Cytaty z tagiem "wwo" [6]

Osoby wysoko wrażliwe wszystko przetwarzają głębiej. Szukają relacji pomiędzy wszystkim, co postrzegają, przeszłymi doświadczeniami lub analogicznymi obiektami. Robią to niezależnie od tego, czy zdają sobie z tego sprawę, czy nie.

Zazwyczaj jest tak, że kiedy zatrzaskują się przed nami jakieś drzwi, jednocześnie otwierają się inne. Gdy koniec końców poddasz się i przyznasz, że nigdy nie będziesz tak przebojowy i pełen energii jak większość znanych ci osób, dasz sobie zarazem przyzwolenie na bycie wrażliwym. Odkryjesz wtedy nagle, że przy odpowiedniej organizacji życia jednak potrafisz być szczęśliwy.

Nazywali go różnie. W pracy mówili: za cichy. Za plecami: dziwak. W kadrach: niezgrany z zespołem. W dziale sprzedaży „ten, co się gapi przez okno i nie kuma targetów”. A on tylko słuchał kosa. I notował, kiedy przylatuje.

Jako wrażliwiec posiadasz coś w rodzaju czułych antenek, więc odbierasz wyraźnie, co się wokół ciebie dzieje. Marzyłam wielokrotnie, żeby zawiązać na swoich czujnikach supełek, tak aby docierające do mnie wrażenia zatrzymywały się gdzieś po drodze. Żebym w większym stopniu potrafiła być ślepa, głucha i nieczuła. Nie wydaje mi się jednak, aby to było możliwe. Można natomiast postarać się zwracać mniejszą uwagę na sposób odbierania przez nas bodźców i wrażeń.

Być może największa dojrzałość polega na zdolności do postrzegania całego wszechświata jako naszej bezpiecznej przystani, a własnego ciała jako bezkresnego mikrokosmosu w tym wszechświecie.

Czło­wiek nad­wy­dajny od dzie­ciń­stwa przy­wykł wąt­pić w swoją inte­li­gen­cję per­cep­cyjną, gdyż jego oto­cze­nie nie za­uwa­ża tego, co on. Po­trze­ba pogo­dze­nia świa­ta ze­wnętrz­nego z wła­sną rze­czy­wi­sto­ścią wpę­dza go w per­ma­nent­ny kon­flikt na styku trzech alie­na­cji: kul­tu­ro­wej, spo­łecz­nej i psy­chicz­nej.