Nigdy w życiu nic nie sprawiało mi takiej przyjemności, jak uszczęśliwianie Winter.

- Napędziłam ci strachu.
- Nie przywykłem do tego. Zwykle to działa w drugą stronę - stwierdził w zamyśleniu.

Po prostu mnie wykończ, bo nie mogę cofnąć tego, co zrobiłem, i nie potrafię dalej tak żyć.

Cieszyło mnie, że Will tu był. Chciałem, że przyszedł. Do mnie.
Ale nie był jej pieprzonym kołem ratunkowym. Nie i kropka.

Chciałem tylko być tego częścią. Wszystkich pięknych rzeczy, jakie kiedykolwiek będziesz robić.

- No bez jaj - jęknąłem, chwytając się za bok i próbując stanąć na nogi.
- Tak dziękujesz trzem kobietom, które właśnie uratowały ci tyłek?