To budujące, że niektórzy ludzie są w stanie sadzić drzewa, wiedząc, że mogą za swojego życia nigdy nie zasiąść w ich cieniu.

Życie to... pasmo rozczarowań. Zapamiętaj. Zawsze idziemy drogą... obok, równoległą. Nigdy głównym... szlakiem.

O śmierci łatwo się rozmawia, gdy jest daleko. Gdy jednak zbliża się nie do kogoś innego, ale właśnie do nas, i ma zakończyć nasze, a nie inne życie, wszystko zyskuje jakby dodatkowych sto logramów, staje się czarne i niewybaczające.

(...) robisz, co możesz, żeby je [zdrowie] utrzymać, i dzięki temu nie chorujesz. Po jakimś czasie zapominasz, dlaczego jesteś zdrowy, więc zaczynasz eksperymentować: za dużo wypijesz, przemęczysz się, nie dojesz, odwodnisz i raptem się dziwisz, bo łapie cię przeziębienie.

Tęcza – powiedział wielmoża. - Symbol nadziei. Jakże znaczący. Tęcze nie pojawiają się w pogodne dni, na tle czystego błę kitu, jak malują to naiwne dzieci. Wykwitają po burzy lub deszczu, a za nimi kłębią się szare chmury. Jeśli myślisz, młodzieńcze, że nadzieję ludzkości przyniesie ktoś, kto nigdy nie splamił sobie rąk, mylisz się.