Cytaty z tagiem "interpunkcja" [6]

Même la maison DuLaurier aurait refusé de construire quoi que ce soit à partir d'un plan aussi maladroit quand, de surcroît, l'architecte de cet empilement, au comble de son impéritie, fait, en un seul texte et à trois reprises, usage du point-virgule, ponctuation de l'embarras et du doute, révélatrice d'un esprit timoré hésitant entre la tentation d'en terminer une bonne fois pour toutes ou de continuer la phrase pour voir jusqu'où elle nous mène. Le mardi 20 mai 1980, après une rude campagne qui alla même jusqu'à instaurer des lignes de démarcation à l'intérieur des familles, le peuple du Québec mit 2 187 991 fois le bulletin intitulé « Non merci ! » dans les urnes et rejeta à 59,56 % l'idée de confier son avenir à trois points-virgules.

Więc (z pełną świadomością zaczynam to zdanie od "więc" - niektórzy mają własną interpunkcję i gramatykę)...

(...) przecinki są zupełnie zbyteczne tekst powinien być absolutnie zrozumiały i nie może zależeć od przecinków a poza tym przecinki są jedynie i wyłącznie znakiem mówiącym że czytelnik winien się zatrzymać i nabrać tchu a każdy człowiek powinien bez tego wiedzieć kiedy się zatrzymać i nabrać tchu.

Nie dość, że pan stawia prawidłowo znaki przestankowe… nie dość! Trzeba je stawiać świadomie! stawia pan przecinek — i musi pan wiedzieć, po co go pan stawia. A ta wasza nieświadoma ortografia — grosza niewarta. Jest to robota mechaniczna — i nic więcej.

Przecinki stawia się w różnych miejscach, gdzie trzeba i gdzie nie trzeba. Im bardziej zawikłany papier — tym więcej wymaga przecinków. Stawia je się przed „który” i przed „że”. Jeżeli w papierze są wyliczeni urzędnicy, to każdego z nich należy oddzielić przecinkiem...

Gdzie przecinek jest za mało, a kropka — za dużo, tam się stawia średnik.