Marketing społecznościowy. Tajniki skutecznej promocji w Social Media

Na początku mi się kompletnie nie spodobała. Co chwile gdzieś jakieś wspomnienie o jakiejś teorii, napomknięcie o jakimś pojęciu i żadnego rozwinięcia - ani to ciekawe, ani się z tego uczyć. Miałam ochotę już ją rzucić w kąt, gdy na szczęście dotarłam do drugiej części, w której są zwięźle i przystępnie opisane większość najważniejszych mechanizmów, pojęć, teorii itd. Super! Byłam zachwycona, gdy okazało się, że muszę przeczytać tylko 3/4 książki, bo reszta to kwestionariusze, przypisy i słowniczek. W dodatku wielki plus dla Hani za cytaty z "Portretu Doriana Gray'a" i obrazki. Oby tylko zostało coś w głowie do egzaminu.

Mimo tego, że jest kierowana do nastolatków, może dać do myślenia nawet dorosłej osobie. No, chyba że ktoś jest zwolennikiem lewicy - wtedy może go tylko zdenerwować, ale tego po Frondzie można było się przecież spodziewać ;) Jak dla mnie książka zasługuje na 7 punktów - mimo nieco infantylnej formy zawiera w sobie rady, które mogą pomóc uniknąć ogłupienia i pozostać sobą w dobie szumu medialnego.

Intrygująca i prowokująca do myślenia. Lektura, która zabiera czytelnika w niezwykłą podróż po granicach normalności i szaleństwa. Autor, znany z charakterystycznego poczucia humoru i dociekliwości, podejmuje się trudnego zadania zbadania zjawiska psychopatii, a jednocześnie poddaje krytycznej analizie społeczną percepcję tego zaburzenia. Ronson, zaintrygowany tajemniczą, zaszyfrowaną książką otrzymaną przez znajomą neurolog, rozpoczyna śledztwo, które prowadzi go w głąb fascynującego świata obłędu. Spotyka się z różnymi postaciami – od pacjentów zakładów zamkniętych po wpływowych psychologów i biznesmenów – próbując zrozumieć, czym tak naprawdę jest psychopatia i jak rozpoznać osoby nią dotknięte. Kluczowe wątki: Definicja psychopatii: Ronson poddaje wątpliwości powszechnie przyjmowane definicje psychopatii, pokazując, że kryteria diagnostyczne są często niejasne i mogą prowadzić do błędnych ocen. Psychopaci w społeczeństwie: Autor sugeruje, że cechy psychopatyczne mogą być bardziej powszechne, niż się wydaje, i że wiele osób zajmujących wysokie stanowiska w hierarchii społecznej może wykazywać takie cechy. Etyka diagnozowania: Ronson zadaje pytania dotyczące etyki diagnozowania zaburzeń psychicznych i potencjalnych konsekwencji takich diagnoz dla życia jednostki. Relatywizm normalności: Książka prowokuje do refleksji nad tym, co uważamy za normalne, a co za szalone, oraz jak kultura wpływa na naszą percepcję zdrowia psychicznego. „Czy jesteś psychopatą?” Ronsona to podróż po świecie obłędu, jak i refleksja nad naturą człowieka i społeczeństwa. Polecam

Książkę czyta się w moment... ale niewiele z niej wyniosę. Książka może dobra dla nastolatków, którzy są na etapie planowania dopiero tego, czemu chcą się poświęcić. Generalnie rozwałkowana zasada 10 000 godzin itp. i nie mówię, że te rady i instrukcje nie są dobre, tylko jeśli nie jestem już ukierunkowany na coś... to nie mam za bardzo do czego tego zastosować ;) dlatego mówię, że może bardziej dla nastolatków, którzy jakiś kierunek w swoim życiu jeszcze widzą i chcieliby go intensywniej "rozpracować". Ale to są moje odczucia, autor twierdzi że te rady są dla każdego (tylko ludziom starszym, którzy mają już pracę zawodową, rodzinę itp. będzie trudniej),więc może ktoś inny w moim wieku również coś z niej wyniesie. Książka jest krótka i dobrze się czyta, można przeczytać i nie będzie to strata czasu. (czytana/słuchana: 23-24.07.2025) 3/5 [6/10]

Książka bardzo ciekawa również że względu na samą tezę. Mamy za dużo rzeczy, za dużo myślimy, za dużo się martwimy. Pułapki naszych schematów myślenia często zamiast sukcesów, prowadzą nas na manowce. Jak tego uniknąć, staje się ideą przewodnią rozważań autora, popartych wieloma przykładami.

Metoda zaproponowana przez Suzy Welch w książce 10-10-10 jest genialna w swojej prostocie. Dotyczy podejmowania trudnych decyzji, ale decyzji świadomych, czyli bierzemy ster w swoje ręce, a nie dryfujemy po falach życia. Welch proponuje aby przed podjęciem każdej ważniejszej decyzji, czy to w sferze uczuciowej, czy zawodowej, czy dotyczącej wychowania dzieci, zastanowić się / wyobrazić sobie jakie konsekwencje nasza decyzja będzie miała w perspektywie 10 minutowej / 10 miesięcznej / 10 letniej. Po paru pierwszych przykładach od razu czuć, że tak, że coś w tym jest, więc czytanie książki do końca jest właściwie tylko utwierdzaniem się w błyskotliwości tego pomysłu, który rzeczywiście może wpłynąć pozytywnie na życie. Przykłady podawane przez Welch są tak indywidualne, że właściwie ma się wrażenie podglądania czyjejś prywatności. Np. wzruszająco opowiedziany przez nią moment, w którym zrozumiała, że musi rozstać się z mężem. W metodzie ważne jest też to aby rozpatrując hipotetyczne konsekwencje naszych decyzji opierać się zawsze na naszym podstawowym systemie wartości - i wszystko zaczyna układać się w logiczną całość, a my zyskujemy poczucie, że w jakimś stopniu decydujemy o swojej przyszłości. Literacko - lekkie, żeby nie powiedzieć banalne.

Christophe André jest lekarzem psychiatrą w Szpitalu Św. Anny w Paryżu. Przez wiele lat pracując z pacjentami starał się naprawiać ich umysły i dusze. Czegoś mu jednak brakowało - z biegiem lat zrozumiał, że szczęśliwa egzystencja nie polega jedynie na unikaniu chorób i przykrości, lecz także na rozwijaniu naszego indywidualnego potencjału do cieszenia się życiem. Od tej pory propaguje ideę psychologii pozytywnej... Według autora psychologia pozytywna jest badaniem tego, co działa dobrze w umyśle człowieka, badaniem zdolności umysłowych i emocjonalnych, które pomagają smakować życie, rozwiązywać problemy i przezwyciężyć przeciwności, a przynajmniej przetrwać je. To praca nad kultywowaniem w sobie optymizmu, ufności i wdzięczności. W skrócie chodzi o to, żeby lepiej wykonywać „zawód człowieka”... Celem psychologii pozytywnej jest regularne kultywowanie naszych zdolności do podziwiania, cieszenia się, wyciągania pozytywów z negatywnej sytuacji - dać więcej miejsca pozytywnym emocjom i ograniczyć wzrost emocji negatywnych... Przemyślenia Christophe’a Andre podane są w formie ułożonych alfabetycznie historii i refleksji krążących wokół poszukiwania szczęśliwego życia, co według niego pozwala lepiej oddać złożoną i nieprzewidywalną istotę szczęścia. Christophe Andre uważa, że jednym z najskuteczniejszych przepisów na szczęście jest posiadanie czasu na robienie tego, co lubimy oraz przestrzeganie czterech mądrości życiowych:każda osoba, którą spotykasz jest właściwą osobą, nieważne, co się wydarzyło: to jedyna rzecz, jaka mogła się wydarzyć,każda chwila jest właściwa,to, co się skończyło, jest skończone. „I nie zapomnij być szczęśliwy. ABC psychologii pozytywnej” to esencjonalny podręcznik dla każdego, kto pragnie choć trochę zgłębić tajniki swojego wnętrza i bardziej świadomie przeżywać swoje życie. To książka o umiejętności wejrzenia w siebie, zaakceptowania stanów naszej duszy i kształtowania ich w taki sposób, aby odmienić nasze życie i poprowadzić nas w stronę większego szczęścia, mądrości i spokoju ducha.

Książka w prosty i zabawny sposób, omówiony na przykładach przedstawia zachowania psychiki ludzkiej.Polecam,aby dowiedzieć się co w Nas siedzi i jak z tym walczyć 😁-efekt światła rampy; efekt halo; efekt rośliny doniczkowej; efekt cukierka Waltera Mischela czy też mój ulubiony wpływ informacyjny i normatywny przez społeczeństwo na nasze zachowanie.

„Sześć kapeluszy myślowych” to książka, która realnie zmieniła moje podejście do kontaktów z ludźmi oraz do prowadzenia spotkań. Autor proponuje bardzo konkretne narzędzie, które porządkuje sposób myślenia w grupie i pozwala nadać spotkaniom jasne ramy oraz strukturę. Metoda sześciu kapeluszy skutecznie grupuje różne perspektywy i role myślowe, dzięki czemu spotkania stają się bardziej efektywne i szybciej prowadzą do wymiernych rezultatów. W praktyce ogranicza chaos dyskusji, niepotrzebne emocje i rozmowy „obok tematu”. Nic dziwnego, że rozwiązanie to od lat jest stosowane w dużych korporacjach i organizacjach. Jedynym wyzwaniem podczas lektury jest konieczność cofania się do wcześniejszych fragmentów – szczególnie po to, aby dobrze zrozumieć różnice pomiędzy poszczególnymi kapeluszami. Książka porusza wiele wątków i wymaga uważnego czytania, nie jest to lekka lektura „do poduszki”. Polecam ją każdemu, kto szuka konkretnego narzędzia do uporządkowania spotkań zespołowych i pracy w grupie. Nie jest to natomiast książka dla przypadkowych czytelników czy osób szukających luźnej lektury rozwojowej.

Chyba każdy z nas chciałby umieć czytać w myślach. Cudownie byłoby wiedzieć, co tak naprawdę inni o nas sądzą ;) Okazuje się, że aby zgłębić tą umiejętność wcale nie musimy mieć paranormalnych umiejętności, ani używać magicznych sztuczek. W książce Wiem co myślisz. Sekret czytania w myślach autor przedstawił wiele technik, dzięki którym jesteśmy w stanie "odgadnąć" myśli innej osoby. Thorsten Havener jest artystą, trenerem i wielką medialną osobistością oraz mistrzem sztuki czytania w myślach. Swoje zdolności prezentuje w widowiskach, które zapierają dech w piersi i cieszą się ogromną popularnością. Występuje w wielu programach telewizyjnych, radiowych, a także w pokazach na żywo. Książka Wiem co myślisz. Sekret czytania w myślach to swoisty poradnik o czytaniu w myślach bez konieczności posiadania daru jasnowidzenia czy innych nadprzyrodzonych zdolności. Autor dzieli się z nami wieloma technikami i trikami, dzięki którym jesteśmy w stanie rozszyfrować ludzkie myśli. Thorsten zdradza nam, że wystarczy bacznie obserwować swojego rozmówcę, przyglądać się jego gestom, mimice twarzy, postawie ciała, aby bezbłędnie odczytać jego myśli. Nawet na podstawie akcesoriów, jakie dana osoba używa, możemy dowiedzieć się więcej, niż byśmy się spodziewali. Po książkę sięgnęłam z czystej ciekawości. Nauczyłam się z niej, jak unikać większości postaw, dzięki którym inni łatwo by mnie rozszyfrowali. Wiem teraz (w większości przypadków),kiedy mój rozmówca kłamie. Książka napisana jest prostym, jasnym językiem i czyta się ją z przyjemnością. Przedstawione sytuacje i techniki są zrozumiałe. Wiem co myślisz. Sekret czytania w myślach to ciekawa pozycja, która szczególnie przypadnie do gustu osobom interesującym się technikami czytania w myślach oraz z mowy ciała.

Książka niczego sobie, momentami można śmiać się do łez z głupoty ludzkiej, inne przykłady są aż tak znane i oklepane, że już nie śmieszą... Jak dla mnie książka jest zbiorem powszechnie znanych przykładów ludzkiej głupoty i jako taka nie zasługuje na większą uwagę. Gdyby to były jakieś mniej znane, a spektakularne... ale tak... do przeczytania na jeden raz, przypomnienia sobie głupot, jakie wyczyniają ludzie i odłożenia na półkę. Ot, książka na wypełnienie wolnej godzinki...

Autor, od przeszło 20 lat związany z branżą reklamową, wie o czym mówi. W przekonywujący sposób broni tezy, że reklama nie tylko działa pomimo znikomej uwagi, jaką jej poświęcamy, ale wręcz dzięki temu. Omawia najnowsze zdobycze psychologii, które dowodzą, że jesteśmy wyjątkowo podatni na komunikację emocjonalną. Wyjaśnia dlaczego tak ważna jest kreacja a nie sam komunikat perswazyjny. Obnaża sposoby, w jakie reklama wpływa na naszą podświadomość i warunkuje zachowania. A wszystko to poparte ciekawymi przykładami. Fascynująca lektura!

Czy ta książka zmienia fundamenty myślenia? Raczej nie bardzo. Czy ta książka pozwala "liznąć" temat perswazji oraz odświeżyć zdobytą dotychczas wiedzę? Zdecydowanie tak. To pozycja raczej dla osób zaczynających swoją przygodę z zagadnieniem perswazji i wywierania wpływu. Doświadczone osoby niczego nowego się nie dowiedzą. Autorzy oparli 50 tytułowych sekretów o 6 uniwersalnych reguł wywierania społecznego wpływu: regułę wzajemności, autorytetu, konsekwencji, niedostępności, sympatii oraz społeczny dowód słuszności. Autorzy krótko opisują jak działa dana reguła i dla jej zobrazowania w praktyce przytaczają różne przykłady. Wskazują również jak można je w normalnym życiu zastosować. Ciekawe uzupełnienie "Wywierania wpływu na ludzi" Cialdiniego.

Książka nie jest zła, ma ona formułę poradnika na temat metod nauki, ale także zawiera elementy na temat psychologii uczenia się, samorozwoju, zwłaszcza związanego z motywacją. Autorka poprowadziła narrację w książce jakoby mentorka udzielała lekcji uczennicy - niestety, nie spodobało mi się takie przedstawienie tego, gdyż historia została zmyślona na potrzeby książki (gdyby to było oparte na prawdziwych wydarzeniach, to wtedy pewnie pozytywniej bym to odczuł). Wersję audiobook czyta sama autorka i chociaż nie robi tego jakoś wybitnie, ani nie ma lektorskiego głosu, to da się łatwo przyzwyczaić. Ale przyczepię się do tego, że autorka pokręciła nazwę autora książki "Jak przestać się martwić i zacząć żyć". Według niej był to Vincent Peale, podczas gdy prawdziwym autorem był Dale Carnegie!!! Vincent Peale napisał książkę "Moc pozytywnego myślenia", która tematycznie i stylistycznie jest bardzo podobna do tej od Dale'a (dodatkowego podobieństwa nadaje fajny szczegół, że w polskiej wersji audiobooka obie książki czyta ten sam lektor, Paweł Kleszcz),z obiema warto się zapoznać, jeśli ktoś potrzebuje czegoś na nadmierne zamartwianie, no ale mimo wszystko to są różni autorzy i osobne książki... Ten błąd występuje zarówno w audiobooku, jak i zwykłej wersji książki. Zobaczyłem komentarz, że rzekomo autorka napisała kopię książki "Obudź w sobie olbrzyma" - nie mam pojęcia, czy to prawda, gdyż z tą książką jeszcze się nie zapoznałem, ale sądzę, że autorka w swojej publikacji nawiązywała do różnych autorów, więc cała jej książka jest w oparciu o różne materiały, nie wydaje mi się, żeby tylko o tę jedną książkę, a przynajmniej ja nie odniosłem takiego wrażenia (może byłoby inne, gdybym znał jej treść). Czy bym polecił książkę Ewy Zaremby? Jeśli to byłaby kogoś pierwsza taka książka na ten temat, to uważam, że można się z nią zapoznać. W przeciwnym razie nie ma co liczyć na cuda, bo w nauce czegokolwiek najważniejsza jest systematyczność nauki. "Jeśli masz wystarczająco mocne "dlaczego", zawsze znajdziesz odpowiedź na pytanie "jak" - Anthony Robbins Wybierz sobie cel, co chciałbyś najbardziej na świecie osiągnąć. Etapy nauki: 1. Nieświadoma niekompetencja 2. Świadoma niekompetencja 3. Świadoma kompetencja 4. Nieświadoma kompetencja Jedne przekonania są wzmacniające, a inne sabotujące. Aby efektywnie przyswajać informacje potrzebne jest wielokrotne i zróżnicowane przetwarzanie materiału. Po obfitym posiłku nauka jest utrudniona przez ospałość. Wieczorem warto przygotować plan na kolejny dzień. Cel nie może być za łatwy ani zbyt trudny. Nagradzaj się za postępy. Miej kogoś do wspierania cię w twoich postanowieniach. "Ci którzy najgorzej wykorzystują swój czas, najczęściej uskarżają się na jego brak" - Jean de La Bruyère Nie mam czasu -> Nie chcę poświęcać czasu na to, tylko na coś innego. „To, kim jesteś, krzyczy tak głośno, że nie słyszę, co mówisz” - Ralph Waldo Emerson Efekt Zeigarnik - sprawy niedokończone pamiętamy lepiej niż zamknięte i zaprzątają nasza uwagę. Zamiast pouczę się angielskiego -> nauczę się 10 słówek Pesymista narzeka na wiatr, optymista ma nadzieję, że wiatr się zmieni, a realista dostosowuje żagle. Zasoby siły woli są ograniczone. Jeśli czujesz radość, gdy nie musisz się uczyć, oznacza to, że twoja motywacja i chęć do nauki jest niska. Czuj entuzjazm podczas nauki, proces ma ci sprawiać radość. Nie uśmiechasz się dlatego, że jesteś szczęśliwy, lecz jesteś szczęśliwy dlatego, że się uśmiechasz. Nasze życie to 10% tego co nam się przydarza i 90% jak na to redagujemy. Nie porównuj się z innymi, wizualizuj sobie proces jak dochodzisz do celu. Według autorki prawdziwe szczęście pochodzi z dwóch źródeł: - relacji z innymi człowiekiem, - ze swoich osiągnięć. Jedyne ograniczenia to te, które sam sobie narzucasz. Intencja implementacyjna i zamiar wykonania celu zwiększają szansę na powodzenie. Cel to marzenie z konkretną data realizacji. Podobno 80% ludzi, którzy spisują swoje cele, osiąga je. Jeśli zrobiłbyś coś za pieniądze, to znaczy, że zrobiłbyś to także bez nich (film "Niemoralna propozycja"). "Jeśli los rzuca ci kłody pod nogi, to po to, byś stąpała po nich do nowego doświadczenia" Im wyższe oczekiwania, tym wyższa motywacja, lepsze osiągnięcia. Nie da się kogoś zmotywować do czegoś, czego on nie chce robić, ale można mu zadać takie pytania, o których by sam nie pomyślał. Jeśli mocno się kontrolujesz w jakiejś dziedzinie, tracisz kontrolę w innej wg psychologa Roya Baumeistera. Dlatego samokontrola może być użyteczna maksymalnie w 1-2 dwóch dziedzinach, aby nie ucierpiały na tym inne. O wiele lepszym wyjściem jest zmiana nastawienia, aby nauka stała się przyjemnością, a nie przymusem. Wewnętrzna dziecko, które nosimy w sobie - jak możesz pomóc sobie w nauce wracając do dziecięcych zabaw. Jeśli raz pokonasz barierę własnych możliwości, będziesz mógł o tym pamiętać, aby to ponowić w przyszłości (a mózg nie lubi zmian). Ten, kto panuje nad innymi, jest potężny, lecz ten, kto panuje nad samym sobą, jest olbrzymem. - chińskie przysłowie Zarządzanie sobą to zarówno podejmowanie właściwych działań, jak i niepodejmowanie ich w ogóle. Co mógłbyś zrobić teraz, aby mieć pewność że mi się uda? Podnieś jakość zadawanych sobie pytań. Jedyna droga do mistrzostwa to trenowanie i powtarzanie tych samych czynności dzień po dniu. Silna motywacja nie przekłada się na działania, trudności z rozpoczęciem działania i kontynuowaniem go. Sama chęć to za mało, przejście od stanu deliberacji do stanu implementacji jest jak przejście od chcę do będę. Ciągle osiąganie wyników na najwyższym poziomie jest możliwe, gdy to, co robimy, pozostaje wciąż emocjonujące. Wiara w jakieś osiągnięcie decyduje o szansie jego powodzenia. Głupotą jest robienie tego samego i oczekiwanie odmiennych rezultatów - Einstein Im bardziej nam na czymś zależy, tym większy strach z tym związany. "Ten, kto nigdy nie chce mieć kontaktu z kolcami, nie powinien próbować zbierać kwiatów" - Henry David Thoreau Motywacje hierarchiczne - wybór, co jest w danej chwili ważniejsze. Powtarzanie materiału powinno przebiegać kolejno po: 1. 1-3h 2. 24h 3. 3 dniach 4. tygodniu 5. miesiącu 6. 3-6 miesiącach Pierwsze powtórki są najtrudniejsze i najnudniejsze! Pasja, ciekawość i pozytywne nastawienie do nauki. Jedna noc bez snu powoduje spadek wydajności o 30%, dwie noce o 60%. Z kolei ograniczenie snu do 6h przez 5 ani jest jak brak snu przez 40h.

Buscaglia odbył wiele podróży po krajach azjatyckich w poszukiwaniu... siebie. Przemierzał samotnie m.in. Japonię, Chiny, Wietnam, Tajlandię, Kambodżę, Cejlom, Indie, Nepal. Po drodze spotkał wielu ciekawych i serdecznych ludzi, zobaczył, jak się żyje w biedzie i jak można cieszyć się życiem. Ta duchowa wędrówka zaowocowała wspaniałymi, barwnymi opowieściami o ludziach i o miejscach. Chciałoby się tam być.

Niby zbiór truizmów, ale czy aby na pewno? Książka nie koncentruje się na wielkich odkryciach, jednak te pozornie małe przypomnienia w każdym rozdziale, uznaje za wielkie. Piękna w swojej prostocie i moim zdaniem naprawdę potrzebna w zabieganym świecie, w którym przyszło nam żyć. Gdyby przyswoić choćby kilka rad w niej zawartej, możemy znaleźć się na innej ścieżce, ścieżce do lepszego życia. Mogę potwierdzić na swoim przykładzie, bo jestem już na tej drodze i to naprawdę piękna podróż, choć moja nie ma nic wspólnego z religią. Książka jest napisana przez duchowego, ale poza epilogiem nie ma w niej nic nachalnego w kwestii duchowości, poza kilkoma momentami wspomnienia Boga, które mi osobiście nie przeszkadzały. Jeszcze raz podkreślam, książka jest prosta, ale bogata w swoim przesłaniu i warta przeczytania choćby po to by się zatrzymać na chwilę i 'zmusić' do refleksji nad obecnym życiem.

Na początku podchodziłam bardzo sceptycznie do tej książki - no bo jak to? Autor książki jest znanym autorem popularnej diety odchudzającej, a tu nagle pochwala u kobiet krągłości? O co chodzi? Myślę, że autor zastosował tutaj niezły chwyt marketingowy, ponieważ w kontekście pomagania ludziom w gubieniu nadmiaru kilogramów ta pozycja książkowa staje się intrygująca ... W miarę czytania książki zaczęłam rozumieć tok myślenia autora, który rozróżnia patologiczną otyłość, spowodowaną w dużym uproszczeniu nadmiarem spożywanych posiłków, wynikających z różnych problemów i motywów działania, od naturalnie występujących w przyrodzie kobiecych kształtów ciała. Doktor Dukan (tak, ten od słynnej diety białkowej) prowadzi nas przez swoje rozważania i analizę historii psychobiologii, seksuologii i nauk pokrewnych, aby unaocznić nam, że walka z nadmiernymi kilogramami, które powodują liczne problemy zdrowotne, jest zupełnie czym innym niż brak akceptacji kobiet dla naturalnych krągłości w ich ciele, które odgrywają ogromną rolę w przyciąganiu płci przeciwnej, a zatem i w rozmnażaniu się, a tym samym w przetrwaniu gatunku ludzkiego! Tak, wiem, jak to brzmi, tak "cieleśnie", "biologicznie", jednak odrzucenie teorii autora książki sprowadza się do zanegowania naszej biologicznej natury ... Oczywiście nie ma obowiązku zgadzania się z tezami postawionymi przez niego, niemniej konfrontacja z nimi wymaga wyrobienia sobie własnego stanowiska w tym przedmiocie. Mnie przekonał, choć wiem, że zwłaszcza w dzisiejszych czasach książka może wzbudzać kontrowersje, ponieważ chwilami światopogląd autora książki może "ocierać się" o kwestie patriarchatu czy też sprowadzania roli kobiet i mężczyzn do tradycyjnych ról społecznych i biologicznych, co obecnie niekoniecznie bywa poprawne politycznie, niemniej polecam zapoznanie się z tokiem rozumowania autora, ponieważ skłania do refleksji i wyrobienia sobie własnego, indywidualnego zdania na te tematy, a może nawet stanie się zarzewiem do licznych dyskusji. Zawsze warto rozmawiać o istotnych kwestiach mających wpływ na nasze społeczeństwo i jego światopogląd ... Osobiście bardzo polecam przeczytanie tej książki :)

Nie świadomie funkcjonujemy w kapitalistycznym świecie mitów i wierzymy, że żyjąc zgodnie z nimi zapewnimy sobie spokój i szczęśliwe życie. Niestety ślepe podążanie za nimi może przynieść szereg negatywnych skutków. Dla wielu osób będzie to książka trudna. Mówi ona o przykrych konsekwencjach modnego i propagowanego współcześnie życia człowieka sukcesu, pracującego w korporacji i rozwijającego swoją karierę, posiadającego prestiżową lub nietuzinkową pasję, wspaniały dom (na kredyt) patrzącego tylko pozytywnie na świat (nawet gdy wewnątrz siebie czuje, że coś jest nie tak). Poruszone zostają bardzo ważne problemy dotykające współczesnego człowieka i przedstawione bez najmniejszego upiększenia, a przytoczone pod koniec każdego rozdziału historie ukazują skrajności wynikające z przedstawionych kwestii. To wszystko skłania czytelnika do bardzo głębokiej refleksji. Myślę, że każdy z nas, niezależnie od statusu materialnego i pracy jaką wykonuje, może odnaleźć w niej cząstkę siebie. Doznać olśnienia i jeszcze raz przewartościować własne priorytety. Zacząć bardziej świadomie- jak dorosły człowiek- podejmować te z pozoru małe, codzienne decyzje i wybory, które to na dłuższą metę kształtują całe nasze życie i nadają mu sens. Polecam osobom o otwartych umysłach i poszukującym siebie.