mianowicie przedstawienie "ducha epoki", zmagania się Keplera z przeciwnościami losu (podchodził do nich z niesłabnącym optymizmem),które prowadziły nieustannie do konieczności walki o zapewnienie materialnego bytu jego licznej rodzinie. Ukazanie kontrastu pomiędzy tymi sprawami uważam za najciekawsze w tej biografii. Książka może być fascynująca nie tylko dla osób z wykształceniem ścisłym. I taka też jest.

Jest to pamiętnik polskiego lekarza, który w latach sześćdziesiątych na kontrakcie ONZ wyjechał do Konga (już po odzyskaniu niepodległości). Autor opisuje swoje losy jako białego w świecie czarnych, jako lekarz w zderzeniu z szamanizmem. Ciekawie czyta się zderzenie tych dwóch różnych kultur. Autor stara się nie moralizować, nie ubarwiać czy też usprawiedliwiać. Mówi jak jest (to znaczy jak było wtedy).

Po przeczytaniu książki ,, Antarktyczna podróż sir Ernesta Shackletona '' napisanej przez Alfreda Lansinga moje zainteresowanie dowódcą cudem ocalałej wyprawy na biegun południowy nie słabnie. Raz jeszcze sięgam do lektury opisującej te niezwykłe , pełne grozy wydarzenia spisane w dziennikach w formie pamiętnika , które opowiadają o losach całej Ekspedycji. Spisane wspomnienia zawierają także tragiczną relację z działań drużyny , która po drugiej stronie Antarktydy miała za zadanie zapewnić żywność i paliwo polarnikom przeprawiającym się przez kontynent. Lektura uzupełniona jest unikatowymi zdjęciami fotografa podróży - Franka Hurleya , które w niezwykły sposób przedstawiają codzienne życie ludzi , których kapryśny los pozostawił na lodzie.

Właściwie nie chcę pisać o tej książce, tylko o całej serii "Biografii Sławnych Ludzi " ( 10 gwiazdek dla serii ) wydawanych już od 1976 r. przez PIW, co czyni ją najstarszą serią biograficzną w Polsce. Ze względu na różnorodny wybór znanych postaci, czyni ją interesującą dla nawet najwybredniejszego czytelnika. Każdy może sobie wybrać postać historyczną, która go interesuje. Nie muszę dodawać, że niektóre życiorysy powinno się znać. Najczęściej napisane bardzo ciekawie, przez kompetentnych autorów i przystępne w czytaniu. Dlaczego wybrałem akurat tę biografię? Bez powodu. Na półce mam ich ho, ho... i jeszcze trochę. Serię, POLECAM !!!

Niezwykła wyprawa Nansena wraz z jego załogą przez lody Arktyki. Tak jak zauważył jeden z czytelników poniżej, brak w niej bardziej porywającej akcji, moim zdaniem, dlatego że... załoga była za dobrze przygotowana na tę wyprawę. Żywności i innych surowców było aż za dużo, odpowiednia, urozmaicona dieta nie dopuściła do szkorbutu, Fram okazał się statkiem niezatapialnym - w całej wyprawie nie było ani jednego momentu, kiedy Fram zawiódł.  Oceniłbym tę książkę niżej, jednak ratuje ją mały zwrot akcji, kiedy Nansen wraz z towarzyszem postanawiają pieszo zdobyć biegun północny, co prawda im się nie udaje i szybko są zmuszeni do odwrotu, jednak podróż ta jest o wiele ciekawsza i bardziej trzyma w napięciu niż życie na uwięzionym w lodzie statku. 

Dobra, choć momentami niezbyt przystępna biografia najsłynniejszego Kurda w dziejach (choć wątki kurdyjskie i ogólnoirańskie są tu w zasadzie nieobecne). Głównym wnioskiem po lekturze mogłoby być hasło "Nie tylko walki z krzyżowcami", bowiem Autorzy pokazali, jak wiele czasu spędził Saladyn bynajmniej nie na drodze dżihadu, ale w krwawych rywalizacjach z innymi muzułmańskimi władcami tego regionu. Lyons i Jackson opierają się na bardzo obszernej bazie źródłowej, zwłaszcza na korespondencji Saladyna, która daje wyjątkowy wgląd w jego poczynania. Biografia na pewno pozwala lepiej zrozumieć specyfikę muzułmańskiego średniowiecza z jego rozdrobnieniem politycznym i ciągłymi walkami o kontrolę nad poszczególnymi miastami. Tomasz Babnis

Bardzo obszerna biografia Ernesto Che Guevary, od jego młodości, podróży po Ameryce Południowej, przez walki na Kubie i działania członka rządu, po zaangażowanie się w walki w Kongu i w końcu śmierć w Boliwii. Masa szczegółów oraz źródeł, na które powołuje się autor. Jest to niewątpliwie atut, choć momentami niektóre szczegóły były dla mnie mało ciekawe i w pewnym stopniu nużące. Mam wrażenie, że autor starał się przedstawić Che jak najbardziej obiektywnie. Pomijając niektóre niepewne, kontrowersyjne informacje o nim. Wydaje mi się jednak, że raczej autor darzył swojego bohatera, jeśli można tak to nazwać, sympatią. Być może nie był tak do końca neutralny. Tak czy inaczej, czytając można samemu wyrobić sobie opinię o Ernesto Guevarze. Daję ocenę 8 za włożoną pracę i konkrety, przytaczane źródła, wypowiedzi świadków, a także za język i styl pisanie. Gdybym chciał być bardziej subiektywny dałbym pewnie jednak 7, książka odrobinę dłużyła mi się w pewnych momentach (choć niewielu). Na pewno warto przeczytać jeśli ktoś interesuje się postacią Che Guevary.