Cytaty z tagiem "lavoisier" [1]

Człowiek, który nadał nazwę „tlen”, do dziś uchodzi za ojca współczesnej chemii. Był to Francuz Antoine Laurent de Lavoisier (1743–1794). Zginął tragiczną śmiercią podczas rewolucji francuskiej: został aresztowany, skazany i stracony na gilotynie, ale nie dlatego, że był chemikiem, tylko poborcą podatkowym. (...)
Kilka różnych rodzajów doświadczeń naukowych przekonało go, że waga produktów spalania jest większa od wagi spalanych substancji. Wymagało to zbierania i ważenia gazów powstających podczas takich procesów.
Lavoisier kontynuował także badania nad oddychaniem ludzi i zwierząt. Te eksperymenty upewniły go, że gaz uczestniczący w spalaniu i oddychaniu jest pojedynczym, rzeczywistym pierwiastkiem, a nie jakiegoś rodzaju substancją, jak flogiston. Ten pierwiastek był też niezbędny do tego, aby powstawały kwasy. Chemików od dawna fascynowały reakcje chemiczne kwasów i zasad (czasami zwane „podstawowymi”). Pamiętasz papierek lakmusowy wynaleziony przez Roberta Boyle’a? Lavoisier poszedł tą samą drogą. Sądził, że tlen jest tak ważnym składnikiem kwasów, że zawsze go zawierają. Dziś wiemy, że jest inaczej (jeden z najsilniejszych kwasów – kwas solny – zawiera wodór i chlor, ale nie zawiera tlenu). Jednak większość tego, co Lavoisier powiedział o tlenie, potwierdziło się. Wiemy, że ten pierwiastek uczestniczy w spalaniu i oddychaniu oraz że te dwa pozornie różne procesy mają ze sobą wiele wspólnego. Ludzie wykorzystują tlen do „spalania”, czyli przetwarzania cukrów i innych składników pokarmu, aby dostarczyć organizmowi energii niezbędnej do wykonywania codziennych funkcji.
Lavoisierowie kontynuowali doświadczenia chemiczne w latach osiemdziesiątych XVIII wieku, a w 1789 roku, w przededniu rewolucji francuskiej, Lavoisier opublikował swoje najważniejsze dzieło Traité Élémentaire de Chimie (Traktat podstawowy chemii). To pierwszy nowoczesny podręcznik chemii, z mnóstwem informacji o doświadczeniach i sprzęcie oraz refleksjami na temat natury pierwiastka chemicznego.